mr. Danielle van den Bergh-Beck

Van den Bergh-Beck studeerde rechten aan de Open Universiteit, waar zij haar graad in de rechtsgeleerdheid behaalde met als specialisatie civiel recht. Tijdens haar studie, die zij tussen 1994 en 2001 voltooide, was zij actief als medewerker bij een rechtswinkel, wat haar vroeg in aanraking bracht met de praktijk van juridische advisering aan particulieren.

Haar loopbaan begon in augustus 2000, toen zij als juridisch adviseur werkzaam was bij stichting Arbeidstelefoon. Na het afronden van haar rechtenstudie trad zij in juni 2001 in dienst bij SRK, waar zij veertien jaar lang als jurist arbeidsrecht werkte. In juni 2015 werd zij beëdigd als advocaat en zette zij haar carrière voort bij SRK Rechtsbijstand, ditmaal als advocaat arbeidsrecht. Na ruim vier jaar maakte zij de overstap naar SRK Rechtsbijstand BV, waar zij vanaf juli 2019 werkzaam bleef. In februari 2023 trad zij in dienst bij BrandMR in Den Haag, waar zij haar praktijk als arbeidsrechtadvocaat voortzet.

Van den Bergh-Beck staat overwegend werknemers bij in arbeidsrechtelijke procedures en staat daarmee bekend uit gepubliceerde uitspraken. Zo trad zij op als gemachtigde voor een werknemer in een ontbindingsprocedure waarbij de werkgever verzocht de arbeidsovereenkomst te ontbinden op de g-, h- of i-grond. De rechter wees dat verzoek af omdat er een verband bestond tussen het ontbindingsverzoek en de arbeidsongeschiktheid van de werknemer, een uitkomst die de rechtsbescherming van de werknemer bij ziekte onderstreept. In een andere procedure, voor het gerechtshof Amsterdam, ging het om een werknemer wiens arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd door de werkgever niet tijdig schriftelijk was aangezegd. Het hof oordeelde dat de werkgever de aanzegvergoeding naar rato verschuldigd was op grond van artikel 7:668 BW. Daarnaast trad zij op als advocaat voor een eisende partij in een incidentele procedure over zekerheidsstelling voor proceskosten, waarbij zij met succes betoogde dat een buitenlandse partij haar beroep op de uitzonderingsbepaling van artikel 224 lid 2 Rv onvoldoende had onderbouwd.