mr. Advocatuur Heijerman

Over de opleiding van mr. Heijerman zijn geen nadere gegevens beschikbaar. Bekend is dat hij op 30 augustus 2011 werd beëdigd als advocaat, wat veronderstelt dat hij voorafgaand aan die datum een juridische opleiding met goed gevolg heeft afgerond.

Mr. Heijerman werd op 30 augustus 2011 beëdigd als advocaat. Verdere bijzonderheden over zijn loopbaan vóór of na zijn beëdiging zijn niet bekend uit de beschikbare bronnen. Hij is thans werkzaam in Groningen, waar hij zijn praktijk uitoefent onder de naam Advocatuur Heijerman. In de loop der jaren bouwde hij een gevarieerde praktijk op, met zaken bij onder meer de rechtbank Noord-Nederland, het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden en de Centrale Raad van Beroep.

De praktijk van mr. Heijerman omvat uiteenlopende cliënten, van werknemers in arbeidsrechtelijke geschillen tot uitkeringsgerechtigden die opkomen tegen beslissingen van het Uwv. In september 2025 trad hij op als gemachtigde van een werknemer in een procedure over ontslag op staande voet: de rechter oordeelde dat het ontslag rechtsgeldig was gegeven door de formele werkgever, omdat de werknemer herhaaldelijk niet was verschenen bij de materiële werkgever en de gestelde arbeidsongeschiktheid niet was komen vast te staan. Eerder dat jaar, in juli 2025, vertegenwoordigde hij een groep Roemeense uitzendkrachten die op staande voet waren ontslagen nadat zij niet waren verschenen voor een testwerkdag in Nederland. De kantonrechter stelde hem in het gelijk: het ontslag werd onregelmatig geacht en de uitzendkrachten ontvingen een billijke vergoeding, een vergoeding wegens onregelmatige opzegging en een transitievergoeding, terwijl het tegenverzoek van het uitzendbureau over achterstallige huur werd afgewezen. In een sociaalzekerheidsrechtelijke procedure bij de Centrale Raad van Beroep in januari 2025 trad hij op namens een appellant die het niet eens was met de door het Uwv vastgestelde mate van arbeidsongeschiktheid. De Raad vernietigde de uitspraak van de rechtbank en het eerste besluit van het Uwv, waarna het tweede besluit — waarbij de arbeidsongeschiktheid op 53,88 procent werd gesteld — in stand bleef.