mr. Anique Bitterlich-Straver

Bitterlich-Straver doorliep het gymnasium aan het Sint Antoniuscollege in Gouda, dat zij in 1999 voltooide. Aansluitend studeerde zij Nederlands recht aan de Universiteit Utrecht, met als afstudeerrichtingen privaatrecht en strafrecht — een studie die zij in 2005 afrondde. Ter verdieping van haar arbeidsrechtelijke specialisatie volgde zij in 2009 de postgraduate specialisatieopleiding arbeidsrecht aan de Grotius Academie.

Na haar afstuderen trad Bitterlich-Straver in oktober 2005 in dienst bij het kantoor NautaDutilh in Rotterdam, waar zij aanvankelijk werkzaam was binnen de sectie Corporate M&A. Zij adviseerde daar over commerciële contracten, waaronder agentuur- en distributieovereenkomsten. Vanaf 2007 maakte zij de overstap naar de sectie Employment van hetzelfde kantoor, waar zij zich toelegde op advisering en procesvoering op het terrein van het arbeidsrecht. Zij werd beëdigd als advocaat op 25 november 2005. Na acht jaar bij NautaDutilh stapte zij in oktober 2013 over naar Eversheds Sutherland — destijds nog opererende onder de naam Eversheds Faasen — waar zij als senior advocaat begon. In de jaren daarna bouwde zij haar positie uit tot partner binnen de arbeidsrechtelijke praktijkgroep, de functie die zij tot op heden bekleedt.

De praktijk van Bitterlich-Straver bedient zowel nationale als internationale cliënten bij vraagstukken die kenmerkend zijn voor het arbeidsrecht in een internationale omgeving. Een aanzienlijk deel van haar werk betreft de arbeidsrechtelijke aspecten van grensoverschrijdende transacties, waarbij zij werkgevers begeleidt bij de gevolgen van fusies en overnames voor bestaande arbeidsverhoudingen en collectieve regelingen. Uit haar proceservaring blijkt dat zij ook werkgevers bijstaat in ontslagzaken waarbij de re-integratieverplichtingen centraal staan. Zo trad zij op als advocaat namens de appellant in een hoger beroepsprocedure voor het Gerechtshof Amsterdam, waarin de vraag was of herstel van de arbeidsovereenkomst of toekenning van een billijke vergoeding aan een blijvend arbeidsongeschikte werknemer gerechtvaardigd was. Het hof oordeelde dat de werkgever in redelijkheid aan zijn re-integratieverplichtingen had voldaan en dat er geen grond bestond voor herstel of vergoeding.