Jeugdige krijgt 146 dagen jeugddetentie voor mortierbommen bij woning van rouwend gezin Op 14 augustus 2024 werden twee zware mortierbommen aangestoken en in de voortuin van een woning in Vlaardingen gegooid. In het huis waren een moeder en haar twee jonge kinderen. Slechts twee dagen eerder hadden zij hun man en vader verloren, en aan hun adres waren al vaker explosies geweest. De rechtbank Den Haag veroordeelde een toen minderjarige verdachte voor die poging tot ontploffing en voor een gewelddadige diefstal in Rijswijk.
De verdachte, geboren in 2007, stak de bommen zelf niet aan. Hij gaf samen met anderen instructies aan degene die dat wel deed. De rechtbank rekent dat hem zwaar aan, omdat het gezin hierdoor ernstig in zijn veiligheidsgevoel en rouwproces is geraakt. Het gezin weet nog altijd niet wie de opdracht gaf. De verdachte bekende het feit op de zitting. De rechtbank sprak hem vrij van het onderdeel dat levensgevaar te duchten was, en bewees wel het gevaar voor goederen en zwaar lichamelijk letsel.
De tweede zaak gaat over 31 mei 2023. Samen met anderen nam de verdachte in een muziekstudio in Rijswijk een laptop, een spelcomputer, muziekinstallaties en slippers van een jongeman mee. Het slachtoffer werd met de vuist in zijn gezicht geslagen, kreeg meerdere knietjes in buik en kruis en werd bedreigd: als hij naar de politie of zijn vader zou gaan, zou een drill-rapgroep hem zoeken. Hij liep letsel aan zijn neus op en kreeg later psychische klachten, waarvoor hij EMDR-behandelingen onderging.
Bij de straf woog de rechtbank mee dat de verdachte niet eerder was veroordeeld, volledig open was op de zitting en zich positief heeft ontwikkeld. Uit het psychologisch rapport blijkt dat hij op onderdelen zwakbegaafd functioneert, moeilijk de gevolgen van zijn handelen overziet en makkelijk te beïnvloeden is. Ook ruim tien maanden detentie in België speelde mee. Bovendien is de redelijke termijn voor jeugdstrafzaken van zestien maanden ruim overschreden, zonder rechtvaardiging. De rechtbank woog dat mee bij de straf, zonder te zeggen hoeveel.
De Raad voor de Kinderbescherming adviseerde een onvoorwaardelijke jeugddetentie gelijk aan het voorarrest, plus een deels voorwaardelijke werkstraf en begeleiding. De jeugdreclassering vond een proeftijd van één jaar genoeg. De rechtbank koos voor twee jaar, omdat de afstand tot zijn oude vriendengroep nog pril is. Een nieuwe periode in de cel zou volgens de rechtbank de structuur doorkruisen die hij inmiddels heeft opgebouwd.
De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 146 dagen jeugddetentie, waarvan 60 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Het onvoorwaardelijke deel van 86 dagen is gelijk aan zijn voorarrest, zodat hij niet terug de cel in hoeft. Het gedeelte van 60 dagen vervalt niet als hij zich houdt aan bijzondere voorwaarden: toezicht door de jeugdreclassering, onderwijs of dagbesteding, coaching en zo nodig traumabehandeling. De straf komt overeen met de eis van de officier van justitie.
De verdachte moet de slachtoffers ook schadevergoeding betalen, hoofdelijk met zijn mededaders. Het slachtoffer van de diefstal krijgt € 2.571,26 (€ 1.571,26 materiële en € 1.000 immateriële schade, van de gevraagde € 3.160,01), te vermeerderen met rente vanaf 31 mei 2023. De moeder en haar twee kinderen krijgen elk € 4.000 immateriële schadevergoeding, met rente vanaf 14 augustus 2024. De rechtbank legde daarnaast schadevergoedingsmaatregelen op, zonder gijzeling vanwege zijn jeugdige leeftijd. Het verzoek om een contact- en locatieverbod wees de rechtbank af, omdat er geen aanwijzingen zijn dat de verdachte het gezin opnieuw heeft benaderd of bedreigd.
Rechtbank Den Haag · 12 november 2026
Strafrecht Jeugdrechter legt 163 dagen detentie op voor nachtelijke woningoverval op bejaarde vrouw in Gouda In de nacht van 1 januari 2026, rond vier uur, drongen twee jongens een woning in Gouda binnen waar een alleenwonende, bejaarde vrouw lag te slapen. Een van hen is toen 17 jaar. Samen gingen ze naar de slaapkamer. De mededader ging op de vrouw zitten, sloeg haar tegen het gezicht, drukte haar mond dicht en vouwde haar handen dubbel. Ook bedreigde hij haar met de woorden 'Ik maak u dood'. Daarna trokken ze een ketting van haar nek en ringen van haar vingers. Behalve sieraden namen ze een reiswekker mee. De vrouw hield bloeduitstortingen in het gezicht en gekneusde vingers over aan de overval.
De verdachte bekende. De rechtbank Den Haag, die de zaak achter gesloten deuren behandelde in een meervoudige kamer voor jeugdstrafzaken, verklaarde de diefstal met geweld in een woning, gepleegd in de nacht en samen met een ander, bewezen. Volgens de rechtbank had de verdachte eerst een mede-organiserende rol bij een aanvankelijk geplande woningdiefstal. Dat het ging om een weerloze vrouw op hoge leeftijd, kon hem niet zijn ontgaan. De rechtbank noemde de overval 'een meer dan laffe daad'. Daarbij was alleen sprake van eigen financieel gewin en van geen enkel respect voor de privésfeer van het slachtoffer.
Ook in een tweede zaak werd de verdachte veroordeeld. Op 21 februari 2026 reed hij in Gouda als minderjarige met een rijbewijs zonder begeleider in een auto. Daarbij botste hij op de Sportlaan en op parkeerplaats Klein Amerika tegen twee geparkeerde auto's en reed hij beide keren door zonder zich te melden. Er ontstond alleen schade. De rechtbank vond dat geen verdienste van de verdachte: hij reed onvoorzichtig. Op zijn strafblad staan alleen eerdere verkeersboetes, wat beperkt strafverzwarend meewoog.
Voor een woningoverval geldt volgens de oriëntatiepunten voor jeugdstrafrecht een jeugddetentie vanaf zes maanden als uitgangspunt. De rechtbank vond de straf hier zwaarder, omdat twee mensen samen handelden, de overval midden in de nacht plaatsvond en het slachtoffer kwetsbaar was. Zwaar woog dat zij met de dood werd bedreigd en meermaals werd geslagen terwijl zij weerloos in bed lag. Een jeugddetentie van negen maanden had volgens de rechtbank zonder meer gepast. De officier van justitie eiste 438 dagen jeugddetentie, waarvan 365 dagen voorwaardelijk, plus 200 uur werkstraf. De rechtbank bleef daar ver onder.
De rechtbank liet de verdachte namelijk niet terugkeren naar de justitiële jeugdinrichting. Tijdens zijn geschorste voorlopige hechtenis haalde hij zijn vijfde jaar vwo en hij zit nu in zijn examenjaar. Hij houdt zich aan zijn voorwaarden en de behandeling bij de Waag verloopt goed. De Raad voor de Kinderbescherming en Jeugdbescherming west adviseerden een onvoorwaardelijke straf gelijk aan het voorarrest, aangevuld met een voorwaardelijk deel. Volgens de rechtbank mocht het diploma en het hulpverleningstraject niet worden doorbroken.
De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 163 dagen jeugddetentie, met aftrek van 73 dagen voorarrest. Daarvan zijn 90 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. Gedurende één jaar gelden bijzondere voorwaarden: hij meldt zich bij de jeugdreclassering, werkt mee aan behandeling bij de Waag of een soortgelijke instelling en volgt onderwijs of heeft andere goedgekeurde dagbesteding. Daarnaast kreeg hij een werkstraf van 200 uur, met 100 dagen vervangende jeugddetentie als hij die niet naar behoren verricht.
Het slachtoffer kreeg een schadevergoeding van € 5.885 toegewezen, plus wettelijke rente vanaf 1 januari 2026. Dat bedrag bestaat uit € 885 materiële schade en € 5.000 immateriële schade. De verdediging voerde aan dat de vordering alleen in de zaak van de mededader was ingediend, omdat alleen diens parketnummer op het formulier stond. De rechtbank zag dat als een administratieve fout, omdat het dossier van beide verdachten één geheel vormt. Voor de immateriële schade nam de rechtbank de Rotterdamse Schaal als uitgangspunt, categorie 19.1.a (€ 3.000 tot € 8.000 voor bedreigende situaties bij diefstal of afpersing). De verdachte moet het bedrag hoofdelijk samen met de mededader betalen, zodat het slachtoffer het hele bedrag bij ieder van hen kan halen. Daarnaast kreeg de verdachte de schadevergoedingsmaatregel opgelegd voor hetzelfde bedrag, zonder gijzeling vanwege zijn leeftijd.
Rechtbank Den Haag · 12 november 2026
Strafrecht Autohandelaar krijgt 18 maanden cel voor witwassen en valsheid in geschrift bij leaseconstructie Een man uit de regio Groningen heeft feitelijk leiding gegeven aan drie besloten vennootschappen die auto's verkochten en leasten. Via die bedrijven kwamen volgens de rechtbank grote contante bedragen binnen waarvan de herkomst werd verhuld. In de periode van 15 mei 2020 tot en met 16 september 2023 ging het om betalingen van klanten die contant of als aanbetaling aan de bedrijven werden gedaan, bijvoorbeeld voor een Audi Q8 (€ 45.000 aanbetaling en € 42.175 contant), twee Volkswagen Polo's (€ 48.485 contant) en twee Mercedessen (€ 36.644 contant). Ook bij de verkoop of lease van een Audi A4, een BMW 330E, een Volkswagen Golf R en andere auto's werden contante geldbedragen ontvangen.
De man werd verdacht van gewoontewitwassen, van het vervalsen van een kasboek en van het valselijk opmaken van leasecontracten, mantelovereenkomsten en eigendomsvoorbehouden. In het kasboek stonden ontvangen contante bedragen lager dan wat daadwerkelijk was betaald. Zo werd bij een klant € 12.400 contant ontvangen, terwijl het kasboek € 9.000 en € 3.000 vermeldde, en bij een andere klant werd € 11.460 ontvangen terwijl € 8.900 werd genoteerd. In de leasecontracten ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond ook dat de maandelijkse betalingen giraal of per automatische incasso moesten verlopen, terwijl contant betalen in werkelijkheid mogelijk was en gebeurde. Bovendien werd de verkeerde onderneming als verhuurder van de auto's genoemd.
De zaak is bijzonder omdat het Openbaar Ministerie en de verdediging vooraf procesafspraken maakten, vastgelegd in een overeenkomst van 14 september 2026. Daarin kwamen zij overeen dat de officier een bewezenverklaring en een bepaalde straf zou eisen, dat het OM de zaken tegen twee andere verdachten zou seponeren, dat de man afzag van onderzoekswensen en bewijsverweren en dat partijen geen hoger beroep zouden instellen als de rechtbank de straf conform de afspraken zou opleggen. De man deed ook afstand van twee in beslag genomen auto's, een Volkswagen Golf en een Mercedes Benz.
De rechtbank toetste die afspraken aan het arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Zij besprak de afspraken ter zitting met de man, die werd bijgestaan door zijn advocaat. Hij verklaarde ze te begrijpen en vrijwillig te hebben ondertekend, ook met de gevolgen voor zijn verdedigingsrechten. Daarom konden de afspraken volgens de rechtbank worden meegewogen. De rechtbank bleef wel zelf verantwoordelijk voor de toetsing aan de wettelijke bewijsregels en voor de vraag of de afdoening in redelijke verhouding staat tot de ernst van de zaak. De bewijsmiddelen in het dossier ondersteunden de bewezenverklaring van het witwassen (feit 1 primair), de valsheid in het kasboek (feit 2) en de valsheid in de leasecontracten (feit 3 primair). Strafuitsluitingsgronden bleken niet.
Bij de straf wees de rechtbank erop dat de voorgestelde afdoening in redelijke verhouding staat tot de ernst van de zaak, mede vanwege de voordelen van afdoening via procesafspraken. De rechtbank legde de man daarom een gevangenisstraf van 18 maanden op, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar, en een taakstraf van 240 uren. Verricht hij de taakstraf niet naar behoren, dan geldt vier maanden vervangende hechtenis.
Rechtbank Noord-Nederland · 12 november 2026
Strafrecht; Materieel Strafrecht Rechtbank staat overlevering aan België toe voor drugs- en moordzaak ondanks overvolle gevangenis Mechelen Een Nederlandse man van 29 jaar wordt uitgeleverd aan België, waar hij wordt verdacht van handel in verdovende middelen en van moord of doodslag en zware mishandeling. De onderzoeksrechter in Antwerpen, afdeling Mechelen, vaardigde op 7 september 2026 een Europees aanhoudingsbevel uit, een aanhoudingsbevel dat in alle EU-lidstaten geldt. Het bevel is gebaseerd op een Belgisch aanhoudingsbevel bij verstek. De Belgische autoriteiten vragen ook om de gsm-toestellen die de man bij zijn aanhouding bij zich heeft.
De Internationale Rechtshulpkamer van de rechtbank Amsterdam behandelde de zaak op 29 oktober 2026. De man verscheen zelf, bijgestaan door zijn advocaat. De rechtbank verlengde de beslistermijn met 30 dagen en beval de gevangenhouding, die zij tot aan de uitspraak schorste. De man heeft de Nederlandse nationaliteit. Zijn raadsvrouw deed geen beroep op de mogelijkheid om overlevering afhankelijk te maken van een garantie dat hij zijn straf in Nederland mag uitzitten.
Het geschil ging over de omstandigheden in de Belgische gevangenissen. De rechtbank oordeelde in december 2022 al dat in alle Belgische detentie-instellingen een algemeen gevaar bestaat op onmenselijke of vernederende behandeling. Een nieuw rapport van het Europees Comité ter voorkoming van foltering (CPT) van 8 september 2026 bevestigt dat gevaar, vooral door overbevolking en gedetineerden die op de grond moeten slapen. België gaf daarom een garantie af. Die houdt in dat de man in de gevangenis van Mechelen wordt opgesloten in een cel met minimaal 3 m2 eigen leefruimte, een bed, een afgescheiden toilet en dagactiviteiten buiten de cel.
De raadsvrouw vond die garantie onvoldoende en wilde dat de zaak werd aangehouden voor een aanvullende garantie. Zij wees op overbevolking, een oude gevangenis, toiletten die alleen met een scherm zijn afgeschermd en meubilair dat niet op de bezetting is berekend. Ze verwees naar het jaarverslag 2025 van de Commissie van Toezicht van Mechelen, een Pano-documentaire, een krantenartikel en een mailwisseling met de gevangenisdirecteur. Volgens haar moest het algemene gevaar worden uitgebreid tot cellen met 3 tot 4 m2 per persoon. De officier van justitie vond de garantie afdoende.
De rechtbank volgde de officier. De garantie komt niet van de Belgische rechter zelf, dus toetste de rechtbank de geboden zekerheid aan alle beschikbare gegevens. Zij noemde de omstandigheden die het jaarverslag en de documentaire beschrijven, zoals een verstopt en overstromend toilet en een celgenoot die op de grond slaapt, mensonterend. Maar volgens de rechtbank volgt uit hetzelfde jaarverslag dat de monocellen in Mechelen worden gebruikt voor onder meer Nederlanders die met een garantie worden overgeleverd. De directeur van de gevangenis bevestigde bovendien dat zijn inrichting de garantie kan nakomen. De andere materiële omstandigheden in Mechelen zijn niet zo slecht dat het algemene gevaar moet worden uitgebreid tot cellen van 3 tot 4 m2.
De rechtbank verwierp het verweer. Zij stelde vast dat het aanhoudingsbevel aan de wettelijke eisen voldoet en dat er geen weigeringsgronden zijn. Omdat de feiten op de lijst van bijlage 1 bij de Overleveringswet staan en in België met minstens drie jaar cel kunnen worden bestraft, onderzocht zij niet of ze ook in Nederland strafbaar zijn. De rechtbank staat de overlevering toe aan de onderzoeksrechter in Antwerpen, afdeling Mechelen, voor de feiten uit het aanhoudingsbevel, en beveelt de afgifte van de in beslag genomen Apple iPhone 15 Pro. Tegen deze uitspraak staat geen gewoon rechtsmiddel open.
Rechtbank Amsterdam · 12 november 2026
Strafrecht; Europees Strafrecht Kinderrechter verlengt toezicht op vijf kinderen om vechtscheiding tot 29 juli 2027 Vijf kinderen tussen de vier en dertien jaar oud zitten klem tussen hun gescheiden ouders. Ouders praten volgens de gecertificeerde instelling regelmatig niet op een passende manier met elkaar, afspraken van de kinderen gaan daardoor niet door en de kinderen raken verstrikt in loyaliteitsconflicten. De kinderen wonen bij hun moeder en logeren eens per twee weken in het weekend bij hun vader. De kinderen willen zelf het liefst bij beide ouders evenveel tijd doorbrengen, maar dat is lastig vanwege de afstand tussen de woonplaatsen.
De kinderen stonden sinds 5 november 2025 onder toezicht. Dat betekent dat een gecertificeerde instelling, Jeugdbescherming Regio Amsterdam, de ouders begeleidt en erop toeziet dat de kinderen veilig opgroeien. Die ondertoezichtstelling liep af op 5 november 2026. De instelling vroeg de kinderrechter van de rechtbank Amsterdam om verlenging met negen maanden. Beide ouders gingen met het verzoek akkoord. De moeder vindt dat de hulp zo snel mogelijk moet starten, omdat de communicatie tussen de ouders ernstig is verstoord. De vader wees op de hulp die nodig is, onder meer omdat ouders het niet eens zijn over de roepnaam van hun zoon.
De instelling gaf aan dat de doelen van het toezicht nog onvoldoende zijn behaald en dat ze twijfelt of de ouders zonder regiehouder zelf aan de hulpverlening blijven werken. Ouders hebben hulp nodig bij de situatie na hun scheiding, bij voorkeur in de vorm van parallel ouderschap, waarbij beide ouders los van elkaar worden begeleid. Daarvoor gelden lange wachtlijsten. Zolang het traject niet kan starten, kijkt de instelling naar vergelijkbare hulp via het Ouder- en Kindteam. Het gaat redelijk goed met de kinderen: op school zijn de resultaten goed, een van de meisjes heeft een vertrouwenspersoon en er is een kindercoach betrokken. Positief is ook dat de omgang tussen de jongste en de vader is opgestart en goed verloopt.
De vader heeft een nieuwe woning gekregen met genoeg slaapkamers en wil meer omgang met de kinderen. Hij maakt zich zorgen over een van de zoons, die op de nieuwe school ongelukkig zou zijn. De moeder denkt dat dit voortkomt uit de loyaliteit van de jongen aan zijn vader en wijst erop dat hij de school onlangs een tien gaf. Zij heeft ook zorgen of de vader bij meer omgang alles voor de kinderen kan regelen.
De kinderrechter oordeelde dat de ontwikkeling van de kinderen nog steeds ernstig wordt bedreigd door de verstoorde verhouding tussen de ouders. Vrijwillige hulp is niet toereikend gebleken, gelet op de complexiteit en de langdurigheid van de problematiek. Het is te betreuren dat de hulpverlening door de wachtlijsten nog niet is begonnen. De rechter benoemde als doelen onder meer dat de kinderen niet meer met volwassen zaken worden belast, dat ouders niet negatief over elkaar praten, dat parallel ouderschap wordt ingezet, dat de oudste twee kinderen een steunfiguur of coach krijgen, dat het contactherstel tussen de jongste en de vader doorgaat en dat een andere zorgregeling wordt verkend.
De kinderrechter verlengde de ondertoezichtstelling van alle vijf de kinderen tot 29 juli 2027 en verklaarde de beschikking uitvoerbaar bij voorraad, zodat de beslissing direct geldt, ook als iemand in hoger beroep gaat.
Rechtbank Amsterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Personen- En Familierecht