Ondernemingskamer wijst bestuurder aan bij Family Care Almere Overgooi na bevolen onderzoek Bij Family Care Almere Overgooi B.V. in Almere is een externe bestuurder aangesteld. Dat besluit nam de Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam, na een geschil dat een vennoot van het bedrijf aan de rechter voorlegde.
De zaak begon met een verzoek van een inwoonster van Almere, bijgestaan door mr. F.L. Jansen. Zij vroeg de Ondernemingskamer om in te grijpen bij de besloten vennootschap Family Care Almere Overgooi. Het bedrijf zelf, twee belanghebbenden uit Lelystad en een derde belanghebbende uit Almere voerden verweer. De Ondernemingskamer is de gespecialiseerde kamer van het hof die geschillen binnen ondernemingen behandelt, bijvoorbeeld over wanbeleid of ruzie tussen aandeelhouders en bestuurders.
Op 22 oktober 2026 hield de Ondernemingskamer een zitting. Aan het einde daarvan sprak zij mondeling uit wat zij ging doen. Zij beval een onderzoek naar het beleid en de gang van zaken van Family Care Almere Overgooi vanaf 28 december 2021. Een onderzoeker zou later worden aangewezen. Over het budget voor dat onderzoek heeft de Ondernemingskamer nog niet beslist; die beslissing is aangehouden.
Ook zorgde de Ondernemingskamer meteen voor een spoedmaatregel, een zogeheten onmiddellijke voorziening die geldt zolang de procedure loopt. Zij benoemde een nog aan te wijzen persoon tot bestuurder van het bedrijf, met beslissende stem. Die bestuurder is zelfstandig bevoegd om de vennootschap te vertegenwoordigen, en zonder hem kan het bedrijf niet rechtsgeldig worden vertegenwoordigd. Daarmee heeft de externe bestuurder in de praktijk het laatste woord bij Family Care Almere Overgooi.
In de nu gepubliceerde beschikking van 28 oktober 2026 heeft de Ondernemingskamer ingevuld wie die bestuurder wordt. De naam was in de mondelinge uitspraak nog niet genoemd, zodat partijen eerst moesten horen wie het zou worden. De beschikking bevat verder geen inhoudelijke overwegingen; die staan in de mondelinge uitspraak van 22 oktober.
De Ondernemingskamer wees mr. M.C. van den Biggelaar MiF aan als bestuurder van Family Care Almere Overgooi. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad, wat betekent dat de benoeming direct geldt en niet hoeft te wachten tot een eventueel beroep in cassatie is afgehandeld.
Gerechtshof Amsterdam · 28 oktober 2026
Civiel Recht; Ondernemingsrecht Rechter blijft bevoegd in geschil over overdracht aandelen CTS: Ondernemingskamer niet exclusief bevoegd NES Holding houdt 75 procent van de aandelen in CTS Group Holding, Gevam Management de overige 25 procent. In een aandeelhoudersovereenkomst van 23 december 2019 staat dat Gevam haar aandelen aan NES moet aanbieden zodra een bepaalde medewerker van Gevam geen werknemer van CTS meer is. Die medewerker is op 25 november 2024 als functionaris van CTS ontslagen en zijn arbeidsovereenkomst is opgezegd per 1 mei 2025.
NES stapte daarna naar de rechtbank Amsterdam. Zij wil dat Gevam binnen zeven dagen na het vonnis alle medewerking verleent aan de overdracht van haar aandelen. Primair moet dat voor € 0, subsidiair voor € 19.750, meer subsidiair voor een bedrag dat de rechtbank in goede justitie vaststelt. Weigert Gevam, dan moet het vonnis in de plaats treden van haar medewerking. NES vordert daarnaast een dwangsom, de proceskosten en wettelijke rente.
Gevam begon een incident en stelde dat de rechtbank niet bevoegd is. Volgens Gevam gaat het om een gedwongen overdracht van aandelen in de zin van de geschillenregeling in Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek. Sinds 1 januari 2025 zou alleen de Ondernemingskamer van het gerechtshof Amsterdam zulke geschillen mogen behandelen. NES verweerde zich tegen dit standpunt.
De rechtbank volgt Gevam niet. De geschillenregeling is bedoeld voor situaties waarin de samenwerking in een vennootschap muurvast zit door conflicten tussen aandeelhouders. Het gaat daarbij om gedrag van een aandeelhouder dat het belang van de vennootschap zo schaadt dat het aandeelhouderschap in redelijkheid niet langer te dulden is. De vordering van NES rust op iets anders: nakoming van de aandeelhoudersovereenkomst, waarin Gevam zich verplichtte de aandelen over te dragen. Voor zulke vorderingen is de Ondernemingskamer niet exclusief bevoegd.
Dat een vordering tot nakoming kan leiden tot een overdracht van aandelen, betekent volgens de rechtbank niet dat al die vorderingen onder de geschillenregeling vallen. De overige argumenten van Gevam komen aan bod bij de behandeling van de hoofdzaak. In dit incident is daar geen ruimte voor.
De rechtbank wijst de vordering tot onbevoegdverklaring af. Gevam moet de proceskosten in het incident betalen: € 842, waarvan € 653 aan salaris voor de advocaat en € 189 aan nakosten. Komt Gevam niet binnen veertien dagen na aanschrijving over de brug, dan komt daar € 98 bij plus de kosten van betekening van het vonnis. Dit deel van het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad. De hoofdzaak gaat door: de zaak staat op de rol van 9 december 2026, waar Gevam een conclusie van antwoord moet indienen.
Rechtbank Amsterdam · 11 november 2026
Civiel Recht; Ondernemingsrecht Hoge Raad: geen concernvrijstelling overdrachtsbelasting bij vastgoedfonds-aandelen van B.V. Een besloten vennootschap uit een internationaal financieel concern nam op 15 april 2021 alle aandelen over in een Nederlandse B.V. die vastgoed bezat. Die overname gebeurde bij de liquidatie van een vastgoedfonds waarin beleggers units hadden gekocht. Over zulke verkrijgingen is overdrachtsbelasting verschuldigd. De vennootschap betaalde dat bedrag op aangifte, maar vond dat ze er niet voor hoefde te betalen en maakte bezwaar.
De vennootschap beriep zich op de zogeheten concernvrijstelling. Die geldt als de verkrijgende en de vervreemdende vennootschap tot hetzelfde concern behoren. In de structuur stond een Zwitserse beheerder, Funds AG, die juridisch eigenaar was van alle aandelen in twee houdstermaatschappijen. De ene houdstermaatschappij bezat de aandelen in de Nederlandse B.V. die werd overgenomen, de andere de aandelen in de overnemende vennootschap. De fondsen zelf hadden geen rechtspersoonlijkheid. Beleggers die units kochten, kregen een vordering op Funds AG ter waarde van hun evenredige deel in de activa en inkomsten van het fonds. Geen enkele belegger had 90 procent of meer van de units.
Het Gerechtshof Den Haag oordeelde in het voordeel van de vennootschap. Volgens het hof vertegenwoordigen aandelen van één soort het gehele belang in een vennootschap, zowel juridisch als economisch. Omdat alle betrokken vennootschappen maar één soort aandelen hadden, hoorden ze volgens het hof samen met Funds AG bij één concern. Dat de waardeontwikkeling van het vastgoed via het fondsrendement naar de beleggers ging, veranderde daar volgens het hof niets aan. De vrijstelling was daarom van toepassing. De staatssecretaris van Financiën ging in cassatie.
De Hoge Raad geeft de staatssecretaris gelijk. Voor een concern in de zin van de regeling is vereist dat de moedervennootschap het gehele of nagenoeg gehele economische belang heeft bij de aandelen in haar dochters. Wie juridisch eigenaar van de aandelen is, speelt daarbij geen rol. Een moedervennootschap heeft dat economische belang alleen als zij het gehele of nagenoeg gehele risico van waardeverandering en tenietgaan van de aandelen draagt en de opbrengsten ervan geheel of nagenoeg geheel geniet. Het hof ging dus uit van een onjuiste rechtsopvatting door te stellen dat bij één soort aandelen het economische belang vanzelf bij de aandeelhouder ligt.
De Hoge Raad deed de zaak zelf af. Op grond van de feiten die het hof had vastgesteld en waartegen niemand opkwam, dragen de fondsparticipanten in betekenende mate het risico van waardeverandering van de aandelen en genieten zij in betekenende mate de opbrengsten. Het belang bij de aandelen berust daarom niet geheel of nagenoeg geheel bij Funds AG. De betrokken vennootschappen vormen dus geen concern. Met een concern met een van de beleggers lukt het ook niet, omdat niemand van hen 90 procent of meer van de units houdt.
Ook het recente arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de zaak Nova Iberomoldes brengt geen verandering. Volgens de Hoge Raad blijkt uit de stukken niet dat hier verrichtingen hebben plaatsgevonden waarover een Europese richtlijn het heffen van indirecte belasting verbiedt.
De Hoge Raad verklaart het cassatieberoep gegrond en vernietigt de uitspraken van zowel het hof als de rechtbank. Het beroep tegen de uitspraak van de inspecteur verklaart hij alsnog ongegrond, zodat de op aangifte voldane overdrachtsbelasting verschuldigd blijft. Er volgt geen proceskostenveroordeling.
Hoge Raad · 6 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Rechter beveelt columnist columns over Huttopia aan te passen en rectificatie te plaatsen Camping [naam] in de Achterhoek werd in 2025 overgenomen door Huttopia, een exploitant van natuurcampings. Het bedrijf zegde daarna de huurovereenkomsten van de jaarplaatshouders op. Eén van hen, een columnist die zijn eigen website beheert, schreef vanaf mei 2026 vier columns over Huttopia en stuurde daarnaast e-mails naar media, overheidsinstanties, toezichthouders en campinggasten. Huttopia stapte naar de voorzieningenrechter van de rechtbank Midden-Nederland (zittingsplaats Lelystad) om die uitlatingen te laten stoppen.
In de columns noemt hij Huttopia onder meer een mogelijke sekte en een 'kampeerrover', en beschuldigt hij het concern van overtreding van de Recron-voorwaarden, vriendjespolitiek met Staatsbosbeheer en machtsmisbruik. In de e-mails stelt hij dat Huttopia speelt met de gezondheid van gasten (gevaarlijk zwemwater, open riolering, legionella), dat kinderen van klanten worden gepest en dat medewerkers op naam beschuldigd worden van misstanden. Hij liet ook weten dat ANWB-juristen een wetsovertreding zouden hebben bevestigd.
Op een eerdere zitting in Zutphen over de beëindiging van zijn jaarplaats hadden partijen een schikking getroffen. De columnist stelde dat Huttopia daarom geen aanpassing van de columns meer kon eisen, maar de rechter wees dat af: Huttopia betwistte dat zo'n afspraak was gemaakt en uit het proces-verbaal bleek er niets van.
Bij de inhoudelijke beoordeling woog de rechter twee gelijkwaardige rechten tegen elkaar af: de bescherming van eer en goede naam van Huttopia en de vrijheid van meningsuiting van de columnist. Een columnist mag scherp en kritisch over zijn persoonlijke ervaringen schrijven, maar geen lichtvaardige beschuldigingen doen die onvoldoende steun vinden in de feiten. Hier presenteerde hij gezondheidsrisico's, wetsovertredingen en persoonlijk verwijtbare gedragingen als vaststaande feiten. Hij kon ook op de zitting niet aangeven waarop hij dat baseerde en verwees vooral naar zijn eigen beleving en wat hij van anderen had gehoord. Dat zijn website maar vijf keer per dag wordt bekeken, nam de reputatieschade niet weg, zeker gezien het grote aantal verstuurde e-mails en de aanwezige pers. De afweging viel daarom in het voordeel van Huttopia uit.
De vordering tot schadevergoeding van € 1.000 wees de rechter af. Een geldvordering is niet vanzelf spoedeisend, en Huttopia had niet gesteld of aannemelijk gemaakt dat zij een bodemprocedure niet kon afwachten. Ook de gevraagde algemene verboden voor de toekomst werden afgewezen. Die waren te ruim geformuleerd om te kunnen worden nageleefd en gehandhaafd, en Huttopia kon ze op de zitting niet concreter maken. Wel benadrukte de rechter dat de columnist de oorspronkelijke inhoud niet opnieuw in een andere vorm mag publiceren, ook niet in het boek dat hij wil uitbrengen.
De voorzieningenrechter veroordeelt de columnist om binnen zeven dagen na betekening van het vonnis de vier columns op de aangegeven punten aan te passen of te verwijderen, op straffe van een dwangsom van € 500 per dag met een maximum van € 25.000. Daarnaast moet hij binnen dezelfde termijn drie maanden lang een rectificatie op zijn website plaatsen waarin staat dat de beschuldigingen onjuist waren en geen steun vonden in de feiten, ook onder een dwangsom van € 500 per dag tot maximaal € 25.000. Omdat hij grotendeels in het ongelijk is gesteld, betaalt hij de proceskosten van € 2.227,46, vermeerderd met wettelijke rente als hij niet binnen veertien dagen betaalt.
Rechtbank Midden-Nederland · 12 november 2026
Civiel Recht Ondernemingskamer beveelt onderzoek bij zorgbedrijf Family Care Almere Overgooi wegens twijfel over beleid Een zorgonderneming in Almere die met publiek geld wordt gefinancierd, moet worden doorgelicht. De Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam heeft een onderzoek bevolen naar het beleid en de gang van zaken van Family Care Almere Overgooi B.V. vanaf de oprichting op 28 december 2021. De rechter oordeelde dat er gegronde redenen zijn om te twijfelen aan een juist beleid.
Het verzoek kwam van een vrouw uit Almere, die samen met anderen belanghebbende is bij het bedrijf. Zij vroeg om een onderzoek en om spoedmaatregelen. Het bedrijf en twee van de betrokkenen uit Lelystad vroegen om afwijzing, net als een derde belanghebbende uit Almere. De zaak werd op 22 oktober 2026 behandeld en de Ondernemingskamer sprak dezelfde dag mondeling uit.
De rechter somt tien punten op die twijfel wekken. Sinds de oprichting is er slechts één aandeelhoudersvergadering gehouden, op 1 juli 2025, terwijl de statuten een jaarlijkse vergadering voorschrijven. De jaarrekeningen over 2023 en 2024 zijn niet opgemaakt. De jaarrekening over 2022 is bij de Kamer van Koophandel gedeponeerd als vastgesteld, maar is nooit op een aandeelhoudersvergadering vastgesteld.
Ook ontbreken de statutair verplichte raad van commissarissen en cliëntenraad. Een van de belanghebbenden staat vermoedelijk als commissaris ingeschreven in het Handelsregister, maar zegt zelf nooit commissaris te zijn geweest. Daarnaast gaf een van de bestuurders in december 2024 aan de Kamer van Koophandel door dat hij met terugwerkende kracht vanaf 1 juli 2023 zelfstandig bevoegd was het bedrijf te vertegenwoordigen, terwijl er een gezamenlijke vertegenwoordigingsbevoegdheid gold.
Ook de geldstromen roepen vragen op. Er zijn grote bedragen overgemaakt naar een van de belanghebbenden, zonder dat de afspraken over haar inzet deugdelijk zijn vastgelegd, en die bedragen lijken buitensporig. Uit de bankafschriften blijkt dat grote bedragen contant zijn opgenomen, terwijl onduidelijk is gebleven waarvoor. De Ondernemingskamer kon bovendien niet vaststellen dat het bedrijf aan de wettelijke administratieplicht voldoet. Tot slot is er geen jaarverantwoording over 2024 opgemaakt voor de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd, en is onduidelijk welke vergoeding de (oud-)bestuurders voor hun werk krijgen.
De Ondernemingskamer vindt dit samen genoeg om een onderzoek noodzakelijk te achten. Een belangenafweging leidde niet tot een andere uitkomst. Omdat het bedrijf wordt gefinancierd met publieke middelen, wegen de onduidelijke geldstromen en de gebrekkige administratie extra zwaar.
Naast het onderzoek treft de rechter onmiddellijke voorzieningen. Naast de huidige bestuurder komt er een nader aan te wijzen bestuurder met beslissende stem. Deze bestuurder kan het bedrijf zelfstandig vertegenwoordigen, en zonder hem kan het bedrijf niet worden vertegenwoordigd. Hij mag ook de ontbrekende verantwoordingen opmaken en met de Inspectie en andere instanties delen.
Wie het onderzoek gaat doen, is nog niet bepaald. De rechter houdt de aanwijzing van een onderzoeker voorlopig aan om te bezien of de nieuwe bestuurder het geschil al kan oplossen. Elke partij of de nieuwe bestuurder kan de Ondernemingskamer op elk moment vragen alsnog een onderzoeker aan te wijzen. Het onderzoeksbudget wordt later vastgesteld, nadat de onderzoeker binnen zes weken een plan van aanpak en een begroting heeft ingediend.
De Ondernemingskamer beveelt dus het onderzoek vanaf 28 december 2021 en benoemt een extra bestuurder met beslissende stem. De kosten van het onderzoek en het salaris van de bestuurder komen voor rekening van het bedrijf, dat zekerheid moet stellen voor de betaling van het onderzoek. Elke partij draagt de eigen proceskosten. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad en al het overige dat is verzocht, wordt afgewezen.
Gerechtshof Amsterdam · 22 oktober 2026
Civiel Recht; Ondernemingsrecht