Hoge Raad verklaart cassatie van B.V. niet-ontvankelijk om onbetaald griffierecht, geen vragen aan EU-Hof Een B.V. die cassatie had ingesteld tegen een uitspraak van het gerechtshof Amsterdam in een belastingzaak, heeft het daarvoor verschuldigde griffierecht niet betaald. De Hoge Raad verklaart het beroep daarom niet-ontvankelijk, zonder de zaak inhoudelijk te beoordelen.
De griffier van de Hoge Raad wees de belanghebbende op 17 juli 2026 bij aangetekende brief op de plicht om griffierecht te betalen en gaf daarvoor vier weken de tijd. Volgens de gegevens van Track&Trace van PostNL is die brief afgehaald op de afhaallocatie. Het griffierecht bleef onbetaald. Op 20 augustus 2026 plaatste de griffier een bericht in het digitale dossier, waarmee het bedrijf de gelegenheid kreeg uit te leggen waarom het niet had betaald. Daarvan maakte het bedrijf gebruik met een brief van 16 september 2026 via het webportaal van de Hoge Raad.
In die brief voerde de belanghebbende aan dat het vooraf moeten betalen van griffierecht, op straffe van niet-ontvankelijkheid, niet past bij artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen met artikel 52 daarvan. Het bedrijf stelde dat het Hof van Justitie van de Europese Unie zou oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven, bij een ongegrond beroep. Die wijze van heffing zou volgens de belanghebbende veel evenrediger zijn dan de voorschriften van artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Daarom zou de Hoge Raad verplicht zijn prejudiciële vragen te stellen, dat wil zeggen vragen over de uitleg van EU-recht voor te leggen aan het Hof van Justitie.
De Hoge Raad volgt dat niet. Wat de belanghebbende aanvoert, geeft volgens de Hoge Raad geen reden om aan te nemen dat het bedrijf niet in verzuim was. De Hoge Raad verwijst naar zijn eigen arrest van 12 juni 2026, waarin hij uitlegde waarom hij geen aanleiding ziet om over deze kwestie vragen aan het Hof van Justitie te stellen. Die redenering geldt ook hier. Omdat het griffierecht niet is betaald, moet het beroep op grond van artikel 8:41, lid 6, Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk en ziet geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad: geen cassatie zonder griffierecht, ook niet na beroep op Europees Handvest Een bv die in cassatie ging tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam, betaalde het griffierecht niet en zag haar beroep daarom niet in behandeling worden genomen. Daarmee kwam een principiële vraag op tafel: mag een rechter het betalen van griffierecht als harde voorwaarde stellen voor de behandeling van een zaak?
De griffier van de Hoge Raad wees de bv op 26 juni 2026 bij aangetekende brief op het verschuldigde griffierecht en gaf haar vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van Track&Trace van PostNL is die brief afgeleverd op het adres dat de bv zelf had opgegeven. Het geld kwam niet binnen. Op 28 juli 2026 kreeg de bv via haar digitale dossier alsnog de kans uit te leggen waarom ze niet had betaald. Daarvan maakte ze gebruik met een brief van 25 augustus 2026.
In die brief stelde de bv dat het ontbreken van een mogelijkheid om griffierecht pas achteraf te betalen niet past bij het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, zoals dat is vastgelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Volgens de bv zou het Hof van Justitie van de Europese Unie oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven als een beroep ongegrond blijkt. Die manier van heffen zou veel evenrediger zijn dan de regeling in artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), die betaling vooraf voorschrijft. De Hoge Raad zou daarom prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie moeten stellen.
De Hoge Raad volgt die redenering niet. Wat de bv aanvoert, geeft volgens de Hoge Raad geen reden om te oordelen dat zij niet in verzuim was. Voor het stellen van prejudiciële vragen verwijst de Hoge Raad naar zijn eerdere arrest van 12 juni 2026, waarin hij dezelfde vraag al besprak en geen aanleiding zag het Hof van Justitie te raadplegen. Dat geldt ook nu. Omdat het griffierecht niet is betaald, moet het beroep op grond van artikel 8:41, zesde lid, Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk en veroordeelt niemand in de proceskosten.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad verklaart cassatieberoep niet-ontvankelijk: belastingplichtige betaalde geen griffierecht Een bv die het niet eens was met een uitspraak van het gerechtshof in een belastingzaak, stelde beroep in cassatie in bij de Hoge Raad. Voor zo'n beroep is griffierecht verschuldigd. De griffier van de Hoge Raad wees de bv daar op 17 juli 2026 per aangetekende brief op en gaf haar vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van PostNL is die brief afgehaald op de afhaallocatie. Het griffierecht kwam echter niet binnen.
Op 20 augustus 2026 plaatste de griffier daarom een bericht in het digitale dossier van de bv, waarin zij de gelegenheid kreeg uit te leggen waarom zij niet had betaald. Daarvan maakte de bv gebruik met een brief van 16 september 2026. Daarin stelde zij niet dat zij de betaling was vergeten. Zij betoogde dat het verplicht vooraf betalen van griffierecht, op straffe van niet-ontvankelijkheid, zich niet verhoudt met het recht op een doeltreffende voorziening in rechte uit artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in samenhang gelezen met artikel 52 van dat Handvest.
Volgens de bv zou het Hof van Justitie van de Europese Unie, als het hierover zou worden gevraagd, oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven, en alleen bij een ongegrond beroep. Die manier van heffen is volgens haar veel evenrediger dan de regeling in artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht. De Hoge Raad zou daarom verplicht zijn prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie te stellen, dat zijn vragen over de uitleg van Europees recht.
De Hoge Raad volgt dat niet. Wat de bv aanvoert, geeft geen grond om te oordelen dat zij niet in verzuim is geweest met het betalen van het griffierecht. De Hoge Raad verwijst naar zijn eerdere arrest van 12 juni 2026, waarin hij bij een vergelijkbaar betoog al had uitgelegd waarom hij geen aanleiding ziet om vragen aan het Hof van Justitie voor te leggen. Omdat het griffierecht niet is betaald, moet het beroep volgens artikel 8:41, lid 6, van de Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad komt dus niet toe aan de vraag of het hof in Amsterdam het bij het rechte eind had. De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk en ziet geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad wijst cassatieberoep af: griffierecht niet betaald, vragen aan EU-Hof geweigerd Een bv uit de belastingzaak die bij het Gerechtshof Amsterdam in het ongelijk was gesteld, ging in cassatie bij de Hoge Raad. Het beroep strandde echter op een formaliteit: het griffierecht, de vergoeding die je moet betalen om een zaak in behandeling te laten nemen, werd niet voldaan. Over de inhoud van het belastinggeschil heeft de Hoge Raad zich daardoor niet uitgelaten.
De Hoge Raad beslist in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 21 april 2026. De griffier schreef de bv op 17 juli 2026 aan met de melding dat griffierecht verschuldigd was, en gaf haar vier weken om te betalen. Die aangetekende brief is volgens de gegevens van PostNL afgehaald op een afhaallocatie. Het geld kwam niet binnen.
Op 20 augustus 2026 kreeg de bv via het digitale dossier alsnog de kans uit te leggen waarom ze niet had betaald. Daarvan maakte ze gebruik met een brief van 16 september 2026. Daarin voerde ze geen verklaring voor het uitblijven van de betaling aan, maar een principieel verweer. Volgens de bv is het onverenigbaar met het recht op een doeltreffende voorziening in rechte (artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen met artikel 52) dat een cassatieberoep niet-ontvankelijk wordt verklaard als het griffierecht niet vooraf is betaald. Ze stelde dat het Hof van Justitie van de Europese Unie zou oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven, en alleen als het beroep ongegrond blijkt. Die werkwijze zou veel evenrediger zijn dan de heffing vooraf die artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht voorschrijft. Daarom, zo betoogde de bv, moest de Hoge Raad prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie stellen.
De Hoge Raad volgde dat betoog niet. Wat de bv aanvoerde, geeft volgens hem geen reden om aan te nemen dat zij niet in verzuim was. Voor het stellen van prejudiciële vragen zag hij geen aanleiding. Hij verwees daarvoor naar zijn eerdere arrest van 12 juni 2026, waarin hij dezelfde vraag uitvoerig had beoordeeld. Omdat het griffierecht niet was betaald, moet het beroep op grond van artikel 8:41, lid 6, van de Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaart het cassatieberoep van de bv niet-ontvankelijk. Een proceskostenveroordeling volgt niet, omdat de Hoge Raad daar geen aanleiding toe ziet.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad: cassatieberoep belastingzaak niet-ontvankelijk door onbetaald griffierecht Een bedrijf dat een belastingzaak wilde voorleggen aan de Hoge Raad, betaalde het griffierecht niet en kwam daardoor niet toe aan een inhoudelijke beoordeling. Het bedrijf voerde aan dat het Europese recht zich verzet tegen een regel die vooraf betaling van griffierecht eist, maar de Hoge Raad zag daarin geen reden om af te wijken van die regel.
Het beroep in cassatie richtte zich tegen de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 31 maart 2026. In een cassatieprocedure moet degene die beroep instelt griffierecht betalen. De griffier van de Hoge Raad wees het bedrijf daar bij aangetekende brief van 26 juni 2026 op en gaf het vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van PostNL is die brief afgeleverd op het adres dat het bedrijf zelf had opgegeven. Toch werd het griffierecht niet voldaan.
Op 28 juli 2026 plaatste de griffier een bericht in het digitale dossier van het bedrijf. Het bedrijf kreeg daarmee de kans uit te leggen waarom het niet had betaald. Het maakte daar gebruik van met een brief van 25 augustus 2026, die het via het webportaal van de Hoge Raad indiende.
In die brief betoogde het bedrijf dat het niet past bij het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, dat is vastgelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, om een cassatieberoep alleen in behandeling te nemen als het griffierecht vooraf is betaald. Volgens het bedrijf zou het Hof van Justitie van de Europese Unie oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven, en alleen als het beroep ongegrond blijkt. Die werkwijze zou veel evenrediger zijn dan de heffing vooraf die artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht voorschrijft. Het bedrijf vond daarom dat de Hoge Raad verplicht was vragen aan het Hof van Justitie voor te leggen.
De Hoge Raad volgde dat niet. Wat het bedrijf aanvoerde, gaf geen grond voor het oordeel dat het niet in verzuim was geweest met de betaling. Voor het stellen van prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie zag de Hoge Raad geen aanleiding. Daarvoor verwees hij naar de gronden die hij gaf in zijn arrest van 12 juni 2026. Omdat het griffierecht niet was betaald, moet het beroep op grond van artikel 8:41, lid 6, van de Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie dan ook niet-ontvankelijk en veroordeelde niemand in de proceskosten.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht