Rechtbank spreekt man vrij van verkrachting van vriendin na bezoek aan bioscoop Op 24 augustus 2024 gingen een man en een vrouw, die bevriend waren, samen naar de film. De man zou die avond bij haar blijven slapen, omdat zijn eigen huis ver weg lag. In de nacht van 24 op 25 augustus 2024 vonden in het bed van de vrouw in Ellecom seksuele handelingen plaats. Zij zegt dat ze wakker werd doordat hij haar borsten aanraakte, dat ze in een soort 'freeze' raakte en niets terugdeed. Volgens haar legde hij haar hand op zijn geslachtsdeel, gaf hij haar orale seks en bracht hij daarna zijn penis in haar vagina. De man was jaren ouder dan het meisje niet; beiden waren jongvolwassenen. Hij ontkent dat hij wist dat zij het niet wilde.
De rechtbank Gelderland stelde vast dat de seksuele handelingen hebben plaatsgevonden: dat staat vast op grond van de verklaringen van beiden. De vraag was dus of de man wist, of ernstige reden had om te vermoeden, dat de vrouw daar niet mee instemde. De officier van justitie vond het bewezen en eiste 22 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk. De verdediging pleitte voor vrijspraak.
De verklaringen van de man en de vrouw staan op dit punt lijnrecht tegenover elkaar. De man zegt dat zij zich tegen hem aan drukte, kreunde en op zijn vraag of alles goed was instemmend reageerde met een geluid. Hij zegt twee keer te hebben gevraagd of het 'oké' was. De vrouw zegt dat zij deed alsof ze sliep en niets zei. Omdat de wet bepaalt dat een bewezenverklaring niet alleen op de verklaring van één getuige mag berusten, zocht de rechtbank naar steunbewijs voor het verhaal van de vrouw. Dat steunbewijs moet op een relevante manier aansluiten bij haar verklaring en mag niet van dezelfde bron komen.
De rechtbank keek vooral naar een vriend die een paar dagen na de nacht met de vrouw sprak. Hij zei dat zij toen op de grond sliep in plaats van in haar bed, veel staarde en moeilijk te bereiken was. Maar zijn verklaring paste ook bij het verhaal van de man: de vrouw vertelde hem dat de man verward reageerde toen zij hem de volgende ochtend vroeg of ze seks hadden gehad. Ook het ontbreken van paniekaanvallen, terwijl zij die na een eerdere aanranding wel had gehad, sloot dat scenario niet uit. Daar kwam bij dat de vriend vooral vertelde hoe hij haar gedrag interpreteerde, niet welke emoties hij zelf had waargenomen. Bovendien was het de vriend die over aanranding en verkrachting begon; de vrouw zelf sprak toen nog niet over seks tegen haar wil.
De verklaringen van drie andere getuigen, onder wie een vriendin en de viooldocente van de vrouw, kwamen van gesprekken die weken later plaatsvonden. Zij zagen een gedragsverandering bij de vrouw, maar de rechtbank kon niet vaststellen dat die voortkwam uit onvrijwillige seks. Ze telden daarom niet als steunbewijs. Ook de WhatsAppberichten van de man, waarin hij spijt uitsprak, en de opname van een gesprek op 12 oktober 2024 tussen de vrouw, een vriendin, de man en zijn ouders lieten ruimte voor beide lezingen. De man zei daarin dat hij dacht dat zij reageerde.
De rechtbank concludeerde dat het scenario van de man niet kan worden uitgesloten en dat niet genoegzaam kan worden vastgesteld wat er is gebeurd. Het tenlastegelegde is daardoor niet wettig en overtuigend bewezen. De rechtbank spreekt de man vrij. Omdat de schade die de vrouw claimt voortkwam uit het tenlastegelegde feit, verklaart de rechtbank haar niet-ontvankelijk in haar vordering van € 32.797,77, bestaande uit € 26.297,77 materiële en € 6.500 immateriële schade. De vrouw en de man dragen ieder hun eigen proceskosten.
Rechtbank Gelderland · 16 november 2026
Strafrecht Rechtbank legt 12 maanden cel op voor gasdrukwapen-aanval op ex van vriendin in Drachten, de gevraagde straf Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand.
Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog.
Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken.
Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog.
De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt.
Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Rechtbank Noord-Nederland · 13 november 2026
Strafrecht; Materieel Strafrecht Rechtbank legt 8 jaar cel op voor twee woningovervallen, twee jaar meer dan de officier eiste In de nacht van 11 op 12 mei 2025 werd een man in Sint-Oedenrode wakker geschud door een gemaskerde indringer in zijn slaapkamer. De man hield een vuurwapen, of een voorwerp dat daarop leek, tegen het hoofd van de bewoner en riep dat hij geld wilde hebben, anders schoot hij hem dood. Een tweede overvaller trok ondertussen een kast naast het bed open. De bewoner werd meermalen met een voorwerp tegen zijn hoofd geslagen en raakte gewond aan zijn gezicht. Pas toen zijn kinderen te hulp schoten, vluchtten de daders in een klaargezette auto, zonder buit.
Ongeveer vijf maanden later, op 11 oktober 2025, drongen twee mannen met bivakmutsen een woning in Veghel binnen. In huis waren op dat moment ook drie kleinkinderen van 4, 7 en 8 jaar. De overvallers eisten geld en zeiden dat er een kluis moest zijn. Ze toonden een hamer en een machete en pakten de bewoner bij zijn shirt. Ook hier ging het mis voor de daders: ze vertrokken zonder buit. Een derde man wachtte intussen als bestuurder in de auto.
De rechtbank Oost-Brabant achtte beide overvallen bewezen als medeplegen van een poging tot afpersing door twee of meer verenigde personen. De verdachte, een man geboren in 2004, ontkende elke betrokkenheid. Voor de overval in Sint-Oedenrode liet de rechtbank vooral het DNA zwaar wegen. Op een in de woning achtergebleven patroonhouder, het onderdeel van een wapen waarin de gaspatroon zit, stond DNA van de verdachte en van een medeverdachte. Dat DNA zag de rechtbank als daderspoor. De verdachte had volgens de rechtbank geen aannemelijke verklaring voor de aanwezigheid van zijn DNA op dat voorwerp en evenmin voor de aanwezigheid van de patroonhouder in de woning. Zijn verhaal dat hij het ding ooit uit elkaar had gehaald in een auto terug uit Duitsland noemde de rechtbank vaag en niet verifieerbaar. Zijn telefoon was bovendien rond het tijdstip van de overval in de buurt van de woning.
Bij de overval in Veghel speelde de verklaring van een medeverdachte een rol, maar die gebruikte de rechtbank niet voor het bewijs. Die verklaringen waren volgens de rechtbank op meerdere punten niet consistent en deels ongeloofwaardig, omdat de medeverdachte vooral zijn eigen rol klein wilde maken. Het bewijs kwam uit andere bronnen. Er was een betaling met de bankpas van de verdachte bij een Duitse wapenwinkel voor een machete van € 25,95, een machete die sterk lijkt op die op de camerabeelden en op de machete die in de slaapkamer van de medeverdachte werd gevonden. Verder maakten de telefoons van de verdachte en de medeverdachte op de dag van de overval samen een reisbeweging naar en van de omgeving van de woning. De bewoners hadden een kluis, waarvan de medeverdachte via een kennis op de hoogte was. De rechtbank sprak een derde verdachte vrij van de overval in Veghel, omdat het bewijs tegen hem niet toereikend was.
Bij de straf sloot de rechtbank aan bij de oriëntatiepunten voor woningovervallen: 3 jaar bij licht geweld of bedreiging, 5 jaar bij ander geweld of bedreiging. Dat het twee keer bij een poging bleef, vond de rechtbank vooral van belang voor de juridische kwalificatie. De gewelddadigheden hadden immers al plaatsgevonden toen de daders zonder buit vertrokken. Zwaar woog dat de overvallers in Veghel niet vertrokken toen ze de kleinkinderen zagen, en dat die kinderen moesten aanzien dat hun opa werd vastgepakt terwijl een machete werd getoond. De slachtoffers kampen nog steeds met de gevolgen: ze zijn hun gevoel van veiligheid kwijt, slapen slecht en twee kleinkinderen volgen EMDR-therapie. In strafverzwarende zin telde mee dat de verdachte eerder voor mishandeling was veroordeeld en dat hij de overval in Veghel pleegde tijdens een proeftijd.
De rechtbank legde een gevangenisstraf van 8 jaar op, met aftrek van voorarrest. De officier van justitie had 6 jaar geëist. De rechtbank ging daarboven uit omdat zij alleen met deze straf recht vond gedaan worden aan de ernst van de feiten. Een door twee slachtoffers gevraagd contact- en locatieverbod wees de rechtbank af, omdat er geen reden is om te verwachten dat de verdachte contact zoekt of in de buurt van hun woning komt.
Ook de schade kwam aan bod. De bewoner uit Sint-Oedenrode krijgt € 8.000 immateriële schadevergoeding. Zijn gevraagde materiële schade en affectieschade voor twee familieleden wees de rechtbank af: de materiële schade was onvoldoende onderbouwd en voor affectieschade is geen plaats, omdat daarvoor sprake moet zijn van ernstig en blijvend letsel bij een naaste. In Veghel krijgen beide bewoners € 6.000, plus € 250 voor de eigen bijdrage in de rechtsbijstand van een van hen, en de drie kleinkinderen elk € 6.000. De bedragen worden uitgekeerd via een rekening met een BEM-clausule, zodat een kantonrechter moet instemmen met het gebruik ervan voordat ze meerderjarig zijn. De vordering van een andere benadeelde voor reis- en begeleidingskosten verklaarde de rechtbank niet-ontvankelijk wegens ontbrekende bewijsstukken. Bij alle toegewezen bedragen komt wettelijke rente, en de verdachte is hoofdelijk aansprakelijk samen met zijn mededaders. De rechtbank legde bovendien een schadevergoedingsmaatregel op, zodat de Staat het geld int en doorbetaalt aan de slachtoffers.
Rechtbank Oost-Brabant · 13 november 2026
Strafrecht Zorgmedewerker filmde kwetsbare cliënten naakt en wast € 5,5 miljoen wit: 51 maanden cel Een zorgbegeleider in Zuid-Holland maakte tussen eind oktober 2023 en half maart 2024 foto's en filmpjes van cliënten van een zorginstelling in Zwammerdam en Nieuwveen. Het ging om mensen met ernstige verstandelijke beperkingen, wier ontwikkelingsniveau vergelijkbaar was met dat van een kind jonger dan achttien maanden. Een deel van de beelden toonde hen naakt of in kwetsbare posities. De man stuurde de opnames via Snapchat en WhatsApp naar zijn toenmalige collega's.
De rechtbank Den Haag veroordeelt hem hiervoor wegens het wederrechtelijk dwingen om iets te dulden. De verdediging voerde aan dat de afhankelijkheid van de cliënten buiten beschouwing moest blijven bij de vraag of sprake was van een 'feitelijkheid'. Daar volgt de rechtbank haar niet in. De man fotografeerde en filmde in een afgesloten zorginstelling, zonder toestemming, mensen die volledig van zijn verzorging afhankelijk waren en hun wil niet onder woorden konden brengen. Zij konden zijn handelen op geen enkele manier voorkomen. Dat ook collega's beelden zouden hebben gemaakt, doet daar niet aan af. Het woord 'onbekende' laat de rechtbank wegstrepen uit de tenlastelegging, omdat niet is bewezen dat hij de beelden met anderen dan collega's deelde.
Ook het gebruik van een vals diploma is bewezen. Op 27 juli 2023 mailde de man vanaf zijn eigen adres een vervalst mbo-diploma voor persoonlijk begeleider naar een zorgwerkgever, samen met een cv en kopieën van zijn rijbewijs en bankpas. Hij zei dat familie of vrienden mogelijk met zijn e-mail hadden gesolliciteerd, maar die uitleg acht de rechtbank ongeloofwaardig. Een dag eerder had hij van zijn toenmalige zwager een diploma en cv met dezelfde afgiftedatum en hetzelfde college ontvangen, en alleen de zwager stond bij die school ingeschreven. Voor een tweede vals diploma en een valse verklaring omtrent het gedrag ziet de rechtbank onvoldoende bewijs.
De zwaarste feiten volgen uit berichten op SkyECC, een versleutelde chatdienst, en uit een Signal-account. Daaruit blijkt dat de man grote hoeveelheden contant geld klaarzette, afleverde of ophaalde en natelde, in totaal € 5.505.935. Hij werd aangehouden tijdens een overdracht van een oranje tas. Zijn verklaring dat hij nooit wist wat hij vervoerde en voor € 50 weleens iets bracht, vindt de rechtbank onvoldoende concreet en hoogst onwaarschijnlijk. Uit financiële gegevens bleek dat hij tussen 2018 en 2022 geen vermogen en vrijwel geen inkomen had. Daarom kan het niet anders dan dat het geld uit misdrijf afkomstig was. Bewezen is medeplegen van gewoontewitwassen. Daarnaast bereidde hij tussen november 2020 en februari 2021 samen met anderen de handel in cocaïne voor, via gesprekken over 'colo', 'pap' en stempels.
De verdediging bestreed het gebruik van de SkyECC-berichten, onder meer met een beroep op een arrest van het Hof van Justitie over Europese onderzoeksbevelen en op het recht op privéleven. De rechtbank verwerpt dat. De gegevens zijn verkregen door Frankrijk binnen een gemeenschappelijk onderzoeksteam met Nederland en België, waardoor Nederland van de rechtmatigheid van de interceptie mag uitgaan. Wel constateert de rechtbank een vormverzuim: een iPhone 7 uit een ander onderzoek is zonder machtiging van de rechter-commissaris uitgelezen. Bewijsuitsluiting volgt daar niet uit, omdat de machtiging zonder meer was verleend en de betrouwbaarheid van het materiaal niet is aangetast.
Bij de straf weegt het witgewassen bedrag zwaar. De rechtbank vindt 52 maanden gevangenisstraf passend en matigt die tot 51 maanden, omdat de redelijke termijn met ruim vijf maanden is overschreden: de man zit sinds 14 mei 2024 in de strafzaak en het vonnis volgt pas op 13 november 2026. De officier van justitie eiste 57 maanden en een geldboete van € 50.000. Een boete legt de rechtbank niet op. De rechtbank veroordeelt de man tot 51 maanden gevangenisstraf met aftrek van voorarrest, ontzet hem negen jaar van het recht om als zorgmedewerker te werken en heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op. De vordering van een cliënte tot € 10.000 immateriële schadevergoeding is niet-ontvankelijk, omdat niet kan worden vastgesteld of zij van de handelingen op de hoogte was en dus of zij schade heeft geleden. Zij kan die vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
Rechtbank Den Haag · 13 november 2026
Strafrecht Rechtbank legt 36 maanden cel op voor bijna 9,5 kilo harddrugs in huis in Boekel; officier eiste 40 Op 11 februari 2026 trad de politie een woning in Boekel binnen. Eerder die maand was er een melding binnengekomen over een chemische lucht en een zoemend geluid bij het huis. Ook brandde er elke avond en nacht licht op zolder en liepen er regelmatig verdachte personen rond. Bij de inval lag de huurder in de slaapkamer en sliep een tweede man op de bank in de woonkamer.
Op zolder stond een tafel met resten wit poeder en hennepgruis, een sealapparaat, een weegschaal, een mes en plastic zakjes. Achter schotten aan de zijkant van de zolder lagen tassen met gesealde zakken poeder en witte blokken. In totaal ging het om 330 gram cocaïne, 5010 gram 4-CMC, 658 gram 4-MMC, 3530 gram THC, 165 gram MDMA, 195 gram 2-MMC en 2651 gram N-ethylpentedron. Daarnaast lag er ruim 3,5 kilo hasjiesj en gedroogde henneptoppen, en een aparte zak van 320 gram met 4-CMC en 2-MMC.
De huurder, een man uit 1997, zit vast en stond terecht voor het aanwezig hebben van deze middelen. De rechtbank stelt dat een bewoner in beginsel verantwoordelijk is voor wat er in zijn woning ligt. De man heeft bovendien bekend dat hij wist dat er drugs in zijn huis lagen. Hij is daarom schuldig aan het opzettelijk aanwezig hebben van de harddrugs, de middelen van lijst IA en de softdrugs.
De rechtbank acht ook bewezen dat hij dit samen met de man deed die op de bank sliep. Berichten op de telefoon van die tweede man laten zien dat hij meerdere dagen in de woning verbleef en dat de huurder een bed voor hem wilde kopen. Zendmastgegevens tonen dat zijn telefoon in de weken voor de inval vrijwel uitsluitend in het bereik van de woning was. Op de zolder lagen poststukken op zijn naam. Op het hengsel van een tas met drugs zat bovendien een DNA-mengprofiel dat meer dan 10 miljoen keer waarschijnlijker is wanneer het van hem en drie onbekenden afkomstig is. De rechtbank vindt het daarom onaannemelijk dat hij niet van de drugs wist. Een derde medeverdachte, van wie DNA op verpakkingen en tassen zat, is volgens de rechtbank geen medepleger, omdat uit het dossier zijn rol niet blijkt.
Van twee onderdelen spreekt de rechtbank de man vrij. De 1840 gram wit poeder dat als ketamine ten laste was gelegd, is door het Nederlands Forensisch Instituut niet onderzocht. De indicatieve test van de politie is daarvoor te weinig, en ook de officier van justitie vroeg om vrijspraak. Een pot met bruine stroperige substantie bleek cannabisconcentraat, maar het NFI kon niet vaststellen of het hennepolie (lijst I) of hasjiesj (lijst II) was. Daardoor kan de rechtbank niet bepalen welk artikel van de Opiumwet is overtreden.
Bij de straf weegt de rechtbank mee dat de man zijn woning als opslagplaats gebruikte. Dat hij eerder in Frankrijk voor een soortgelijk feit werd veroordeeld en binnen een jaar na zijn vrijlating opnieuw Opiumwet-feiten pleegde, telt strafverzwarend. De rechtbank gebruikt de oriëntatiepunten als vertrekpunt: 30 maanden onvoorwaardelijke cel voor 10 tot 20 kilo harddrugs en 180 uur taakstraf voor 2,5 tot 5 kilo softdrugs. De reclassering adviseert een deels voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden. Uit onderzoek van Novadic-Kentron blijkt dat de man een ernstige stoornis in het cannabisgebruik heeft en een psychotrauma- of stressgerelateerde stoornis.
De rechtbank veroordeelt hem tot 36 maanden gevangenisstraf, waarvan 8 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. De officier van justitie eiste 40 maanden, waarvan 6 voorwaardelijk. Aan het voorwaardelijke deel koppelt de rechtbank de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden: een meldplicht, ambulante behandeling voor verslaving en psychische klachten, verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang, dagbesteding en meewerken aan het aflossen van schulden. De eis van een geldboete van € 891,95, bedoeld om criminele winst af te romen, wijst de rechtbank af, omdat er geen aanknopingspunten zijn voor financieel voordeel en alleen aanwezig hebben, niet handel, is bewezen. De voorlopige hechtenis blijft bestaan. Het strafrechtelijk beslag op het geldbedrag van € 891,95 wordt opgeheven en het geld gaat terug naar de man.
Rechtbank Oost-Brabant · 16 november 2026
Strafrecht