Rechtbank beëindigt schuldsanering van Rotterdammer: niet gesolliciteerd, geen afdracht, nieuwe schulden Een schuldenaar uit Rotterdam kreeg met de schuldsaneringsregeling de kans om na achttien maanden van zijn schulden af te komen. Het ging om een schuldenlast van € 52.069,18. Op 19 november 2025 sprak de rechtbank de regeling uit. Nu heeft dezelfde rechtbank de regeling tussentijds beëindigd, omdat de man zich niet aan de verplichtingen heeft gehouden.
Tegenover de schone lei staan strenge voorwaarden. Een schuldenaar moet de bewindvoerder gevraagd en ongevraagd informeren, zijn inkomen boven het vrij te laten bedrag afdragen aan de boedelrekening, zich aantoonbaar tot het uiterste inspannen om een fulltime dienstbetrekking te krijgen en mag geen nieuwe schulden laten ontstaan. De bewindvoerder vroeg de rechter-commissaris om de regeling tussentijds te beëindigen. Die stemde daarmee in. Bij de bewindvoerder ontbraken onder meer loonstroken vanaf augustus 2026, bankmutaties van meerdere betaal- en spaarrekeningen, sollicitatiebewijzen en de aangifte inkomstenbelasting over 2025.
De man had al eerder een waarschuwing gehad. Wegens een tekortkoming in de inspanningsverplichting in de periode november 2025 tot en met februari 2026 had de rechter-commissaris de looptijd van de regeling verlengd met vier maanden, tot 19 september 2027. Daarna ging het opnieuw mis. In de maanden maart tot en met juni 2026 werkte de man gemiddeld 30 uur per week, in juli 2026 in totaal 61 uur. Vanaf augustus kon de bewindvoerder het aantal gewerkte uren niet meer controleren. De man had daarom in de periode maart tot en met oktober 2026 aanvullend moeten solliciteren, maar deed dat niet. De rechtbank telde daarvoor een tekortkoming van acht maanden. Ook droeg hij tot nu toe niets af. Tot en met oktober 2026 liep de geschatte boedelachterstand op tot € 2.749.
De man verklaarde ter zitting dat zijn vriendin tijdens de regeling zwanger werd en bevallen is van een tweeling, met complicaties bij de bevalling. Hij was meer met haar bezig dan met het zoeken naar fulltime werk. Ook moest hij binnen twee maanden de woning van zijn vriend verlaten. Sinds kort heeft hij een eigen huurwoning via Woonstad. De boedelachterstand wilde hij inlopen door de auto te verkopen die hij tijdens de regeling kocht. De rechtbank vond dat aanbod ontoereikend: de waarde van de auto was niet onderbouwd en het bleef onduidelijk of de achterstand ermee kon worden ingelopen.
Ook nieuwe schulden speelden een rol: € 232 aan de Belastingdienst en € 949,40 aan Coöperatie VGZ UA. De man zei die te hebben betaald en beloofde uiterlijk op 5 november 2026 betalingsbewijzen aan de bewindvoerder te sturen. Op 6 november 2026 meldde de bewindvoerder dat hij die niet had ontvangen. Ook de loonstroken die de man naar eigen zeggen had opgestuurd, waren niet binnengekomen. De rechtbank stelde daarom vast dat de nieuwe schulden niet waren voldaan.
De rechtbank oordeelde dat niet aannemelijk is geworden dat de tekortkomingen de man niet te verwijten zijn. Na de strenge brief van de rechter-commissaris van 9 januari 2026 en het verhoor op 26 februari 2026 moest hij de verplichtingen goed kennen. De rechtbank beëindigde daarom de schuldsaneringsregeling op grond van artikel 350, derde lid, onder c en d, van de Faillissementswet. Omdat er geen baten zijn om schuldeisers te betalen, volgt er geen faillissement van rechtswege. De rechtbank stelde het salaris van de bewindvoerder, inclusief onkosten en omzetbelasting, vast op maximaal € 5.316,50, te betalen uit het aanwezige actief.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter verklaart verzet van Tradecast Video tegen faillissement ongegrond na onttrekking advocaat Het Zwolse bedrijf Tradecast Video B.V. is op 29 september 2026 failliet verklaard op verzoek van een schuldeiser. Het bedrijf wilde daar iets aan doen: het diende verzet in tegen de faillietverklaring, in de hoop het faillissement ongedaan te maken. In het verzetschrift stond dat een derde genoeg geld beschikbaar zou stellen om de vordering van de schuldeiser en de kosten van het faillissement te betalen. Dat geld zou worden gestort op de derdengeldrekening van de advocaat van Tradecast.
Het liep anders. Op 26 oktober 2026 maakte de advocaat van Tradecast bekend dat hij zich aan de zaak onttrok. Een dag later, op 27 oktober 2026, liet de bestuurder van het bedrijf per e-mail weten dat hij het verzet wilde intrekken. Daarmee stond de rechtbank voor een procedureel probleem. In een faillissementsprocedure moet een bedrijf zich laten vertegenwoordigen door een advocaat. Die was er niet meer, en Tradecast had geen nieuwe advocaat gesteld. Zonder advocaat kan het bedrijf zelf geen proceshandelingen verrichten. De rechtbank kon het verzet daarom niet simpelweg als ingetrokken beschouwen en moest een beslissing nemen.
De rechtbank had Tradecast de gelegenheid kunnen geven om alsnog een andere advocaat in te schakelen, maar zag daar geen reden toe. Er was namelijk niet gebleken dat de beloofde betaling daadwerkelijk was gedaan. De oud-advocaat had niet laten weten dat hij het geld had ontvangen, en Tradecast zelf had niet gesteld dat zij het geld had laten betalen of op andere wijze beschikbaar had. Het bedrijf probeerde bovendien juist het verzet in te trekken, wat niet past bij iemand die denkt dat de schuld alsnog kan worden voldaan.
Op grond daarvan oordeelde de rechtbank dat Tradecast nog steeds in de toestand verkeert dat zij heeft opgehouden te betalen. Dat is de voorwaarde voor een faillissement. Omdat niet was aangetoond dat er voldoende middelen waren om de schuldeiser en de faillissementskosten volledig te voldoen, was er geen grond om het faillissement terug te draaien.
De rechtbank Overijssel verklaarde het verzet daarom ongegrond en wees het verzoek om het faillissement te vernietigen af. Tradecast blijft failliet, met mr. W.M. Limberger als curator en mr. S.J.S. Groeneveld-Koekkoek als rechter-commissaris.
Rechtbank Overijssel · 27 oktober 2026
Civiel Recht Rechtbank veroordeelt BMW-dealerfamilie tot schadevergoeding na ontduiken meerwaarderegeling Na 33 jaar samenwerking in een commanditaire vennootschap voor een BMW-dealer in de buurt van de ASML-campus wilde een van de partners met pensioen. Bij zijn uittreding in 2022 sloot hij via zijn vennootschap afspraken over een geldlening van € 480.000 en een meerwaarderegeling: als het vastgoed van de dealervennootschap binnen 15 jaar aan een derde werd verkocht, zou hij recht hebben op 31 procent van de meerwaarde boven de vastgestelde waarde van € 1.782.500. In de tussentijd gold een rente van 10 procent per jaar.
Slechts enkele maanden na het sluiten van deze afspraken droeg de vennootschap het vastgoed echter over aan een vennootschap van de kinderen van de andere partner, loste de geldlening vervroegd af en stelde dat de meerwaarderegeling daarmee was uitgewerkt. De uittredende partner stelde dat mondeling was afgesproken dat zo'n overdracht binnen de familie niet als vervreemding in de zin van de meerwaarderegeling zou gelden, zodat de regeling nog steeds van kracht was.
In een voorlopig getuigenverhoor verklaarde de uittredende partner dat hij op 24 december 2021 uitdrukkelijk had gevraagd wat er zou gebeuren bij overdracht aan de kinderen. De andere partner zou hebben geantwoord dat die vraag na 33 jaar samenwerking niet gesteld hoefde te worden en dat zo niet met elkaar werd omgegaan. De adviseur die bij dat gesprek aanwezig was, kon bevestigen dat de vraag was gesteld, maar herinnerde zich het antwoord niet meer. De andere partner ontkende dat het onderwerp zo aan de orde was geweest, maar deed dat in de ogen van de rechtbank weinig stellig.
De rechtbank oordeelde dat de mondelinge afspraak was bewezen. Zij wees op de geloofwaardigheid van de verklaring van de uittredende partner, op de ondersteuning die de verklaring van de adviseur bood door diens opvallende geheugenverlies over een essentieel punt, en op de niet-overtuigende ontkenning van de andere partner. Doorslaggevend was ook de zakelijke ratio van de constructie: als een interne overdracht de meerwaarderegeling al zou beëindigen, hadden die afspraken geen enkele reële betekenis. De wederpartij kon die zakelijke logica niet weerleggen.
Daarnaast oordeelde de rechtbank dat de bestuurders persoonlijk aansprakelijk zijn, omdat zij welbewust hebben meegewerkt aan een transactie die de uittredende partner zou benadelen en de dealervennootschap leeg achterliet. Ook de vennootschap van de kinderen is aansprakelijk: gelet op de nauwe familiebanden en hun actieve rol in de onderneming konden de kinderen niet onwetend zijn geweest van de wanprestatie.
De rechtbank verklaarde voor recht dat de meerwaarderegeling nog steeds geldt en veroordeelde alle gedaagden hoofdelijk tot vergoeding van de schade, waaronder de gederfde rente en de eventuele gederfde meerwaarde bij een toekomstige verkoop aan een derde. De vier gedaagden moeten ook de proceskosten betalen, begroot op € 23.971,92.
Rechtbank Oost-Brabant · 28 oktober 2026
Civiel Recht Rechtbank laat vrouw toe tot schuldsanering met terugwerkende kracht tot juli 2026 Een vrouw met schulden heeft met succes een verzoek ingediend om toegelaten te worden tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp). De schuldsanering geeft haar de kans om na afloop met een schone lei verder te gaan: schuldeisers kunnen hun vorderingen dan niet meer op haar verhalen.
De vrouw had eerder al een Wsnp-verzoek ingediend, maar dat werd op 19 januari 2026 afgewezen. Bij haar nieuwe verzoek had zij geen minnelijk traject doorlopen, waarbij schuldhulpverlening eerst een schikking met schuldeisers probeert te bereiken voordat de rechter wordt ingeschakeld. Dat is normaliter verplicht. De rechtbank maakte hier echter een uitzondering, omdat de Belastingdienst de grootste schuldeiser is en aannemelijk is dat die niet mee zou hebben gewerkt aan zo'n regeling. De schulden aan de Belastingdienst zijn deels ontstaan in de periode dat de vrouw als zelfstandig ondernemer werkte.
De vrouw had gevraagd de ingangsdatum van de schuldsanering vast te stellen op 20 januari 2026, de dag na de afwijzing van haar eerste verzoek. De rechtbank ging daar niet volledig in mee. Aan de voorwaarden voor een eerdere ingangsdatum, waaronder het maximaal aflossen op schulden en het actief solliciteren naar werk, was pas vanaf juli 2026 voldaan. De vrouw is door de gemeente vrijgesteld van haar sollicitatieplicht vanwege medische redenen, wat de rechtbank als geldige invulling van de inspanningsverplichting aanvaardde. Dat er in de tussenliggende periode niet werd gespaard voor álle schuldeisers maar geld werd ingehouden voor slechts één schuldeiser via beslag, rekende de rechtbank haar niet aan.
Tijdens de looptijd van de schuldsanering moet de vrouw zich houden aan een reeks verplichtingen: zij moet de bewindvoerder informeren, mag geen nieuwe schulden maken, moet schuldeisers gelijkwaardig behandelen en moet inkomen boven het zogenoemde vrij te laten bedrag afdragen. Een bewindvoerder houdt toezicht op de naleving en beheert de boedel. De eerste dertien maanden geldt een postblokkade: alle post gaat rechtstreeks naar de bewindvoerder.
De rechtbank liet de vrouw toe tot de schuldsanering, stelde de ingangsdatum vast op 29 juli 2026 en bepaalde de looptijd op 18 maanden.
Rechtbank Rotterdam · 29 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Zestienjarige ondernemer uit Meppel krijgt handlichting voor eigen eenmanszaak en bv Een zestienjarige jongen uit Meppel verkoopt al enige tijd waterflessen met een ingebouwd filter en andere huishoudelijke artikelen via een eigen webshop. De voorraad heeft hij zelf ingekocht in China. Omdat hij minderjarig is, kan hij daar in beginsel geen zakelijke bankrekening voor openen en mag hij niet zelfstandig een bedrijf exploiteren. Daarom vroeg hij de kantonrechter in Assen om handlichting: toestemming om bepaalde handelingen te verrichten die normaal alleen meerderjarigen mogen doen.
De jongen wil zijn eenmanszaak samen met een meerderjarige compagnon onderbrengen in een besloten vennootschap. Daarvoor vroeg hij bevoegdheid om inkomsten uit zijn onderneming te ontvangen en daarover te beschikken, een zakelijke bankrekening te openen, te beheren en te sluiten, verhuringen en verpachtingen aan te gaan, een besloten vennootschap op te richten en daarin deel te nemen, en een beroep of bedrijf uit te oefenen. Beide ouders stemden in met het verzoek. Zij waren samen met hun zoon bij de mondelinge behandeling op 2 november 2026 aanwezig.
Volgens de wet kan een minderjarige van zestien jaar of ouder handlichting vragen, maar die wordt niet verleend tegen de wil van de ouders die het gezag uitoefenen. De rechter moet bovendien kijken naar het belang van de minderjarige en beoordelen of de handlichting verantwoord is. Ter zitting liet de jongen zien dat hij zich bewust is van de risico's. Hij erkende dat hij met onverkochte voorraad kan blijven zitten. Zijn ouders zeiden hem nauwlettend in de gaten te houden, maar dat hij wel alles zelf doet. De kantonrechter vond dat de jongen zijn verzoek helder had toegelicht en goed had doordacht, en achtte toewijzing daarom verantwoord.
Bijzonder aan de beschikking is de manier van bekendmaken. De handlichting gaat niet in op de dag van de uitspraak, maar pas na publicatie, zodat derden er kennis van kunnen nemen. De wet schrijft publicatie in de Staatscourant voor, die tegenwoordig alleen nog digitaal verschijnt. Omdat de wetgever wil dat zoveel mogelijk mensen de handlichting kunnen raadplegen, bepaalde de kantonrechter dat de beschikking ook in niet-geanonimiseerde vorm op rechtspraak.nl komt te staan. De griffier regelt beide publicaties. De jongen moet zelf wel zorgen dat de handlichting in het handelsregister wordt ingeschreven, met de datum, de toegekende bevoegdheden en het publicatienummer.
De kantonrechter verleende de jongen, geboren op 26 februari 2010, handlichting voor het ontvangen van inkomsten en de beschikking daarover (inclusief het openen, beheren en sluiten van een zakelijke bankrekening), het sluiten van verhuringen en verpachtingen, het oprichten van een besloten vennootschap, het deelnemen in een vennootschap en het uitoefenen van een beroep of bedrijf.
Rechtbank Noord-Nederland · 9 november 2026
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht