Rechtbank laat man met schulden toe tot schuldsanering en maakt regeling negen maanden eerder ingaan Een man uit de regio Rotterdam zit zo diep in de schulden dat hij er zelf niet meer uitkomt. Hij leeft van een bijstandsuitkering, aangevuld met huur- en zorgtoeslag, en heeft een beschermingsbewindvoerder die zijn financiën beheert. Om van zijn schulden af te komen vroeg hij de rechtbank om toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp). Ook wilde hij dat de regeling niet pas op de dag van het vonnis ingaat, maar al op 1 augustus 2025.
Gewoonlijk moet iemand eerst proberen met zijn schuldeisers tot een regeling buiten de rechter om te komen. Dat is hier niet gebeurd: de schuldhulpverlening deed de schuldeisers geen aanbod. Volgens de rechtbank had dat een goede reden. Tijdens het traject kwamen er steeds nieuwe schuldeisers bij en de bewindvoerder wist niet of de schuldenlast wel compleet was. Bovendien weigerde de Belastingdienst mee te werken, omdat de man de aangifte inkomstenbelasting over 2023 niet had ingediend. Volgens zijn bewindvoerder kwam dat door overmacht. Omdat een minnelijke regeling niet binnen afzienbare tijd haalbaar was, kon de man toch rechtstreeks bij de rechtbank terecht.
De rechtbank oordeelde dat de man aan alle voorwaarden voldoet. Hij zit in een problematische schuldensituatie, er is geen aanwijzing dat hij te kwader trouw schulden liet ontstaan of onbetaald liet, en er is de verwachting dat hij zich aan de verplichtingen van de regeling zal houden. De regeling duurt achttien maanden.
De eerdere ingangsdatum is bijzonder. Normaal gaat de looptijd in op de dag van het vonnis, maar dat kan eerder als iemand in het voorafgaande schuldhulptraject zijn verplichtingen is nagekomen. Dat is volgens de rechtbank hier het geval. Uit de berekening van het bedrag dat de man mocht houden voor zijn levensonderhoud blijkt dat hij van juli tot en met december 2025 niets kon aflossen. Dat telt als een eerste aflossing. Ook aan de inspanningsplicht om werk te zoeken was voldaan: hij heeft sinds 19 maart 2026 ontheffing van de arbeidsverplichting, en volgens de rechtbank was hij al veel langer niet in staat te werken. Daarbij woog mee dat de kantonrechter op 31 juli 2024 al beschermingsbewind had ingesteld vanwege zijn lichamelijke of geestelijke toestand.
De regeling loopt daardoor al bijna door tot het einde: de looptijd verstrijkt op 1 februari 2027. Ook daarna moet de man blijven meewerken aan de afwikkeling en informatie aan de bewindvoerder geven. De rechtbank vraagt de bewindvoerder om binnen vijf maanden eindverslag uit te brengen en om te onderzoeken of de verplichtingen uit het minnelijke traject zijn nagekomen. Dat kan nog leiden tot verlenging van de looptijd.
De rechtbank laat de man toe tot de schuldsaneringsregeling, benoemt een bewindvoerder en een rechter-commissaris en stelt de ingangsdatum vast op 1 augustus 2025, met 1 februari 2027 als einddatum. De verificatievergadering is bepaald op 15 december 2026. Houdt de man zich aan alle verplichtingen, dan eindigt het traject met een schone lei: de schuldeisers kunnen hun vorderingen dan niet meer op hem verhalen.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter wijst gedwongen schuldregeling af: Qredits mocht weigeren Een man uit de regio Rotterdam kampt met schulden van in totaal € 68.800,62 aan twaalf schuldeisers. Hij stelde zijn schuldeisers een buitengerechtelijke schuldregeling voor waarbij hij niets zou terugbetalen, in ruil voor volledige kwijting. Negen schuldeisers stemden daarmee in, maar drie niet: Qredits, Volkswagen PON en E-Flux. Samen hebben zij een vordering van € 45.439,69, ruim twee derde van de totale schuldenlast. De man vroeg de rechtbank daarom die drie schuldeisers te bevelen toch in te stemmen. Daarnaast heeft hij een verzoek ingediend om toegelaten te worden tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp). Daarover beslist de rechtbank apart.
De weigerende schuldeisers hadden elk hun eigen redenen. Qredits, een aanbieder van microkredieten, wees het voorstel af omdat de borg voor haar lening zou vervallen als zij instemde. Bij de Wsnp blijft de borgstelling wel in stand, en daarom gaat de voorkeur van Qredits daarnaar uit. Volkswagen PON vond het geen reële reden om een schuld volledig kwijt te schelden omdat de man een kale huur van € 1.800 betaalt. Volgens dit bedrijf zou er bij een passende huur wel ruimte zijn om af te lossen, en deed de man te weinig moeite om een goedkopere woning te vinden. E-Flux liet niets van zich horen en lichtte zijn standpunt noch schriftelijk noch ter zitting toe. American Express stemde nog voor de zitting in, waardoor het verzoek ten aanzien van dat bedrijf als ingetrokken gold.
De rechtbank begint bij het uitgangspunt dat iedere schuldeiser in beginsel mag eisen dat zijn vordering volledig wordt betaald, inclusief rente. De vraag is of de drie schuldeisers in redelijkheid konden weigeren, gelet op de belangen van de man en van de overige schuldeisers. Omdat de weigerende partijen samen 66 procent van de schuld vertegenwoordigen, is niet snel aan te nemen dat zij onredelijk handelen.
De rechtbank noemt drie punten. Ten eerste is het aanbod niet goed en controleerbaar gedocumenteerd. In de aanbodbrief aan de schuldeisers stond niets over de beleggingsrekening van de man bij DEGIRO, die eind 2025 een waarde had van € 3.745,96. Dat het voorstel als prognose was bedoeld, ontslaat hem er volgens de rechtbank niet van dit vermogen te vermelden. Ten tweede heeft Qredits een gerechtvaardigd belang: bij de Wsnp behoudt zij haar vordering op de borg, bij een buitengerechtelijke regeling niet. Ten derde is niet aannemelijk gemaakt dat het voorstel het uiterste is waartoe de man in staat is. Zijn kale huur bedraagt ongeveer € 1.900. In de berekening van de afloscapaciteit is een correctie voor die woonlasten toegepast. Zonder die correctie zou de afloscapaciteit aanzienlijk hoger zijn. Uit het verzoekschrift en de zitting bleek niet of onvoldoende dat de man er alles aan had gedaan om zijn woonlasten te verlagen.
Daarom wegen de belangen van Qredits, Volkswagen PON en E-Flux zwaarder dan die van de man en de andere schuldeisers. De rechtbank wijst het verzoek af om een gedwongen schuldregeling te bevelen.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter wijst schuldsanering af: schuld na dronkenschapsongeluk valt niet onder schone lei Een man die in 2016 onder invloed een ongeluk veroorzaakte, kan niet worden toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling. De Rotterdamse rechtbank wees zijn verzoek af, omdat de schuldsanering hem niets zou opleveren: zijn twee enige schulden vallen allebei buiten de zogenoemde schone lei.
De man verblijft op een geheim adres en ontvangt een bijstandsuitkering op grond van de Participatiewet. Hij vroeg toelating tot de Wsnp (wettelijke schuldsaneringsregeling natuurlijke personen), een traject waarin iemand een aantal jaren leeft van een vastgesteld bedrag en aan het eind zijn resterende schulden kwijtgescholden krijgt. Op de zitting van 29 oktober 2026 werd hij bijgestaan door een schuldhulpverlener van Geldplein en een beschermingsbewindvoerder.
De schuldenlast bedraagt € 42.260,69 en is verdeeld over twee schuldeisers. Het grootste deel, € 42.260,68, is een vordering van Centraal Beheer Achmea. Die schuld vloeit voort uit een strafrechtelijke veroordeling. De man veroorzaakte in 2016 onder invloed een ongeluk. De verzekeraar vergoedde de schade van het slachtoffer en verhaalt die kosten nu op hem. Daarnaast staat een studieschuld bij DUO op de crediteurenlijst, voor een symbolisch bedrag van € 0,01. De schuldhulpverlener nam die fictieve vordering op verzoek van DUO op, zodat de dienst op de hoogte blijft van de stand van zaken.
Voor toelating tot de Wsnp moet onder meer aannemelijk zijn dat de verzoeker in de drie jaar voor zijn verzoek te goeder trouw is geweest ten aanzien van het ontstaan of onbetaald laten van zijn schulden. Daar kwam de rechtbank niet aan toe. Zij oordeelde dat toelating geen doel dient, omdat beide schulden niet onder de schone lei vallen. Voor schulden die voortkomen uit een strafrechtelijke veroordeling bepaalt artikel 358 lid 4 Faillissementswet dat zij na afloop van de schuldsanering niet worden kwijtgescholden. Studieschulden uit de Wet studiefinanciering 2000 vallen op grond van artikel 299a lid 1 Fw in beginsel buiten de Wsnp, en ook die worden niet kwijtgescholden. Omdat er geen andere schulden zijn, zou de man na het traject nog steeds met dezelfde schuld zitten.
De rechtbank voegt toe dat dit niet uitsluit dat ook andere feiten of omstandigheden tot afwijzing hadden geleid. De rechtbank wijst het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling af. Hoger beroep is mogelijk, uitsluitend via een advocaat bij het gerechtshof.
Rechtbank Rotterdam · 5 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter verbiedt ontruiming van gezin met baby van twee maanden: schuldsanering volgt op 13 november Een stel uit Rotterdam met een kind van twee maanden oud stond op 27 oktober 2026 op het punt uit huis gezet te worden. De deurwaarder had de ontruiming van hun huurwoning aangekondigd, op grond van een vonnis van maart van dit jaar. De rechtbank Rotterdam heeft die ontruiming nu voorlopig verboden.
De twee verhuurders, Welgelegen Monumenten en D&S Beleggingen in Onroerende Zaken, wilden het ontruimingsvonnis van de rechtbank Rotterdam van 20 maart 2026 ten uitvoer leggen. De huurders hadden daarop op 23 oktober twee verzoekschriften ingediend voor een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel die de ontruiming tegenhoudt totdat de rechter heeft beslist over hun verzoek om toelating tot de schuldsaneringsregeling. Daarmee kunnen mensen met problematische schulden onder toezicht van de rechtbank een nieuwe start maken.
De huurders hadden op 1 juni 2026 al een moratorium gekregen van zes maanden, een periode waarin schuldeisers niet mogen innen. Toch bleef de huur van september en oktober onbetaald. Dat viel samen met de geboorte van hun kind: het inkomen van de man viel weg en zijn WW-aanvraag werd afgewezen. Budgetbeheer kon dat gat niet opvangen, mede doordat de huurders hun inkomsten niet op de beheerrekening lieten storten.
Volgens de huurders is de situatie inmiddels verbeterd. Vanaf november 2026 verdienen zij allebei circa € 2.000 netto per maand. Daarmee kunnen zij de huur van € 1.642,97 per maand weer betalen. De huur van oktober is op 23 oktober alsnog voldaan, al noemt de rechtbank dat 'flink te laat', en ook de huur van november is betaald. Verder hebben de huurders een spoedaanvraag voor onderbewindstelling ingediend, omdat budgetbeheer onvoldoende waarborgen bleek te bieden.
De rechtbank stelde eerst vast dat de zaak spoedeisend was: de huurders legden het ontruimingsvonnis en het exploot van 14 oktober 2026 over, waarin de ontruiming voor 27 oktober werd aangekondigd. Daarna woog de rechter de belangen af. De verhuurders willen hun vonnis kunnen uitvoeren. De huurders willen met hun kind in de woning blijven tot over de schuldsanering is beslist.
De belangen van de huurders wogen zwaarder. De rechtbank vond een ontruiming niet in het belang van het kind, dat nog zeer jong is. De ouders hebben volgens hun verzoekschrift geen alternatief om het kind een dak boven het hoofd te bieden. Bovendien zijn de lopende huurtermijnen weer gedekt door het nieuwe inkomen, en zal het bewind, als dat wordt uitgesproken, de tijdige betaling verder waarborgen. Ook speelt mee dat de verzoeken om toelating tot de schuldsanering al op 13 november 2026 om 10:30 uur worden behandeld, zodat snel duidelijk wordt of de schuldsanering in de weg staat aan ontruiming.
De rechtbank verbiedt de verhuurders daarom om de woning te ontruimen zolang de voorziening duurt. Dat verbod geldt alleen zolang de lopende huurtermijnen tijdig worden betaald, zodat de verhuurders niet onbeperkt de dupe zijn. De voorziening vervalt in ieder geval zodra de verzoeken om schuldsanering worden ingetrokken of zodra de beslissing daarop onherroepelijk is.
Rechtbank Rotterdam · 26 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank weigert schuldsanering te beëindigen en gelast nieuwe medische keuring na gemiste sollicitaties Een man uit Rotterdam die sinds april 2023 in de schuldsaneringsregeling zit, moest eigenlijk solliciteren naar een fulltime baan. Over vijf maanden in 2026 kon hij dat niet aantonen. Toch blijft hij in de regeling: de rechtbank wil eerst weten of hij door zijn psychische klachten wel kon werken.
De schuldsaneringsregeling is bedoeld om mensen met problematische schulden na een periode van strikte naleving schuldenvrij te laten worden. Daar horen verplichtingen bij, zoals het zoeken naar werk en het delen van informatie met de bewindvoerder. Al eerder, op 16 april 2026, had de rechtbank een voordracht tot tussentijdse beëindiging afgewezen. De regeling werd toen met dertien maanden verlengd omdat de man in de periode maart 2025 tot en met maart 2026 niet aantoonbaar had gesolliciteerd. Hij kreeg een laatste kans en moest tijdens de verlenging solliciteren naar een fulltime dienstverband, tenzij de rechter-commissaris hem daarvan zou ontheffen.
Die laatste kans pakte niet goed uit. De bewindvoerder meldde dat er over mei, juni, augustus en september 2026 geen sollicitatiebewijzen waren ontvangen en over juli twee. Dat is een tekortkoming van vijf maanden. Daarom droeg de bewindvoerder, met instemming van de rechter-commissaris, de regeling voor tussentijdse beëindiging voor. Een tekortkoming in de informatieverplichting bleek inmiddels hersteld.
In augustus 2026 had de bewindvoerder een medische keuring laten aanvragen, omdat de man mogelijk ernstige psychische klachten had. De keuring ging niet door. Volgens de keuringsinstantie was de man herhaaldelijk niet thuis en ook telefonisch niet bereikbaar. De man zei ter zitting dat hij niets van de instantie had gehoord en gewoon thuis was. Over zijn sollicitaties zei hij dat het solliciteren door zijn psychische problemen niet was gelukt en dat hij moeite had gehad om bewijs door te sturen. Inmiddels werkt hij, al verschilt het aantal uren per maand, en hij verwacht over enkele maanden fulltime te werken.
De rechtbank vond de tekortkoming van vijf maanden wel vaststaan, zodat beëindiging in beginsel in beeld kwam. Maar of de man die tekortkoming ook te verwijten valt, kon de rechtbank niet beoordelen. Zonder medische keuring staat niet vast dat van hem te verwachten was dat hij fulltime zou werken en dus aanvullend zou solliciteren. Wie daarvoor de schuld draagt dat de keuring in september mislukte, liet de rechtbank in het midden. Wel vindt zij het noodzakelijk dat de keuring alsnog plaatsvindt, om te beoordelen of de man tussen april en september 2026 geheel of gedeeltelijk had kunnen werken. Daarbij gaat de rechtbank ervan uit dat het Centrum Voor Dienstverlening Rotterdam en Stichting Nieuw Vaarwater, die hem als beschermingsbewindvoerder bijstaat, ervoor zorgen dat hij beschikbaar is.
Ook de ontwikkeling bij de man zelf woog mee. De rechtbank zag een positieve wending: hij heeft een baan gevonden, het beschermingsbewind loopt goed, er wordt afgedragen aan de boedel en er zijn geen nieuwe schulden ontstaan. Blijkt na de keuring dat de tekortkoming hem wel te verwijten is, dan zal de rechter-commissaris de regeling mogelijk verlengen.
De rechtbank weigerde daarom de schuldsaneringsregeling tussentijds te beëindigen en bepaalde dat een nieuwe medische keuring wordt gelast.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht