Jeugdrechter legt 15 maanden jeugddetentie op voor seksueel misbruik van drie meisjes, twee onder 16 Een 20-jarige pakketbezorger uit Almere benaderde in 2025 via Snapchat jonge meisjes en nam hen mee in zijn witte bestelbus. Op 5 augustus 2025 liet hij de toen vijftienjarige eerste aangeefster in die bus hem pijpen en aftrekken. Zij wilde eerst niet instappen en durfde pas toen hij haar de sleutel van de bus gaf. Achterin de bus, waar geen ramen zijn, zei hij dat ze pas weg mocht als hij was klaargekomen. Ze moest op haar knieën zitten en hij duwde haar hoofd naar zich toe, ook toen ze zei dat ze niet meer wilde.
De dagen daarna stuurde hij haar via WhatsApp dwingende berichten. Ze moest naaktfoto's en naaktvideo's van zichzelf maken en opsturen, ook toen ze bij een vriendin logeerde. Weigerde ze, dan zou hij de beelden die hij al had online zetten. Over het pijpen schreef hij onder meer: 'Morge ga je me gewoon normaal pijpen is dat begrepen.' Hij stuurde ook een dertienjarig meisje seksueel getinte berichten.
Op 25 augustus 2025 sprak hij af met een ander meisje, dat een vriendin meenam. De vriendin stapte in de bus van een vriend van de verdachte, waarna hij met het meisje alleen naar een afgelegen bedrijventerrein reed. Hij zoende haar, legde haar hand op zijn geslachtsdeel, betastte haar kleding bij de vagina en maakte droogneukbewegingen. Ze zei meermaals 'stop'. Toen ze boos uit de bus stapte, reed hij achter haar aan, terwijl omstanders haar 'dit wil ik niet' hoorden roepen. Zij wees voorbijgangers om hulp.
Het derde slachtoffer was dertien. Met haar had hij twee keer seks. De rechtbank vond niet bewezen dat daarbij sprake was van dwang, geweld of bedreiging. Zij zag hem als haar vriend en reageerde positief op zijn berichten. Daarom volgt vrijspraak voor dat onderdeel, maar het seksueel binnendringen van een kind van twaalf tot zestien jaar blijft bewezen.
De rechtbank verwierp het beroep van de verdediging op de strafuitsluitingsgrond voor gelijkwaardig seksueel contact tussen leeftijdsgenoten. Bij de eerste twee meisjes was er dwang, en dat sluit gelijkwaardigheid uit. Daarbij kwamen het leeftijdsverschil, het ontbreken van een relatie en de kwetsbaarheid van de meisjes. Voor het verzenden van seksuele berichten aan het dertienjarige meisje kent de wet zo'n strafuitsluitingsgrond niet. Dat zij zei vijftien of zestien te zijn, doet niet ter zake.
Op advies van een psycholoog en de reclassering paste de rechtbank het jeugdstrafrecht toe. De psycholoog stelde een bedreigde persoonlijkheidsontwikkeling met antisociale kenmerken vast. Daarom rekende de rechtbank alle feiten in verminderde mate aan de verdachte toe. De officier van justitie eiste 20 maanden jeugddetentie, waarvan 10 voorwaardelijk. De rechtbank legde 15 maanden op, waarvan 10 voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Daarbovenop komt een werkstraf van 200 uur. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht bij de reclassering, behandeling bij De Waag en een contactverbod met de drie slachtoffers. Die voorwaarden en het toezicht zijn dadelijk uitvoerbaar.
De verdachte moet de benadeelde partijen via de Staat schadevergoeding betalen. Aan het eerste meisje € 11.000, aan het tweede € 3.224 (waarvan € 224 materiële schade) en aan het derde € 10.000. Haar eigen vordering was niet-ontvankelijk omdat die niet was ondertekend, maar de rechtbank legde de schadevergoedingsmaatregel toch op. Gijzeling is aan geen van de bedragen verbonden.
Rechtbank Midden-Nederland · 13 november 2026
Strafrecht Rechtbank legt 26 maanden cel op voor bijlaanval in Utrecht, zes maanden minder dan de eis Op 1 maart 2026 stond een man bij een parkeergarage in Utrecht in discussie met een ander. Na een woordenwisseling pakte hij een bijl uit zijn tas. Hij rende op de man af en sloeg met kracht met de scherpe kant van de bijl in de richting van zijn hoofd. Hij raakte hem achter het linkeroor. Het slachtoffer kreeg een scheurwond van ongeveer vier centimeter, die bij de huisartsenpost werd gelijmd, en een hersenkneuzing. Een deel van de aanval is vastgelegd door een camera met zicht op het incident.
De verdachte, een man uit de Dominicaanse Republiek die nu gedetineerd is, zei op de zitting dat hij de ander alleen had willen afschrikken. Zijn advocaat betoogde dat niet vaststond dat de wond door de bijl was ontstaan: dat was volgens haar niet goed te zien op de beelden en het letsel kon ook van een eerdere val komen. Ook zou één zwaaiende beweging en een oppervlakkige wond geen aanmerkelijke kans op de dood opleveren.
De meervoudige kamer van de rechtbank Midden-Nederland (zittingsplaats Utrecht) volgde die verweren niet. De rechters zagen op de beelden dat de verdachte met de scherpe kant van de bijl op het hoofd van het slachtoffer sloeg. De bijl woog bijna een kilo en had een scherpe snijkant. Het hoofd is volgens de rechtbank een kwetsbaar lichaamsdeel met vitale organen. Dat het slachtoffer op beeld niet buiten bewustzijn raakte en maar een wond van vier centimeter had, veranderde daar niets aan. Door op korte afstand met kracht met zo'n bijl te slaan, heeft de verdachte volgens de rechtbank bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat het slachtoffer zou overlijden. Dat heet voorwaardelijk opzet. Daarmee is poging tot doodslag bewezen.
Bij de straf woog de rechtbank mee dat het geweld op klaarlichte dag op de openbare weg plaatsvond en dat de verdachte eerder voor geweldsdelicten is veroordeeld. Hij liep bovendien in meerdere proeftijden. Een psycholoog stelde bij hem een ongespecificeerde persoonlijkheidsstoornis en een stoornis in cannabisgebruik vast en adviseerde het feit in verminderde mate aan hem toe te rekenen. De rechtbank nam dat over. De reclassering schatte het recidiverisico als gemiddeld in en adviseerde een deels voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden.
De officier van justitie eiste 32 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk. De rechtbank legt 26 maanden op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. Het onvoorwaardelijke deel is daarmee even lang als in de eis. De voorwaarden zijn een meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling, verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang, dagbesteding en controle op het gebruik van alcohol en drugs. De gevorderde dadelijke uitvoerbaarheid van die voorwaarden wijst de rechtbank af, omdat er geen duidelijk patroon van gewelddadig gedrag is. Een contactverbod met het slachtoffer legt zij niet op: de rechtbank ziet geen aanwijzingen dat de verdachte hem opnieuw zal opzoeken en spreekt van een eenmalig conflict.
De bijl wordt verbeurdverklaard. Het mes dat bij de verdachte in beslag was genomen krijgt hij terug. Het slachtoffer krijgt € 2.175 aan smartengeld, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 1 maart 2026. De rechtbank legde daarnaast de schadevergoedingsmaatregel op: de verdachte moet het bedrag aan de Staat betalen, die het aan het slachtoffer overmaakt. Bij niet-betaling volgen 21 dagen gijzeling. Tot slot beveelt de rechtbank de tenuitvoerlegging van twee eerder voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraffen van 2 weken en 23 dagen, omdat de verdachte tijdens de proeftijden opnieuw een strafbaar feit pleegde.
Rechtbank Midden-Nederland · 16 november 2026
Strafrecht Jeugdige uit Syrië krijgt 180 dagen jeugddetentie voor spoortrap en geweld, waarvan 115 dagen voorwaardelijk Een jongen van 16 trapte op 21 maart 2025 op het perron van station Oost-Souburg een man van achteren in de zij. Het slachtoffer viel van het perron op het spoor. De verdachte liep daarna weg en bekommerde zich niet meer om het slachtoffer. Dat er op dat moment geen trein naderde, was puur geluk.
De rechtbank Zeeland-West-Brabant beoordeelde in totaal zeven zaken, die ter zitting zijn gevoegd. Naast de trap op het spoor ging het om openlijke geweldpleging op 27 april 2025 in Middelburg. Een groep van zes jongens sloeg daar twee mannen met een lange wapenstok, een riem en vuisten en schopte hen. Verdachte is volgens de rechtbank een van die zes. De rechtbank baseerde dat op de verklaring van een medeverdachte, die hem als lid van de groep aanwees. Verdachte had dat zelf bij de politie ontkend. Bij die geweldpleging werd ook een telefoon, een bankpas, een OV-kaart, contant geld en een hotelpas van een van de slachtoffers gestolen. Dat bleef wel een gewone diefstal in vereniging: de rechtbank kon niet vaststellen dat het geweld met die diefstal verband hield.
De rechtbank achtte de poging tot zware mishandeling bewezen op grond van voorwaardelijk opzet. Een onverhoedse val van een perron op het spoor brengt volgens de rechtbank een reële kans op zwaar lichamelijk letsel met zich mee. Door iemand uit het niets van achteren te trappen, aanvaardde verdachte die kans bewust. Van vol opzet was geen sprake.
Verder bewees de rechtbank een winkeldiefstal in Goes (27 juni 2025), een winkeldiefstal bij Albert Heijn in Harderwijk (7 oktober 2025), het vernielen van een winkelruit in Middelburg (5 november 2025) en twee fatbike-diefstallen (25 januari en 29 augustus 2026). Bij de eerste fatbike-diefstal werden twee fatbikes, gereedschap en sleutels meegenomen. Een gestolen fiets met een AirTag werd teruggevonden bij een azc, waar camerabeelden verdachte en een medeverdachte op fatbikes toonden. De tweede diefstal ging gepaard met verbreking. Verdachte bekende een deel van de feiten.
De Raad voor de Kinderbescherming schat het recidiverisico hoog in. Er zijn grote zorgen op alle leefgebieden en verdachte onttrekt zich aan hulpverlening. Hij is op 5 september 2026 weggelopen bij de jeugdzorginstelling en verblijft op een onbekend adres; zijn ouders weten waar hij is maar delen dat niet. Verdachte was niet op de zitting en tegen hem is verstek verleend. De rechtbank vond de eis van de officier van justitie passend, ook omdat die de hulpverlening tot uiting brengt.
De rechtbank legde een jeugddetentie van 180 dagen op, waarvan 115 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. Het voorarrest wordt in mindering gebracht, zodat verdachte niet terug hoeft naar een justitiële jeugdinrichting. De bijzondere voorwaarden zijn medewerking aan diagnostiek en behandeladviezen en naleving van de aanwijzingen van de jeugdreclassering en de jeugdzorginstelling. Verdachte moet het slachtoffer van de geweldpleging en diefstal € 750 betalen (€ 100 materiële en € 650 immateriële schade), hoofdelijk met zijn mededaders, en het slachtoffer van de spoortrap € 1.500 immateriële schade, beide met wettelijke rente. De rechtbank legde daarnaast schadevergoedingsmaatregelen op; omdat verdachte minderjarig was, is de gijzeling vastgesteld op 0 dagen.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 13 november 2026
Strafrecht; Materieel Strafrecht Man krijgt 181 dagen cel voor beschieten van vijf katten met kruisboog in Eindhoven Tussen november 2025 en mei 2026 werden in een woonwijk in Eindhoven meerdere katten getroffen door een pijl uit een kruisboog. Een kat werd dood voor de woning van zijn eigenaar aangetroffen, met een pijl in het oog. Vier andere katten raakten gewond: een met een pijl in de rechterachterpoot, een met een pijl in het lichaam, en twee katten van dezelfde eigenaar, de een met een pijl bij het oog en de ander een dag later eveneens gewond. De dader bleek een jongeman uit Eindhoven te zijn, die in voorlopige hechtenis zat.
De rechtbank Oost-Brabant heeft de man veroordeeld voor het doden van de ene kat en het verwonden van de vier andere. De man bekende de feiten. Hij werd vervolgd voor het doden van een kat en het zonder redelijk doel toebrengen van pijn en letsel aan dieren, volgens de Wet dieren. De rechtbank verklaarde die primair ten laste gelegde feiten bewezen. De alternatieve tenlasteleggingen, waarin de katten als eigendom van hun baasjes waren aangemerkt, kwamen daardoor niet meer aan bod.
Bij de straf woog de rechtbank de ernst van de feiten zwaar mee. De katten en hun eigenaren hebben veel leed gekend, en de feiten veroorzaakten onrust in de buurt: bewoners wisten niet of ze hun huisdieren nog veilig naar buiten konden laten. Dat de man met een kruisboog schoot in een woonwijk, waar ook mensen op straat lopen, rekende de rechtbank hem zwaar aan. Hij verklaarde zelf dat hij 's avonds schoot omdat hij wist dat dit gevaarlijk was.
In het voordeel van de man woog zijn blanco strafblad, het oprechte berouw en het feit dat hij zelf een schaderegeling trof met de meeste eigenaren. Uit een Pro Justitia-rapport bleek dat hij een autismespectrumstoornis heeft en dat hij daardoor vooral vanuit zijn eigen perspectief handelde. De rechtbank nam het advies over om de feiten in verminderde mate aan hem toe te rekenen. De kans op herhaling is volgens het rapport laag, en de reclassering zag geen reden voor toezicht of bijzondere voorwaarden.
De officier van justitie eiste negen maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank oordeelde dat een andere of lichtere straf dan een gevangenisstraf niet volstond, maar dat 181 dagen de ernst van de feiten voldoende uitdrukt, gelet op zijn persoonlijke omstandigheden. De man mag het voorarrest in mindering brengen en zijn voorlopige hechtenis is opgeheven.
Ook vier eigenaren hadden schadevergoeding gevorderd. Drie van hen werden niet-ontvankelijk verklaard omdat hun schade al was vergoed: twee kregen betaald van de man, een derde ontving steun via crowdfunding. Bij de vierde eigenaar bleef een bedrag van € 54,40 aan dierenartskosten open. De rechtbank wees dat toe, met wettelijke rente vanaf 21 mei 2026, en legde de man daarvoor ook een schadevergoedingsmaatregel op. Het in beslag genomen stuk vlees krijgt de man terug.
Rechtbank Oost-Brabant · 16 november 2026
Strafrecht Hof bevestigt vrijspraak van man voor snijwonden in hand van vrouw: opzet niet bewezen Een vrouw liep in de woning van een man ernstig letsel op aan haar rechterhand: meerdere diepe snijwonden, gewrichtsletsel en breuken. Operatief moesten er metalen pinnen worden geplaatst. Of de man haar dat letsel opzettelijk heeft toegebracht, kon het gerechtshof Amsterdam niet vaststellen. Het hof sprak hem daarom vrij van mishandeling en poging tot zware mishandeling.
Het openbaar ministerie ging in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 22 juni 2023, waarin de man al was vrijgesproken. De advocaat-generaal vond het primair tenlastegelegde wel bewezen en wilde de man laten veroordelen tot 10 maanden gevangenisstraf, waarvan 4 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. Volgens hem volgde uit de verklaringen van de vrouw, van een buurman en van medewerkers van het Leger des Heils, uit de omstandigheden in de woning en uit de letselrapportage van de GGD dat de man het letsel had toegebracht. Een realistisch alternatief scenario ontbrak volgens hem.
De raadsman van de man vroeg het vonnis te bevestigen. Zijn cliënt ontkende steeds dat hij het letsel had toegebracht. Hij opperde dat de vrouw zichzelf had gesneden toen zij eten bereidde. Volgens de verdediging bleek uit niets welke handeling het letsel had veroorzaakt, en was er geen bloed op het later aangetroffen mes gevonden.
Het hof vond de suggestie van de man dat de vrouw zich bij het snijden van groenten had verwond onaannemelijk, gelet op de aard, het aantal en de ernst van de wonden en het ontbreken van aanwijzingen dat er in de keuken eten was bereid. Ook nam het hof aan dat de vrouw dit letsel niet zelf had toegebracht en dat de man er een aandeel in had. De buurman hoorde geschreeuw, en medewerkers van het Leger des Heils zagen kort na het incident bloed in de woning en troffen de vrouw gewond aan. Zij beschreven dat de man boos was en hen de toegang tot de woning bemoeilijkte.
Over wat er precies is gebeurd, bieden de bewijsmiddelen echter onvoldoende duidelijkheid. De vrouw verklaarde dat de man met een mes in zijn hand achter haar aanliep, maar kon niet beschrijven wat hij daarmee deed. Ook sprak zij over haar hand die tussen een deur en het kozijn was gekomen. Hoe die gebeurtenissen zich tot elkaar verhouden, bleef onduidelijk. Het hof woog mee dat de vrouw kort na het incident sterk onder invloed van alcohol was en moeilijk verstaanbaar. Volgens de GGD passen de scherprandige snijwonden goed bij een mes, maar uit de medische gegevens blijkt niet of de breuken op dezelfde manier zijn ontstaan. Nader onderzoek aan het mes en naar het ontstaan van de verschillende verwondingen is niet gedaan.
Het hof zag in het dossier een chaotische confrontatie. Daardoor blijft de reële mogelijkheid open dat de vrouw tijdens een worsteling onbedoeld gewond is geraakt. Het hof stelt niet vast dat dit is gebeurd, maar kon evenmin afleiden dat de man haar opzettelijk heeft gesneden of gestoken, of bewust de aanmerkelijke kans op letsel heeft aanvaard. Het hof achtte het primair, subsidiair en meer subsidiair ten laste gelegde daarom niet wettig en overtuigend bewezen en bevestigde het vonnis van de rechtbank: de man blijft vrijgesproken.
Gerechtshof Amsterdam · 13 november 2026
Strafrecht