mr. Demi van Elp

Van Elp studeerde rechtsgeleerdheid aan de Erasmus School of Law, waar zij in 2019 haar bachelordiploma behaalde. Aansluitend voltooide zij aan dezelfde universiteit de master strafrecht, met als afstudeerjaar 2020. Tijdens deze masteropleiding verdiepte zij zich in de forensische psychiatrie en het gezondheidsstrafrecht. Haar scriptie, over de wetssystematiek van het taakstrafverbod, leverde een bijdrage aan het WODC-onderzoek getiteld "En plein public. Praktijk en jurisprudentie bij openlijke geweldpleging tegen functionarissen met een publieke taak". Parallel aan haar studie gaf zij regelmatig bijles in uiteenlopende rechtsgebieden aan rechtenstudenten.

Van Elp werd op 29 januari 2021 beëdigd als advocaat en trad direct daarna in dienst bij Van Dijk Advocatenkantoor in Utrecht. Daar bouwde zij in de jaren die volgden een brede praktijk op in het strafrecht en het asiel- en vreemdelingenrecht. In 2026 maakte zij de stap naar zelfstandigheid en richtte zij Van Elp Advocatuur op, gevestigd in Lelystad. Vanuit die praktijk verleent zij rechtsbijstand aan cliënten in heel Nederland, ook op basis van gesubsidieerde rechtsbijstand.

De zaken van Van Elp beslaan een breed spectrum binnen haar twee kerngebieden. In het vreemdelingenrecht procedeert zij veelvuldig over bewaring en asielaanvragen: zo voerde zij in januari 2026 een procedure bij de Raad van State over de weigering van de minister van Asiel en Migratie om een asielaanvraag in behandeling te nemen, en behaalde zij eerder een gegrondverklaring in een zaak waarin de overheid te laat had beslist op een aanvraag voor een machtiging tot voorlopig verblijf in het kader van gezinshereniging nareis asiel. Daarnaast behandelde zij een bewaring-vervolgberoep waarbij de rechtmatigheid van de voortgezette bewaring op grond van artikel 59b van de Vreemdelingenwet centraal stond. In het strafrecht richt zij zich onder meer op zaken waarbij een op te leggen maatregel of straf ook vreemdelingrechtelijke consequenties heeft, zoals de ISD-maatregel gevolgd door een ongewenstverklaring of zwaar inreisverbod, maar ook op commune strafzaken, fraude, oplichting en witwassen.