Rechter dwingt kinderopvang Pinokkio tot akkoord met schuldregeling van moeder met € 45.386 schuld Een alleenstaande moeder van drie minderjarige kinderen kwam in de schulden doordat de Belastingdienst de kinderopvangtoeslag niet op tijd uitbetaalde en die uiteindelijk helemaal stopzette. Haar oudste zoon heeft een autismespectrumstoornis. Zelf kampt zij met medische klachten en een uitkering op grond van de Participatiewet is haar enige inkomen. In totaal heeft zij achtentwintig schuldeisers, die samen € 45.386,30 van haar te vorderen hebben.
Met hulp van schuldhulpverlener Stroomopwaarts en haar beschermingsbewindvoerder bood zij haar schuldeisers een schuldregeling aan, gebaseerd op de NVVK-norm. Haar afloscapaciteit is € 0,00, maar zij had met haar bewindvoerder een bedrag gespaard. Na een heroverweging bood zij 22,82 procent aan de preferente schuldeisers en 11,41 procent aan de concurrente schuldeisers, in één keer te betalen, tegen finale kwijting. Zevenentwintig van de achtentwintig schuldeisers stemden in. Het Franciscus Gasthuis & Vlietland trok bij na het verzoek en stemde alsnog in. Alleen kinderdagverblijf Pinokkio weigerde.
Pinokkio heeft volgens zichzelf een vordering van € 14.909,80, terwijl in het verzoekschrift € 8.826,95 stond, ongeveer 19,4 procent van de totale schuldenlast. Het kinderdagverblijf voerde aan dat de moeder geen enkele factuur heeft betaald en de kinderopvangtoeslag zelf heeft ontvangen zonder die door te betalen. Als kleine, onafhankelijke organisatie raakt Pinokkio daardoor in haar voortbestaan bedreigd, aldus het verweer. Het kinderdagverblijf was niet ter zitting aanwezig.
De rechtbank Rotterdam woog het belang van Pinokkio af tegen dat van de moeder en de overige schuldeisers. Zij stelde vast dat Pinokkio de enige weigerende schuldeiser is, dat een deskundige en onafhankelijke partij het voorstel heeft getoetst en dat het goed gedocumenteerd is. Het aanbod is volgens de rechtbank het uiterste waartoe de moeder in staat is. Zij had over 2020 geen kinderopvangtoeslag ontvangen en dus niet voor andere doeleinden gebruikt. Zij is tot en met 14 oktober 2027 vrijgesteld van de arbeidsverplichtingen om medische redenen, dus een hogere afloscapaciteit is niet te verwachten.
De rechtbank vond de schuldregeling bovendien gunstiger voor schuldeisers dan de wettelijke schuldsaneringsregeling. Daarin gaan kosten voor de bewindvoerder en griffierecht van het opgebouwde vermogen af, en wordt een bate pas aan het einde uitgekeerd. De schuldregeling betaalt in één keer en op korte termijn.
De rechtbank beveelt Pinokkio daarom in te stemmen met de schuldregeling. Haar vonnis treedt in de plaats van de instemming van Pinokkio. De proceskosten, die zij op nihil begroot, komen voor rekening van Pinokkio. Het subsidiaire verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling wijst zij af, omdat de moeder met de gedwongen regeling haar schulden kan blijven betalen en niet is opgehouden te betalen. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.
Rechtbank Rotterdam · 5 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Procureur-generaal adviseert Hoge Raad: opvolgende energieleverancier na faillissement mag eigen tarieven hanteren Wanneer een energieleverancier failliet gaat en een andere leverancier de klanten overneemt, hoeft die nieuwe leverancier zich niet te houden aan de oude tarieven en voorwaarden. Dat is de kern van het advies dat de procureur-generaal bij de Hoge Raad heeft uitgebracht in een zaak die voortvloeit uit het faillissement van SEPA Green Energy in december 2021.
De zaak draait om een klant die bij SEPA een tweejarig contract had met vaste, lage tarieven. Na het faillissement nam Innova Energie het klantenbestand over en rekende hogere tarieven. De klant eiste terugbetaling van ruim € 4.400 omdat hij meende dat zijn oude contract bij Innova had moeten doorlopen. De kantonrechter in Den Haag twijfelde over het antwoord en stelde prejudiciële vragen aan de Hoge Raad, vragen die op rechtstreekse beantwoording door de Hoge Raad zijn aangewezen vanwege hun maatschappelijke reikwijdte: bij tientallen rechtbanken lopen vergelijkbare zaken.
De procureur-generaal concludeert dat de relevante besluiten over leveringszekerheid, de zogeheten Besluiten leveringszekerheid uit respectievelijk 2004 en 2006, de kleinverbruiker alleen beogen te beschermen tegen het risico van een stroomonderbreking, niet tegen hogere prijzen. De Besluiten regelen hoe snel en ordelijk klanten aan een nieuwe leverancier worden gekoppeld, maar bepalen niet dat de nieuwe leverancier de oude tarieven moet voortzetten. Dat geldt zowel voor de eerste vensterperiode, waarbij het klantenbestand vrijwillig door de curator wordt verkocht, als voor de tweede vensterperiode, waarbij de netbeheerder klanten verdeelt over andere leveranciers.
Door een grondige analyse van wetgeschiedenis, de vroegere Systeemcode en rechtseconomische argumenten komt de procureur-generaal tot de slotsom dat het overgenomen klanten niet vrij staat om zich te beroepen op de tarieven van hun vorige, failliete leverancier. Een andere uitleg zou de nieuwe leverancier verplichten energie onder de kostprijs te leveren, wat het risico op een domino-effect van faillissementen in de hand zou werken en de rekening zou neerleggen bij andere klanten met een variabel of aflopend vast tarief.
Voor de juridische grondslag van de rechtsverhouding tussen klant en opvolgende leverancier kiest de procureur-generaal voor zaakwaarneming. De opvolgende leverancier handelt daarbij als vertegenwoordiger van de kleinverbruiker bij het aangaan van een nieuwe energieleveringsovereenkomst. Als de tarieven en voorwaarden van de nieuwe leverancier marktconform zijn, is daarmee een nieuwe overeenkomst tot stand gekomen. Als de kleinverbruiker terechte bezwaren heeft tegen die tarieven of voorwaarden, is er geen overeenkomst, maar heeft de leverancier wel recht op betaling voor de feitelijk geleverde energie tegen de op dat moment gebruikelijke marktprijzen.
De procureur-generaal wijst er verder op dat er geen sprake is van contractsoverneming in de zin van het Burgerlijk Wetboek: daarvoor is medewerking van de klant vereist, die ontbreekt. Toestemming achteraf, bijvoorbeeld doordat een klant gewoon energie bleef afnemen en betaalde, is volgens de procureur-generaal een te smalle grondslag. Klanten hebben immers geen echte keuze: tijdens de vensterperiodes mogen zij niet overstappen naar een andere leverancier, en energie is een eerste levensbehoefte.
Het consumentenrecht over oneerlijke handelspraktijken, precontractuele informatieplichten en ongevraagde leveringen is volgens de procureur-generaal niet van toepassing. De regels uit de Besluiten zijn ingegeven door het publieke belang van leveringszekerheid en schakelen de normale marktwerking tijdelijk bewust uit. Europese rechtspraak van het Hof van Justitie bevestigt dat zulke openbaredienstverplichtingen buiten het toepassingsbereik van het consumentenbeschermingsrecht vallen.
Het advies van de procureur-generaal is een conclusie en bindt de Hoge Raad niet. De Hoge Raad beslist nu over de prejudiciële vragen en zal daarmee richting geven aan de vele lopende procedures over dit onderwerp.
Parket bij de Hoge Raad · 23 oktober 2026
Civiel Recht; Verbintenissenrecht Rechter dwingt schuldeiser met 3,55% van schulden in te stemmen met schuldregeling van vrouw Een vrouw uit de regio Rotterdam met achtentwintig schuldeisers en een totale schuldenlast van € 113.171,29 kreeg een schuldeiser niet mee in haar aanbod om haar schulden te regelen. Zevenentwintig schuldeisers stemden in met de regeling, maar een bedrijf met een vordering van € 4.020,04 weigerde. De rechtbank Rotterdam beval dat bedrijf alsnog in te stemmen.
De vrouw staat sinds 28 augustus 2023 onder beschermingsbewind en woont met haar partner en vijf minderjarige kinderen. Twee van die kinderen hebben intensieve zorg nodig. Haar zoontje heeft het syndroom van Duane, staat onder controle bij de kinderarts en krijgt fysiotherapie om te kunnen lopen en bewegen. Hij kan nog niet naar een reguliere opvang en staat op een wachtlijst. Zij heeft geen betaald werk. De rechtbank vond aannemelijk dat zij op dit moment niet inzetbaar is voor arbeid.
De schuldeisers kregen in december 2025 en februari 2026 een regeling aangeboden op basis van de NVVK-norm, met een afloscapaciteit van € 67,00 per maand. Zij zouden ongeveer 1,9% (preferente schuldeisers) en ongeveer 0,96% (concurrente schuldeisers) krijgen, tegen finale kwijting. Het bedrijf dat weigerde, is een schuldeiser die zijn vordering heeft laten behandelen door Bazuin & Partners. Het kwam niet naar de zitting en gaf ook geen schriftelijke toelichting.
De rechtbank woog de belangen af. Een schuldeiser mag in beginsel 100% van zijn vordering eisen, maar hier ging het om een klein deel van de totale schuld (3,55%) en ging een ruime meerderheid van de schuldeisers akkoord. Het voorstel was getoetst door schuldhulpverlener Geldplein, goed gedocumenteerd en volgens de rechtbank het uiterste waartoe de vrouw in staat is. Als haar situatie verandert en zij kan werken, komt die extra verdiencapaciteit via hercontroles ten goede aan de schuldeisers. Door het beschermingsbewind ligt het ontstaan van nieuwe schulden niet in de rede.
Ook vergeleek de rechtbank de regeling met de wettelijke schuldsaneringsregeling. Die zou de schuldeisers minder opleveren, omdat de kosten voor een bewindvoerder en het griffierecht van de afloscapaciteit afgaan. De werkelijke afloscapaciteit is volgens de berekening € 0,00, zodat daar vooralsnog geen uitkeringen te verwachten zijn.
De rechtbank beval het bedrijf daarom in te stemmen met de schuldregeling. Het vonnis komt in de plaats van die instemming. Het bedrijf is veroordeeld in de proceskosten, die zijn begroot op nihil, omdat er geen griffierecht is en de vrouw geen advocaat had. Het subsidiaire verzoek om toepassing van de schuldsaneringsregeling is afgewezen, omdat de vrouw door de gedwongen regeling haar schulden kan blijven betalen. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.
Rechtbank Rotterdam · 9 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank legt afkoelingsperiode op voor Audax en Bruna om faillissement te voorkomen De uitgeverij- en drukkerijgroep Audax, met onder meer uitgever Bruna en drukker Betapress, kan haar rekeningen niet meer betalen. Zeven vennootschappen uit de groep hebben op 5 november 2026 een openbare akkoordprocedure buiten faillissement gestart. Daarbij bieden zij hun schuldeisers een akkoord aan, in de hoop een faillissement te voorkomen. Om daarvoor ruimte te krijgen vroegen ze de rechtbank Zeeland-West-Brabant om een afkoelingsperiode van drie maanden. Dat is een periode waarin schuldeisers hun vorderingen niet mogen verhalen en een faillissementsaanvraag wordt stilgelegd.
Volgens Audax is er grote haast bij. De groep kan achterstallige facturen van onder meer leveranciers nu niet betalen, en verschillende leveranciers hebben aangekondigd per direct niet meer te leveren. Ook ligt er bij dezelfde rechtbank een faillissementsaanvraag tegen Bruna. De groep zegt binnen twee maanden een akkoord te zullen aanbieden en wil de komende maanden met leveranciers en andere schuldeisers onderhandelen. Omdat de rechtbank niet op korte termijn over het volledige verzoek kon beslissen, vroeg Audax om een voorlopige afkoelingsperiode in afwachting van de eindbeslissing.
De rechtbank stelde eerst vast dat zij bevoegd is. Het centrum van de voornaamste belangen van de groep ligt in Nederland, en verschillende vennootschappen, waaronder Audax Groep, zijn statutair gevestigd in Gilze. Omdat de zeven bedrijven samen een groep vormen, kan de rechtbank de verzoeken gezamenlijk behandelen.
Omdat de zaak spoedeisend is, verleent de rechtbank bij wijze van tussenbeslissing een voorlopige afkoelingsperiode. Die geldt tot de rechtbank over het verzoek heeft beslist. In die periode kunnen derden alleen met machtiging van de rechtbank verhaal nemen op de goederen van de groep of goederen opeisen die de groep in handen heeft, zolang zij op de hoogte zijn van de afkoelingsperiode of weten dat een akkoord wordt aangeboden. Een lopende faillissementsaanvraag, een verzoek om surseance van betaling of een eigen aangifte wordt geschorst of blijft geschorst.
De rechtbank bepaalt de inhoudelijke behandeling van het verzoek op dinsdag 17 november 2026 om 11:00 uur via een online videoverbinding. Audax moet de datum en het tijdstip bekendmaken aan derden die door de afkoelingsperiode worden geraakt, zoals schuldeisers die faillissement hebben aangevraagd en schuldeisers die een beroep doen op eigendomsvoorbehoud. Zij kunnen zich bij de griffier melden om als belanghebbende te worden aangemerkt en een link voor de zitting te krijgen. Een schriftelijke zienswijze moet uiterlijk op vrijdag 13 november 2026 om 15.00 uur binnen zijn. De rechtbank houdt iedere verdere beslissing aan.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 6 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter verbiedt ontruiming van gezin met baby van twee maanden: schuldsanering volgt op 13 november Een stel uit Rotterdam met een kind van twee maanden oud stond op 27 oktober 2026 op het punt uit huis gezet te worden. De deurwaarder had de ontruiming van hun huurwoning aangekondigd, op grond van een vonnis van maart van dit jaar. De rechtbank Rotterdam heeft die ontruiming nu voorlopig verboden.
De twee verhuurders, Welgelegen Monumenten en D&S Beleggingen in Onroerende Zaken, wilden het ontruimingsvonnis van de rechtbank Rotterdam van 20 maart 2026 ten uitvoer leggen. De huurders hadden daarop op 23 oktober twee verzoekschriften ingediend voor een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel die de ontruiming tegenhoudt totdat de rechter heeft beslist over hun verzoek om toelating tot de schuldsaneringsregeling. Daarmee kunnen mensen met problematische schulden onder toezicht van de rechtbank een nieuwe start maken.
De huurders hadden op 1 juni 2026 al een moratorium gekregen van zes maanden, een periode waarin schuldeisers niet mogen innen. Toch bleef de huur van september en oktober onbetaald. Dat viel samen met de geboorte van hun kind: het inkomen van de man viel weg en zijn WW-aanvraag werd afgewezen. Budgetbeheer kon dat gat niet opvangen, mede doordat de huurders hun inkomsten niet op de beheerrekening lieten storten.
Volgens de huurders is de situatie inmiddels verbeterd. Vanaf november 2026 verdienen zij allebei circa € 2.000 netto per maand. Daarmee kunnen zij de huur van € 1.642,97 per maand weer betalen. De huur van oktober is op 23 oktober alsnog voldaan, al noemt de rechtbank dat 'flink te laat', en ook de huur van november is betaald. Verder hebben de huurders een spoedaanvraag voor onderbewindstelling ingediend, omdat budgetbeheer onvoldoende waarborgen bleek te bieden.
De rechtbank stelde eerst vast dat de zaak spoedeisend was: de huurders legden het ontruimingsvonnis en het exploot van 14 oktober 2026 over, waarin de ontruiming voor 27 oktober werd aangekondigd. Daarna woog de rechter de belangen af. De verhuurders willen hun vonnis kunnen uitvoeren. De huurders willen met hun kind in de woning blijven tot over de schuldsanering is beslist.
De belangen van de huurders wogen zwaarder. De rechtbank vond een ontruiming niet in het belang van het kind, dat nog zeer jong is. De ouders hebben volgens hun verzoekschrift geen alternatief om het kind een dak boven het hoofd te bieden. Bovendien zijn de lopende huurtermijnen weer gedekt door het nieuwe inkomen, en zal het bewind, als dat wordt uitgesproken, de tijdige betaling verder waarborgen. Ook speelt mee dat de verzoeken om toelating tot de schuldsanering al op 13 november 2026 om 10:30 uur worden behandeld, zodat snel duidelijk wordt of de schuldsanering in de weg staat aan ontruiming.
De rechtbank verbiedt de verhuurders daarom om de woning te ontruimen zolang de voorziening duurt. Dat verbod geldt alleen zolang de lopende huurtermijnen tijdig worden betaald, zodat de verhuurders niet onbeperkt de dupe zijn. De voorziening vervalt in ieder geval zodra de verzoeken om schuldsanering worden ingetrokken of zodra de beslissing daarop onherroepelijk is.
Rechtbank Rotterdam · 26 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht