Rechter wijst huurachterstand van USD 8.700 toe tegen kledingwinkel, maar schrapt boete van 5% per dag Een kledingwinkel in Simpson Bay op Sint Maarten betaalde sinds augustus 2026 geen huur meer. De verhuurder, ECA Real Estate, eigenaar van een bedrijfspand met acht units, vorderde daarom in kort geding ontruiming van de winkelunit en betaling van de achterstand. De huurder, Arawak N.V. (handelend onder de naam My Way), had de unit in maart 2026 gehuurd voor drie jaar tegen USD 2.500 per maand.
Arawak erkende dat de huurachterstand USD 8.700 bedroeg. Het bedrijf zei in financiële problemen te zitten en wilde over een betalingsregeling praten. De winkel was inmiddels vrijwillig verlaten. Partijen hadden direct na de zitting samen de eindinspectie gedaan, en beide stuurden het Gerecht daarna een e-mail dat de oplevering naar tevredenheid was verlopen. Daarom wees de rechter de vordering tot ontruiming af: de verhuurder had daar geen belang meer bij.
De erkende huurachterstand van USD 8.700 is volgens de rechter ook in kort geding toewijsbaar. Een kort geding is een spoedprocedure waarin de rechter een voorlopig oordeel geeft. Bij een geldvordering moet de rechter nagaan of de vordering voldoende aannemelijk is, of de eiser er een spoedeisend belang bij heeft en of het bedrag terugbetaald kan worden als de zaak later anders uitpakt.
Niet toegewezen werd de 'late fee' uit het huurcontract. Die bedroeg 5 procent van de maandhuur per dag, oftewel USD 125 per dag. Dat komt neer op anderhalf keer de maandhuur extra per maand. De rechter achtte het aannemelijk dat een rechter in een gewone procedure dat niet zou toewijzen. In kort geding is het bedrag in elk geval niet toewijsbaar.
De borg (security deposit) moet Arawak wel kwijtraken. Het huurcontract bepaalt dat de borg automatisch naar de verhuurder gaat als de huurder het contract voortijdig beëindigt of het pand verlaat. Het stoppen met betalen van de huur is volgens de rechter gelijk te stellen met beëindigen, en Arawak had het pand ook verlaten. Dat de verhuurder twee maanden huur als vergoeding houdt voor de tijd die het kost om een nieuwe huurder te vinden, vond de rechter redelijk.
Over waterlekkage deed de rechter geen uitspraak. Arawak had voldoende onderbouwd dat zij te hoge waterrekeningen kreeg door een lekkende leiding, een kwestie die voor rekening van de verhuurder komt. De rechter vond het voorstel van Arawak om die schade te verrekenen redelijk, maar daarover kan in deze procedure niet worden beslist.
Arawak moet daarnaast Cg 2.250 aan buitengerechtelijke incassokosten betalen, wat Arawak niet had weersproken. Als grotendeels verliezende partij moet Arawak ook de proceskosten betalen, begroot op Cg 2.009,50, plus nakosten.
Het Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten veroordeelde Arawak daarom tot betaling van USD 8.700 aan huurachterstand, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 7 oktober 2026, en tot betaling van Cg 2.250 aan incassokosten en de proceskosten. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad, wat betekent dat het direct mag worden uitgevoerd, ook als een partij hoger beroep instelt. Al het andere dat ECA vroeg, is afgewezen.
Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten · 13 november 2026
Civiel Recht Jeugdrechter legt 17-jarige 120 dagen jeugddetentie op voor Cobra 6-ontploffing en mishandeling Op 31 januari 2025 liep een groep jongens een McDonald's in Amersfoort binnen om te eten. Twee jongens kwamen naar hun tafeltje toe, gingen zitten en begonnen een van de jongens te slaan. Beveiligingsbeelden laten zien dat de ene verdachte het slachtoffer eerst met zijn vlakke hand in het gezicht sloeg en daarna met zijn vuist meermalen uithaalde. De tweede verdachte sloeg ook mee. Het slachtoffer hield zwellingen aan zijn kaak en linkerwang over en zijn bril ging kapot.
Op 29 juli 2025 plakte dezelfde jongen, inmiddels een Syrische tiener uit de regio Utrecht, een Cobra 6 op het keukenraam van een woning en stak die aan. Het zwaar illegale vuurwerk ontplofte. In de keuken stonden op dat moment een bewoonster en haar baby van 10 maanden. Zij bleven ongedeerd, maar in de keuken lagen scherven en delen van het explosief. De verdachte verklaarde dat hij snel geld wilde verdienen en dacht dat het om een klein klusje ging. Toen hij merkte wat de opdracht inhield, durfde hij zich niet meer terug te trekken.
Het vonnis dat de meervoudige kamer van de rechtbank Midden-Nederland op 13 november 2026 wees, ging over beide zaken, die gevoegd werden behandeld. De rechtbank achtte bewezen dat de jongen openlijk en in vereniging geweld pleegde. Hij betwistte dat het gezamenlijk was gebeurd en hield vol dat hij door de groep van het slachtoffer was uitgedaagd. De rechtbank verwierp beide verweren: de verdachte en zijn vriend benaderden zelf de groep die rustig zat te eten, en beiden sloegen. Dat de verdachte vaker sloeg dan zijn vriend, doet daar niet aan af. Ook de ontploffing is bewezen, inclusief gemeen gevaar voor goederen en levensgevaar voor de bewoners. Van opzettelijke brandstichting sprak de rechtbank hem vrij, omdat er geen brand ontstond. De officier van justitie vroeg dat ook.
Uit een psychologisch rapport blijkt dat de verdachte een lichte verstandelijke ontwikkelingsstoornis heeft. Daardoor kan hij zich moeilijk in een ander verplaatsen, overziet hij de gevolgen van zijn gedrag slecht en laat hij zich makkelijk beïnvloeden. De psychologen adviseerden het geweld in verminderde mate toe te rekenen en de ontploffing in licht verminderde mate. De rechtbank rekende beide feiten in verminderde mate toe. De verdachte had geen strafblad.
Voor een ontploffing met gevaar voor personen is onvoorwaardelijke jeugddetentie in beginsel passend, en langer dan het voorarrest. De rechtbank week daarvan af. De jongen hield zich tijdens de schorsing van zijn voorlopige hechtenis goed aan de voorwaarden, inclusief een periode met enkelband en begeleiding door ITB Harde Kern, en heeft zijn leven weer op de rails. De Raad voor de Kinderbescherming zag geen meerwaarde in een langere detentie.
De rechtbank legde jeugddetentie van 120 dagen op, waarvan 101 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en de door de Raad geadviseerde bijzondere voorwaarden, zoals begeleiding door de jeugdreclassering en contactverboden. Daarnaast kreeg hij de leerstraf 'So Cool' van 50 uur en een werkstraf van 50 uur, elk te vervangen door 25 dagen jeugddetentie. De officier eiste 150 dagen jeugddetentie, waarvan 131 voorwaardelijk, plus de leerstraf.
De jongen moet ook de slachtoffers schadevergoeding betalen. De mishandelde jongen krijgt € 1.246 (€ 646 voor de beschadigde brilglazen, € 600 smartengeld). De bewoonster krijgt € 3.200 (€ 200 voor een camera en € 3.000 smartengeld) en een tweede bewoner € 2.500 smartengeld. De Staat int de bedragen via de schadevergoedingsmaatregel. Gijzeling bij niet-betaling is vanwege zijn leeftijd uitgesloten.
Rechtbank Midden-Nederland · 13 november 2026
Strafrecht Rechter dwingt accountantskantoorpartner tot verkoop van aandelen voor € 3,2 miljoen Binnen een Amsterdams accountants- en adviesconcern is een jarenlange samenwerking tussen aandeelhouders stukgelopen. Het concern is een holding met meerdere werkmaatschappijen die accountants-, belastingadvies- en auditdiensten verlenen. Eén van de aandeelhouders, InkCas Investments, bezit 21,3 procent van de aandelen. De overige aandeelhouders vinden dat zij te weinig bijdraagt aan de omzet. Zij willen haar uit de holding hebben. Dat InkCas moet vertrekken staat inmiddels vast, maar partijen blijven het oneens over de prijs en over de vraag onder welke regeling zij uittreedt.
De voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam beoordeelde de zaak in kort geding. De eisers zijn de overige aandeelhouders, voor een deel via hun eigen holdingvennootschappen. Zij vorderden dat InkCas haar aandelen aan hen moet aanbieden en overdragen voor € 3.242.697. Daarnaast eisten zij een contractuele boete van € 100.000 en € 5.000 aan buitengerechtelijke kosten.
De aandeelhouders hebben in een aandeelhoudersovereenkomst afgesproken dat een partij haar aandelen moet aanbieden als zij als bestuurder wordt ontslagen of als haar managementovereenkomst wordt beëindigd. De prijs volgt dan uit een vaste prijswaarderingsregeling. Die rekent met het eigen vermogen van de holding plus een goodwillwaarde van één keer de groepsomzet. Het MT stelde sinds 2024 kritische vragen over het functioneren van InkCas, onder meer over achterblijvende omzet en het beheer van haar debiteuren. Op 1 oktober 2025 bood InkCas zelf haar aandelen aan op grond van de statuten. Daar gold een andere prijsbepaling, namelijk door drie onafhankelijke deskundigen. De overige aandeelhouders wezen dat aanbod af. Op 18 oktober 2025 ontsloegen zij InkCas als bestuurder en zegden zij haar managementovereenkomst op. InkCas vindt dat haar eigen aanbod voorgaat en dat het ontslag misbruik van recht is. Ook stelde zij dat de prijsregeling te veel open einden kent. Verder wees zij erop dat zij bij de Ondernemingskamer al een verzoek tot uittreding heeft ingediend. Die behandelt de zaak op 10 december 2026.
De voorzieningenrechter wijst erop dat een veroordeling tot aandelenoverdracht tegen betaling van een geldsom in kort geding terughoudendheid vraagt. Toch acht hij de gevraagde voorziening hier passend, als ordemaatregel. Partijen zijn het erover eens dat InkCas uittreedt en dat zij minimaal € 3.242.697 moet krijgen. Of er nog een hoger bedrag bijkomt, kan later worden beslist door de Ondernemingskamer, een bodemrechter of een deskundige. InkCas stelde niet dat de kopers zouden omvallen, zodat het risico op niet-terugbetaling klein is. Het spoedeisend belang zit in de impasse bij de holding. Volgens de rechter blijkt uit het dossier dat InkCas sinds 2024 ondermaats presteert. Potentiële nieuwe aandeelhouders willen niet toetreden zolang de zaak niet is opgelost.
De vraag of het aanbod van 1 oktober 2025 voorgaat op de aanbiedingsplicht van 18 oktober 2025 laat de rechter in het midden. De bodemrechter moet dat beoordelen. De rechter vindt de geboden prijs vooralsnog niet onredelijk. InkCas is zelf deskundige op dit gebied, heeft de prijsregeling twee keer ondertekend en paste die eerder ook zelf toe bij verkopen van aandelen. De voorzieningenrechter verwijst naar een eerdere beschikking van de Ondernemingskamer van 30 april 2026. Daarin staat dat een eigen regeling van de aandeelhouders voorrang heeft op de wettelijke geschillenregeling. Dat ontbreken van een peildatum in de prijsregeling staat toewijzing niet in de weg.
De voorzieningenrechter beveelt InkCas haar aandelen binnen 14 dagen na betekening van het vonnis aan te bieden en over te dragen aan vier van de eisers, naar rato van hun belang, voor € 3.242.697. Daarbij gelden twee voorwaarden. Worden binnen vijf jaar aandelen uitgegeven of overgedragen tegen een hogere waarde, dan krijgt InkCas een gestaffelde nabetaling van het verschil, van 80 procent in jaar één tot 10 procent in jaar vijf. En de kopers passen de koopprijscorrectie niet toe. Blijft InkCas in gebreke, dan geldt het vonnis zelf als akte van levering. De boete van € 100.000 en de € 5.000 aan kosten wijst de rechter af wegens gebrek aan spoedeisend belang. Drie eisers die hun aandelen via een andere holding houden en zelf geen aandeelhouder zijn, krijgen geen gelijk. InkCas moet de proceskosten van € 8.366 aan de andere eisers betalen.
Rechtbank Amsterdam · 13 november 2026
Civiel Recht Hof Amsterdam veroordeelt tot 4 maanden cel voor invoer cocaïne op Schiphol, 2 maanden minder dan in 2025 Op 21 december 2024 landde een man met een vlucht op Schiphol met ruim 400 gram cocaïne in zijn lichaam en bagage. De Koninklijke Marechaussee hield hem aan en nam zijn telefoon in beslag. Op dat toestel lichtte herhaaldelijk het scherm op doordat een contact werd gebeld, en er stonden WhatsAppberichten met het verzoek om op de hoogte te worden gehouden. De marechaussees vermoedden dat degene die de man kwam ophalen nog in de aankomsthal was.
Ze gingen zoeken en zagen in de buurt van aankomsthal 3 een man die aan het bellen was. Op zijn telefoonscherm stond een profielfoto van de aangehouden koerier. Telkens als hij belde, ging de telefoon van de koerier over, en als hij ophing, stopte ook de inkomende oproep op dat toestel. Omstreeks 12.35 uur werd hij staande gehouden. Op zijn eigen telefoon stonden uitgaande oproepen naar de koerier en een WhatsAppgesprek waaruit betrokkenheid bij drugssmokkel kon blijken. Twee minuten later werd hij aangehouden.
Voor het hof, in hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 19 maart 2025, voerde de verdediging aan dat de marechaussees na de inbeslagneming zelf berichten vanaf de telefoon van de koerier naar de verdachte hadden gestuurd om hem op te sporen. Het gaat om de berichten 'Where r u?' en 'Can't find u', verstuurd om 12.27 en 12.28 uur, dus ruim na de inbeslagneming van de telefoon om 12.05 uur. Volgens de verdediging was dat onrechtmatige informatie-inwinning en was het niet vastgelegd in een proces-verbaal. Daarom moest het openbaar ministerie niet-ontvankelijk worden verklaard, of moest het bewijs worden uitgesloten.
Het hof gaat ervan uit dat de marechaussees die twee berichten hebben verstuurd. Of ze daartoe bevoegd waren, laat het hof in het midden. De verdachte was al in beeld en werd geobserveerd voordat de berichten zijn gestuurd, en hij gaf naar aanleiding daarvan geen informatie die hielp bij zijn identificatie of aanhouding. Wel oordeelt het hof dat de marechaussees de verbaliseringsplicht hebben geschonden, omdat ze het versturen van de berichten niet in een proces-verbaal hebben gezet. Het hof noemt dat een ernstig vormverzuim. Het volstaat toch met die constatering. Het recht op een eerlijk proces is niet onherstelbaar aangetast, de berichten speelden geen rol bij het bewijs en het hof gebruikt ze ook niet voor het bewijs.
Ook het verweer dat de verdachte hooguit wist van de invoer, maar er niet aan had meegewerkt, verwerpt het hof. Uit de WhatsAppgesprekken blijkt dat hij paspoortgegevens van de koerier opvroeg en hem de vluchtboeking stuurde. Hij gaf opdracht een koffer op te halen, regelde geld voor hem en spoorde hem aan de bolletjes te slikken. Hij vroeg hoeveel bolletjes er nog over waren en gaf aanwijzingen over wat te zeggen bij een controle. Na aankomst vroeg hij de koerier zijn live locatie te delen, terwijl hijzelf op Schiphol stond om hem op te halen. Het hof ziet daarin een organiserende en aansturende rol en dus een nauwe en bewuste samenwerking, ook al vervoerde de verdachte de cocaïne niet zelf.
Het hof vernietigt het vonnis van de politierechter, omdat daarvan slechts aantekening was gedaan, en verklaart het primair tenlastegelegde medeplegen van invoer van cocaïne bewezen. De politierechter had 6 maanden opgelegd, waarvan 2 voorwaardelijk. De advocaat-generaal eiste 6 maanden. Het hof legt een gevangenisstraf van 4 maanden op, mede gelet op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, die inmiddels weer in zijn woonland werkt als kok en een gezin heeft, gezondheidsproblemen heeft en een inreisverbod kreeg. Omdat hij al zo lang in voorarrest heeft gezeten, hoeft hij na aftrek van die tijd niet opnieuw te worden vastgezet.
Gerechtshof Amsterdam · 13 november 2026
Strafrecht Verslaafde dief na reeks inbraken vrijwel volledig voorwaardelijk gestraft: 60 dagen cel in plaats van 18 maanden Een man uit Helmond pleegde in ongeveer een maand tijd een reeks diefstallen. Hij sloeg autoruiten in, klom een erf op, pinde met gestolen bankpassen en nam een portemonnee mee die hij had gevonden. Ook had hij een revolver voorhanden. Zijn motief was volgens de rechtbank zijn basecoke-verslaving, die hij kennelijk wilde bekostigen met zijn buit.
De rechtbank Oost-Brabant verklaart elf feiten bewezen. Op 24 juli 2026 werd de man in Oss aangetroffen als bestuurder van een auto die veertien uur eerder was gestolen. Hij gaf daar geen aannemelijke verklaring voor. Een fietser die bij de diefstal was gezien had hetzelfde postuur als hij, en hij droeg bij zijn aanhouding een pet die overeenkwam met die van de fietser. Daarom nam de rechtbank aan dat hij de auto zelf had weggenomen. Verder gaat het om een diefstal door braak uit een woning, een poging tot diefstal uit een auto, diefstal van een jas en portemonnee in Schinveld, onbevoegd pinnen met de passen van twee slachtoffers en het voorhanden hebben van een .22 revolver.
Bij het pinnen verschilde de rechtbank van mening met de officier van justitie, die daarvoor geen bewijs zag. De rechtbank vond het bewijs in onderlinge samenhang wel voldoende. Ook bij de poging tot diefstal volgde de rechtbank de verdediging niet. Die stelde dat de man mogelijk alleen de auto wilde vernielen. De rechtbank leidde uit zijn werkwijze bij de eerdere diefstallen af dat hij goederen wilde stelen. Hij had immers ook steeds de zijruit ingeslagen.
De officier van justitie eiste 24 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk. De rechtbank vindt dat de ernst en het aantal feiten in beginsel een veel langere onvoorwaardelijke straf rechtvaardigen dan de tijd die de man al in voorarrest zat. Toch kiest zij voor speciale preventie. Nadat zijn voorlopige hechtenis op 21 september 2026 was geschorst, woont en werkt de man op een veeboerderij in Grave. Alle urinecontroles zijn schoon gebleven, en de reclassering ziet daarin een beschermende factor. Volgens de rechtbank zou een langere gevangenisstraf die prille positieve lijn doorkruisen en de kans op herhaling juist vergroten. Dat de man de feiten pleegde tijdens de proeftijd van twee eerdere veroordelingen, weegt zij mee in zijn nadeel.
De rechtbank legt 720 dagen gevangenisstraf op, waarvan 660 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Het onvoorwaardelijke deel van 60 dagen is gelijk aan zijn voorarrest. Aan het voorwaardelijke deel verbindt zij de bijzondere voorwaarden van de reclassering, waaronder ambulante verslavingsbehandeling, verblijf bij NovaFarm-Grip, een drugs- en alcoholverbod met controles en meewerken aan schuldhulpverlening. Daarbovenop volgt een taakstraf van 320 uur, die bij verzuim wordt vervangen door 160 dagen hechtenis. Omdat het om meerdere feiten tegelijk gaat, mag de taakstraf boven de 240 uur uitkomen.
Ook de benadeelde partijen komen aan bod. De man moet € 250 betalen aan een slachtoffer van een diefstal in Oss, € 77,30 aan een slachtoffer van onbevoegd pinnen en € 177,50 aan een ander slachtoffer, steeds met wettelijke rente. Twee eigenaren van de gestolen auto zijn niet-ontvankelijk in hun claim, omdat zij hun schade niet onderbouwden. Zij kunnen die bij de burgerlijke rechter aanbrengen. De voorlopige hechtenis van de man eindigt per direct.
Rechtbank Oost-Brabant · 16 november 2026
Strafrecht