mr. Frans Huijbers

Huijbers studeerde Nederlands recht aan de Universiteit van Tilburg en behaalde daar zijn doctoraal diploma. Verdere details over zijn opleiding, zoals een eventuele bachelor- of premasterfase of aanvullende postdoctorale cursussen, zijn niet uit de beschikbare bronnen bekend.

Na het afronden van zijn rechtenstudie begon Huijbers zijn loopbaan als advocaat en werd hij op 27 februari 1985 beëdigd. Sindsdien is hij verbonden aan Van Schie Advocaten in Nijmegen, een kantoor dat zich toelegt op de sociale advocatuur en rechtsgebieden als strafrecht, migratierecht, personen- en familierecht en verbintenissenrecht. In de decennia die volgden bouwde hij zijn strafrechtpraktijk op bij dat kantoor, waar hij nog steeds werkzaam is.

Huijbers vertegenwoordigt zijn cliënten voor zowel de rechtbank Gelderland als het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. Zo stond hij een verdachte bij in een hennepkwekerij-zaak waarbij ook diefstal van elektriciteit ten laste was gelegd; het hof legde uiteindelijk een voorwaardelijke gevangenisstraf en een taakstraf op, waarbij de precieze duur van de teeltperiode van belang was voor de aanverwante ontnemingsprocedure. In diezelfde zaak trad hij ook op namens de echtgenote van de hoofdverdachte, die door het hof werd vrijgesproken van medeplichtigheid aan de hennepteelt omdat niet was gebleken dat zij actieve handelingen had verricht die de teelt mogelijk maakten. Daarnaast vertegenwoordigt hij cliënten in ernstige geweldszaken: in een lopende procedure rondom de gewelddadige dood van een bejaarde boer in Bergeijk stelde hij namens zijn cliënt vragen over mogelijke dna-overdracht bij de aanhouding en bepleitte hij nader onderzoek door verhoor van de betrokken agenten.

Huijbers is lid van de Vereniging Sociale Advocatuur Nederland (VSAN) en van de Nederlandse Vereniging van Strafrechtadvocaten (NVSA). Beide lidmaatschappen sluiten aan bij zijn langdurige betrokkenheid bij de sociale advocatuur. Eerder liet hij zich publiekelijk uit over de gevolgen van bezuinigingen op de rechtsbijstand, waarbij hij wees op de risico's voor de kwaliteit van de strafrechtadvocatuur en de toegang tot de rechter voor mensen met een laag inkomen.