Rechter dwingt schuldeiser met 3,55% van schulden in te stemmen met schuldregeling van vrouw Een vrouw uit de regio Rotterdam met achtentwintig schuldeisers en een totale schuldenlast van € 113.171,29 kreeg een schuldeiser niet mee in haar aanbod om haar schulden te regelen. Zevenentwintig schuldeisers stemden in met de regeling, maar een bedrijf met een vordering van € 4.020,04 weigerde. De rechtbank Rotterdam beval dat bedrijf alsnog in te stemmen.
De vrouw staat sinds 28 augustus 2023 onder beschermingsbewind en woont met haar partner en vijf minderjarige kinderen. Twee van die kinderen hebben intensieve zorg nodig. Haar zoontje heeft het syndroom van Duane, staat onder controle bij de kinderarts en krijgt fysiotherapie om te kunnen lopen en bewegen. Hij kan nog niet naar een reguliere opvang en staat op een wachtlijst. Zij heeft geen betaald werk. De rechtbank vond aannemelijk dat zij op dit moment niet inzetbaar is voor arbeid.
De schuldeisers kregen in december 2025 en februari 2026 een regeling aangeboden op basis van de NVVK-norm, met een afloscapaciteit van € 67,00 per maand. Zij zouden ongeveer 1,9% (preferente schuldeisers) en ongeveer 0,96% (concurrente schuldeisers) krijgen, tegen finale kwijting. Het bedrijf dat weigerde, is een schuldeiser die zijn vordering heeft laten behandelen door Bazuin & Partners. Het kwam niet naar de zitting en gaf ook geen schriftelijke toelichting.
De rechtbank woog de belangen af. Een schuldeiser mag in beginsel 100% van zijn vordering eisen, maar hier ging het om een klein deel van de totale schuld (3,55%) en ging een ruime meerderheid van de schuldeisers akkoord. Het voorstel was getoetst door schuldhulpverlener Geldplein, goed gedocumenteerd en volgens de rechtbank het uiterste waartoe de vrouw in staat is. Als haar situatie verandert en zij kan werken, komt die extra verdiencapaciteit via hercontroles ten goede aan de schuldeisers. Door het beschermingsbewind ligt het ontstaan van nieuwe schulden niet in de rede.
Ook vergeleek de rechtbank de regeling met de wettelijke schuldsaneringsregeling. Die zou de schuldeisers minder opleveren, omdat de kosten voor een bewindvoerder en het griffierecht van de afloscapaciteit afgaan. De werkelijke afloscapaciteit is volgens de berekening € 0,00, zodat daar vooralsnog geen uitkeringen te verwachten zijn.
De rechtbank beval het bedrijf daarom in te stemmen met de schuldregeling. Het vonnis komt in de plaats van die instemming. Het bedrijf is veroordeeld in de proceskosten, die zijn begroot op nihil, omdat er geen griffierecht is en de vrouw geen advocaat had. Het subsidiaire verzoek om toepassing van de schuldsaneringsregeling is afgewezen, omdat de vrouw door de gedwongen regeling haar schulden kan blijven betalen. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.
Rechtbank Rotterdam · 9 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rotterdamse man met CJIB-schulden en parkeerboetes toch toegelaten tot schuldsanering Een jonge man uit Rotterdam zit diep in de schulden. Een deel daarvan bestaat uit openstaande boetes bij het CJIB, het Centraal Justitieel Incassobureau, en uit parkeerboetes van de gemeente Rotterdam. Om een oplossing te vinden vroeg hij toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling, de Wsnp. Daarin lossen mensen drie jaar of korter hun schulden zoveel mogelijk af, waarna de rest wordt kwijtgescholden.
De rechtbank Rotterdam had eerst een obstakel te nemen. Wie tot de schuldsanering wil worden toegelaten, moet zijn schulden te goeder trouw hebben laten ontstaan, waarbij vooral naar de laatste drie jaar wordt gekeken. Volgens de rechtbank zijn boetes van het CJIB en parkeerboetes die in die periode zijn ontstaan naar hun aard niet te goeder trouw ontstaan. Zulke schulden staan in beginsel aan toelating in de weg.
Toch maakte de rechtbank hier een uitzondering, met de hardheidsclausule uit de wet. Daarbij woog zwaar dat de man de oorzaak van die schulden onder controle heeft gekregen. Op de zitting verklaarde hij dat de boetes zijn ontstaan doordat zijn vader misbruik maakte van een auto die op naam van de man stond. De rechtbank benadrukte dat dit hem niet ontslaat van zijn eigen verantwoordelijkheid voor die schulden. Maar hij heeft inmiddels geen auto of brommer meer op zijn naam, waardoor nieuwe boetes van dezelfde soort niet voor de hand liggen.
Ook de rest van zijn situatie pleitte voor hem. De man liet op de zitting zien dat hij van zijn schulden af wil en maakt al gebruik van budgetbeheer. Zijn financiële situatie is stabiel. Hij werkt 36 uur per week en volgt daarnaast een opleiding. De rechtbank wees hem erop dat hij de kosten van die opleiding tijdens de schuldsanering niet door anderen kan laten betalen: zo'n betaling geldt als een schenking en moet dan worden afgedragen aan de boedel, het vermogen waaruit de schuldeisers worden betaald. De rechtbank kreeg voldoende vertrouwen dat hij zich aan de verplichtingen van de regeling zal houden.
De man had niet gevraagd om een eerdere ingangsdatum van de schuldsanering. Zo'n eerdere datum kan alleen als de schuldenaar al in het traject voorafgaand aan de rechtbank maximaal heeft afgelost en zich heeft ingespannen om zoveel mogelijk inkomsten te krijgen. Uit de stukken en de zitting bleek ook niet dat hij daaraan had voldaan. De regeling gaat daarom in op de dag van het vonnis.
Tijdens het traject moet hij zich houden aan een reeks verplichtingen: informatie verstrekken, zich inspannen om inkomsten te verwerven, geen nieuwe schulden maken, schuldeisers niet benadelen en inkomen boven het vrij te laten bedrag afdragen. Houdt hij zich daaraan, dan eindigt het traject met een schone lei, en kunnen schuldeisers hun vorderingen niet meer op hem verhalen. De eerste dertien maanden geldt in beginsel een postblokkade: alle post gaat dan eerst naar de bewindvoerder, die haar na controle doorstuurt.
De rechtbank verklaart de schuldsaneringsregeling van toepassing op de man, met 4 november 2026 als ingangsdatum en een looptijd van achttien maanden. Mr. M.C. Franken wordt rechter-commissaris en B. van Huessen uit Barendrecht wordt bewindvoerder, met de opdracht de post van de man in te zien.
Rechtbank Rotterdam · 4 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank beëindigt schuldsanering van Rotterdammer: niet gesolliciteerd, geen afdracht, nieuwe schulden Een schuldenaar uit Rotterdam kreeg met de schuldsaneringsregeling de kans om na achttien maanden van zijn schulden af te komen. Het ging om een schuldenlast van € 52.069,18. Op 19 november 2025 sprak de rechtbank de regeling uit. Nu heeft dezelfde rechtbank de regeling tussentijds beëindigd, omdat de man zich niet aan de verplichtingen heeft gehouden.
Tegenover de schone lei staan strenge voorwaarden. Een schuldenaar moet de bewindvoerder gevraagd en ongevraagd informeren, zijn inkomen boven het vrij te laten bedrag afdragen aan de boedelrekening, zich aantoonbaar tot het uiterste inspannen om een fulltime dienstbetrekking te krijgen en mag geen nieuwe schulden laten ontstaan. De bewindvoerder vroeg de rechter-commissaris om de regeling tussentijds te beëindigen. Die stemde daarmee in. Bij de bewindvoerder ontbraken onder meer loonstroken vanaf augustus 2026, bankmutaties van meerdere betaal- en spaarrekeningen, sollicitatiebewijzen en de aangifte inkomstenbelasting over 2025.
De man had al eerder een waarschuwing gehad. Wegens een tekortkoming in de inspanningsverplichting in de periode november 2025 tot en met februari 2026 had de rechter-commissaris de looptijd van de regeling verlengd met vier maanden, tot 19 september 2027. Daarna ging het opnieuw mis. In de maanden maart tot en met juni 2026 werkte de man gemiddeld 30 uur per week, in juli 2026 in totaal 61 uur. Vanaf augustus kon de bewindvoerder het aantal gewerkte uren niet meer controleren. De man had daarom in de periode maart tot en met oktober 2026 aanvullend moeten solliciteren, maar deed dat niet. De rechtbank telde daarvoor een tekortkoming van acht maanden. Ook droeg hij tot nu toe niets af. Tot en met oktober 2026 liep de geschatte boedelachterstand op tot € 2.749.
De man verklaarde ter zitting dat zijn vriendin tijdens de regeling zwanger werd en bevallen is van een tweeling, met complicaties bij de bevalling. Hij was meer met haar bezig dan met het zoeken naar fulltime werk. Ook moest hij binnen twee maanden de woning van zijn vriend verlaten. Sinds kort heeft hij een eigen huurwoning via Woonstad. De boedelachterstand wilde hij inlopen door de auto te verkopen die hij tijdens de regeling kocht. De rechtbank vond dat aanbod ontoereikend: de waarde van de auto was niet onderbouwd en het bleef onduidelijk of de achterstand ermee kon worden ingelopen.
Ook nieuwe schulden speelden een rol: € 232 aan de Belastingdienst en € 949,40 aan Coöperatie VGZ UA. De man zei die te hebben betaald en beloofde uiterlijk op 5 november 2026 betalingsbewijzen aan de bewindvoerder te sturen. Op 6 november 2026 meldde de bewindvoerder dat hij die niet had ontvangen. Ook de loonstroken die de man naar eigen zeggen had opgestuurd, waren niet binnengekomen. De rechtbank stelde daarom vast dat de nieuwe schulden niet waren voldaan.
De rechtbank oordeelde dat niet aannemelijk is geworden dat de tekortkomingen de man niet te verwijten zijn. Na de strenge brief van de rechter-commissaris van 9 januari 2026 en het verhoor op 26 februari 2026 moest hij de verplichtingen goed kennen. De rechtbank beëindigde daarom de schuldsaneringsregeling op grond van artikel 350, derde lid, onder c en d, van de Faillissementswet. Omdat er geen baten zijn om schuldeisers te betalen, volgt er geen faillissement van rechtswege. De rechtbank stelde het salaris van de bewindvoerder, inclusief onkosten en omzetbelasting, vast op maximaal € 5.316,50, te betalen uit het aanwezige actief.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank laat man met schulden toe tot schuldsanering en maakt regeling negen maanden eerder ingaan Een man uit de regio Rotterdam zit zo diep in de schulden dat hij er zelf niet meer uitkomt. Hij leeft van een bijstandsuitkering, aangevuld met huur- en zorgtoeslag, en heeft een beschermingsbewindvoerder die zijn financiën beheert. Om van zijn schulden af te komen vroeg hij de rechtbank om toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp). Ook wilde hij dat de regeling niet pas op de dag van het vonnis ingaat, maar al op 1 augustus 2025.
Gewoonlijk moet iemand eerst proberen met zijn schuldeisers tot een regeling buiten de rechter om te komen. Dat is hier niet gebeurd: de schuldhulpverlening deed de schuldeisers geen aanbod. Volgens de rechtbank had dat een goede reden. Tijdens het traject kwamen er steeds nieuwe schuldeisers bij en de bewindvoerder wist niet of de schuldenlast wel compleet was. Bovendien weigerde de Belastingdienst mee te werken, omdat de man de aangifte inkomstenbelasting over 2023 niet had ingediend. Volgens zijn bewindvoerder kwam dat door overmacht. Omdat een minnelijke regeling niet binnen afzienbare tijd haalbaar was, kon de man toch rechtstreeks bij de rechtbank terecht.
De rechtbank oordeelde dat de man aan alle voorwaarden voldoet. Hij zit in een problematische schuldensituatie, er is geen aanwijzing dat hij te kwader trouw schulden liet ontstaan of onbetaald liet, en er is de verwachting dat hij zich aan de verplichtingen van de regeling zal houden. De regeling duurt achttien maanden.
De eerdere ingangsdatum is bijzonder. Normaal gaat de looptijd in op de dag van het vonnis, maar dat kan eerder als iemand in het voorafgaande schuldhulptraject zijn verplichtingen is nagekomen. Dat is volgens de rechtbank hier het geval. Uit de berekening van het bedrag dat de man mocht houden voor zijn levensonderhoud blijkt dat hij van juli tot en met december 2025 niets kon aflossen. Dat telt als een eerste aflossing. Ook aan de inspanningsplicht om werk te zoeken was voldaan: hij heeft sinds 19 maart 2026 ontheffing van de arbeidsverplichting, en volgens de rechtbank was hij al veel langer niet in staat te werken. Daarbij woog mee dat de kantonrechter op 31 juli 2024 al beschermingsbewind had ingesteld vanwege zijn lichamelijke of geestelijke toestand.
De regeling loopt daardoor al bijna door tot het einde: de looptijd verstrijkt op 1 februari 2027. Ook daarna moet de man blijven meewerken aan de afwikkeling en informatie aan de bewindvoerder geven. De rechtbank vraagt de bewindvoerder om binnen vijf maanden eindverslag uit te brengen en om te onderzoeken of de verplichtingen uit het minnelijke traject zijn nagekomen. Dat kan nog leiden tot verlenging van de looptijd.
De rechtbank laat de man toe tot de schuldsaneringsregeling, benoemt een bewindvoerder en een rechter-commissaris en stelt de ingangsdatum vast op 1 augustus 2025, met 1 februari 2027 als einddatum. De verificatievergadering is bepaald op 15 december 2026. Houdt de man zich aan alle verplichtingen, dan eindigt het traject met een schone lei: de schuldeisers kunnen hun vorderingen dan niet meer op hem verhalen.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rotterdamse vrouw toegelaten tot schuldsanering, looptijd 18 maanden en geen eerdere ingangsdatum Een vrouw uit de regio Rotterdam bevond zich in een problematische schuldensituatie. Om tot een oplossing te komen vroeg zij de rechtbank haar toe te laten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling, in vaktaal de Wsnp. Daarmee kan iemand met onbetaalbare schulden na een periode van strikte regels en afdrachten een 'schone lei' krijgen. De rechtbank Rotterdam wees het verzoek op 4 november 2026 toe.
De zaak werd op 21 oktober 2026 behandeld. Naast de vrouw waren haar partner en een schuldhulpverlener van haar gemeente aanwezig. De rechtbank stelde vast dat de vrouw aan alle toelatingseisen voldoet. Zij bevindt zich in een problematische schuldensituatie en was te goeder trouw bij het ontstaan en onbetaald laten van haar schulden. Daarbij keek de rechtbank vooral naar de afgelopen drie jaar. Ook bestaat de verwachting dat zij zich aan de verplichtingen van de regeling zal houden.
Op de zitting is uitdrukkelijk besproken wat van haar wordt verwacht. De vrouw werkt nu 24 uur per week in een bakkerij. Zij weet dat zij tijdens de schuldsanering aanvullend moet solliciteren naar werk voor 12 uur per week, zodat zij aan haar inspanningsverplichting voldoet.
De rechtbank is bevoegd om de zaak te behandelen als hoofdprocedure, omdat het centrum van de voornaamste belangen van de vrouw in Nederland ligt. De regeling krijgt een looptijd van achttien maanden.
De vrouw had niet gevraagd om een eerdere ingangsdatum. Zo'n eerdere datum is mogelijk als iemand in de periode voor de schuldsanering, het zogeheten minnelijke traject, alle verplichtingen is nagekomen. Dan moet de schuldenaar maximaal hebben afgelost op basis van de normen voor het vrij te laten bedrag en zich hebben ingespannen om zoveel mogelijk inkomsten te verwerven, in beginsel door fulltime te werken of aantoonbaar naar een fulltimebaan te solliciteren. Uit de stukken en de zitting kon niet worden vastgesteld dat de vrouw dat heeft gedaan. De looptijd gaat daarom in op de dag van het vonnis.
Tijdens de regeling moet de vrouw zich houden aan een aantal verplichtingen: zij moet informatie verstrekken, zich inspannen om inkomen te verwerven, geen nieuwe schulden maken, haar schuldeisers niet benadelen en inkomen boven het vrij te laten bedrag en goederen die in de boedel vallen afdragen. De boedel is het geheel van haar bezittingen, nu en in de loop van de regeling. De bewindvoerder beheert die boedel, controleert de naleving van de verplichtingen en verdeelt de opbrengsten onder de schuldeisers. Een rechter-commissaris houdt toezicht op de bewindvoerder. De eerste dertien maanden geldt in beginsel een postblokkade: alle post gaat dan eerst naar de bewindvoerder, die haar na controle doorstuurt.
Houdt de vrouw zich aan alle verplichtingen, dan eindigt het traject met een schone lei. Schuldeisers kunnen hun vorderingen waarop de regeling betrekking heeft dan niet meer op haar verhalen. Dat geldt zodra de slotuitdelingslijst verbindend is geworden.
De rechtbank sprak de schuldsaneringsregeling uit voor de vrouw, benoemde mr. M.C. Franken tot rechter-commissaris en L. Hordijk tot bewindvoerder, en stelde de ingangsdatum vast op 4 november 2026 met een duur van achttien maanden. De bewindvoerder moet de post van de vrouw inzien en mag een voorschot op zijn vergoeding nemen, voor zover de boedel daarvoor toereikend is.
Rechtbank Rotterdam · 4 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht