Rechtbank legt 180 uur taakstraf op voor verduistering van bedrijfsgoederen, OM eiste 18 maanden cel Twee medewerkers van een bedrijf in Emmer-Compascuum laadden in de ochtenduren, voordat het magazijn openging, pallets met materiaal op de aanhangwagen van een buitenstaander. Een van hen, een logistiek medewerker, is door de rechtbank Noord-Nederland veroordeeld voor medeplegen van verduistering in dienstbetrekking. Het gaat om goederen van zijn werkgever, waaronder een matrijs, sterilisatie trays, dakisolatie, een pomp en metaal.
Het bedrijf bouwde op dat moment een productietak af. De verdachte en zijn direct leidinggevende (medeverdachte) waren bij dat afbouwtraject betrokken en mochten goederen laden en lossen, maar alleen volgens de afgesproken procedures. Bij uitgifte hoorde een gecontroleerde pakbon, en wie overtollige spullen voor eigen gebruik wilde meenemen, moest schriftelijk toestemming vragen aan de plantmanager. Op camerabeelden is te zien dat de verdachte op 26 maart, 4 april, 8 april, 9 april en 11 april 2024 goederen op de aanhangwagen van een derde laadde, steeds vroeg in de ochtend. Zijn leidinggevende deed dat op 11 april samen met hem. Een werknemer die op 11 april naar het bedrijf reed, herkende de goederen op de aanhanger van een passerende auto en dat leidde tot de aangifte.
De verdachte ontkende opzet en zei te goeder trouw te hebben gehandeld. Zijn raadsvrouw wees op de context van het werk: de frequentie van de uitgiftes, de tijdstippen en de ontbrekende pakbonnen zouden daar onvoldoende voor zijn. De rechtbank volgde dat niet. De verdachte kende de werkwijze en liet de waarborgen elke keer na, terwijl het om goederen van veel waarde ging. Op 8 april begon hij al goederen naar buiten te rijden voordat de afnemer was aangekomen, wat volgens de rechtbank wijst op afstemming vooraf. De afnemer verklaarde bovendien dat hij door de leidinggevende was benaderd en geld naar die leidinggevende en een andere man overmaakte. Zijn verklaring noemt de rechtbank ongeloofwaardig. Omdat de verdachte en zijn leidinggevende nauw samenwerkten en samen laadden, is ook het medeplegen bewezen.
De tenlastelegging noemde een waarde van ongeveer € 400.000 en ook RVS karren, autoclaafkleppen en machineonderdelen. Dat is niet bewezen. De rechtbank kan uit het dossier niet afleiden wat de omvang en waarde van de goederen is, en op de camerabeelden is niet te zien dat het om die specifieke onderdelen gaat, omdat een deel in kratten of zwart plastic zat. Daarvoor volgt vrijspraak.
De officier van justitie eiste 18 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf, uitgaande van het oriëntatiepunt voor fraude bij een benadelingsbedrag van € 250.000 tot € 500.000. Omdat dat bedrag niet vaststaat, past de rechtbank een lagere categorie toe, die van € 10.000 tot € 70.000. Daarbij hoort een gevangenisstraf van twee tot vijf maanden of een taakstraf. De reclassering zag weinig problemen bij de verdachte en geen aanknopingspunten voor toezicht. De rechtbank legt een taakstraf van 180 uur op, met drie maanden vervangende hechtenis bij het niet verrichten ervan. Daarnaast volgt een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden met een proeftijd van twee jaar, zonder bijzondere voorwaarden, omdat de man nog in de logistiek werkt.
De benadeelde partij, het bestolen bedrijf, vorderde € 398.814 aan materiële schade en € 12.026 aan proceskosten. De rechtbank vindt aannemelijk dat er schade is, maar kan de hoogte niet beoordelen. Die was gemotiveerd betwist en niet met bewijsstukken onderbouwd, en uitstel om dat alsnog te doen zou het strafproces onevenredig belasten. De vordering is niet-ontvankelijk verklaard en kan bij de burgerlijke rechter worden ingediend.
Rechtbank Noord-Nederland · 12 november 2026
Strafrecht; Materieel Strafrecht Rechtbank weigert uitlevering van Poolse man voor inbraken en neemt twee jaar cel over Een Poolse man die sinds oktober 2021 in Nederland woont, wordt niet uitgeleverd aan Polen, maar moet zijn gevangenisstraf van twee jaar hier uitzitten. Polen wilde hem overgeleverd krijgen via een Europees aanhoudingsbevel, een verzoek tussen EU-landen om een gezochte persoon aan te houden en over te dragen. Het gaat om een straf voor een reeks inbraken en pogingen daartoe, waarbij de daders samenwerkten en zich door braak toegang verschaften. De rechtbank Amsterdam beslist dat Nederland de straf overneemt.
De straf is in 2003 door het Poolse Provincial Court of Chelm opgelegd, aanvankelijk voorwaardelijk met een proeftijd van vier jaar. Na nieuwe veroordelingen voor soortgelijke feiten in 2004 en 2010 is die voorwaardelijke straf alsnog onvoorwaardelijk geworden. De straf resteert in zijn geheel. De tenuitvoerlegging was in de tussentijd meermalen opgeschort.
De verdediging vroeg de overlevering te weigeren, omdat de man bij de zaak van 2010 niet zelf aanwezig was. Hij zegt geen oproep te hebben gekregen, omdat hij naar Nederland was vertrokken om te werken en zijn reclasseringswerker daarover per brief had geïnformeerd. De rechtbank stelt vast dat hij bij dat proces niet in persoon is verschenen en dat ook geen garantie is gegeven. Daardoor had de rechtbank de overlevering op die grond kunnen weigeren. Zij doet dat niet. De man gaf in december 2009 een adres op, kreeg een adresinstructie en is gewezen op de gevolgen van het niet doorgeven van een verhuizing. De oproep is naar het opgegeven adres gestuurd. Op grond van het vertrouwensbeginsel, het uitgangspunt dat EU-landen elkaars informatie mogen vertrouwen, gaat de rechtbank uit van de juistheid van de Poolse informatie. Het verzoek om het vonnis van 2010 op te vragen wijst zij af.
De weigering volgt uit een andere grond. Wie lang genoeg rechtmatig in Nederland woont, kan worden gelijkgesteld met een Nederlander, en dan kan de overlevering worden geweigerd als Nederland de straf overneemt. De man verblijft al meer dan vijf jaar rechtmatig in Nederland als duurzaam verblijvend EU-burger, en de Immigratie- en Naturalisatiedienst verwacht dat hij zijn verblijfsrecht niet verliest door deze straf. De rechtbank rekent zijn feiten naar Nederlands recht tot meerdaadse samenloop van diefstal en pogingen daartoe door twee of meer verenigde personen met braak. De Poolse straf van twee jaar blijft daar binnen het Nederlandse maximum en is niet onverenigbaar met Nederlands recht, dus aanpassing is niet nodig. Hij heeft voldoende economische banden met Nederland, en overname kan bijdragen aan zijn terugkeer in de samenleving. Polen heeft toestemming gegeven door een certificaat en een kopie van het vonnis te sturen.
De verdediging vroeg de gevangenhouding te schorsen, omdat de dag voor de zitting gratie en opschorting waren aangevraagd. De rechtbank wijst dat af. Het vluchtgevaar neemt na zo'n uitspraak toe, een schorsing is alleen in uitzonderlijke gevallen aan de orde, en een gratieverzoek maakt een zaak niet uitzonderlijk. Ook kan zij niet vooruitlopen op de uitkomst van die procedure.
De rechtbank weigert de overlevering aan het District Court of Lublin en beveelt de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf van twee jaar in Nederland. Zij beveelt de gevangenhouding van de man tot die tenuitvoerlegging en wijst het verzoek tot schorsing daarvan af. Hiertegen staat geen gewoon rechtsmiddel open.
Rechtbank Amsterdam · 12 november 2026
Strafrecht; Europees Strafrecht Hoge Raad vernietigt veroordeling voor witwassen van gereedschap: bewijs van 'wist' ontoereikend Een man werd ervan verdacht dat hij over een periode van ruim twee jaar, tussen oktober 2016 en februari 2019, gestolen gereedschap voorhanden had. Het ging om machines van merken als Hilti, Metabo en Makita, zoals boormachines, een zaagmachine, een slijpmachine en een acculader. Een deel daarvan werd aangetroffen in een woning, een ander deel in twee opslagboxen. Voor een deel van die goederen waren aangiften gedaan, voor een deel niet.
De zaak ging in cassatie tegen het arrest van het gerechtshof Den Haag van 30 augustus 2024. Het hof had de man veroordeeld voor witwassen. Daarbij nam het als bewezen aan dat hij 'wist' dat de voorwerpen afkomstig waren uit een misdrijf. Voor een deel van de tenlastelegging had de rechtbank hem eerder vrijgesproken. Het hof verklaarde het hoger beroep daarop niet-ontvankelijk, zodat alleen nog de goederen uit de woning aan de [c-straat 1] en uit de twee opslagboxen aan het oordeel van het hof waren onderworpen.
De verdachte stelde cassatiemiddelen voor. Het eerste ging over de motivering van het bewezen verklaarde 'wist'. Dat is de zwaarste vorm van opzet bij witwassen: de verdachte moet dan echt hebben geweten dat de spullen uit een misdrijf kwamen. De Hoge Raad oordeelt dat dit onderdeel van de bewezenverklaring niet zonder meer uit de gebruikte bewijsmiddelen kan worden afgeleid. De uitspraak van het hof is daarom op dit punt onvoldoende gemotiveerd.
De advocaat-generaal had al geconcludeerd tot vernietiging van het arrest en terugwijzing van de zaak naar het hof in Den Haag. De Hoge Raad volgt dat. Omdat het eerste cassatiemiddel in zoverre slaagt, behandelt de Hoge Raad de rest van dat middel en het tweede en derde middel niet meer.
De Hoge Raad vernietigt de uitspraak van het hof, maar alleen voor het witwassen van de goederen uit de woning aan de [c-straat 1] en uit de twee opslagboxen. Het gerechtshof Den Haag moet de zaak in zoverre opnieuw berechten en afdoen. Het beroep wordt voor het overige verworpen.
Hoge Raad · 10 november 2026
Strafrecht Rechtbank wijst tbs af voor veroordeelde moordenaar (pij), stelt voorwaarden en enkelband bij begeleid wonen Een jongeman die in 2020 door het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden werd veroordeeld voor moord en een pij-maatregel kreeg, wordt niet alsnog terbeschikkinggesteld. De rechtbank Overijssel wees de vordering van de officier van justitie tot omzetting van de maatregel in tbs met verpleging af. Hij verlaat de justitiële jeugdinrichting nu onder strikte voorwaarden en met een enkelband.
De pij-maatregel (plaatsing in een inrichting voor jeugdigen) ging in op 4 november 2020 en is meerdere keren verlengd: in 2022 met 24 maanden, in 2024 met 18 maanden en in juni 2026 met zes maanden. Zonder omzetting zou de maatregel met terugwerkende kracht voorwaardelijk eindigen op 4 oktober 2026. De officier van justitie diende op 3 september 2026 toch een omzettingsvordering in, maar vroeg de rechtbank op de zitting van 5 november 2026 zelf die vordering af te wijzen. De veroordeelde en zijn advocaat waren het daarmee eens.
De rechtbank steunde op het rapport van het Pieter Baan Centrum. Daarin staat dat de man een autismespectrumstoornis en ADHD heeft, plus een stoornis in cannabisgebruik die in langdurige remissie is. Sinds hij in 2024 op een individuele trajectafdeling terechtkwam, wordt hij behandeld en bejegend op een manier die bij zijn autisme past. Dat werkt: hij heeft therapie gevolgd (waaronder EMDR), is al langere tijd medicatietrouw en maakt een rustiger indruk. Het PBC achtte omzetting in tbs niet geïndiceerd, omdat het herhalingsrisico met voldoende interventies beheersbaar is. Volgens het rapport bestaat een kans op ernstig geweld alleen als hij, zoals bij het moordfeit, zonder enige externe structuur lang onder enorme spanning staat.
De rechtbank oordeelde dat niet aan alle wettelijke vereisten voor omzetting is voldaan, omdat de veiligheid van personen en goederen omzetting onvoldoende rechtvaardigt. Een zo gunstig mogelijke verdere ontwikkeling van de man eist die omzetting evenmin. De pij-maatregel is daardoor van rechtswege voorwaardelijk geëindigd per 4 oktober 2026, met een proeftijd van een jaar.
De reclassering benadrukte dat een geleidelijke opbouw van vrijheden eigenlijk beter was geweest, via een forensisch psychiatrische afdeling. Dat traject is mislukt: de man werd bij drie forensisch psychiatrische klinieken afgewezen, en ook bij twee forensisch psychiatrische afdelingen, mede doordat hij zich tijdens een intakegesprek bewust negatief opstelde. Alleen een instelling voor begeleid wonen wil hem opnemen, in combinatie met ambulante behandeling door een forensisch FACT-team. De man is daarvoor wel gemotiveerd. De rechtbank vond de overgang van jarenlang gesloten verblijf naar een eigen studio met veel vrijheden bijzonder groot en wil die opvangen met strak gekaderde voorwaarden en elektronische monitoring.
De rechtbank nam de bijzondere voorwaarden uit het reclasseringsrapport van 26 oktober 2026 over en voegde twee voorwaarden toe voor een soepele overdracht: de man moet meewerken aan het aansluiten van de enkelband en aan het vervoer van de jeugdinrichting naar de woonvoorziening op 11 november 2026. Daarnaast moet hij meewerken aan reclasseringstoezicht, mag hij niet naar het buitenland en gebruikt hij geen drugs en alcohol, met controle door urine- en ademonderzoek. Hij moet verplichte dagbesteding volgen, inzicht geven in zijn financiën en sociaal netwerk en op vastgestelde tijdstippen op zijn verblijfadres zijn, met elektronische monitoring daarop.
De rechtbank wijst de vordering tot omzetting in tbs af. De pij-maatregel is voorwaardelijk beëindigd met een proeftijd van een jaar vanaf 4 oktober 2026, onder de bijzondere voorwaarden die de rechtbank heeft vastgesteld. Als er niets verandert, eindigt de maatregel een jaar na die datum onvoorwaardelijk.
Rechtbank Overijssel · 11 november 2026
Strafrecht Zorgmedewerker filmde kwetsbare cliënten naakt en wast € 5,5 miljoen wit: 51 maanden cel Een zorgbegeleider in Zuid-Holland maakte tussen eind oktober 2023 en half maart 2024 foto's en filmpjes van cliënten van een zorginstelling in Zwammerdam en Nieuwveen. Het ging om mensen met ernstige verstandelijke beperkingen, wier ontwikkelingsniveau vergelijkbaar was met dat van een kind jonger dan achttien maanden. Een deel van de beelden toonde hen naakt of in kwetsbare posities. De man stuurde de opnames via Snapchat en WhatsApp naar zijn toenmalige collega's.
De rechtbank Den Haag veroordeelt hem hiervoor wegens het wederrechtelijk dwingen om iets te dulden. De verdediging voerde aan dat de afhankelijkheid van de cliënten buiten beschouwing moest blijven bij de vraag of sprake was van een 'feitelijkheid'. Daar volgt de rechtbank haar niet in. De man fotografeerde en filmde in een afgesloten zorginstelling, zonder toestemming, mensen die volledig van zijn verzorging afhankelijk waren en hun wil niet onder woorden konden brengen. Zij konden zijn handelen op geen enkele manier voorkomen. Dat ook collega's beelden zouden hebben gemaakt, doet daar niet aan af. Het woord 'onbekende' laat de rechtbank wegstrepen uit de tenlastelegging, omdat niet is bewezen dat hij de beelden met anderen dan collega's deelde.
Ook het gebruik van een vals diploma is bewezen. Op 27 juli 2023 mailde de man vanaf zijn eigen adres een vervalst mbo-diploma voor persoonlijk begeleider naar een zorgwerkgever, samen met een cv en kopieën van zijn rijbewijs en bankpas. Hij zei dat familie of vrienden mogelijk met zijn e-mail hadden gesolliciteerd, maar die uitleg acht de rechtbank ongeloofwaardig. Een dag eerder had hij van zijn toenmalige zwager een diploma en cv met dezelfde afgiftedatum en hetzelfde college ontvangen, en alleen de zwager stond bij die school ingeschreven. Voor een tweede vals diploma en een valse verklaring omtrent het gedrag ziet de rechtbank onvoldoende bewijs.
De zwaarste feiten volgen uit berichten op SkyECC, een versleutelde chatdienst, en uit een Signal-account. Daaruit blijkt dat de man grote hoeveelheden contant geld klaarzette, afleverde of ophaalde en natelde, in totaal € 5.505.935. Hij werd aangehouden tijdens een overdracht van een oranje tas. Zijn verklaring dat hij nooit wist wat hij vervoerde en voor € 50 weleens iets bracht, vindt de rechtbank onvoldoende concreet en hoogst onwaarschijnlijk. Uit financiële gegevens bleek dat hij tussen 2018 en 2022 geen vermogen en vrijwel geen inkomen had. Daarom kan het niet anders dan dat het geld uit misdrijf afkomstig was. Bewezen is medeplegen van gewoontewitwassen. Daarnaast bereidde hij tussen november 2020 en februari 2021 samen met anderen de handel in cocaïne voor, via gesprekken over 'colo', 'pap' en stempels.
De verdediging bestreed het gebruik van de SkyECC-berichten, onder meer met een beroep op een arrest van het Hof van Justitie over Europese onderzoeksbevelen en op het recht op privéleven. De rechtbank verwerpt dat. De gegevens zijn verkregen door Frankrijk binnen een gemeenschappelijk onderzoeksteam met Nederland en België, waardoor Nederland van de rechtmatigheid van de interceptie mag uitgaan. Wel constateert de rechtbank een vormverzuim: een iPhone 7 uit een ander onderzoek is zonder machtiging van de rechter-commissaris uitgelezen. Bewijsuitsluiting volgt daar niet uit, omdat de machtiging zonder meer was verleend en de betrouwbaarheid van het materiaal niet is aangetast.
Bij de straf weegt het witgewassen bedrag zwaar. De rechtbank vindt 52 maanden gevangenisstraf passend en matigt die tot 51 maanden, omdat de redelijke termijn met ruim vijf maanden is overschreden: de man zit sinds 14 mei 2024 in de strafzaak en het vonnis volgt pas op 13 november 2026. De officier van justitie eiste 57 maanden en een geldboete van € 50.000. Een boete legt de rechtbank niet op. De rechtbank veroordeelt de man tot 51 maanden gevangenisstraf met aftrek van voorarrest, ontzet hem negen jaar van het recht om als zorgmedewerker te werken en heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op. De vordering van een cliënte tot € 10.000 immateriële schadevergoeding is niet-ontvankelijk, omdat niet kan worden vastgesteld of zij van de handelingen op de hoogte was en dus of zij schade heeft geleden. Zij kan die vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
Rechtbank Den Haag · 13 november 2026
Strafrecht