Rechter blijft bevoegd in geschil over overdracht aandelen CTS: Ondernemingskamer niet exclusief bevoegd NES Holding houdt 75 procent van de aandelen in CTS Group Holding, Gevam Management de overige 25 procent. In een aandeelhoudersovereenkomst van 23 december 2019 staat dat Gevam haar aandelen aan NES moet aanbieden zodra een bepaalde medewerker van Gevam geen werknemer van CTS meer is. Die medewerker is op 25 november 2024 als functionaris van CTS ontslagen en zijn arbeidsovereenkomst is opgezegd per 1 mei 2025.
NES stapte daarna naar de rechtbank Amsterdam. Zij wil dat Gevam binnen zeven dagen na het vonnis alle medewerking verleent aan de overdracht van haar aandelen. Primair moet dat voor € 0, subsidiair voor € 19.750, meer subsidiair voor een bedrag dat de rechtbank in goede justitie vaststelt. Weigert Gevam, dan moet het vonnis in de plaats treden van haar medewerking. NES vordert daarnaast een dwangsom, de proceskosten en wettelijke rente.
Gevam begon een incident en stelde dat de rechtbank niet bevoegd is. Volgens Gevam gaat het om een gedwongen overdracht van aandelen in de zin van de geschillenregeling in Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek. Sinds 1 januari 2025 zou alleen de Ondernemingskamer van het gerechtshof Amsterdam zulke geschillen mogen behandelen. NES verweerde zich tegen dit standpunt.
De rechtbank volgt Gevam niet. De geschillenregeling is bedoeld voor situaties waarin de samenwerking in een vennootschap muurvast zit door conflicten tussen aandeelhouders. Het gaat daarbij om gedrag van een aandeelhouder dat het belang van de vennootschap zo schaadt dat het aandeelhouderschap in redelijkheid niet langer te dulden is. De vordering van NES rust op iets anders: nakoming van de aandeelhoudersovereenkomst, waarin Gevam zich verplichtte de aandelen over te dragen. Voor zulke vorderingen is de Ondernemingskamer niet exclusief bevoegd.
Dat een vordering tot nakoming kan leiden tot een overdracht van aandelen, betekent volgens de rechtbank niet dat al die vorderingen onder de geschillenregeling vallen. De overige argumenten van Gevam komen aan bod bij de behandeling van de hoofdzaak. In dit incident is daar geen ruimte voor.
De rechtbank wijst de vordering tot onbevoegdverklaring af. Gevam moet de proceskosten in het incident betalen: € 842, waarvan € 653 aan salaris voor de advocaat en € 189 aan nakosten. Komt Gevam niet binnen veertien dagen na aanschrijving over de brug, dan komt daar € 98 bij plus de kosten van betekening van het vonnis. Dit deel van het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad. De hoofdzaak gaat door: de zaak staat op de rol van 9 december 2026, waar Gevam een conclusie van antwoord moet indienen.
Rechtbank Amsterdam · 11 november 2026
Civiel Recht; Ondernemingsrecht Bestuurder aansprakelijk voor schade door overdracht golfleden aan stichting van zijn partner Twee bestuurders runden samen een vereniging die de golfvaardigheid en handicaps van golfers centraal registreert. De vereniging werkte samen met een bedrijf dat klanten aanbracht die bij de Nederlandse Golf Federatie (NGF) een officiële handicap wilden laten registreren. Die klanten werden via het bedrijf lid van de vereniging, en het overgrote deel van het ledenbestand bestond uit deze klanten. De samenwerkingsovereenkomst liep voor onbepaalde tijd en was opzegbaar per einde van het kalenderjaar.
Op 1 juli 2025 zegde het bedrijf de overeenkomst op tegen 31 december 2025. Het liet tegelijk weten zijn klanten al direct onder te brengen bij een andere organisatie, en vroeg de vereniging om de leden over te dragen. Die organisatie bleek een stichting, waarvan de levenspartner van een van de twee bestuurders zelf bestuurder was. Haar besloten vennootschap, bedoeld om de verdiensten van de stichting te verzamelen, was kort daarvoor opgericht. De bestuurder aan wie de brief was gericht gaf heel kort daarna gevolg aan het verzoek en droeg het klantenbestand over. Zijn medebestuurder liet hij daarover in het ongewisse. Die kwam er pas een week later achter, toen de IT-er die de leden moest overzetten aan de bel trok.
De vereniging stelde de bestuurder aansprakelijk, op grond van bestuurdersaansprakelijkheid (artikel 2:9 BW) en onrechtmatige daad. Ze vorderde € 250.000 schadevergoeding, subsidiair een voorschot van € 100.000 en een verklaring voor recht met verwijzing naar de schadestaatprocedure. De bestuurder voerde aan dat een ernstig persoonlijk verwijt ontbreekt, dat de overeenkomst geen exclusiviteit kende en dat de schade niet is onderbouwd. In reconventie vorderde hij opheffing van het conservatoir beslag dat op zijn bankrekeningen was gelegd, en vergoeding van zijn eigen schade.
De rechtbank oordeelde dat de bestuurder ernstig verwijtbaar heeft gehandeld. Dat hij zonder medeweten van zijn medebestuurder de samenwerking liet eindigen en wist of had moeten weten dat dit omzetverlies kon geven, was niet weersproken. Bovendien had hij door de band met de partner die de stichting bestuurt een belang dat tegenover dat van de vereniging stond. Hij maakte dat belang niet kenbaar aan zijn medebestuurder. Volgens de rechtbank is dat een zwaarwegende omstandigheid die de aansprakelijkheid in beginsel vestigt, en andere omstandigheden die anders wezen zijn niet gesteld of gebleken. Ook wist hij dat zijn medebestuurder vond dat leden individueel moesten opzeggen, en liet hij die opvatting welbewust links liggen.
Of de vereniging ook echt schade heeft geleden, staat volgens de rechtbank nog niet vast. Schade is aannemelijk, maar het is onzeker of de vereniging per saldo inkomsten misloopt. Het besluit om geen nieuwe leden meer aan te brengen kwam van het bedrijf zelf, en het is de vraag of inspanningen van de bestuurder de samenwerking hadden gered. De vorderingen van € 250.000 en € 100.000 wees de rechtbank daarom af. Wel verklaarde zij voor recht dat de bestuurder aansprakelijk is voor de schade die de vereniging lijdt doordat het bedrijf in de tweede helft van 2025 geen leden meer aanbrengt, en verwees zij de zaak naar de schadestaatprocedure. Daarbij moet de schade worden verminderd met contributies over november en december, de afdrachten aan de NGF, 9% btw en de provisie die de vereniging aan het bedrijf had moeten betalen.
De vorderingen in reconventie wees de rechtbank af, omdat die alleen waren ingesteld voor het geval de bestuurder niet aansprakelijk zou zijn. Hij moet de proceskosten van € 10.233,16 in conventie en € 281,50 in reconventie betalen, met wettelijke rente.
Rechtbank Rotterdam · 11 november 2026
Civiel Recht Rechtbank wijst inzage in beslagen bewijs af in concurrentiezaak na vijf jaar bedrijfsverkoop Een bedrijf dat in 2019 werd opgericht om twee werkmaatschappijen over te nemen, wil weten of de vorige eigenaar en diens bedrijf met een nieuwe onderneming de concurrentie zijn aangegaan. De bedrijfsnaam is in de uitspraak geanonimiseerd, het bedrijf heet daarin [eiseres]. De vorige eigenaar, [gedaagde 1], verkocht in 2019 een meerderheidsbelang van 75 procent in de twee werkmaatschappijen aan [eiseres] en bleef als manager aan het bedrijf verbonden. In oktober 2023 verkocht [gedaagde 1] ook de resterende 25 procent. Daarna deden [gedaagde 2], bestuurder van [gedaagde 1], en zijn echtgenote nog werk voor [eiseres] als opdrachtnemers. Een paar weken later, op 26 oktober 2023, werd [gedaagde 3] opgericht.
[eiseres] stelt dat [gedaagde 1] en [gedaagde 2] met [gedaagde 3] een concurrent hebben opgezet en daarmee de afspraken hebben geschonden die na de verkoop gelden: geheimhouding, het verbod om personeel en relaties weg te halen, een non-concurrentiebeding en een boetebeding. Ook zou [gedaagde 3] onrechtmatig hebben geprofiteerd van die schending. In de hoofdzaak eist [eiseres] boetes en schadevergoeding. Dat deel van de zaak is nog niet beslist; de rechtbank deed nu alleen uitspraak over een tussenvordering, een zogenoemd incident.
In dat incident wilde [eiseres] inzage in en een afschrift van gegevens die bij een deurwaarderskantoor in bewaring liggen. Die gegevens zijn in april 2025 en mei 2026 in beslag genomen. Dat is een conservatoir bewijsbeslag: informatie wordt veiliggesteld voordat een partij die kan laten verdwijnen. [eiseres] voerde aan dat zij de gegevens nodig heeft om de schendingen van de afspraken en het onrechtmatig handelen te onderbouwen. De drie gedaagden voerden daartegen gemotiveerd verweer.
De rechtbank wijst erop dat voor inzage aan vier voorwaarden moet zijn voldaan: de vrager is partij bij een rechtsbetrekking, de gevraagde informatie is voldoende bepaald, de vrager heeft voldoende belang en de ander beschikt over de informatie. Het gaat hier om het belang. De rechtbank vindt dat [eiseres] dat belang in dit stadium onvoldoende heeft aangetoond.
Daarvoor wijst de rechtbank op het verloop van de zaak. [eiseres] had eerder in kort geding inzage gevraagd. De rechtbank Limburg wees die vordering op 25 juni 2025 af en overwoog toen dat [eiseres] haar vorderingen in de bodemprocedure kon onderbouwen. Had [eiseres] echt belang bij de gegevens gehad, dan had het volgens de rechtbank voor de hand gelegen dat zij de inzagevordering meteen bij de dagvaarding had ingesteld. Dan had zij haar stellingen met de gegevens kunnen onderbouwen en hadden de gedaagden daar inhoudelijk op kunnen reageren. [eiseres] dagvaardde echter zonder inzagevordering en diende die pas in nadat de schriftelijke ronde in de hoofdzaak vrijwel was afgerond. Zij wachtte ook niet op de beslissing in hoger beroep, die op 19 mei 2026 volgde.
Uit dit alles leidt de rechtbank af dat [eiseres] al beschikte over de informatie die zij nodig had om haar feiten te onderbouwen. Voor zover zij de gegevens wil gebruiken om iets te bewijzen, is bewijslevering nog niet aan de orde. In dit stadium van de procedure, waarin de hoofdzaak is afgeconcludeerd en voor mondelinge behandeling komt, heeft [eiseres] dus onvoldoende belang bij inzage.
De rechtbank wijst de incidentele vordering daarom af. [eiseres] is in het ongelijk gesteld en moet de proceskosten betalen: € 842 aan [gedaagde 2] en [gedaagde 1] samen, en € 842 aan [gedaagde 3], elk te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving, met wettelijke rente als dat niet gebeurt. De hoofdzaak is verwezen naar de rol van 4 november 2026 voor het bepalen van de dag van de mondelinge behandeling.
Rechtbank Oost-Brabant · 21 oktober 2026
Civiel Recht Hof houdt beslagen op aandelen EuroChem op, maar schrapt hoge proceskosten Twee bouwbedrijven uit de Tecnimont-groep voeren een groot geschil met het EuroChem-concern over een kunstmestfabriek in het Russische Kingisepp. De Italiaanse vennootschap Tecnimont en MT Russia vorderen in een arbitrageprocedure in Londen ruim € 818 miljoen van EuroChem. Om die vordering veilig te stellen legden zij in Nederland en België beslag op vermogen van EuroChem Group AG en de Nederlandse tussenholding EuroChem International. Aanleiding was dat EuroChem International op 6 november 2025 haar aandelen in het Belgische EuroChem Antwerpen overdroeg aan het Zwitserse moederbedrijf. Daardoor, zo stelden de bouwbedrijven, konden die aandelen niet langer indirect via de Nederlandse holding in beslag worden genomen. Volgens hen was de overdracht bedoeld om hun verhaal te frustreren.
De voorzieningenrechter in Haarlem verleende op 5 februari 2026 verlof voor de beslagen. Op 9 april 2026 hief dezelfde rechtbank ze weer op, omdat de bouwbedrijven het beslagverlof niet volledig hadden toegelicht. Zij hadden niet verteld dat kort daarvoor in Zwitserland een beslagprocedure was afgerond, waarin de Zwitserse rechter geen aanwijzingen zag dat EuroChem vermogen wegsluisde. Ook de verklaring dat EuroChem bereid was zich te verbinden tot informatie vooraf over overdrachten buiten de EU en Zwitserland, ontbrak. De bouwbedrijven moesten daarbij de werkelijke proceskosten van € 48.328,57 betalen. Tecnimont en MT Russia gingen in hoger beroep; EuroChem kwam in incidenteel beroep op om een hogere kostenvergoeding te krijgen. Het gerechtshof Amsterdam beslist in dit arrest.
Het hof oordeelt dat de bouwbedrijven inderdaad hun verplichting tot volledige en juiste informatie (artikel 21 Rv) hebben geschonden. Een beslagrekest moet alle procedures noemen die inzicht geven in de verhaalsmogelijkheden, ook buitenlandse. Dat de Zwitserse zaak over een andere rechtsvraag ging, maakt dat niet anders. Toch is die schending volgens het hof niet zwaar genoeg om de beslagen alleen daarom op te heffen. De Zwitserse uitspraak ging over vrees voor verduistering van vermogen, terwijl voor het grootste deel van de beslagen die vrees niet eens vereist is. Het hof acht niet aannemelijk dat de beslagrechter het verlof voor die beslagen zou hebben geweigerd.
De beslagen houden het hof echter om een andere reden niet overeind. De vordering waarvoor ze zijn gelegd, is volgens het hof summierlijk ondeugdelijk. Een conservatoir beslag is een bewarende maatregel en geen verhaal zelf. De aandelen in EuroChem Antwerpen zijn niet aan verhaal onttrokken: ze blijven in handen van EuroChem Group AG en beschikbaar voor verhaal als in de arbitrage een vordering wordt toegewezen. Het Zwitserse moederbedrijf staat bovendien onder Zwitsers staatstoezicht en onder sanctieregels, waardoor het die aandelen niet zomaar buiten de EU of Zwitserland kan brengen. Het enkele feit dat in Nederland eenvoudiger beslag kan worden gelegd dan in België of Zwitserland, maakt de overdracht niet nietig, vernietigbaar of onrechtmatig. Ook bij een afweging van belangen wint EuroChem: de bouwbedrijven houden voldoende verhaal, onder één schuldenaar, en daarnaast zijn in de Zwitserse zaak veel andere vermogensbestanddelen genoemd.
De volledige proceskostenveroordeling gaat wel van tafel. Daarvoor is alleen plaats bij buitengewone omstandigheden zoals misbruik van procesrecht of onrechtmatig handelen, en daar past volgens het hof terughoudendheid bij. Dat de bouwbedrijven de Zwitserse procedure verzwegen, is onvoldoende, mede omdat de vordering niet kansloos is. De gevraagde vergoeding van de kosten van de Belgische procedure wijst het hof af, omdat EuroChem geen spoedeisend belang had gesteld. Het hof bekrachtigt dus de opheffing van de beslagen en verlaagt de kostenveroordeling tot het gebruikelijke tarief.
Het hof bekrachtigt het vonnis, behalve de proceskostenveroordeling. Tecnimont en MT Russia moeten voor de eerste aanleg € 2.815,57 betalen in plaats van de werkelijke kosten. In het hoger beroep draagt iedere partij de eigen kosten. EuroChem moet de bouwbedrijven € 1.290 betalen voor het incidentele beroep dat het verloor.
Gerechtshof Amsterdam · 20 oktober 2026
Civiel Recht Rechter geeft 16-jarig meisje volwassen bevoegdheden voor haar eenmanszaak Cathy uit Ridderkerk is geboren op 1 maart 2010 en heeft al een eigen bedrijf: de eenmanszaak Zevenbergen Allround Services. Omdat ze minderjarig is, mag ze voor die onderneming niet zomaar zelf zaken regelen. Een bankrekening openen, een overeenkomst met een opdrachtgever sluiten of materiaal inkopen kan dan alleen met toestemming van haar wettelijk vertegenwoordiger. Daarom vroeg ze de kantonrechter in Rotterdam om een zogeheten handlichting (artikel 1:235 BW), een beslissing waarmee een minderjarige de bevoegdheden van een volwassene krijgt voor bepaalde handelingen.
Cathy procedeerde zelf, zonder advocaat. Ze verzocht om de bevoegdheid om zelfstandig een zakelijke bankrekening te openen, aan te houden en op te heffen, inclusief bankpassen, creditcards en elektronisch bankieren. Ook wilde ze zelfstandig betalingen en overboekingen voor de onderneming kunnen doen, overeenkomsten met opdrachtgevers en zakelijke relaties sluiten, bedrijfsmiddelen, goederen en materialen inkopen en overeenkomsten aangaan voor de huur of het gebruik van zakelijke hulpmiddelen en faciliteiten.
Op 13 oktober 2026 werd de zaak ter zitting besproken. Cathy was daarbij aanwezig, samen met haar moeder. Die heeft het eenhoofdig gezag over haar en gaf aan het eens te zijn met het verzoek. De kantonrechter vond het verzoek voldoende gemotiveerd en wees het daarom toe.
De beschikking wordt bekendgemaakt in de digitale Staatscourant, zoals de wet voorschrijft. Daarnaast wordt ze niet-geanonimiseerd gepubliceerd op Rechtspraak.nl, dus met de namen van Cathy en haar bedrijf. Cathy moet de handlichting zelf laten inschrijven in het Handelsregister van de Kamer van Koophandel.
De kantonrechter verleent Cathy de gevraagde bevoegdheden voor alle vijf de genoemde rechtshandelingen binnen haar eenmanszaak. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad, dus ze geldt direct.
Rechtbank Rotterdam · 19 oktober 2026
Civiel Recht