Ondernemingskamer beveelt onderzoek bij zorgbedrijf Family Care Almere Overgooi wegens twijfel over beleid Een zorgonderneming in Almere die met publiek geld wordt gefinancierd, moet worden doorgelicht. De Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam heeft een onderzoek bevolen naar het beleid en de gang van zaken van Family Care Almere Overgooi B.V. vanaf de oprichting op 28 december 2021. De rechter oordeelde dat er gegronde redenen zijn om te twijfelen aan een juist beleid.
Het verzoek kwam van een vrouw uit Almere, die samen met anderen belanghebbende is bij het bedrijf. Zij vroeg om een onderzoek en om spoedmaatregelen. Het bedrijf en twee van de betrokkenen uit Lelystad vroegen om afwijzing, net als een derde belanghebbende uit Almere. De zaak werd op 22 oktober 2026 behandeld en de Ondernemingskamer sprak dezelfde dag mondeling uit.
De rechter somt tien punten op die twijfel wekken. Sinds de oprichting is er slechts één aandeelhoudersvergadering gehouden, op 1 juli 2025, terwijl de statuten een jaarlijkse vergadering voorschrijven. De jaarrekeningen over 2023 en 2024 zijn niet opgemaakt. De jaarrekening over 2022 is bij de Kamer van Koophandel gedeponeerd als vastgesteld, maar is nooit op een aandeelhoudersvergadering vastgesteld.
Ook ontbreken de statutair verplichte raad van commissarissen en cliëntenraad. Een van de belanghebbenden staat vermoedelijk als commissaris ingeschreven in het Handelsregister, maar zegt zelf nooit commissaris te zijn geweest. Daarnaast gaf een van de bestuurders in december 2024 aan de Kamer van Koophandel door dat hij met terugwerkende kracht vanaf 1 juli 2023 zelfstandig bevoegd was het bedrijf te vertegenwoordigen, terwijl er een gezamenlijke vertegenwoordigingsbevoegdheid gold.
Ook de geldstromen roepen vragen op. Er zijn grote bedragen overgemaakt naar een van de belanghebbenden, zonder dat de afspraken over haar inzet deugdelijk zijn vastgelegd, en die bedragen lijken buitensporig. Uit de bankafschriften blijkt dat grote bedragen contant zijn opgenomen, terwijl onduidelijk is gebleven waarvoor. De Ondernemingskamer kon bovendien niet vaststellen dat het bedrijf aan de wettelijke administratieplicht voldoet. Tot slot is er geen jaarverantwoording over 2024 opgemaakt voor de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd, en is onduidelijk welke vergoeding de (oud-)bestuurders voor hun werk krijgen.
De Ondernemingskamer vindt dit samen genoeg om een onderzoek noodzakelijk te achten. Een belangenafweging leidde niet tot een andere uitkomst. Omdat het bedrijf wordt gefinancierd met publieke middelen, wegen de onduidelijke geldstromen en de gebrekkige administratie extra zwaar.
Naast het onderzoek treft de rechter onmiddellijke voorzieningen. Naast de huidige bestuurder komt er een nader aan te wijzen bestuurder met beslissende stem. Deze bestuurder kan het bedrijf zelfstandig vertegenwoordigen, en zonder hem kan het bedrijf niet worden vertegenwoordigd. Hij mag ook de ontbrekende verantwoordingen opmaken en met de Inspectie en andere instanties delen.
Wie het onderzoek gaat doen, is nog niet bepaald. De rechter houdt de aanwijzing van een onderzoeker voorlopig aan om te bezien of de nieuwe bestuurder het geschil al kan oplossen. Elke partij of de nieuwe bestuurder kan de Ondernemingskamer op elk moment vragen alsnog een onderzoeker aan te wijzen. Het onderzoeksbudget wordt later vastgesteld, nadat de onderzoeker binnen zes weken een plan van aanpak en een begroting heeft ingediend.
De Ondernemingskamer beveelt dus het onderzoek vanaf 28 december 2021 en benoemt een extra bestuurder met beslissende stem. De kosten van het onderzoek en het salaris van de bestuurder komen voor rekening van het bedrijf, dat zekerheid moet stellen voor de betaling van het onderzoek. Elke partij draagt de eigen proceskosten. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad en al het overige dat is verzocht, wordt afgewezen.
Gerechtshof Amsterdam · 22 oktober 2026
Civiel Recht; Ondernemingsrecht A-G: levensgezel heeft geen verschoningsrecht als getuige onder oud recht, Hoge Raad moet beroep verwerpen Een vrouw wil niet getuigen in een zaak waarin haar levenspartner procespartij is. Zij is de levensgezel van de man en woont met hem samen met drie kinderen, van wie twee gezamenlijk. De man en zijn persoonlijke holding Sandscape zijn partij in een bodemprocedure die Kievhorst Real Estate wil voorbereiden. Kievhorst vroeg de rechtbank daarvoor om een voorlopig getuigenverhoor, een verhoor van getuigen vooraf, om opheldering te krijgen over onregelmatigheden in de boekhouding. De vrouw was tot eind 2022 enig bestuurder van het bedrijf en staat op de lijst van getuigen.
Het verzoek werd op 5 juni 2024 ingediend en op 24 februari 2025 toegewezen. Bij het verhoor door de rechter-commissaris op 14 mei 2025 deed de vrouw een beroep op het familiale verschoningsrecht. Dat recht maakt het mogelijk te weigeren te getuigen tegen een naaste, om gewetensnood te voorkomen. De rechter-commissaris wees het beroep af. Het hof Arnhem-Leeuwarden bekrachtigde die beslissing op 10 februari 2026. Daartegen stelde de vrouw cassatieberoep in bij de Hoge Raad.
Het draait om een wetswijziging. Sinds 1 januari 2025 geldt het familiale verschoningsrecht ook voor een levensgezel van een partij. Daarvoor kwam het alleen toe aan echtgenoten, geregistreerde partners en bloed- of aanverwanten tot de tweede graad. Het verzoek om het getuigenverhoor dateert van vóór die datum, dus het hof paste het oude recht toe. Een levensgezel hoorde daar niet bij. Het hof vond het ook niet passend om het oude artikel anticiperend te lezen, dus alvast uit te leggen zoals het nieuwe recht luidt. Volgens het hof koos de wetgever bewust voor een overgangsregeling, en dat er daardoor situaties zijn waarin het oude recht nog geldt, is geen reden om daarvan af te wijken.
In cassatie betoogt de vrouw dat het hof het oude artikel wel anticiperend had moeten lezen. De omstandigheden dat levensgezellen vroeger geen bescherming hadden en dat er overgangsrecht bestaat, zouden volgens haar niet redengevend zijn. Ook vindt zij de redenering van het hof innerlijk tegenstrijdig.
Advocaat-generaal Coenraad van het parket bij de Hoge Raad adviseert het beroep te verwerpen. Hij wijst erop dat de wet niet regelt wanneer een rechter vooruit mag lopen op komend recht. Uit eerdere conclusies leidt hij af dat anticipatie mogelijk is als het nieuwe recht aansluit bij ontwikkelingen onder het oude recht of een leemte opvult. Bij een breuk met het geldende recht moet de rechter daarentegen grote terughoudendheid betrachten. Het oude artikel kende volgens de A-G een duidelijk afgebakende groep verschoningsgerechtigden, waar levensgezellen zonder twijfel niet bij hoorden. Er was dus geen leemte, en het nieuwe recht is een breuk met het oude. Vanuit het oogpunt van rechtszekerheid is dan een door de wet bepaald omslagmoment het meest gediend. Het oordeel van het hof getuigt volgens hem niet van een onjuiste rechtsopvatting.
De overige klachten falen volgens de A-G ook. Het hof heeft niet alleen beoordeeld of het nieuwe recht van toepassing was, maar ook de subsidiaire stelling over anticipatie besproken. Het woord 'daarnaast' in de overweging van het hof verwijst alleen naar die subsidiaire stelling. De klacht daarover berust dus op een verkeerde lezing van de beschikking.
Tot slot wijst de A-G erop dat de vrouw niet zonder bescherming staat. De rechter kan tijdens het verhoor beletten dat een bepaalde vraag wordt beantwoord (artikel 179 lid 2 Rv). Hij moet dan het zwaarwegende belang van waarheidsvinding afwegen tegen het belang van de bescherming van de relatie tussen partners. De conclusie strekt tot verwerping van het cassatieberoep.
Parket bij de Hoge Raad · 23 oktober 2026
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht Ondernemingskamer stelt maximum van € 30.129 vast voor waardering aandelen in B.V.-geschil Twee aandeelhouders van een Utrechtse besloten vennootschap liggen overhoop met een derde aandeelhouder. Wat de waarde is van de aandelen die die derde aandeelhouder in de vennootschap houdt, moet nu door een onafhankelijke deskundige worden bepaald. In deze beschikking regelt de Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam de praktische kant van dat onderzoek.
De zaak is een vervolg op eerdere beschikkingen. Op 4 september 2026 had de Ondernemingskamer een onderzoek bevolen naar de waarde van de aandelen, per die datum of een zo dicht mogelijk daarbij liggende datum die de deskundige praktisch acht. Op 22 september 2026 wees zij drs. M.A. Nagelhout RV aan om dat onderzoek uit te voeren.
De deskundige stuurde de Ondernemingskamer op 22 oktober 2026 een plan van aanpak, met daarin een begroting van de uren die het onderzoek kost. Op basis daarvan raamde hij de kosten op € 30.129, inclusief btw. Partijen kregen de kans om op de begroting en het plan te reageren. De verzoekende aandeelhouders hadden geen opmerkingen. De derde aandeelhouder had geen bezwaar tegen de begroting, maar wees op een schrijffout in het plan van aanpak. Op pagina 4 stond tweemaal 'verweersters' waar 'verzoeksters' bedoeld was.
De Ondernemingskamer volgt de begroting. Omdat niemand bezwaar maakte en het bedrag haar niet onredelijk voorkomt, stelt zij vast dat het onderzoek ten hoogste € 30.129 mag kosten, inclusief omzetbelasting. Het voorschot op die kosten komt volgens de eerdere beschikking van 4 september 2026 voor rekening van de vennootschap zelf. De deskundige had voorgesteld dat voorschot rechtstreeks aan de vennootschap te factureren en daartegen was geen bezwaar. De Ondernemingskamer past daarom de gebruikelijke regeling van artikel 187 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering niet toe.
Ook de schrijffout is gecorrigeerd. De derde aandeelhouder heeft volgens de Ondernemingskamer terecht gewezen op de fout in twee zinnen. In de zin over het Excel-sjabloon waarmee partijen hun prognose kunnen opstellen en aanleveren, en in de zin dat de derde aandeelhouder op die prognose mag reageren, moet 'verzoeksters' worden gelezen in plaats van 'verweersters'.
Tot slot bepaalt de Ondernemingskamer wanneer het deskundigenbericht er moet zijn. De deskundige wordt gevraagd het rapport uiterlijk 1 maart 2027 in te dienen, of zoveel eerder als het klaar is.
De Ondernemingskamer stelt dus het maximumbedrag voor het onderzoek vast op € 30.129 inclusief btw, verzoekt de deskundige het bericht uiterlijk 1 maart 2027 in te sturen, verklaart de beschikking uitvoerbaar bij voorraad en houdt iedere verdere beslissing aan.
Gerechtshof Amsterdam · 5 november 2026
Civiel Recht; Ondernemingsrecht Ondernemingskamer houdt afwijzing van miljoenenclaim van Hestia tegen Buurtzorg in stand Thuiszorgorganisatie Buurtzorg en vastgoedontwikkelaar Hestia in de Buurt uit Rotterdam richtten samen Buurtwonen op, een joint venture uit Almelo. De samenwerking liep stuk. Hestia vroeg de Ondernemingskamer van het gerechtshof Amsterdam, de gespecialiseerde rechter voor ondernemingsgeschillen, om Buurtzorg te verplichten haar aandelen in Buurtwonen over te nemen. De wet biedt een aandeelhouder die mogelijkheid als zijn positie door het gedrag van een mede-aandeelhouder onhoudbaar is geworden.
Op 16 juli 2026 besliste de Ondernemingskamer dat dit verzoek zal worden toegewezen. Zij gaf opdracht om de waarde van de aandelen van Hestia te laten onderzoeken en benoemde op 27 juli 2026 een deskundige om die waardering te maken. Twee andere wensen van Hestia wees de Ondernemingskamer in diezelfde beslissing af. Hestia wilde dat bij de prijs van de aandelen een billijke verhoging zou worden toegepast, een extra opslag die de rechter in bijzondere gevallen kan toekennen. Ook eiste Hestia schadevergoeding omdat Buurtwonen en Buurtzorg haar ontwikkelingsopdrachten niet hadden gegund. Volgens de Ondernemingskamer had Hestia onvoldoende onderbouwd dat Buurtwonen of Buurtzorg zich had verplicht om zulke opdrachten tegen een bepaald tarief aan Hestia te geven. Die schadeclaim zou daarom bij de eindbeschikking worden afgewezen.
Hestia legde zich daar niet bij neer. Op 10 augustus 2026 vroeg zij de Ondernemingskamer om op die twee beslissingen terug te komen. Ze wilde alsnog € 1.017.793,23 aan schadevergoeding, of anders de kans om haar stellingen over de ontwikkelingsopdrachten te bewijzen. En ze wilde dat de deskundige bij de waardering van de aandelen alsnog een billijke verhoging zou meenemen. Ter onderbouwing legde Hestia geluidsopnamen en uitgeschreven versies over van telefoongesprekken van 6 en 21 juli 2026, en later WhatsApp-berichten. Buurtzorg en Buurtwonen vroegen de Ondernemingskamer het verzoek af te wijzen, en beide kanten kregen nog de kans op elkaars stukken te reageren.
De Ondernemingskamer legde uit dat een rechter in beginsel gebonden is aan een beslissing die hij eerder in dezelfde procedure uitdrukkelijk en zonder voorbehoud heeft genomen. Dat voorkomt dat het debat steeds opnieuw wordt gevoerd. Alleen als de rechter inziet dat die beslissing berust op een onjuiste juridische of feitelijke grondslag, bijvoorbeeld op een onhoudbare lezing van de stukken die tot een ondeugdelijke einduitspraak zou leiden, mag hij erop terugkomen.
Daarvan was volgens de Ondernemingskamer geen sprake. De telefoongesprekken, de stellingen uit het eerdere verzoekschrift en de WhatsApp-berichten lieten, afzonderlijk of samen, niet zien dat de eerdere beslissing over de ontwikkelingsopdrachten op een verkeerde grondslag berustte. Ook wat in het gesprek van 6 juli 2026 werd gezegd, onder meer over een project in Empel, was geen reden om de afwijzing van de billijke verhoging te heroverwegen.
De Ondernemingskamer wees het verzoek van Hestia af. De schadeclaim van € 1.017.793,23 blijft daarmee afgewezen en de deskundige waardeert de aandelen zonder billijke verhoging.
Gerechtshof Amsterdam · 24 september 2026
Civiel Recht; Ondernemingsrecht Kantonrechter verleent 17-jarige handlichting om eigen winkel te runnen Een 17-jarige uit Bergen op Zoom vroeg de kantonrechter om een zogeheten handlichting: een verklaring die haar bepaalde bevoegdheden geeft die normaal alleen aan volwassenen toekomen. Ze wil namelijk zelfstandig haar eigen onderneming uitoefenen, dat sinds april 2026 in het Handelsregister staat ingeschreven.
Haar plan is om een van de twee winkels van haar moeder over te nemen. Die winkels, onder de naam Suikerpot Lifestyle, bestaan al sinds 2002 en lopen goed. Terwijl haar moeder de winkel in Bergen op Zoom voortzet, wil de minderjarige de vestiging in Steenbergen zelfstandig gaan runnen. In de praktijk doet ze dat al: ze werkt er vier dagen per week, en volgt daarnaast een dag per week de opleiding Retail Manager, die ze dit schooljaar naar verwachting afrondt. Haar ouders ondertekenden het verzoek mede en stemmen ermee in dat zij de handlichting krijgt.
De kantonrechter behandelde het verzoek mondeling op een zitting in september 2026, in aanwezigheid van de minderjarige en haar ouders. Op grond van artikel 1:235 van het Burgerlijk Wetboek kan een minderjarige vanaf zestien jaar om een handlichting verzoeken, maar de rechter moet zich daarbij laten leiden door het belang van de minderjarige en beoordelen of de gevraagde bevoegdheden verantwoord zijn. Bovendien mag een handlichting niet worden verleend als de ouders die het gezag uitoefenen daartegen zijn.
De kantonrechter stelt vast dat de ouders instemmen en dat zij de minderjarige zullen blijven ondersteunen en een vinger aan de pols zullen houden. De minderjarige heeft volgens de rechter goed uitgelegd waarom ze de handlichting nodig heeft: ze runt de winkel in de praktijk al met succes en volgt daarnaast een passende opleiding. Op basis daarvan oordeelt de kantonrechter dat de handlichting in haar belang is en verantwoord kan worden verleend.
De rechter wijst er wel op dat de handlichting pas ingaat zodra de beschikking is gepubliceerd in de Staatscourant, zoals de wet voorschrijft, zodat zoveel mogelijk mensen daarvan kennis kunnen nemen. De beschikking wordt bovendien niet-geanonimiseerd op rechtspraak.nl gepubliceerd. De minderjarige moet de gegevens over de handlichting ook zelf laten inschrijven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel. Verder blijft zij, ondanks de handlichting, niet bevoegd om te beschikken over registergoederen, effecten of vorderingen die door een hypotheek zijn gedekt.
De kantonrechter verleent de minderjarige handlichting om zelfstandig haar eigen onderneming uit te oefenen, met alle rechtshandelingen die daarvoor nodig zijn, waaronder het openen en beheren van een zakelijke bankrekening.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 23 september 2026
Civiel Recht; Verbintenissenrecht