Verslaafde dief na reeks inbraken vrijwel volledig voorwaardelijk gestraft: 60 dagen cel in plaats van 18 maanden Een man uit Helmond pleegde in ongeveer een maand tijd een reeks diefstallen. Hij sloeg autoruiten in, klom een erf op, pinde met gestolen bankpassen en nam een portemonnee mee die hij had gevonden. Ook had hij een revolver voorhanden. Zijn motief was volgens de rechtbank zijn basecoke-verslaving, die hij kennelijk wilde bekostigen met zijn buit.
De rechtbank Oost-Brabant verklaart elf feiten bewezen. Op 24 juli 2026 werd de man in Oss aangetroffen als bestuurder van een auto die veertien uur eerder was gestolen. Hij gaf daar geen aannemelijke verklaring voor. Een fietser die bij de diefstal was gezien had hetzelfde postuur als hij, en hij droeg bij zijn aanhouding een pet die overeenkwam met die van de fietser. Daarom nam de rechtbank aan dat hij de auto zelf had weggenomen. Verder gaat het om een diefstal door braak uit een woning, een poging tot diefstal uit een auto, diefstal van een jas en portemonnee in Schinveld, onbevoegd pinnen met de passen van twee slachtoffers en het voorhanden hebben van een .22 revolver.
Bij het pinnen verschilde de rechtbank van mening met de officier van justitie, die daarvoor geen bewijs zag. De rechtbank vond het bewijs in onderlinge samenhang wel voldoende. Ook bij de poging tot diefstal volgde de rechtbank de verdediging niet. Die stelde dat de man mogelijk alleen de auto wilde vernielen. De rechtbank leidde uit zijn werkwijze bij de eerdere diefstallen af dat hij goederen wilde stelen. Hij had immers ook steeds de zijruit ingeslagen.
De officier van justitie eiste 24 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk. De rechtbank vindt dat de ernst en het aantal feiten in beginsel een veel langere onvoorwaardelijke straf rechtvaardigen dan de tijd die de man al in voorarrest zat. Toch kiest zij voor speciale preventie. Nadat zijn voorlopige hechtenis op 21 september 2026 was geschorst, woont en werkt de man op een veeboerderij in Grave. Alle urinecontroles zijn schoon gebleven, en de reclassering ziet daarin een beschermende factor. Volgens de rechtbank zou een langere gevangenisstraf die prille positieve lijn doorkruisen en de kans op herhaling juist vergroten. Dat de man de feiten pleegde tijdens de proeftijd van twee eerdere veroordelingen, weegt zij mee in zijn nadeel.
De rechtbank legt 720 dagen gevangenisstraf op, waarvan 660 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Het onvoorwaardelijke deel van 60 dagen is gelijk aan zijn voorarrest. Aan het voorwaardelijke deel verbindt zij de bijzondere voorwaarden van de reclassering, waaronder ambulante verslavingsbehandeling, verblijf bij NovaFarm-Grip, een drugs- en alcoholverbod met controles en meewerken aan schuldhulpverlening. Daarbovenop volgt een taakstraf van 320 uur, die bij verzuim wordt vervangen door 160 dagen hechtenis. Omdat het om meerdere feiten tegelijk gaat, mag de taakstraf boven de 240 uur uitkomen.
Ook de benadeelde partijen komen aan bod. De man moet € 250 betalen aan een slachtoffer van een diefstal in Oss, € 77,30 aan een slachtoffer van onbevoegd pinnen en € 177,50 aan een ander slachtoffer, steeds met wettelijke rente. Twee eigenaren van de gestolen auto zijn niet-ontvankelijk in hun claim, omdat zij hun schade niet onderbouwden. Zij kunnen die bij de burgerlijke rechter aanbrengen. De voorlopige hechtenis van de man eindigt per direct.
Rechtbank Oost-Brabant · 16 november 2026
Strafrecht Jeugdrechter legt 17-jarige 120 dagen jeugddetentie op voor Cobra 6-ontploffing en mishandeling Op 31 januari 2025 liep een groep jongens een McDonald's in Amersfoort binnen om te eten. Twee jongens kwamen naar hun tafeltje toe, gingen zitten en begonnen een van de jongens te slaan. Beveiligingsbeelden laten zien dat de ene verdachte het slachtoffer eerst met zijn vlakke hand in het gezicht sloeg en daarna met zijn vuist meermalen uithaalde. De tweede verdachte sloeg ook mee. Het slachtoffer hield zwellingen aan zijn kaak en linkerwang over en zijn bril ging kapot.
Op 29 juli 2025 plakte dezelfde jongen, inmiddels een Syrische tiener uit de regio Utrecht, een Cobra 6 op het keukenraam van een woning en stak die aan. Het zwaar illegale vuurwerk ontplofte. In de keuken stonden op dat moment een bewoonster en haar baby van 10 maanden. Zij bleven ongedeerd, maar in de keuken lagen scherven en delen van het explosief. De verdachte verklaarde dat hij snel geld wilde verdienen en dacht dat het om een klein klusje ging. Toen hij merkte wat de opdracht inhield, durfde hij zich niet meer terug te trekken.
Het vonnis dat de meervoudige kamer van de rechtbank Midden-Nederland op 13 november 2026 wees, ging over beide zaken, die gevoegd werden behandeld. De rechtbank achtte bewezen dat de jongen openlijk en in vereniging geweld pleegde. Hij betwistte dat het gezamenlijk was gebeurd en hield vol dat hij door de groep van het slachtoffer was uitgedaagd. De rechtbank verwierp beide verweren: de verdachte en zijn vriend benaderden zelf de groep die rustig zat te eten, en beiden sloegen. Dat de verdachte vaker sloeg dan zijn vriend, doet daar niet aan af. Ook de ontploffing is bewezen, inclusief gemeen gevaar voor goederen en levensgevaar voor de bewoners. Van opzettelijke brandstichting sprak de rechtbank hem vrij, omdat er geen brand ontstond. De officier van justitie vroeg dat ook.
Uit een psychologisch rapport blijkt dat de verdachte een lichte verstandelijke ontwikkelingsstoornis heeft. Daardoor kan hij zich moeilijk in een ander verplaatsen, overziet hij de gevolgen van zijn gedrag slecht en laat hij zich makkelijk beïnvloeden. De psychologen adviseerden het geweld in verminderde mate toe te rekenen en de ontploffing in licht verminderde mate. De rechtbank rekende beide feiten in verminderde mate toe. De verdachte had geen strafblad.
Voor een ontploffing met gevaar voor personen is onvoorwaardelijke jeugddetentie in beginsel passend, en langer dan het voorarrest. De rechtbank week daarvan af. De jongen hield zich tijdens de schorsing van zijn voorlopige hechtenis goed aan de voorwaarden, inclusief een periode met enkelband en begeleiding door ITB Harde Kern, en heeft zijn leven weer op de rails. De Raad voor de Kinderbescherming zag geen meerwaarde in een langere detentie.
De rechtbank legde jeugddetentie van 120 dagen op, waarvan 101 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en de door de Raad geadviseerde bijzondere voorwaarden, zoals begeleiding door de jeugdreclassering en contactverboden. Daarnaast kreeg hij de leerstraf 'So Cool' van 50 uur en een werkstraf van 50 uur, elk te vervangen door 25 dagen jeugddetentie. De officier eiste 150 dagen jeugddetentie, waarvan 131 voorwaardelijk, plus de leerstraf.
De jongen moet ook de slachtoffers schadevergoeding betalen. De mishandelde jongen krijgt € 1.246 (€ 646 voor de beschadigde brilglazen, € 600 smartengeld). De bewoonster krijgt € 3.200 (€ 200 voor een camera en € 3.000 smartengeld) en een tweede bewoner € 2.500 smartengeld. De Staat int de bedragen via de schadevergoedingsmaatregel. Gijzeling bij niet-betaling is vanwege zijn leeftijd uitgesloten.
Rechtbank Midden-Nederland · 13 november 2026
Strafrecht Politierechter beboet 79-jarige XR-demonstrant met € 1.500 voor bijten in arm van agent bij aanhouding Op 8 augustus 2026 blokkeerde een groep van ongeveer vijftig demonstranten van Extinction Rebellion de A12 bij de Utrechtsebaan in Den Haag, uit protest tegen het klimaatbeleid van de overheid. De burgemeester ontbond de demonstratie. De demonstranten kregen de kans vrijwillig in een bus te stappen en de snelweg te verlaten, met de waarschuwing dat anderen zouden worden aangehouden. Een man, geboren in 1947, bleef zitten en werd door de politie aangehouden.
Volgens de politierechter kreeg de man vooraf te horen dat hij de weg moest verlaten en dat bij onwil fysiek geweld kon worden gebruikt. Hij heeft op de zitting verklaard dat hij dat heeft gehoord. Brigadier [aangever] wilde hem bij zijn linkerarm omhoog tillen, maar voelde dat de man in een andere richting bewoog. De brigadier bracht daarna een opbrengtechniek aan, de zogenoemde 'bokkenpoot', waarbij de arm en hand van de man voor de borst van de agent werden gebracht. Op dat moment beet de man de agent in zijn rechteronderarm. De agent trok zijn arm los en sloeg de man met zijn vuist in het gezicht.
De politierechter baseerde zich op twee reeksen camerabeelden die op de zitting zijn getoond. Daarop is te zien dat de man zijn armen voor zijn borst kruist, zijn benen gestrekt houdt, zijn hakken in de grond zet en zijn hand uit de polsklem trekt. Daarna opent hij zijn mond, draait zijn hoofd naar links en bijt in de arm van de agent. Een tweede verbalisant zag dat ook. Op een foto in het dossier zijn tandafdrukken in de onderarm te zien.
De raadsvrouw bepleitte vrijspraak. De man zou zijn lichaam slechts slap hebben gehouden, en bij het bijten zou sprake zijn geweest van een reflex. Volgens haar had de agent bovendien ten onrechte een 'bokkenpoot' aangelegd en niet direct geverbaliseerd, waardoor hij niet in de rechtmatige uitoefening van zijn bediening zou zijn geweest. De politierechter verwierp dat. Dat de man zijn mond opent en zijn hoofd draait voordat hij bijt, maakt een reflex niet aannemelijk, en voorwaardelijk opzet is voldoende voor mishandeling. De 'bokkenpoot' is pas aangelegd nadat de man zich verzette, en dat de agent noodzaak en proportionaliteit uit het oog verloor, is niet gebleken.
Ook het beroep op het demonstratierecht (artikel 10 en 11 EVRM) slaagde niet. Wie deelneemt aan een vreedzame demonstratie mag niet worden bestraft zolang hij zelf geen laakbare gedraging begaat. Door zich te verzetten tegen zijn aanhouding en de agent te mishandelen veroorzaakte de man volgens de politierechter een ingrijpender ordeverstoring dan bij een vreedzame demonstratie hoort. De bestraffing was een proportionele reactie en heeft geen afschrikkend effect dat tot schending van het demonstratierecht leidt.
De politierechter sprak de man vrij van het schoppen, het maken van slaande bewegingen en het maken van bijtende bewegingen, omdat daarvoor te weinig aanknopingspunten waren. Wel bewezen zijn het aanspannen van de spieren, het bewegen in tegengestelde richting en het bijten in de onderarm, met een bijtwond als gevolg. Dat is mishandeling van een ambtenaar in functie en wederspannigheid.
De politierechter legde een geldboete van € 1.500 op, met 15 dagen hechtenis als vervanging bij niet-betaling. De officier van justitie had daarnaast een voorwaardelijke gevangenisstraf van een week met twee jaar proeftijd geëist. Die straf legde de politierechter niet op, omdat de man niet eerder voor soortgelijke feiten is veroordeeld. De man moet de agent bovendien € 400 immateriële schadevergoeding betalen, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 8 augustus 2026. Dat bedrag legt de rechtbank ook op als schadevergoedingsmaatregel aan de Staat, met 4 dagen gijzeling als het niet wordt betaald.
Rechtbank Den Haag · 13 november 2026
Strafrecht Rechtbank legt 12 maanden cel op voor gasdrukwapen-aanval op ex van vriendin in Drachten, de gevraagde straf Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand.
Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog.
Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken.
Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog.
De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt.
Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Rechtbank Noord-Nederland · 13 november 2026
Strafrecht; Materieel Strafrecht Rechtbank legt 24 maanden cel op voor 9,5 kilo harddrugs in huis in Boekel, 8 maanden voorwaardelijk Op 11 februari 2026 trad de politie een woning in Boekel binnen, nadat omwonenden een chemische lucht, een zoemend geluid en dag en nacht licht op de zolder hadden gemeld. Ook liepen er veel verdachte personen rond het huis. De huurder lag in de slaapkamer, een tweede man sliep op de bank in de woonkamer. Op de zolder, achter schotten en in tassen met gesealde zakken, lagen grote hoeveelheden verdovende middelen: 330 gram cocaïne, 5010 gram 4-CMC, 658 gram 4-MMC, 3530 gram THC, 165 gram MDMA, 195 gram 2-MMC en 2651 gram N-ethylpentedron, daarnaast hasjiesj en gedroogde henneptoppen. Op een tafel lagen een sealapparaat, een weegschaal, een mes en plastic zakjes.
De huurder erkende dat hij wist van de drugs in zijn woning. De man die op de bank sliep ontkende. Hij zei dat hij buiten wat wiet in de woonkamer van niets wist en daar maar één nacht had gelogeerd. De rechtbank Oost-Brabant geloofde hem niet. Uit zijn telefoon bleek dat hij al meerdere dagen voor de inval in de woning verbleef en dat de huurder een bed voor hem wilde kopen. Zendmastgegevens lieten zien dat zijn telefoon in de weken ervoor vrijwel steeds in de buurt van het huis was. Op de zolder lagen poststukken op zijn naam en in de slaapkamer hing een whiteboard met zijn naam en die van de huurder. Bovendien zat er DNA van hem op het hengsel van een tas waarin drugs lagen.
Volgens de rechtbank kon hij zich vrij door het huis bewegen, lagen de drugs openlijk zichtbaar en viel alles in zijn machtssfeer. Dat hij niet van de drugs wist, vond de rechtbank onaannemelijk. De rechtbank verklaarde bewezen dat hij samen met de huurder de harddrugs, de middelen van lijst IA en de softdrugs opzettelijk aanwezig had. Voor 1840 gram wit poeder dat ketamine zou zijn volgde vrijspraak: het NFI had dat poeder niet onderzocht en de politietest was alleen indicatief. Ook van de delta-9-THC in een pot met bruine substantie werd hij vrijgesproken, omdat het NFI niet kon vaststellen of het hennepolie (lijst I) of hasjiesj (lijst II) was. Een derde medeverdachte, van wie DNA op verpakkingen zat, kon de rechtbank niet als medepleger aanmerken, omdat uit het dossier zijn rol niet bleek.
Bij de straf nam de rechtbank de oriëntatiepunten als uitgangspunt: 30 maanden cel voor 10 tot 20 kilo harddrugs en 180 uur taakstraf voor 2,5 tot 5 kilo softdrugs. De verdachte is niet eerder veroordeeld voor soortgelijke feiten. Hij was dakloos en verslaafd, maar verblijft sinds de schorsing van zijn voorlopige hechtenis bij Intermezzo, onderging een detox en loopt een traject bij Novadic-Kentron. De reclassering adviseerde een deels voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden. De raadsvrouw vroeg een onvoorwaardelijke straf gelijk aan het voorarrest, gecombineerd met een taakstraf.
De rechtbank veroordeelde de man tot 24 maanden gevangenisstraf, waarvan 8 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar, met aftrek van voorarrest. Dat is een lichtere straf dan de eis van de officier van justitie: 24 maanden met 6 maanden voorwaardelijk. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling bij Novadic-Kentron met mogelijk een kortdurende opname, verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang, het aflossen van schulden en controle op middelengebruik. De schorsing van de voorlopige hechtenis blijft ook na de uitspraak gelden.
Rechtbank Oost-Brabant · 16 november 2026
Strafrecht