Procureur-generaal adviseert Hoge Raad: opvolgende energieleverancier na faillissement mag eigen tarieven hanteren Wanneer een energieleverancier failliet gaat en een andere leverancier de klanten overneemt, hoeft die nieuwe leverancier zich niet te houden aan de oude tarieven en voorwaarden. Dat is de kern van het advies dat de procureur-generaal bij de Hoge Raad heeft uitgebracht in een zaak die voortvloeit uit het faillissement van SEPA Green Energy in december 2021.
De zaak draait om een klant die bij SEPA een tweejarig contract had met vaste, lage tarieven. Na het faillissement nam Innova Energie het klantenbestand over en rekende hogere tarieven. De klant eiste terugbetaling van ruim € 4.400 omdat hij meende dat zijn oude contract bij Innova had moeten doorlopen. De kantonrechter in Den Haag twijfelde over het antwoord en stelde prejudiciële vragen aan de Hoge Raad, vragen die op rechtstreekse beantwoording door de Hoge Raad zijn aangewezen vanwege hun maatschappelijke reikwijdte: bij tientallen rechtbanken lopen vergelijkbare zaken.
De procureur-generaal concludeert dat de relevante besluiten over leveringszekerheid, de zogeheten Besluiten leveringszekerheid uit respectievelijk 2004 en 2006, de kleinverbruiker alleen beogen te beschermen tegen het risico van een stroomonderbreking, niet tegen hogere prijzen. De Besluiten regelen hoe snel en ordelijk klanten aan een nieuwe leverancier worden gekoppeld, maar bepalen niet dat de nieuwe leverancier de oude tarieven moet voortzetten. Dat geldt zowel voor de eerste vensterperiode, waarbij het klantenbestand vrijwillig door de curator wordt verkocht, als voor de tweede vensterperiode, waarbij de netbeheerder klanten verdeelt over andere leveranciers.
Door een grondige analyse van wetgeschiedenis, de vroegere Systeemcode en rechtseconomische argumenten komt de procureur-generaal tot de slotsom dat het overgenomen klanten niet vrij staat om zich te beroepen op de tarieven van hun vorige, failliete leverancier. Een andere uitleg zou de nieuwe leverancier verplichten energie onder de kostprijs te leveren, wat het risico op een domino-effect van faillissementen in de hand zou werken en de rekening zou neerleggen bij andere klanten met een variabel of aflopend vast tarief.
Voor de juridische grondslag van de rechtsverhouding tussen klant en opvolgende leverancier kiest de procureur-generaal voor zaakwaarneming. De opvolgende leverancier handelt daarbij als vertegenwoordiger van de kleinverbruiker bij het aangaan van een nieuwe energieleveringsovereenkomst. Als de tarieven en voorwaarden van de nieuwe leverancier marktconform zijn, is daarmee een nieuwe overeenkomst tot stand gekomen. Als de kleinverbruiker terechte bezwaren heeft tegen die tarieven of voorwaarden, is er geen overeenkomst, maar heeft de leverancier wel recht op betaling voor de feitelijk geleverde energie tegen de op dat moment gebruikelijke marktprijzen.
De procureur-generaal wijst er verder op dat er geen sprake is van contractsoverneming in de zin van het Burgerlijk Wetboek: daarvoor is medewerking van de klant vereist, die ontbreekt. Toestemming achteraf, bijvoorbeeld doordat een klant gewoon energie bleef afnemen en betaalde, is volgens de procureur-generaal een te smalle grondslag. Klanten hebben immers geen echte keuze: tijdens de vensterperiodes mogen zij niet overstappen naar een andere leverancier, en energie is een eerste levensbehoefte.
Het consumentenrecht over oneerlijke handelspraktijken, precontractuele informatieplichten en ongevraagde leveringen is volgens de procureur-generaal niet van toepassing. De regels uit de Besluiten zijn ingegeven door het publieke belang van leveringszekerheid en schakelen de normale marktwerking tijdelijk bewust uit. Europese rechtspraak van het Hof van Justitie bevestigt dat zulke openbaredienstverplichtingen buiten het toepassingsbereik van het consumentenbeschermingsrecht vallen.
Het advies van de procureur-generaal is een conclusie en bindt de Hoge Raad niet. De Hoge Raad beslist nu over de prejudiciële vragen en zal daarmee richting geven aan de vele lopende procedures over dit onderwerp.
Parket bij de Hoge Raad · 23 oktober 2026
Civiel Recht; Verbintenissenrecht Rotterdamse vrouw met problematische schulden toegelaten tot schuldsanering voor 18 maanden Een vrouw uit de regio Rotterdam kwam niet meer uit haar schulden. Eerder probeerde zij via schuldhulpverlening een oplossing te vinden, maar dat lukte niet. Daarom vroeg zij de rechtbank om toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp), een wettelijk traject waarin iemand een aantal jaren moet rondkomen van een vastgesteld bedrag en de rest van het inkomen aan de schuldeisers afdraagt. Wie zich aan de regels houdt, krijgt daarna een 'schone lei'.
Op 4 november 2026 behandelde de rechtbank Rotterdam het verzoek op zitting. Naast de vrouw zelf waren een schuldhulpverlener van Geldplein en een maatschappelijk werkster van het Centrum Voor Dienstverlening (CVD) aanwezig.
De rechtbank oordeelt dat de vrouw aan alle eisen voldoet. Zij verkeert in een problematische schuldensituatie en was te goeder trouw bij het ontstaan en onbetaald laten van haar schulden. Daarbij kijkt de rechtbank vooral naar de afgelopen drie jaar. Ook verwacht de rechtbank dat zij de verplichtingen van de regeling zal nakomen. Omdat haar belangen vooral in Nederland liggen, is de Nederlandse rechter bevoegd de procedure te openen.
De vrouw had niet gevraagd om een eerdere ingangsdatum. Zo'n datum kan worden bepaald als iemand in het traject vóór de Wsnp al maximaal heeft afgelost en zich zoveel mogelijk heeft ingespannen om inkomsten te verwerven, bij arbeidsgeschiktheid meestal door fulltime te werken of aantoonbaar te solliciteren. Volgens de rechtbank blijkt uit de stukken en de zitting niet dat de vrouw dat heeft gedaan. De regeling gaat daarom in op de dag van het vonnis.
Tijdens de regeling moet de vrouw zich aan een aantal verplichtingen houden: informatie geven, zich inspannen om inkomen te verwerven, geen nieuwe schulden maken, schuldeisers niet benadelen en inkomen boven het vrij te laten bedrag en bepaalde bezittingen afdragen. Een bewindvoerder controleert dat en beheert de boedel, dat wil zeggen alles wat de vrouw nu bezit of tijdens de regeling verkrijgt. De eerste dertien maanden geldt een postblokkade: alle post gaat eerst naar de bewindvoerder, die haar na controle doorstuurt.
De rechtbank spreekt de schuldsaneringsregeling uit, met een duur van achttien maanden en een ingangsdatum van 12 november 2026. Mr. M.C. Franken wordt rechter-commissaris en P.H.L. Adam bewindvoerder. De bewindvoerder mag een voorschot op zijn vergoeding nemen, voor zover de boedel daarvoor toereikend is. Houdt de vrouw zich aan alle verplichtingen, dan eindigt het traject met een schone lei.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter stopt ontruiming van huurwoning tijdens schuldhulptraject Een vrouw uit de regio Rotterdam dreigde haar huurwoning uit te moeten. De verhuurder had op 9 juli 2026 een vonnis gekregen waarmee hij haar kon laten ontruimen. Een deurwaarder had aangezegd dat de ontruiming op 1 oktober 2026 zou plaatsvinden. Zij woont in de woning met twee volwassen kinderen en heeft schulden waarvoor zij hulp zoekt bij de Sociale Dienst Drechtsteden.
Op 24 september 2026 vroeg zij de rechtbank om een spoedmaatregel, een voorlopige voorziening, om de ontruiming zes maanden uit te stellen. Zo hoopte ze tijd te winnen voor een schuldregeling met haar schuldeisers. Tegelijk vroeg zij toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling.
De vrouw heeft twee banen in de zorg, van 32 en 16 uur per week, en houdt netto € 3.000 tot € 4.000 per maand over. De huur is € 675,68 per maand. De termijnen van augustus, september en oktober 2026 zijn betaald. Ze heeft ook een beschermingsbewindvoerder gevonden, die ervoor moet zorgen dat de huur voortaan op tijd wordt betaald. De verhuurder liet de deurwaarder voor de zitting laten weten dat hij zich overlaat aan het oordeel van de rechtbank, en kwam niet naar de zitting.
De rechtbank oordeelde eerst dat er een bedreigende situatie was, omdat het ontruimingsvonnis en de aanzegging van de deurwaarder op tafel lagen. De wet kent geen vaste maatstaf voor dit soort verzoeken. De rechtbank woog daarom het belang van de vrouw, die met haar kinderen in de woning wil blijven en het schuldhulptraject wil afronden, tegen het belang van de verhuurder, die zijn vonnis wil uitvoeren. Omdat haar inkomen genoeg is en ze de huur sinds augustus steeds betaalde, woog haar belang zwaarder.
De rechtbank schort de ontruiming daarom op voor zes maanden, gerekend vanaf 25 september 2026, en verlengt de huurovereenkomst voor die periode. De voorziening geldt wel onder een voorwaarde: de lopende huurtermijnen moeten tijdig worden betaald. Betaalt zij niet op tijd, dan vervalt de bescherming. De schuldhulpverlener moet uiterlijk twee weken voor het einde van de voorziening verslag uitbrengen over de voortgang van de schuldregeling.
Het verzoek om toelating tot de schuldsaneringsregeling verklaarde de rechtbank niet-ontvankelijk. Het minnelijke traject is naar verwachting niet snel klaar, en dan kan dat verzoek volgens de wet niet worden behandeld. Zo nodig kan de vrouw later een nieuw verzoek indienen.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank laat man met verslaving toe tot schuldsanering en vervroegt ingangsdatum met anderhalf jaar Een man uit de regio Rotterdam kampt al ruim vijfentwintig jaar met een ernstige verslaving en zit diep in de schulden. Sinds 1 september 2023 staat hij onder beschermingsbewind en al jarenlang volgt hij behandeltrajecten voor zijn verslaving. Om van zijn schulden af te komen vroeg hij toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp), een wettelijk traject waarin schuldenaren drie jaar of korter hun inkomen boven een vast bedrag afstaan en daarna een schone lei krijgen.
De rechtbank Rotterdam wees dat verzoek toe. Om toegelaten te worden moet iemand te goeder trouw zijn geweest bij het ontstaan en onbetaald laten van zijn schulden, en moet de verwachting bestaan dat hij de verplichtingen van de regeling nakomt. De rechtbank keek vooral naar de afgelopen drie jaar en vond niet dat de man in die periode te kwader trouw schulden had laten ontstaan. Hij had volgens de rechtbank laten zien dat hij aan zichzelf werkte, zowel financieel als met betrekking tot zijn verslaving. Een verklaring van Antes liet zien dat de verslaving in remissie is en dat hij sinds 2022 een aaneensluitend en intensief behandeltraject volgt.
De rechtbank was bevoegd omdat het centrum van de voornaamste belangen van de man in Nederland ligt. De regeling duurt in beginsel achttien maanden. Die termijn gaat normaal in op de dag van het vonnis, maar de rechtbank kan een eerdere ingangsdatum bepalen als de schuldenaar zich in het voorafgaande schuldhulpverleningstraject aan zijn verplichtingen heeft gehouden. Het traject startte op 15 januari 2025 en op 26 maart 2025 kregen de schuldeisers een nulaanbod, omdat de man met zijn partner van een bijstandsuitkering leefde en dus niets kon aflossen. De rechtbank stelde dat nulaanbod gelijk aan een eerste aflossing.
Ook aan de inspanningsplicht was voldaan. De man heeft sinds 15 oktober 2025 ontheffing van de arbeidsverplichtingen. De rechtbank vond aannemelijk dat hij door zijn verslavingsproblematiek ook daarvoor al niet kon werken, zodat er feitelijk ook toen geen arbeidsverplichting gold. Er was wel vertraging: schuldhulpverlening liet na de mislukte onderhandelingen in september 2025 enige tijd verstrijken voordat het verzoek werd ingediend. Dat was niet aan de man toe te rekenen, en de schuldeisers werden er niet door benadeeld, omdat er toch geen afloscapaciteit was.
Daarom ging de rechtbank terug in de tijd. De eerdere ingangsdatum zou in beginsel meer dan achttien maanden terug komen te liggen. Omdat de boedel gefixeerd moet worden en de looptijd niet eerder kan eindigen dan de dag na het vonnis, ligt de ingangsdatum op 7 mei 2025, precies achttien maanden voor de fixatiedatum. De looptijd verstrijkt dus vrijwel meteen. De man blijft daarna wel verplicht mee te werken aan de afwikkeling en informatie aan de bewindvoerder te geven. De bewindvoerder moet ook nagaan of de verplichtingen uit het minnelijke traject zijn nagekomen en daarover uiterlijk bij het eindverslag rapporteren.
De rechtbank sprak de schuldsaneringsregeling uit voor de man, benoemde mr. C.G.E. Prenger tot rechter-commissaris en S.H.J. Nanuruw tot bewindvoerder, en stelde de ingangsdatum vast op 7 mei 2025 met een duur van achttien maanden. De bewindvoerder moet uiterlijk binnen vijf maanden na het vonnis eindverslag uitbrengen en de post van de man inzien. De verificatievergadering is vastgesteld op 22 december 2026.
Rechtbank Rotterdam · 6 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter verbiedt ontruiming van gezin met baby van twee maanden: schuldsanering volgt op 13 november Een stel uit Rotterdam met een kind van twee maanden oud stond op 27 oktober 2026 op het punt uit huis gezet te worden. De deurwaarder had de ontruiming van hun huurwoning aangekondigd, op grond van een vonnis van maart van dit jaar. De rechtbank Rotterdam heeft die ontruiming nu voorlopig verboden.
De twee verhuurders, Welgelegen Monumenten en D&S Beleggingen in Onroerende Zaken, wilden het ontruimingsvonnis van de rechtbank Rotterdam van 20 maart 2026 ten uitvoer leggen. De huurders hadden daarop op 23 oktober twee verzoekschriften ingediend voor een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel die de ontruiming tegenhoudt totdat de rechter heeft beslist over hun verzoek om toelating tot de schuldsaneringsregeling. Daarmee kunnen mensen met problematische schulden onder toezicht van de rechtbank een nieuwe start maken.
De huurders hadden op 1 juni 2026 al een moratorium gekregen van zes maanden, een periode waarin schuldeisers niet mogen innen. Toch bleef de huur van september en oktober onbetaald. Dat viel samen met de geboorte van hun kind: het inkomen van de man viel weg en zijn WW-aanvraag werd afgewezen. Budgetbeheer kon dat gat niet opvangen, mede doordat de huurders hun inkomsten niet op de beheerrekening lieten storten.
Volgens de huurders is de situatie inmiddels verbeterd. Vanaf november 2026 verdienen zij allebei circa € 2.000 netto per maand. Daarmee kunnen zij de huur van € 1.642,97 per maand weer betalen. De huur van oktober is op 23 oktober alsnog voldaan, al noemt de rechtbank dat 'flink te laat', en ook de huur van november is betaald. Verder hebben de huurders een spoedaanvraag voor onderbewindstelling ingediend, omdat budgetbeheer onvoldoende waarborgen bleek te bieden.
De rechtbank stelde eerst vast dat de zaak spoedeisend was: de huurders legden het ontruimingsvonnis en het exploot van 14 oktober 2026 over, waarin de ontruiming voor 27 oktober werd aangekondigd. Daarna woog de rechter de belangen af. De verhuurders willen hun vonnis kunnen uitvoeren. De huurders willen met hun kind in de woning blijven tot over de schuldsanering is beslist.
De belangen van de huurders wogen zwaarder. De rechtbank vond een ontruiming niet in het belang van het kind, dat nog zeer jong is. De ouders hebben volgens hun verzoekschrift geen alternatief om het kind een dak boven het hoofd te bieden. Bovendien zijn de lopende huurtermijnen weer gedekt door het nieuwe inkomen, en zal het bewind, als dat wordt uitgesproken, de tijdige betaling verder waarborgen. Ook speelt mee dat de verzoeken om toelating tot de schuldsanering al op 13 november 2026 om 10:30 uur worden behandeld, zodat snel duidelijk wordt of de schuldsanering in de weg staat aan ontruiming.
De rechtbank verbiedt de verhuurders daarom om de woning te ontruimen zolang de voorziening duurt. Dat verbod geldt alleen zolang de lopende huurtermijnen tijdig worden betaald, zodat de verhuurders niet onbeperkt de dupe zijn. De voorziening vervalt in ieder geval zodra de verzoeken om schuldsanering worden ingetrokken of zodra de beslissing daarop onherroepelijk is.
Rechtbank Rotterdam · 26 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht