Rechtbank legt afkoelingsperiode op voor Audax en Bruna om faillissement te voorkomen De uitgeverij- en drukkerijgroep Audax, met onder meer uitgever Bruna en drukker Betapress, kan haar rekeningen niet meer betalen. Zeven vennootschappen uit de groep hebben op 5 november 2026 een openbare akkoordprocedure buiten faillissement gestart. Daarbij bieden zij hun schuldeisers een akkoord aan, in de hoop een faillissement te voorkomen. Om daarvoor ruimte te krijgen vroegen ze de rechtbank Zeeland-West-Brabant om een afkoelingsperiode van drie maanden. Dat is een periode waarin schuldeisers hun vorderingen niet mogen verhalen en een faillissementsaanvraag wordt stilgelegd.
Volgens Audax is er grote haast bij. De groep kan achterstallige facturen van onder meer leveranciers nu niet betalen, en verschillende leveranciers hebben aangekondigd per direct niet meer te leveren. Ook ligt er bij dezelfde rechtbank een faillissementsaanvraag tegen Bruna. De groep zegt binnen twee maanden een akkoord te zullen aanbieden en wil de komende maanden met leveranciers en andere schuldeisers onderhandelen. Omdat de rechtbank niet op korte termijn over het volledige verzoek kon beslissen, vroeg Audax om een voorlopige afkoelingsperiode in afwachting van de eindbeslissing.
De rechtbank stelde eerst vast dat zij bevoegd is. Het centrum van de voornaamste belangen van de groep ligt in Nederland, en verschillende vennootschappen, waaronder Audax Groep, zijn statutair gevestigd in Gilze. Omdat de zeven bedrijven samen een groep vormen, kan de rechtbank de verzoeken gezamenlijk behandelen.
Omdat de zaak spoedeisend is, verleent de rechtbank bij wijze van tussenbeslissing een voorlopige afkoelingsperiode. Die geldt tot de rechtbank over het verzoek heeft beslist. In die periode kunnen derden alleen met machtiging van de rechtbank verhaal nemen op de goederen van de groep of goederen opeisen die de groep in handen heeft, zolang zij op de hoogte zijn van de afkoelingsperiode of weten dat een akkoord wordt aangeboden. Een lopende faillissementsaanvraag, een verzoek om surseance van betaling of een eigen aangifte wordt geschorst of blijft geschorst.
De rechtbank bepaalt de inhoudelijke behandeling van het verzoek op dinsdag 17 november 2026 om 11:00 uur via een online videoverbinding. Audax moet de datum en het tijdstip bekendmaken aan derden die door de afkoelingsperiode worden geraakt, zoals schuldeisers die faillissement hebben aangevraagd en schuldeisers die een beroep doen op eigendomsvoorbehoud. Zij kunnen zich bij de griffier melden om als belanghebbende te worden aangemerkt en een link voor de zitting te krijgen. Een schriftelijke zienswijze moet uiterlijk op vrijdag 13 november 2026 om 15.00 uur binnen zijn. De rechtbank houdt iedere verdere beslissing aan.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 6 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter dwingt kinderopvang tot instemming met schuldregeling van vrouw met chronische ziekte Een vrouw uit Rotterdam zit diep in de schulden. Ze heeft tien schuldeisers, die samen € 42.623,42 van haar te vorderen hebben. Ze leeft van een Participatiewet-uitkering en heeft een chronische ziekte waarvoor ze in het ziekenhuis wordt behandeld. Ook slikt ze medicatie, en sinds 22 maart 2023 staat ze onder beschermingsbewind vanwege haar lichamelijke of geestelijke toestand. Een beschermingsbewindvoerder betaalt haar vaste lasten. Sinds haar aanmelding bij de schuldhulpverlening zijn er geen nieuwe schulden of achterstanden bijgekomen.
In december 2025 bood ze haar schuldeisers via schuldhulpverlening een regeling aan. Die houdt in dat er niets wordt uitgekeerd en dat de schulden worden kwijtgescholden. De regeling is gebaseerd op de NVVK-norm en op ongewijzigde voortzetting van haar uitkering. Negen van de tien schuldeisers stemden in. Menzis, de zorgverzekeraar, weigerde eerst maar ging voorafgaand aan de zitting alsnog akkoord. Kindercentrum de tanteS bleef weigeren. Dat kinderopvangcentrum heeft een vordering van € 5.557,80, ongeveer 13 procent van de totale schuldenlast. De vrouw vroeg de rechtbank om het centrum te bevelen in te stemmen. Het kinderopvangcentrum werd behoorlijk opgeroepen, maar kwam niet naar de zitting.
De rechtbank begint bij het uitgangspunt dat een schuldeiser in beginsel mag eisen dat zijn volledige vordering wordt betaald. Omdat de regeling minder biedt, heeft het centrum dus een belang bij zijn weigering. Maar de rechtbank moet beoordelen of het centrum in redelijkheid kon weigeren, nu het belang van de vrouw en de andere schuldeisers daardoor wordt geschaad. De rechtbank weegt mee dat een ruime meerderheid van de schuldeisers akkoord ging. Ook is het voorstel getoetst door een deskundige, onafhankelijke partij (Geldplein) en goed gedocumenteerd.
De rechtbank oordeelt dat het voorstel het uiterste is waartoe de vrouw in staat is. Tot 13 juli 2027 is ze ontheven van haar arbeidsverplichting, haar situatie is niet stabiel en een gedragstherapie die ze succesvol afrondde, liep daarna wisselvallig. Ze staat weer op de wachtlijst. Daarom verwacht de rechtbank geen afloscapaciteit in de komende periode. Ook in een wettelijke schuldsaneringsregeling zouden de schuldeisers dus niets krijgen, terwijl die regeling aanzienlijke kosten met zich meebrengt, zoals het salaris van de bewindvoerder en griffierecht. Een groot deel daarvan zou voor rekening van de Staat komen. Het belang van de vrouw bij een schuldenvrije toekomst weegt daarom zwaarder dan het belang van het kinderopvangcentrum.
De rechtbank beveelt het kinderopvangcentrum in te stemmen met de schuldregeling. Het vonnis treedt in de plaats van de vrijwillige instemming. Het centrum wordt veroordeeld in de proceskosten, die op nihil zijn begroot omdat er geen griffierecht is verschuldigd en de vrouw geen advocaat had. Het subsidiaire verzoek om toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling wijst de rechtbank af, omdat de vrouw door de gedwongen regeling haar schulden kan blijven betalen en dus niet is opgehouden te betalen.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank laat vrouw toe tot schuldsanering met terugwerkende kracht tot juli 2026 Een vrouw met schulden heeft met succes een verzoek ingediend om toegelaten te worden tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp). De schuldsanering geeft haar de kans om na afloop met een schone lei verder te gaan: schuldeisers kunnen hun vorderingen dan niet meer op haar verhalen.
De vrouw had eerder al een Wsnp-verzoek ingediend, maar dat werd op 19 januari 2026 afgewezen. Bij haar nieuwe verzoek had zij geen minnelijk traject doorlopen, waarbij schuldhulpverlening eerst een schikking met schuldeisers probeert te bereiken voordat de rechter wordt ingeschakeld. Dat is normaliter verplicht. De rechtbank maakte hier echter een uitzondering, omdat de Belastingdienst de grootste schuldeiser is en aannemelijk is dat die niet mee zou hebben gewerkt aan zo'n regeling. De schulden aan de Belastingdienst zijn deels ontstaan in de periode dat de vrouw als zelfstandig ondernemer werkte.
De vrouw had gevraagd de ingangsdatum van de schuldsanering vast te stellen op 20 januari 2026, de dag na de afwijzing van haar eerste verzoek. De rechtbank ging daar niet volledig in mee. Aan de voorwaarden voor een eerdere ingangsdatum, waaronder het maximaal aflossen op schulden en het actief solliciteren naar werk, was pas vanaf juli 2026 voldaan. De vrouw is door de gemeente vrijgesteld van haar sollicitatieplicht vanwege medische redenen, wat de rechtbank als geldige invulling van de inspanningsverplichting aanvaardde. Dat er in de tussenliggende periode niet werd gespaard voor álle schuldeisers maar geld werd ingehouden voor slechts één schuldeiser via beslag, rekende de rechtbank haar niet aan.
Tijdens de looptijd van de schuldsanering moet de vrouw zich houden aan een reeks verplichtingen: zij moet de bewindvoerder informeren, mag geen nieuwe schulden maken, moet schuldeisers gelijkwaardig behandelen en moet inkomen boven het zogenoemde vrij te laten bedrag afdragen. Een bewindvoerder houdt toezicht op de naleving en beheert de boedel. De eerste dertien maanden geldt een postblokkade: alle post gaat rechtstreeks naar de bewindvoerder.
De rechtbank liet de vrouw toe tot de schuldsanering, stelde de ingangsdatum vast op 29 juli 2026 en bepaalde de looptijd op 18 maanden.
Rechtbank Rotterdam · 29 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter verklaart verzet van Tradecast Video tegen faillissement ongegrond na onttrekking advocaat Het Zwolse bedrijf Tradecast Video B.V. is op 29 september 2026 failliet verklaard op verzoek van een schuldeiser. Het bedrijf wilde daar iets aan doen: het diende verzet in tegen de faillietverklaring, in de hoop het faillissement ongedaan te maken. In het verzetschrift stond dat een derde genoeg geld beschikbaar zou stellen om de vordering van de schuldeiser en de kosten van het faillissement te betalen. Dat geld zou worden gestort op de derdengeldrekening van de advocaat van Tradecast.
Het liep anders. Op 26 oktober 2026 maakte de advocaat van Tradecast bekend dat hij zich aan de zaak onttrok. Een dag later, op 27 oktober 2026, liet de bestuurder van het bedrijf per e-mail weten dat hij het verzet wilde intrekken. Daarmee stond de rechtbank voor een procedureel probleem. In een faillissementsprocedure moet een bedrijf zich laten vertegenwoordigen door een advocaat. Die was er niet meer, en Tradecast had geen nieuwe advocaat gesteld. Zonder advocaat kan het bedrijf zelf geen proceshandelingen verrichten. De rechtbank kon het verzet daarom niet simpelweg als ingetrokken beschouwen en moest een beslissing nemen.
De rechtbank had Tradecast de gelegenheid kunnen geven om alsnog een andere advocaat in te schakelen, maar zag daar geen reden toe. Er was namelijk niet gebleken dat de beloofde betaling daadwerkelijk was gedaan. De oud-advocaat had niet laten weten dat hij het geld had ontvangen, en Tradecast zelf had niet gesteld dat zij het geld had laten betalen of op andere wijze beschikbaar had. Het bedrijf probeerde bovendien juist het verzet in te trekken, wat niet past bij iemand die denkt dat de schuld alsnog kan worden voldaan.
Op grond daarvan oordeelde de rechtbank dat Tradecast nog steeds in de toestand verkeert dat zij heeft opgehouden te betalen. Dat is de voorwaarde voor een faillissement. Omdat niet was aangetoond dat er voldoende middelen waren om de schuldeiser en de faillissementskosten volledig te voldoen, was er geen grond om het faillissement terug te draaien.
De rechtbank Overijssel verklaarde het verzet daarom ongegrond en wees het verzoek om het faillissement te vernietigen af. Tradecast blijft failliet, met mr. W.M. Limberger als curator en mr. S.J.S. Groeneveld-Koekkoek als rechter-commissaris.
Rechtbank Overijssel · 27 oktober 2026
Civiel Recht Rechtbank laat man met schulden toe tot schuldsanering en maakt regeling negen maanden eerder ingaan Een man uit de regio Rotterdam zit zo diep in de schulden dat hij er zelf niet meer uitkomt. Hij leeft van een bijstandsuitkering, aangevuld met huur- en zorgtoeslag, en heeft een beschermingsbewindvoerder die zijn financiën beheert. Om van zijn schulden af te komen vroeg hij de rechtbank om toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp). Ook wilde hij dat de regeling niet pas op de dag van het vonnis ingaat, maar al op 1 augustus 2025.
Gewoonlijk moet iemand eerst proberen met zijn schuldeisers tot een regeling buiten de rechter om te komen. Dat is hier niet gebeurd: de schuldhulpverlening deed de schuldeisers geen aanbod. Volgens de rechtbank had dat een goede reden. Tijdens het traject kwamen er steeds nieuwe schuldeisers bij en de bewindvoerder wist niet of de schuldenlast wel compleet was. Bovendien weigerde de Belastingdienst mee te werken, omdat de man de aangifte inkomstenbelasting over 2023 niet had ingediend. Volgens zijn bewindvoerder kwam dat door overmacht. Omdat een minnelijke regeling niet binnen afzienbare tijd haalbaar was, kon de man toch rechtstreeks bij de rechtbank terecht.
De rechtbank oordeelde dat de man aan alle voorwaarden voldoet. Hij zit in een problematische schuldensituatie, er is geen aanwijzing dat hij te kwader trouw schulden liet ontstaan of onbetaald liet, en er is de verwachting dat hij zich aan de verplichtingen van de regeling zal houden. De regeling duurt achttien maanden.
De eerdere ingangsdatum is bijzonder. Normaal gaat de looptijd in op de dag van het vonnis, maar dat kan eerder als iemand in het voorafgaande schuldhulptraject zijn verplichtingen is nagekomen. Dat is volgens de rechtbank hier het geval. Uit de berekening van het bedrag dat de man mocht houden voor zijn levensonderhoud blijkt dat hij van juli tot en met december 2025 niets kon aflossen. Dat telt als een eerste aflossing. Ook aan de inspanningsplicht om werk te zoeken was voldaan: hij heeft sinds 19 maart 2026 ontheffing van de arbeidsverplichting, en volgens de rechtbank was hij al veel langer niet in staat te werken. Daarbij woog mee dat de kantonrechter op 31 juli 2024 al beschermingsbewind had ingesteld vanwege zijn lichamelijke of geestelijke toestand.
De regeling loopt daardoor al bijna door tot het einde: de looptijd verstrijkt op 1 februari 2027. Ook daarna moet de man blijven meewerken aan de afwikkeling en informatie aan de bewindvoerder geven. De rechtbank vraagt de bewindvoerder om binnen vijf maanden eindverslag uit te brengen en om te onderzoeken of de verplichtingen uit het minnelijke traject zijn nagekomen. Dat kan nog leiden tot verlenging van de looptijd.
De rechtbank laat de man toe tot de schuldsaneringsregeling, benoemt een bewindvoerder en een rechter-commissaris en stelt de ingangsdatum vast op 1 augustus 2025, met 1 februari 2027 als einddatum. De verificatievergadering is bepaald op 15 december 2026. Houdt de man zich aan alle verplichtingen, dan eindigt het traject met een schone lei: de schuldeisers kunnen hun vorderingen dan niet meer op hem verhalen.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht