Curaçaose partner moet Cg 98.635 terugstorten in nalatenschap, maar mag in woning blijven Een man uit Curaçao overleed in 2026, kort nadat hij kanker had gekregen. Hij liet een levenspartner met wie hij ongehuwd samenwoonde en twee dochters achter. Een testament was er niet: de notaris had wel een concept opgesteld, maar dat is nooit ondertekend. Over het geld op een gezamenlijke bankrekening en over de woning ontstond ruzie tussen de partner en de dochters.
Op de gezamenlijke bankrekening bij Maduro & Curiel's Bank (MCB) stond onder meer een eindafrekening van het salaris van de man, Cg 225.331,25, die zijn werkgever na zijn overlijden bijschreef. In de maanden daarna maakte de partner in totaal Cg 247.920 over naar haar eigen rekening. Een van de dochters liet conservatoir beslag leggen, een beslag dat dient om geld veilig te stellen zolang de rechter nog moet beslissen. Via een kort geding tegen de bank kwam zij te weten welke bedragen waren overgeschreven. De eigen rekeningen van de man bij MCB bevatten ongeveer Cg 1,8 miljoen. Beide dochters vorderden samen onder meer terugbetaling van de overgeschreven bedragen, rekening en verantwoording en ontruiming van de woning. De partner wilde juist dat de beslagen werden opgeheven.
Het gerecht gaf een voorlopig oordeel, zoals gebruikelijk in een kort geding. Eerst liet het de tweede dochter, die in België woont, zich aan de zijde van haar zus voegen, omdat zij als mede-erfgename belang heeft bij de uitkomst. De vordering tot rekening en verantwoording was volgens het gerecht achterhaald, omdat de dochter via de bank al alle rekeningafschriften had gekregen.
Bij het geld maakte het gerecht onderscheid. Wat vóór het overlijden op de gezamenlijke rekening was bijgeschreven, hoefde niet terug. Het gerecht achtte aannemelijk dat de man zijn salaris op die rekening liet storten om de partner over het geld te laten beschikken, nadat hij ziek bleek. Dat past bij het concepttestament, waarin hij haar onder meer een legaat van Cg 250.000 toedacht. Ook de overlijdensuitkering van Cg 126.696, die in de eindafrekening zat, was volgens een brief van de werkgever uitdrukkelijk bedoeld als steun voor de achterblijvende partner. Het restant van de eindafrekening, Cg 98.635, behoort volgens het gerecht voorlopig wel tot de nalatenschap.
Ontruiming van de woning wees het gerecht af. Op grond van artikel 4:28 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek mag de partner de woning en de inboedel negen maanden na het overlijden blijven gebruiken. Of artikel 4:30b BW haar nog verdergaande bescherming biedt, liet het gerecht in het midden. Partijen stemden ter zitting ermee in dat een deskundige een boedelbeschrijving opmaakt van onder meer de woning, de auto's en de inboedel.
Het gerecht veroordeelt de partner om Cg 98.635 terug te storten op de rekening van de overledene bij MCB. Dat kan door overboeking van het saldo van Cg 59.680 op de gezamenlijke rekening, aangevuld vanaf een eigen rekening van de partner. De conservatoire beslagen worden opgeheven onder de voorwaarde dat dit bedrag is bijgeschreven. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad en de overige vorderingen worden afgewezen. De proceskosten worden gecompenseerd, zodat iedere partij de eigen kosten draagt.
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · 6 november 2026
Civiel Recht Hof vernietigt toestemming voor week Egypte met zoontje na zorgconflict, omgangsregeling blijft Een jongen van acht had zijn vader sinds mei 2024 niet gezien, maar zou in oktober 2025 een week met hem naar Egypte op vakantie gaan. De rechter had daarvoor in kort geding toestemming gegeven, ook al wilde de moeder daar niet aan meewerken. Het gerechtshof Amsterdam oordeelt nu dat die vakantie veel te snel kwam en vernietigt dat deel van de beslissing. De omgangsregeling zelf blijft wel overeind.
De ouders zijn gescheiden en hebben samen het gezag over hun twee kinderen, die bij de moeder wonen. Over de jongste zoon is een zorgregeling vastgesteld. Bij beschikking van 7 juli 2025 bepaalde de rechtbank Amsterdam dat er stapsgewijs wordt toegewerkt naar een weekend per twee weken bij de vader, plus een doordeweekse schooldag per week. Daarnaast moesten de ouders een bemiddelingstraject volgen. Voor een vakantieregeling zag de rechtbank toen geen aanleiding. Volgens het hof is er na die beschikking niet of nauwelijks invulling gegeven aan het opbouwen van het contact.
De vader stapte vervolgens naar de voorzieningenrechter, de rechter die in spoedzaken een tijdelijke beslissing neemt. Die veroordeelde de moeder tot nakoming van de zorgregeling en gaf de vader vervangende toestemming om van 18 tot 25 oktober 2025 met zijn zoon naar Egypte te reizen. De moeder moest het paspoort van het kind uiterlijk op 14 oktober aan de vader geven, op straffe van een dwangsom van € 1.000. De moeder ging in hoger beroep tegen dat vonnis van de rechtbank Amsterdam van 13 oktober 2025, nader uitgewerkt op 27 oktober 2025. Zij voerde onder meer aan dat de voorzieningenrechter niet had gekeken of er voor de reis genoeg omgang was geweest en dat de beslissing vooruitliep op de hulpverlening bij Levvel.
Intussen had de rechtbank in de hoofdzaak op 21 mei 2026 opnieuw een voorlopige regeling vastgesteld. Het kind verblijft sindsdien om de week van vrijdag 16.00 uur tot zondag 18.30 uur bij de vader. De doordeweekse dag is geschrapt, omdat de vader naar een andere woonplaats is verhuisd en de afstand te groot werd. Het hof wijst op de afstemmingsregel: een rechter in kort geding moet zijn oordeel in beginsel laten aansluiten op wat de rechter in de hoofdzaak heeft beslist. Dat geldt alleen niet bij een klaarblijkelijke misslag of een ingrijpende verandering van omstandigheden. De moeder voerde geen van beide aan overtuigend aan. Haar eerste grief, tegen de nakoming van de zorgregeling, faalt daarom, en haar verzoek om de omgang te beperken tot zaterdag en zondag wijst het hof af.
Bij de vakantie oordeelt het hof anders. Het acht het moeilijk te rijmen dat een week buitenland werd toegestaan terwijl het kind zijn vader lange tijd nauwelijks had gezien, de spanningen tussen de ouders groot waren en juist de hulpverlening verbetering moest brengen. Dat de jongen volgens de vader graag mee wilde, verandert dat niet. De voorzieningenrechter is volgens het hof te voortvarend geweest en heeft zich ten onrechte losgemaakt van de beslissing van de bodemrechter. De reis is inmiddels verleden tijd, maar het hof beoordeelt de toestemming toch, omdat daarvan afhangt of de moeder het paspoort had moeten afgeven. Omdat de toestemming ten onrechte is gegeven, vervalt ook de veroordeling tot afgifte van het paspoort en de dwangsom.
Het hof vernietigt het vonnis voor zover het de vervangende toestemming en de paspoortveroordeling betreft, en wijst die vorderingen van de vader alsnog af. De veroordeling van de moeder tot nakoming van de zorgregeling bekrachtigt het hof. De proceskosten worden gecompenseerd, zodat elke partij de eigen kosten draagt.
Gerechtshof Amsterdam · 27 oktober 2026
Civiel Recht; Personen- En Familierecht Hof houdt co-ouderschap in stand, kinderbijslag blijft bij moeder Twee ouders uit Overijssel die uit elkaar zijn, kunnen het na jaren procederen nog altijd niet eens worden over hoe hun twee jonge zoons hun tijd verdelen. De jongens zijn geboren in 2017 en 2019. Het huwelijk van hun ouders is in februari 2025 ontbonden, en het gezag over de kinderen delen ze nog steeds. De rechtbank Overijssel bepaalde eind 2025 dat de kinderen vanaf januari 2026 om de week bij de moeder en om de week bij de vader zijn. Ook stelde de rechtbank een uitgebreide regeling vast voor feestdagen, verjaardagen en schoolvakanties, en bepaalde zij dat de vader geen kinderalimentatie meer hoeft te betalen.
De moeder ging in hoger beroep tegen de beschikking van de rechtbank Overijssel, locatie Zwolle, van 23 december 2025. Zij wilde terug naar de eerdere verdeling, waarbij de kinderen eens per twee weken van vrijdag tot zondag en elke dinsdag bij de vader waren. Ook wilde ze andere afspraken over Kerst, Pasen, Pinksteren en de verjaardagen van de kinderen. Over de alimentatie wilde ze dat de kinderbijslag volledig aan haar zou toekomen en dat de zorgkorting op 25 procent bleef, waardoor de vader € 31 per kind per maand zou blijven betalen.
Het hof ziet geen reden om de zorgregeling te veranderen. De raad voor de kinderbescherming zei op de zitting dat het voor de kinderen ingewikkeld is om op te groeien in de huidige situatie, zolang de ouders het oneens blijven. Uit de stukken blijkt volgens het hof niet dat de verdeling schadelijk is voor de jongens. Sinds de nieuwe regeling vorig jaar inging, gaat het niet slechter met hen. De school ziet geen zorgsignalen en ook de verslagen van de hulpverlener geven daar geen aanleiding toe. De ouders kunnen volgens het hof goed genoeg met elkaar over de kinderen communiceren. Wel bekritiseert het hof de vader, die zonder overleg beslissingen nam over hulpverlening en over de kinderbijslag. Dat past niet bij het co-ouderschap dat hij wil en helpt het vertrouwen van de moeder niet. Het hof verwacht dat beide ouders hulp blijven zoeken, en dat de vader het advies van de hulpverlener opvolgt als die verlenging van de hulp aanraadt. De feestdagenregeling van de rechtbank blijft ook ongewijzigd, omdat die duidelijk en evenwichtig is en al maanden zonder problemen wordt uitgevoerd.
Eén onderdeel corrigeert het hof wel. In het schema voor de zomervakantie van 2026 en 2027 stond dat de kinderen in week 33 naar de vader gaan. Dat bleek een verschrijving, want uit het schema als geheel volgt dat ze die week bij de moeder horen te zijn. De vader voerde hiertegen geen verweer.
Ook over de kinderbijslag kreeg de moeder gelijk. De Sociale Verzekeringsbank had de kinderbijslag gesplitst op verzoek van de vader. Omdat de ouders geen afspraken hebben over de kosten die los van het verblijf worden gemaakt, en de kinderen hun hoofdverblijf bij de moeder hebben, komt de kinderbijslag volgens het hof geheel aan haar toe. Het hof kan echter niet bepalen aan wie de SVB uitbetaalt, en wijst de gevraagde verklaring voor recht daarom af. De rest van haar aanvullende verzoeken wijst het ook af, omdat niet vaststaat of de SVB de uitbetaalde bedragen zou terugvorderen. Het verzoek van de vader om elk een kind in te schrijven op het eigen adres verklaart het hof niet-ontvankelijk, omdat dat niet voor het eerst in hoger beroep kan worden gevraagd. Voor de kinderalimentatie houdt het hof een zorgkorting van 35 procent aan, niet de 25 procent die de moeder wilde, omdat het co-ouderschap blijft.
Het hof vernietigt de beschikking van de rechtbank alleen voor week 33 van de zomervakantie in 2026 en 2027, die naar de moeder gaat. Voor het overige bekrachtigt het die beschikking en wijst het wat meer of anders is verzocht af.
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 22 oktober 2026
Civiel Recht; Personen- En Familierecht Rechtbank Amsterdam verklaart zich bevoegd in collectieve zaak over Booking.com en Agoda wegens pariteitsverplichtingen en dark patterns Een Nederlandse stichting, Stichting Consumenten Competition Claims, heeft een collectieve actie aangespannen tegen Booking.com en een reeks zustermaatschappijen, waaronder het Amerikaanse Booking Holdings Inc en het Singaporese Agoda Company. De stichting verwijt hen twee soorten onrechtmatig handelen: het opleggen van pariteitsverplichtingen aan hotels, waardoor consumenten meer betaalden voor hotelkamers dan bij vrije concurrentie het geval zou zijn geweest, en het gebruik van zogeheten dark patterns op de platforms Booking.com en Agoda.com. Dark patterns zijn ontwerptechnieken op websites die consumenten manipuleren of misleiden bij het nemen van beslissingen.
Booking Holdings Inc en Agoda betwistten in een bevoegdheidsincident dat de Nederlandse rechter bevoegd is om hun zaken te behandelen. Zij zijn immers niet in Nederland gevestigd, maar respectievelijk in de Verenigde Staten en Singapore. De rechtbank moest beoordelen of zij desondanks rechtsmacht heeft.
Voor de mededingingsrechtelijke vorderingen, gericht op de pariteitsverplichtingen, baseerde de stichting haar beroep op samenhang: de in Nederland gevestigde Booking.com is de ankergedaagde en de buitenlandse entiteiten zijn onderdeel van dezelfde economische eenheid. Agoda betwistte dat zij tot dezelfde onderneming als Booking.com behoort en bestempelde de constructie als een ontoelaatbare 'tweetrapsraket': een combinatie van opwaartse aansprakelijkheid van moedermaatschappij Booking Holdings Inc voor Booking.com, én neerwaartse aansprakelijkheid van Agoda als zustermaatschappij. De rechtbank verwierp dit betoog. Zij oordeelde dat het begrip 'onderneming' in het mededingingsrecht een functioneel begrip is dat uit meerdere rechtspersonen kan bestaan, en dat zijwaartse of horizontale aansprakelijkheid niet is uitgesloten. Omdat Booking Holdings Inc 100% aandeelhouder is van zowel Booking.com als Agoda, en het vermoeden van beslissende invloed niet is weerlegd, behoort Agoda tot dezelfde economische eenheid. Ook het vereiste concrete verband tussen Agoda's activiteiten en het voorwerp van de inbreuk, het aanbieden van hotelboekingsdiensten, is aanwezig.
Voor de consumentenrechtelijke vorderingen over dark patterns oordeelde de rechtbank dat zowel de schadeveroorzakende gebeurtenis als de intredende schade in Nederland kunnen worden gelokaliseerd. De websites van zowel Booking.com als Agoda zijn mede op Nederlandse consumenten gericht: ze zijn in het Nederlands beschikbaar, tonen prijzen in euro's en boden tot kort geleden iDeal als betaalmethode aan, wat een Nederlandse bankrekening veronderstelt. De dark patterns, als die bestaan, treffen de consument op het moment dat deze de website bezoekt, en dat gebeurt in Nederland. Daarmee heeft de Nederlandse rechter bevoegdheid op grond van de onrechtmatige daadsregel in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.
Agoda had ook betoogd dat consumenten door het aanvaarden van haar algemene voorwaarden hebben ingestemd met een forumkeuze voor de rechter in Singapore. De rechtbank verwierp dit: de stichting is geen partij bij die overeenkomsten en treedt op basis van haar eigen wettelijke bevoegdheid op voor consumentenbelangen. Zij is daarmee niet gebonden aan het forumkeuzebeding.
Voor Booking Holdings Inc gold dat de stichting haar aansprakelijk stelde op grond van groepsaansprakelijkheid voor het gebruik van dark patterns door Booking.com. Booking Holdings Inc stelde dat zij een niet-operationele holding is, maar de rechtbank oordeelde dat op dit stadium niet op voorhand kan worden uitgesloten dat aansprakelijkheid bestaat, mede gelet op de gestelde overlap in bestuursfuncties en centrale bemoeienis met de website.
De rechtbank wees de bevoegdheidsincidenten van zowel Booking Holdings Inc als Agoda af en veroordeelde elk van hen in de proceskosten van de stichting van € 1.495. De hoofdzaak wordt voortgezet.
Rechtbank Amsterdam · 28 oktober 2026
Civiel Recht Rechtbank houdt gezag bij moeder en stelt onbegeleide omgang vast voor vader van vierjarig meisje Een vierjarig meisje groeit op tussen twee ouders die allebei erg anders over opvoeden denken en elkaar al jaren wantrouwen. Haar vader wilde samen met de moeder het gezag over haar krijgen en vroeg daarnaast om een ruimere omgangsregeling, waaronder overnachtingen. De rechtbank Limburg heeft dat gezamenlijke gezag afgewezen en een beperktere omgangsregeling vastgesteld.
De zaak loopt al sinds 2024. De rechtbank gaf eerder beschikkingen op 21 mei 2024 en 28 maart 2025. Daarna volgde een begeleidingstraject voor de ouders, waarvan de eindrapportage in december 2025 bij de rechtbank binnenkwam. In mei 2026 leverde de Raad voor de Kinderbescherming een nieuw rapport aan, en op 25 augustus 2026 was de zitting in Maastricht. Daar waren beide ouders met hun advocaten aanwezig, en een vertegenwoordigster van de raad.
De raad adviseerde de moeder alleen met het gezag te laten. Volgens de raad lukt het de ouders ondanks hun inzet in het begeleidingstraject niet om in het belang van het meisje samen te werken. De vader heeft moeite met overleg met de moeder en ervaart dat als verantwoording afleggen. Ook zag de raad veiligheidsrisico's: de huisvesting van de vader, agressief gedrag in de openbare ruimte, vermoedelijk vuurwapenbezit en activiteiten in het criminele circuit. Daarom zou de omgang moeten plaatsvinden in de woning van de partner van de vader, en vond de raad overnachten bij de vader nog te vroeg.
De vader was het niet eens met dat advies. Hij vond dat er onwaarheden in het rapport staan en dat de raad voetstoots had overgenomen wat de moeder vertelde. Hij ontkende betrokkenheid bij de criminaliteit en stelde dat zijn laatste incident met een vuurwapen tien jaar geleden was. Hij wilde de omgang gelijktrekken met die van het halfzusje van zijn dochter, inclusief overnachtingen, en was bereid het verzoek om gezamenlijk gezag te laten vallen als de omgang werd uitgebreid. De moeder wees erop dat onbegeleide omgang pas sinds kort plaatsvindt en dat de vader eerst moet laten zien dat het goed gaat. Gezag en omgang kunnen volgens haar niet tegen elkaar worden uitgeruild. Zij stelde voor om volgende week te starten met de door de raad geadviseerde regeling.
De rechtbank volgt de raad. Uitgangspunt is gezamenlijk gezag, maar daarvoor moeten ouders beslissingen over hun kind samen kunnen nemen. Dat lukt hier nog niet: de verschillen in opvoedstijl en maatschappelijke overtuiging zijn al lang onderdeel van de strijd tussen de ouders. Daarnaast zijn er zorgen over de opvoedomgeving van de vader waarover hij nog steeds geen duidelijkheid geeft. Dat de moeder hem informeert en laat aansluiten bij belangrijke afspraken, zoals medische afspraken, nam de rechtbank mee. Ook woog zwaar dat de vader zelf zei dat hij vooral om de omgang geeft en niet zozeer om het gezag.
Bij de omgangsregeling weegt de rechtbank mee dat vader en dochter genieten van hun contact en dat de begeleide omgang volgens de hulpverlening niet langer nodig was. Tegelijk heeft de vader handvatten nodig voor het tegendraadse gedrag van het meisje. Zij heeft juist structuur en duidelijkheid nodig, en twee verschillende opvoedstijlen werken verwarrend. De signalen over de vader komen volgens de rechtbank niet alleen van de moeder maar ook uit het politiedossier. Daaruit blijkt dat er ook het afgelopen jaar sprake was van agressie in de openbare ruimte, praktijken rond illegale seksinrichtingen, escortbedrijven en thuisprostitutie in de woning van de vader, vermoedelijk vuurwapenbezit en conflicten met de moeder van het halfzusje. Dat de vader dit bagatelliseert of ontkent, helpt het vertrouwen van de moeder niet. Een ruimere omgang is nu nog niet aan de orde. Of en wanneer dat wel kan, hangt af van hoe deze regeling verloopt en van het vertrouwen en de samenwerking tussen de ouders.
De moeder trok tijdens de zitting haar verzoek over kinderalimentatie in. De rechtbank wees dat verzoek daarom af. Over de proceskosten volgt de rechtbank de hoofdregel in familiezaken: iedere partij betaalt de eigen kosten.
De rechtbank bepaalt dat het meisje elke week op een doordeweekse schooldag na school tot 18.00 uur bij de vader is. De vader haalt haar uit school en de moeder haalt haar 's avonds op bij de woning van de partner van de vader. Daarnaast is ze op zaterdag van 10.00 tot 18.00 uur bij de vader, afgestemd op de weekenden waarin het halfzusje bij hem verblijft. De moeder brengt haar dan en de vader brengt haar terug. Het verzoek van de vader om het gezag af te wijzen is dus afgewezen, evenals al het meer of anders verzochte. De beschikking is op dit punt uitvoerbaar bij voorraad.
Rechtbank Limburg · 22 oktober 2026
Civiel Recht; Personen- En Familierecht