mr. Lindsay van den Dungen

Over de opleiding van Van den Dungen is bekend dat zij rechten studeerde en zich daarin vroeg richtte op het strafrecht. Parallel aan haar studie deed zij al ervaring op binnen de advocatuur, waarna zij op 26 februari 2021 werd beëdigd als advocaat. De instelling waar zij haar rechtenstudie voltooide is niet publiekelijk bekend.

Nog tijdens en na haar rechtenstudie was Van den Dungen al werkzaam binnen de advocatuur, wat haar een vroege basis gaf in de praktijk. Op 26 februari 2021 werd zij beëdigd als advocaat. Sinds 1 september 2021 maakt zij deel uit van het team van Joosten Advocatuur in Venlo, het kantoor van mr. Chantal Joosten dat gespecialiseerd is in onder meer strafrecht, familie- en jeugdrecht en arbeidsrecht. Daar bouwde zij haar praktijk verder uit over de rechtsgebieden waarop zij zich heeft geregistreerd.

De praktijk van Van den Dungen strekt zich uit over uiteenlopende rechtsgebieden en rechterlijke instanties door heel Nederland. In een strafzaak die landelijk aandacht trok, vertegenwoordigde zij de verdachte in de zaak tegen een voormalig kungfu-leraar die was veroordeeld tot dertig maanden gevangenisstraf wegens mishandeling, bedreiging en verboden wapenbezit. Van den Dungen ging namens haar cliënt in hoger beroep en stelde dat de rechtbank ten onrechte ook pogingen tot zware mishandeling bewezen had geacht, waarbij zij een onderscheid benadrukte tussen opzettelijk zwaar geweld en incidentele handelingen. In een andere strafzaak, in september 2025, trad zij op als raadsvrouw in een verkrachtingszaak waarbij de rechtbank de verdachte vrijsprak omdat de belastende verklaring van de aangeefster onvoldoende steun vond in objectief bewijsmateriaal. Binnen het personen- en familierecht stond zij in januari 2026 een verweerder bij in een zaak over omgang tussen een meervoudig gehandicapte broer en zijn zus, waarbij de rechtbank oordeelde dat omgang op dat moment niet van de moeder kon worden gevergd gelet op het zwaarwegende belang van de broer. Eerder, in augustus 2025, vertegenwoordigde zij een verweerder in een familiezaak over de erkenning van een Iraaks huwelijk en de vraag of een verstoting naar Irakees recht rechtsgeldig was tot stand gekomen, waarop de rechtbank — mede op basis van een advies van het Internationaal Juridisch Instituut — oordeelde dat niet aan de vereisten voor een geldige talaq was voldaan.