Rechter stopt ontruiming van huurwoning tijdens schuldhulptraject Een vrouw uit de regio Rotterdam dreigde haar huurwoning uit te moeten. De verhuurder had op 9 juli 2026 een vonnis gekregen waarmee hij haar kon laten ontruimen. Een deurwaarder had aangezegd dat de ontruiming op 1 oktober 2026 zou plaatsvinden. Zij woont in de woning met twee volwassen kinderen en heeft schulden waarvoor zij hulp zoekt bij de Sociale Dienst Drechtsteden.
Op 24 september 2026 vroeg zij de rechtbank om een spoedmaatregel, een voorlopige voorziening, om de ontruiming zes maanden uit te stellen. Zo hoopte ze tijd te winnen voor een schuldregeling met haar schuldeisers. Tegelijk vroeg zij toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling.
De vrouw heeft twee banen in de zorg, van 32 en 16 uur per week, en houdt netto € 3.000 tot € 4.000 per maand over. De huur is € 675,68 per maand. De termijnen van augustus, september en oktober 2026 zijn betaald. Ze heeft ook een beschermingsbewindvoerder gevonden, die ervoor moet zorgen dat de huur voortaan op tijd wordt betaald. De verhuurder liet de deurwaarder voor de zitting laten weten dat hij zich overlaat aan het oordeel van de rechtbank, en kwam niet naar de zitting.
De rechtbank oordeelde eerst dat er een bedreigende situatie was, omdat het ontruimingsvonnis en de aanzegging van de deurwaarder op tafel lagen. De wet kent geen vaste maatstaf voor dit soort verzoeken. De rechtbank woog daarom het belang van de vrouw, die met haar kinderen in de woning wil blijven en het schuldhulptraject wil afronden, tegen het belang van de verhuurder, die zijn vonnis wil uitvoeren. Omdat haar inkomen genoeg is en ze de huur sinds augustus steeds betaalde, woog haar belang zwaarder.
De rechtbank schort de ontruiming daarom op voor zes maanden, gerekend vanaf 25 september 2026, en verlengt de huurovereenkomst voor die periode. De voorziening geldt wel onder een voorwaarde: de lopende huurtermijnen moeten tijdig worden betaald. Betaalt zij niet op tijd, dan vervalt de bescherming. De schuldhulpverlener moet uiterlijk twee weken voor het einde van de voorziening verslag uitbrengen over de voortgang van de schuldregeling.
Het verzoek om toelating tot de schuldsaneringsregeling verklaarde de rechtbank niet-ontvankelijk. Het minnelijke traject is naar verwachting niet snel klaar, en dan kan dat verzoek volgens de wet niet worden behandeld. Zo nodig kan de vrouw later een nieuw verzoek indienen.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Faillissement Pineda International op Bonaire opgeheven wegens gebrek aan baten Pineda International B.V., een bedrijf gevestigd op Bonaire, is niet langer failliet. Het Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba heeft het faillissement opgeheven, omdat er te weinig geld in de boedel zit om de kosten van het faillissement en de overige schulden van de boedel te betalen.
Pineda werd op 5 juni 2025 op eigen verzoek failliet verklaard. Het Gerecht benoemde mr. D. Narvaez als curator. Hij bracht op 7 november 2025 een eerste openbaar verslag uit aan de rechter-commissaris, de rechter die toezicht houdt op het faillissement, en op 13 september 2026 een tweede. De rechter-commissaris droeg het faillissement vervolgens voor opheffing voor.
Op 19 oktober 2026 vond de mondelinge behandeling plaats. De curator had vooraf laten weten dat hijzelf en de bestuurder van Pineda niet zouden komen.
Volgens de Faillissementswet BES kan de rechter een faillissement opheffen als de toestand van de boedel daartoe aanleiding geeft. Een commissie van schuldeisers moet dan worden gehoord, als die er is, en de gefailleerde moet behoorlijk zijn opgeroepen. Het Gerecht stelde vast dat er geen commissie van schuldeisers was en dat Pineda op de juiste wijze was opgeroepen.
Daarna was de vraag of de boedel genoeg geld had. Het Gerecht stelde vast dat er niet voldoende baten zijn voor de faillissementskosten en de overige boedelschulden. Daarmee was aan de voorwaarden voor opheffing voldaan. Het Gerecht zag ook geen bezwaren tegen opheffing.
Een schuldeiser had wel vragen gesteld aan de curator en de rechter-commissaris. Hij wilde weten of nader onderzoek nodig was naar het handelen van de bestuurders. De rechter-commissaris oordeelde dat de curator dat onderzoek op goede gronden achterwege mocht laten. Dat stond opheffing volgens het Gerecht niet in de weg.
Het Gerecht beveelt daarom op 22 oktober 2026 de opheffing van het faillissement van Pineda International B.V. wegens gebrek aan baten. De griffier schrijft de dag waarop de beschikking in kracht van gewijsde is gegaan in het Faillissementsregister in.
Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · 22 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter verbiedt ontruiming van gezin met baby van twee maanden: schuldsanering volgt op 13 november Een stel uit Rotterdam met een kind van twee maanden oud stond op 27 oktober 2026 op het punt uit huis gezet te worden. De deurwaarder had de ontruiming van hun huurwoning aangekondigd, op grond van een vonnis van maart van dit jaar. De rechtbank Rotterdam heeft die ontruiming nu voorlopig verboden.
De twee verhuurders, Welgelegen Monumenten en D&S Beleggingen in Onroerende Zaken, wilden het ontruimingsvonnis van de rechtbank Rotterdam van 20 maart 2026 ten uitvoer leggen. De huurders hadden daarop op 23 oktober twee verzoekschriften ingediend voor een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel die de ontruiming tegenhoudt totdat de rechter heeft beslist over hun verzoek om toelating tot de schuldsaneringsregeling. Daarmee kunnen mensen met problematische schulden onder toezicht van de rechtbank een nieuwe start maken.
De huurders hadden op 1 juni 2026 al een moratorium gekregen van zes maanden, een periode waarin schuldeisers niet mogen innen. Toch bleef de huur van september en oktober onbetaald. Dat viel samen met de geboorte van hun kind: het inkomen van de man viel weg en zijn WW-aanvraag werd afgewezen. Budgetbeheer kon dat gat niet opvangen, mede doordat de huurders hun inkomsten niet op de beheerrekening lieten storten.
Volgens de huurders is de situatie inmiddels verbeterd. Vanaf november 2026 verdienen zij allebei circa € 2.000 netto per maand. Daarmee kunnen zij de huur van € 1.642,97 per maand weer betalen. De huur van oktober is op 23 oktober alsnog voldaan, al noemt de rechtbank dat 'flink te laat', en ook de huur van november is betaald. Verder hebben de huurders een spoedaanvraag voor onderbewindstelling ingediend, omdat budgetbeheer onvoldoende waarborgen bleek te bieden.
De rechtbank stelde eerst vast dat de zaak spoedeisend was: de huurders legden het ontruimingsvonnis en het exploot van 14 oktober 2026 over, waarin de ontruiming voor 27 oktober werd aangekondigd. Daarna woog de rechter de belangen af. De verhuurders willen hun vonnis kunnen uitvoeren. De huurders willen met hun kind in de woning blijven tot over de schuldsanering is beslist.
De belangen van de huurders wogen zwaarder. De rechtbank vond een ontruiming niet in het belang van het kind, dat nog zeer jong is. De ouders hebben volgens hun verzoekschrift geen alternatief om het kind een dak boven het hoofd te bieden. Bovendien zijn de lopende huurtermijnen weer gedekt door het nieuwe inkomen, en zal het bewind, als dat wordt uitgesproken, de tijdige betaling verder waarborgen. Ook speelt mee dat de verzoeken om toelating tot de schuldsanering al op 13 november 2026 om 10:30 uur worden behandeld, zodat snel duidelijk wordt of de schuldsanering in de weg staat aan ontruiming.
De rechtbank verbiedt de verhuurders daarom om de woning te ontruimen zolang de voorziening duurt. Dat verbod geldt alleen zolang de lopende huurtermijnen tijdig worden betaald, zodat de verhuurders niet onbeperkt de dupe zijn. De voorziening vervalt in ieder geval zodra de verzoeken om schuldsanering worden ingetrokken of zodra de beslissing daarop onherroepelijk is.
Rechtbank Rotterdam · 26 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter beveelt schuldeiser in te stemmen met schuldregeling van man uit Hoeksche Waard Een man uit de gemeente Hoeksche Waard vroeg de rechtbank Rotterdam om een schuldeiser te dwingen in te stemmen met zijn schuldregeling. Die schuldeiser, een voormalige werkneemster van een onderneming waarvan de man enig aandeelhouder en bestuurder was, weigerde akkoord te gaan met het aangeboden minnelijke akkoord.
De man had in totaal schulden van € 31.765,77 bij tien schuldeisers. Hij bood hen een regeling aan waarbij preferente schuldeisers 13,76% en concurrente schuldeisers 6,88% van hun vordering zouden ontvangen, met finale kwijting. Negen van de tien schuldeisers gingen akkoord. De voormalige werkneemster niet. Haar vordering bedroeg € 15.391,66, bijna de helft van de totale schuldenlast.
De werkneemster voerde aan dat de man niet te goeder trouw had gehandeld, omdat hij voor het faillissement van zijn bedrijf andere werknemers wel had betaald maar haar vordering onbetaald had gelaten. Verder stelde zij dat het aangeboden percentage te laag was, omdat de man had laten weten nog te willen solliciteren en daardoor mogelijk meer inkomen zou kunnen verdienen. Ook had zij er financieel belang bij te weigeren: via beslag op de pensioenuitkering van de man ontving zij al betalingen.
De rechtbank verwierp deze argumenten. Vast staat dat de man wegens gezondheidsklachten niet in staat is fulltime te werken en dat hij daarom vervroegd met pensioen is gegaan. Dat hij wil solliciteren, maakt niet aannemelijk dat zijn inkomen de komende jaren zal stijgen. De schuldhulpverlening van de gemeente Hoeksche Waard, die het voorstel als onafhankelijke partij heeft getoetst, bevestigde dat aan alle waarborgen is voldaan en dat de man het maximale afdraagt. De man zit in budgetbeheer en heeft geen nieuwe schulden laten ontstaan.
De rechtbank woog ook af wat er zou gebeuren als zij het verzoek zou afwijzen en de wettelijke schuldsaneringsregeling zou worden toegepast. Die route brengt kosten met zich mee voor salaris van een bewindvoerder en griffierecht, waardoor schuldeisers uiteindelijk minder zouden ontvangen dan bij het aangeboden akkoord. Het belang van de man en de negen instemmende schuldeisers weegt daarmee zwaarder dan het belang van de weigerende schuldeiser.
De rechtbank beval de voormalige werkneemster in te stemmen met de schuldregeling en bepaalde dat het vonnis in de plaats treedt van haar vrijwillige instemming. Het subsidiaire verzoek om de wettelijke schuldsaneringsregeling toe te passen wees de rechtbank af, omdat de gedwongen schuldregeling nu in werking treedt.
Rechtbank Rotterdam · 29 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank weigert schuldsanering te beëindigen en gelast nieuwe medische keuring na gemiste sollicitaties Een man uit Rotterdam die sinds april 2023 in de schuldsaneringsregeling zit, moest eigenlijk solliciteren naar een fulltime baan. Over vijf maanden in 2026 kon hij dat niet aantonen. Toch blijft hij in de regeling: de rechtbank wil eerst weten of hij door zijn psychische klachten wel kon werken.
De schuldsaneringsregeling is bedoeld om mensen met problematische schulden na een periode van strikte naleving schuldenvrij te laten worden. Daar horen verplichtingen bij, zoals het zoeken naar werk en het delen van informatie met de bewindvoerder. Al eerder, op 16 april 2026, had de rechtbank een voordracht tot tussentijdse beëindiging afgewezen. De regeling werd toen met dertien maanden verlengd omdat de man in de periode maart 2025 tot en met maart 2026 niet aantoonbaar had gesolliciteerd. Hij kreeg een laatste kans en moest tijdens de verlenging solliciteren naar een fulltime dienstverband, tenzij de rechter-commissaris hem daarvan zou ontheffen.
Die laatste kans pakte niet goed uit. De bewindvoerder meldde dat er over mei, juni, augustus en september 2026 geen sollicitatiebewijzen waren ontvangen en over juli twee. Dat is een tekortkoming van vijf maanden. Daarom droeg de bewindvoerder, met instemming van de rechter-commissaris, de regeling voor tussentijdse beëindiging voor. Een tekortkoming in de informatieverplichting bleek inmiddels hersteld.
In augustus 2026 had de bewindvoerder een medische keuring laten aanvragen, omdat de man mogelijk ernstige psychische klachten had. De keuring ging niet door. Volgens de keuringsinstantie was de man herhaaldelijk niet thuis en ook telefonisch niet bereikbaar. De man zei ter zitting dat hij niets van de instantie had gehoord en gewoon thuis was. Over zijn sollicitaties zei hij dat het solliciteren door zijn psychische problemen niet was gelukt en dat hij moeite had gehad om bewijs door te sturen. Inmiddels werkt hij, al verschilt het aantal uren per maand, en hij verwacht over enkele maanden fulltime te werken.
De rechtbank vond de tekortkoming van vijf maanden wel vaststaan, zodat beëindiging in beginsel in beeld kwam. Maar of de man die tekortkoming ook te verwijten valt, kon de rechtbank niet beoordelen. Zonder medische keuring staat niet vast dat van hem te verwachten was dat hij fulltime zou werken en dus aanvullend zou solliciteren. Wie daarvoor de schuld draagt dat de keuring in september mislukte, liet de rechtbank in het midden. Wel vindt zij het noodzakelijk dat de keuring alsnog plaatsvindt, om te beoordelen of de man tussen april en september 2026 geheel of gedeeltelijk had kunnen werken. Daarbij gaat de rechtbank ervan uit dat het Centrum Voor Dienstverlening Rotterdam en Stichting Nieuw Vaarwater, die hem als beschermingsbewindvoerder bijstaat, ervoor zorgen dat hij beschikbaar is.
Ook de ontwikkeling bij de man zelf woog mee. De rechtbank zag een positieve wending: hij heeft een baan gevonden, het beschermingsbewind loopt goed, er wordt afgedragen aan de boedel en er zijn geen nieuwe schulden ontstaan. Blijkt na de keuring dat de tekortkoming hem wel te verwijten is, dan zal de rechter-commissaris de regeling mogelijk verlengen.
De rechtbank weigerde daarom de schuldsaneringsregeling tussentijds te beëindigen en bepaalde dat een nieuwe medische keuring wordt gelast.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht