mr. Marjolein Dieperink

Dieperink behaalde in 2000 haar doctorandus Nederlands Recht aan de Universiteit Utrecht. Parallel hieraan volgde zij tussen 1997 en 1998 een eenjarige studie in de Italiaanse Taal- en Letterkunde aan dezelfde universiteit. Ter verdieping van haar juridische kennis volgde zij in 2006 en 2007 een certificaatprogramma U.S. Law and Methodologies aan de New York University School of Continuing & Professional Studies. Aansluitend promoveerde zij in 2010 cum laude aan de Vrije Universiteit Amsterdam met een proefschrift over verhandelbare ontwikkelingsrechten als grondbeleidsinstrument, uitgegeven door het Instituut voor Bouwrecht. In 2017 vervolmaakte zij haar kennis verder door deelname aan de Leergang Merger & Acquisitions van de VU Law Academy.

Na haar afstuderen in 2000 trad Dieperink in dienst bij Boekel De Nerée, waar zij van maart tot december 2001 werkzaam was als advocaat. Na haar beëdiging op 10 april 2001 vervolgde zij haar loopbaan bij Wieringa Advocaten, waar zij van januari 2002 tot juli 2007 advocaat was. Vervolgens maakte zij de overstap naar Höcker Advocaten, waar zij van juli 2007 tot april 2011 als advocaat werkzaam was. In 2011 bouwde zij haar praktijk verder op bij het kantoor Houthoff, waarin zij tot februari 2018 als advocaat en counsel werkzaam was. Parallel aan haar advocatenpraktijk vervulde zij van september 2011 tot januari 2022 een rol als docent en onderzoeker aan de Faculteit Rechtsgeleerdheid van de Vrije Universiteit Amsterdam. Na meer dan zes jaar als partner bij AKD N.V., van mei 2018 tot juli 2024, sloot zij aan bij Norton Rose Fulbright in augustus 2024, waar zij haar expertise inzet als partner in het energierecht.

De praktijk van Dieperink omvat een gevarieerde cliëntèle bestaande uit energiebedrijven, ontwikkelaars van energieprojecten, investeerders, energie-intensieve bedrijven, semi-openbare entiteiten en overheden. Zij beschikt over ruime ervaring met hernieuwbare energieprojecten, waaronder wind-, zonne- en warmteprojecten alsmede netwerken. In haar proceservaring heeft zij zich in bestuursrechtelijke zaken als appellant tevertegenwoordiger van cliënten in complexe energieprojecten. In een zaak uit 2015 betrad zij voor een appellant in een geschil over handhavingmaatregelen tegen een gebouwde windturbine, waarbij de centrale vraag luidde of het college van burgemeester en wethouders terecht had geweigerd handhavend op te treden. In een tweede zaak uit dezelfde periode vertegenwoordigde zij een appellant in een procedure over de weigering van een verklaring van geen bezwaar voor het oprichten van een windturbine. Een derde zaak uit 2013 betrof een ministerieel besluit tot wijziging van een watervergunning voor een offshore windturbinepark, waarin zij de juridische positie van haar cliënt verdedigde. Deze zaken illustreren haar sterke kennis van energieprojecten en de regelgeving rond vergunningen, handhaving en overheidsbesluitvorming.

Dieperink is sinds mei 2014 lid van de redactieraad van het Tijdschrift voor Bouwrecht. Voorts is zij voorzitter van het Instituut voor Bouwrecht in Den Haag, een onafhankelijk kenniscentrum dat zich bezighoudt met publiek- en privaatrechtelijk bouwrecht. Zij publiceert regelmatig in juridische vaktijdschriften, onder meer over energierecht, subsidieregimes, vergunningverlening en de juridische aspecten van duurzame energieprojecten. In 2022 hield zij haar oratie als bijzonder hoogleraar, getiteld Zonder visie geen transitie: het recht als accelerator van de klimaat- en energietransitie, waarin zij aanbevelingen formuleerde voor verbetering van klimaat- en energiewetgeving. Samen met raadsheer Greetje Bos publiceerde zij in 2024 het essay Het recht als vliegwiel voor de energietransitie, waarin beide auteurs tien aanbevelingen doen voor versterking van de rol van het recht in de ondersteuning van het Nationaal Plan Energiesysteem.