Hoge Raad wijst cassatieberoep af: griffierecht niet betaald, vragen aan EU-Hof geweigerd Een bv uit de belastingzaak die bij het Gerechtshof Amsterdam in het ongelijk was gesteld, ging in cassatie bij de Hoge Raad. Het beroep strandde echter op een formaliteit: het griffierecht, de vergoeding die je moet betalen om een zaak in behandeling te laten nemen, werd niet voldaan. Over de inhoud van het belastinggeschil heeft de Hoge Raad zich daardoor niet uitgelaten.
De Hoge Raad beslist in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 21 april 2026. De griffier schreef de bv op 17 juli 2026 aan met de melding dat griffierecht verschuldigd was, en gaf haar vier weken om te betalen. Die aangetekende brief is volgens de gegevens van PostNL afgehaald op een afhaallocatie. Het geld kwam niet binnen.
Op 20 augustus 2026 kreeg de bv via het digitale dossier alsnog de kans uit te leggen waarom ze niet had betaald. Daarvan maakte ze gebruik met een brief van 16 september 2026. Daarin voerde ze geen verklaring voor het uitblijven van de betaling aan, maar een principieel verweer. Volgens de bv is het onverenigbaar met het recht op een doeltreffende voorziening in rechte (artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen met artikel 52) dat een cassatieberoep niet-ontvankelijk wordt verklaard als het griffierecht niet vooraf is betaald. Ze stelde dat het Hof van Justitie van de Europese Unie zou oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven, en alleen als het beroep ongegrond blijkt. Die werkwijze zou veel evenrediger zijn dan de heffing vooraf die artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht voorschrijft. Daarom, zo betoogde de bv, moest de Hoge Raad prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie stellen.
De Hoge Raad volgde dat betoog niet. Wat de bv aanvoerde, geeft volgens hem geen reden om aan te nemen dat zij niet in verzuim was. Voor het stellen van prejudiciële vragen zag hij geen aanleiding. Hij verwees daarvoor naar zijn eerdere arrest van 12 juni 2026, waarin hij dezelfde vraag uitvoerig had beoordeeld. Omdat het griffierecht niet was betaald, moet het beroep op grond van artikel 8:41, lid 6, van de Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaart het cassatieberoep van de bv niet-ontvankelijk. Een proceskostenveroordeling volgt niet, omdat de Hoge Raad daar geen aanleiding toe ziet.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad verklaart cassatie niet-ontvankelijk: bedrijf betaalde griffierecht niet Een bedrijf wilde zijn belastingzaak aan de Hoge Raad voorleggen, maar betaalde het griffierecht niet. Dat bleek het einde van de procedure. De Hoge Raad kwam niet toe aan de vraag waar het geschil oorspronkelijk over ging en verklaarde het beroep in cassatie niet-ontvankelijk.
Het bedrijf ging in cassatie tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 31 maart 2026. Wie in cassatie gaat in een belastingzaak, moet daarvoor griffierecht betalen. De griffier van de Hoge Raad wees het bedrijf daar op 26 juni 2026 bij aangetekende brief op en gaf vier weken om te betalen. Uit de gegevens van PostNL bleek dat de brief was afgeleverd op het adres dat het bedrijf zelf had opgegeven. Het griffierecht kwam niet binnen.
Op 28 juli 2026 plaatste de griffier daarom een bericht in het digitale dossier van het bedrijf. Daarin kreeg het bedrijf de gelegenheid uit te leggen waarom het griffierecht niet was betaald. Het bedrijf reageerde op 25 augustus 2026 via het webportaal van de Hoge Raad.
In die brief voerde het bedrijf geen verklaring aan voor het uitblijven van de betaling, maar een principieel bezwaar. Volgens het bedrijf past het niet bij het recht op toegang tot de rechter in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dat een cassatieberoep niet-ontvankelijk wordt als het griffierecht niet vooraf is betaald. Het bedrijf meende dat het Hof van Justitie van de Europese Unie zou oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven, en alleen als het beroep ongegrond blijkt. Die werkwijze zou volgens het bedrijf veel evenrediger zijn dan de regeling in artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht. De Hoge Raad zou daarom volgens het bedrijf prejudiciële vragen moeten stellen aan het Hof van Justitie.
De Hoge Raad vond dat het bedrijf hiermee niet aannemelijk maakte dat het niet in verzuim was geweest. Hij verwees naar zijn arrest van 12 juni 2026 (ECLI:NL:HR:2026:915). Daarin had hij al uitgelegd waarom hij geen aanleiding ziet om over deze kwestie vragen aan het Hof van Justitie voor te leggen. Die overwegingen golden ook nu. Omdat het griffierecht niet was betaald, moest het beroep op grond van artikel 8:41, lid 6, van de Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie niet-ontvankelijk. Een veroordeling in de proceskosten volgde niet.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad: cassatieberoep belastingzaak niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht Een bedrijf dat in cassatie wilde komen tegen een uitspraak van het gerechtshof in een belastingzaak, betaalde het verschuldigde griffierecht niet. Daardoor kwam de Hoge Raad niet eens toe aan de inhoud van het geschil. De Belastingkamer verklaarde het beroep niet-ontvankelijk.
Het bedrijf had beroep in cassatie ingesteld tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 7 april 2026. Bij aangetekende brief van 1 juli 2026 wees de griffier van de Hoge Raad het bedrijf op de verschuldigdheid van griffierecht en gaf hij vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van Track&Trace van PostNL is die brief afgeleverd op het adres dat het bedrijf zelf had opgegeven. Het griffierecht werd niet voldaan.
Op 3 augustus 2026 kreeg het bedrijf via het digitale dossier alsnog de gelegenheid om uit te leggen waarom het niet had betaald. Dat deed het in een brief van 28 augustus 2026. Het bedrijf betoogde dat het ontoelaatbaar is om het griffierecht vooraf te vorderen en het beroep niet-ontvankelijk te verklaren als de betaling uitblijft. Volgens het bedrijf past dat niet bij het recht op een doeltreffende voorziening in rechte uit artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 52 van dat Handvest. Het bedrijf voerde aan dat het Hof van Justitie van de Europese Unie, als het daarover wordt gevraagd, zal oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven bij een ongegrond beroep. Die werkwijze zou veel evenrediger zijn dan de regeling in artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht. De Hoge Raad zou daarom verplicht zijn vragen aan het Hof van Justitie voor te leggen.
De Hoge Raad volgde dat betoog niet. Wat het bedrijf in zijn brief aanvoerde, geeft volgens de Hoge Raad geen reden om aan te nemen dat het bedrijf niet in verzuim was. De Hoge Raad verwees naar de overwegingen in zijn eerdere arrest van 12 juni 2026, waarin hij al had uiteengezet waarom er geen aanleiding is om prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie te stellen. Ook nu zag hij daartoe geen reden. Omdat het griffierecht niet was betaald, moest het beroep op grond van artikel 8:41, zesde lid, van de Algemene wet bestuursrecht niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie niet-ontvankelijk. Een veroordeling in de proceskosten volgde niet.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad: Staatssecretaris verliest cassatie in zaak over teruggaaf omzetbelasting Een ondernemer vroeg teruggaaf van omzetbelasting over het eerste kwartaal van 2020, van 1 januari tot en met 31 maart. De Belastingdienst gaf die teruggaaf niet, en zo ontstond een geschil dat langs de rechtbank en het gerechtshof naar de Hoge Raad ging. Waar het geschil precies om draaide, blijkt niet uit het arrest, want de Hoge Raad gaat daar niet op in.
De zaak begon met een beschikking op het verzoek om teruggaaf van omzetbelasting. Daartegen kwam de ondernemer op bij de Rechtbank Noord-Holland. De inspecteur ging vervolgens in hoger beroep bij het Gerechtshof Amsterdam. Dat hof deed op 21 januari 2025 uitspraak, en tegen die uitspraak stelde de Staatssecretaris van Financiën beroep in cassatie in. Belanghebbende, de ondernemer in deze zaak, liet zich daarbij bijstaan door M. Klomp. Beide partijen reageerden nog schriftelijk op elkaars standpunten: de Staatssecretaris diende een conclusie van repliek in, de ondernemer een conclusie van dupliek.
De Hoge Raad heeft de klachten van de Staatssecretaris tegen de uitspraak van het hof beoordeeld. Die klachten kunnen niet leiden tot vernietiging van de uitspraak. Een uitgebreide motivering geeft de Hoge Raad daar niet bij. Hij hoeft dat ook niet te doen, omdat voor de beoordeling van deze klachten geen antwoord nodig is op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht. Voor zo'n beknopte afdoening biedt artikel 81, lid 1, van de Wet op de rechterlijke organisatie de ruimte.
De uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam blijft daardoor in stand. De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond en veroordeelt de Staatssecretaris van Financiën in de proceskosten van de ondernemer voor het geding in cassatie. Die kosten zijn vastgesteld op € 3.736 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Daarnaast wordt voor de behandeling van het cassatieberoep griffierecht geheven van de Staatssecretaris.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad: belastingzaak stopt omdat griffierecht niet is betaald Een belastingzaak bij de Hoge Raad is geëindigd voordat de rechters er inhoudelijk naar keken. De reden: het griffierecht, de vergoeding die iedereen betaalt om een zaak in cassatie te laten behandelen, is niet voldaan.
De belanghebbende, vertegenwoordigd door J.W. Vugts, ging in cassatie tegen de uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant van 7 april 2026. Daarmee richtte het beroep zich rechtstreeks tegen de rechtbank, zonder tussenstop bij het gerechtshof. Wat er in de belastingzaak zelf speelde, blijkt uit het arrest niet; de Hoge Raad kwam daar niet aan toe.
De griffier van de Hoge Raad wees de belanghebbende op 26 juni 2026 bij aangetekende brief op het verschuldigde griffierecht en gaf vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van Track&Trace van PostNL is die brief afgeleverd op het adres dat de belanghebbende zelf had opgegeven. Het griffierecht kwam niet binnen.
Daarna kreeg de belanghebbende een tweede kans. Bij aangetekende brief van 29 juli 2026 vroeg de griffier binnen vier weken uit te leggen waarom er niet was betaald. Ook die brief is volgens PostNL afgeleverd op het opgegeven adres. De belanghebbende reageerde niet.
Op grond van artikel 8:41, lid 6, van de Algemene wet bestuursrecht moet een beroep in dat geval niet-ontvankelijk worden verklaard. De Hoge Raad deed dat dan ook. Een veroordeling in de proceskosten vond de Hoge Raad niet nodig.
De Hoge Raad verklaarde op 13 november 2026 het beroep in cassatie niet-ontvankelijk. De uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant blijft daardoor ongewijzigd in stand. Proceskosten zijn niet toegewezen.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht