Rechter dwingt kinderopvang tot instemming met schuldregeling van vrouw met chronische ziekte Een vrouw uit Rotterdam zit diep in de schulden. Ze heeft tien schuldeisers, die samen € 42.623,42 van haar te vorderen hebben. Ze leeft van een Participatiewet-uitkering en heeft een chronische ziekte waarvoor ze in het ziekenhuis wordt behandeld. Ook slikt ze medicatie, en sinds 22 maart 2023 staat ze onder beschermingsbewind vanwege haar lichamelijke of geestelijke toestand. Een beschermingsbewindvoerder betaalt haar vaste lasten. Sinds haar aanmelding bij de schuldhulpverlening zijn er geen nieuwe schulden of achterstanden bijgekomen.
In december 2025 bood ze haar schuldeisers via schuldhulpverlening een regeling aan. Die houdt in dat er niets wordt uitgekeerd en dat de schulden worden kwijtgescholden. De regeling is gebaseerd op de NVVK-norm en op ongewijzigde voortzetting van haar uitkering. Negen van de tien schuldeisers stemden in. Menzis, de zorgverzekeraar, weigerde eerst maar ging voorafgaand aan de zitting alsnog akkoord. Kindercentrum de tanteS bleef weigeren. Dat kinderopvangcentrum heeft een vordering van € 5.557,80, ongeveer 13 procent van de totale schuldenlast. De vrouw vroeg de rechtbank om het centrum te bevelen in te stemmen. Het kinderopvangcentrum werd behoorlijk opgeroepen, maar kwam niet naar de zitting.
De rechtbank begint bij het uitgangspunt dat een schuldeiser in beginsel mag eisen dat zijn volledige vordering wordt betaald. Omdat de regeling minder biedt, heeft het centrum dus een belang bij zijn weigering. Maar de rechtbank moet beoordelen of het centrum in redelijkheid kon weigeren, nu het belang van de vrouw en de andere schuldeisers daardoor wordt geschaad. De rechtbank weegt mee dat een ruime meerderheid van de schuldeisers akkoord ging. Ook is het voorstel getoetst door een deskundige, onafhankelijke partij (Geldplein) en goed gedocumenteerd.
De rechtbank oordeelt dat het voorstel het uiterste is waartoe de vrouw in staat is. Tot 13 juli 2027 is ze ontheven van haar arbeidsverplichting, haar situatie is niet stabiel en een gedragstherapie die ze succesvol afrondde, liep daarna wisselvallig. Ze staat weer op de wachtlijst. Daarom verwacht de rechtbank geen afloscapaciteit in de komende periode. Ook in een wettelijke schuldsaneringsregeling zouden de schuldeisers dus niets krijgen, terwijl die regeling aanzienlijke kosten met zich meebrengt, zoals het salaris van de bewindvoerder en griffierecht. Een groot deel daarvan zou voor rekening van de Staat komen. Het belang van de vrouw bij een schuldenvrije toekomst weegt daarom zwaarder dan het belang van het kinderopvangcentrum.
De rechtbank beveelt het kinderopvangcentrum in te stemmen met de schuldregeling. Het vonnis treedt in de plaats van de vrijwillige instemming. Het centrum wordt veroordeeld in de proceskosten, die op nihil zijn begroot omdat er geen griffierecht is verschuldigd en de vrouw geen advocaat had. Het subsidiaire verzoek om toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling wijst de rechtbank af, omdat de vrouw door de gedwongen regeling haar schulden kan blijven betalen en dus niet is opgehouden te betalen.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter wijst schuldsanering af: schuld na dronkenschapsongeluk valt niet onder schone lei Een man die in 2016 onder invloed een ongeluk veroorzaakte, kan niet worden toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling. De Rotterdamse rechtbank wees zijn verzoek af, omdat de schuldsanering hem niets zou opleveren: zijn twee enige schulden vallen allebei buiten de zogenoemde schone lei.
De man verblijft op een geheim adres en ontvangt een bijstandsuitkering op grond van de Participatiewet. Hij vroeg toelating tot de Wsnp (wettelijke schuldsaneringsregeling natuurlijke personen), een traject waarin iemand een aantal jaren leeft van een vastgesteld bedrag en aan het eind zijn resterende schulden kwijtgescholden krijgt. Op de zitting van 29 oktober 2026 werd hij bijgestaan door een schuldhulpverlener van Geldplein en een beschermingsbewindvoerder.
De schuldenlast bedraagt € 42.260,69 en is verdeeld over twee schuldeisers. Het grootste deel, € 42.260,68, is een vordering van Centraal Beheer Achmea. Die schuld vloeit voort uit een strafrechtelijke veroordeling. De man veroorzaakte in 2016 onder invloed een ongeluk. De verzekeraar vergoedde de schade van het slachtoffer en verhaalt die kosten nu op hem. Daarnaast staat een studieschuld bij DUO op de crediteurenlijst, voor een symbolisch bedrag van € 0,01. De schuldhulpverlener nam die fictieve vordering op verzoek van DUO op, zodat de dienst op de hoogte blijft van de stand van zaken.
Voor toelating tot de Wsnp moet onder meer aannemelijk zijn dat de verzoeker in de drie jaar voor zijn verzoek te goeder trouw is geweest ten aanzien van het ontstaan of onbetaald laten van zijn schulden. Daar kwam de rechtbank niet aan toe. Zij oordeelde dat toelating geen doel dient, omdat beide schulden niet onder de schone lei vallen. Voor schulden die voortkomen uit een strafrechtelijke veroordeling bepaalt artikel 358 lid 4 Faillissementswet dat zij na afloop van de schuldsanering niet worden kwijtgescholden. Studieschulden uit de Wet studiefinanciering 2000 vallen op grond van artikel 299a lid 1 Fw in beginsel buiten de Wsnp, en ook die worden niet kwijtgescholden. Omdat er geen andere schulden zijn, zou de man na het traject nog steeds met dezelfde schuld zitten.
De rechtbank voegt toe dat dit niet uitsluit dat ook andere feiten of omstandigheden tot afwijzing hadden geleid. De rechtbank wijst het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling af. Hoger beroep is mogelijk, uitsluitend via een advocaat bij het gerechtshof.
Rechtbank Rotterdam · 5 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rotterdamse vrouw toegelaten tot schuldsanering, looptijd 18 maanden en geen eerdere ingangsdatum Een vrouw uit de regio Rotterdam bevond zich in een problematische schuldensituatie. Om tot een oplossing te komen vroeg zij de rechtbank haar toe te laten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling, in vaktaal de Wsnp. Daarmee kan iemand met onbetaalbare schulden na een periode van strikte regels en afdrachten een 'schone lei' krijgen. De rechtbank Rotterdam wees het verzoek op 4 november 2026 toe.
De zaak werd op 21 oktober 2026 behandeld. Naast de vrouw waren haar partner en een schuldhulpverlener van haar gemeente aanwezig. De rechtbank stelde vast dat de vrouw aan alle toelatingseisen voldoet. Zij bevindt zich in een problematische schuldensituatie en was te goeder trouw bij het ontstaan en onbetaald laten van haar schulden. Daarbij keek de rechtbank vooral naar de afgelopen drie jaar. Ook bestaat de verwachting dat zij zich aan de verplichtingen van de regeling zal houden.
Op de zitting is uitdrukkelijk besproken wat van haar wordt verwacht. De vrouw werkt nu 24 uur per week in een bakkerij. Zij weet dat zij tijdens de schuldsanering aanvullend moet solliciteren naar werk voor 12 uur per week, zodat zij aan haar inspanningsverplichting voldoet.
De rechtbank is bevoegd om de zaak te behandelen als hoofdprocedure, omdat het centrum van de voornaamste belangen van de vrouw in Nederland ligt. De regeling krijgt een looptijd van achttien maanden.
De vrouw had niet gevraagd om een eerdere ingangsdatum. Zo'n eerdere datum is mogelijk als iemand in de periode voor de schuldsanering, het zogeheten minnelijke traject, alle verplichtingen is nagekomen. Dan moet de schuldenaar maximaal hebben afgelost op basis van de normen voor het vrij te laten bedrag en zich hebben ingespannen om zoveel mogelijk inkomsten te verwerven, in beginsel door fulltime te werken of aantoonbaar naar een fulltimebaan te solliciteren. Uit de stukken en de zitting kon niet worden vastgesteld dat de vrouw dat heeft gedaan. De looptijd gaat daarom in op de dag van het vonnis.
Tijdens de regeling moet de vrouw zich houden aan een aantal verplichtingen: zij moet informatie verstrekken, zich inspannen om inkomen te verwerven, geen nieuwe schulden maken, haar schuldeisers niet benadelen en inkomen boven het vrij te laten bedrag en goederen die in de boedel vallen afdragen. De boedel is het geheel van haar bezittingen, nu en in de loop van de regeling. De bewindvoerder beheert die boedel, controleert de naleving van de verplichtingen en verdeelt de opbrengsten onder de schuldeisers. Een rechter-commissaris houdt toezicht op de bewindvoerder. De eerste dertien maanden geldt in beginsel een postblokkade: alle post gaat dan eerst naar de bewindvoerder, die haar na controle doorstuurt.
Houdt de vrouw zich aan alle verplichtingen, dan eindigt het traject met een schone lei. Schuldeisers kunnen hun vorderingen waarop de regeling betrekking heeft dan niet meer op haar verhalen. Dat geldt zodra de slotuitdelingslijst verbindend is geworden.
De rechtbank sprak de schuldsaneringsregeling uit voor de vrouw, benoemde mr. M.C. Franken tot rechter-commissaris en L. Hordijk tot bewindvoerder, en stelde de ingangsdatum vast op 4 november 2026 met een duur van achttien maanden. De bewindvoerder moet de post van de vrouw inzien en mag een voorschot op zijn vergoeding nemen, voor zover de boedel daarvoor toereikend is.
Rechtbank Rotterdam · 4 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank laat vrouw toe tot schuldsanering na faillissement ondanks gokschulden van partner Een vrouw uit de regio Hoeksche Waard vroeg de rechtbank Rotterdam haar faillissement om te zetten naar een schuldsaneringsregeling (Wsnp). Haar faillissement was op 4 november 2025 uitgesproken op verzoek van een schuldeiser, niet op eigen aangifte. De rechtbank moest beoordelen of zij daarvoor in aanmerking kwam.
Er waren twee obstakels die toewijzing in de weg leken te staan. Ten eerste had de vrouw een schuld bij de Belastingdienst voor motorrijtuigbelasting, die niet te goeder trouw was ontstaan. Ten tweede was er via haar bankrekening € 1.444 vergokt bij online gokbedrijven. Hoewel haar partner dat geld had vergokt, ging het van haar eigen rekening en had zij daarop toezicht moeten houden. De curator wees daar ook op.
De rechtbank zag echter aanleiding om een uitzondering te maken via de zogeheten hardheidsclausule. De vrouw staat inmiddels onder beschermingsbewind, waardoor het ontstaan van nieuwe schulden onwaarschijnlijk is. Haar partner heeft zich aangemeld bij Cruks, het register voor mensen met gokproblemen, en staat zelf ook onder beschermingsbewind. De rechtbank oordeelde dat de omstandigheden die tot de schulden hebben geleid voldoende onder controle zijn gebracht.
Wel stelde de rechtbank een stevige eis: de vrouw moet zich in de schuldsanering volledig inspannen om te werken. Zij werkt nu 24 uur per week en kan haar kinderen vanwege wachtlijsten bij kinderopvang nog niet fulltime aan de opvang toevertrouwen. De rechtbank maakte echter duidelijk dat de zorg voor kinderen in beginsel geen reden is om de volledige inspanningsplicht niet na te komen. De vrouw stemde ter zitting in met deze verplichting.
De vrouw had ook gevraagd de looptijd van de schuldsanering eerder te laten ingaan, zodat de periode dat zij al in faillissement zat zou meetellen. Dat verzoek wees de rechtbank af. Daarvoor is vereist dat de schuldenaar tijdens het faillissement al volledig aan zijn verplichtingen heeft voldaan, inclusief de inspanningsplicht om fulltime te werken of aantoonbaar te solliciteren. Dat was hier niet het geval: de vrouw werkte maar 24 uur per week en had slechts vier sollicitaties gedaan in september 2026, die bovendien niet aan de rechtbank waren overgelegd.
De rechtbank hief het faillissement op en sprak de schuldsaneringsregeling uit met een looptijd van 18 maanden, ingaande op 28 oktober 2026. Het salaris van de curator werd vastgesteld op € 7.336,01 en de verschotten op € 293,44, beide exclusief btw en ten laste van de schuldenares.
Rechtbank Rotterdam · 28 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank laat man met verslaving toe tot schuldsanering en vervroegt ingangsdatum met anderhalf jaar Een man uit de regio Rotterdam kampt al ruim vijfentwintig jaar met een ernstige verslaving en zit diep in de schulden. Sinds 1 september 2023 staat hij onder beschermingsbewind en al jarenlang volgt hij behandeltrajecten voor zijn verslaving. Om van zijn schulden af te komen vroeg hij toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp), een wettelijk traject waarin schuldenaren drie jaar of korter hun inkomen boven een vast bedrag afstaan en daarna een schone lei krijgen.
De rechtbank Rotterdam wees dat verzoek toe. Om toegelaten te worden moet iemand te goeder trouw zijn geweest bij het ontstaan en onbetaald laten van zijn schulden, en moet de verwachting bestaan dat hij de verplichtingen van de regeling nakomt. De rechtbank keek vooral naar de afgelopen drie jaar en vond niet dat de man in die periode te kwader trouw schulden had laten ontstaan. Hij had volgens de rechtbank laten zien dat hij aan zichzelf werkte, zowel financieel als met betrekking tot zijn verslaving. Een verklaring van Antes liet zien dat de verslaving in remissie is en dat hij sinds 2022 een aaneensluitend en intensief behandeltraject volgt.
De rechtbank was bevoegd omdat het centrum van de voornaamste belangen van de man in Nederland ligt. De regeling duurt in beginsel achttien maanden. Die termijn gaat normaal in op de dag van het vonnis, maar de rechtbank kan een eerdere ingangsdatum bepalen als de schuldenaar zich in het voorafgaande schuldhulpverleningstraject aan zijn verplichtingen heeft gehouden. Het traject startte op 15 januari 2025 en op 26 maart 2025 kregen de schuldeisers een nulaanbod, omdat de man met zijn partner van een bijstandsuitkering leefde en dus niets kon aflossen. De rechtbank stelde dat nulaanbod gelijk aan een eerste aflossing.
Ook aan de inspanningsplicht was voldaan. De man heeft sinds 15 oktober 2025 ontheffing van de arbeidsverplichtingen. De rechtbank vond aannemelijk dat hij door zijn verslavingsproblematiek ook daarvoor al niet kon werken, zodat er feitelijk ook toen geen arbeidsverplichting gold. Er was wel vertraging: schuldhulpverlening liet na de mislukte onderhandelingen in september 2025 enige tijd verstrijken voordat het verzoek werd ingediend. Dat was niet aan de man toe te rekenen, en de schuldeisers werden er niet door benadeeld, omdat er toch geen afloscapaciteit was.
Daarom ging de rechtbank terug in de tijd. De eerdere ingangsdatum zou in beginsel meer dan achttien maanden terug komen te liggen. Omdat de boedel gefixeerd moet worden en de looptijd niet eerder kan eindigen dan de dag na het vonnis, ligt de ingangsdatum op 7 mei 2025, precies achttien maanden voor de fixatiedatum. De looptijd verstrijkt dus vrijwel meteen. De man blijft daarna wel verplicht mee te werken aan de afwikkeling en informatie aan de bewindvoerder te geven. De bewindvoerder moet ook nagaan of de verplichtingen uit het minnelijke traject zijn nagekomen en daarover uiterlijk bij het eindverslag rapporteren.
De rechtbank sprak de schuldsaneringsregeling uit voor de man, benoemde mr. C.G.E. Prenger tot rechter-commissaris en S.H.J. Nanuruw tot bewindvoerder, en stelde de ingangsdatum vast op 7 mei 2025 met een duur van achttien maanden. De bewindvoerder moet uiterlijk binnen vijf maanden na het vonnis eindverslag uitbrengen en de post van de man inzien. De verificatievergadering is vastgesteld op 22 december 2026.
Rechtbank Rotterdam · 6 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht