Rechter stopt ontruiming van huurwoning van zzp'er met schulden voor zes maanden, onder voorwaarde Een zelfstandig ondernemer uit de regio Rotterdam dreigde zijn huurwoning uit te moeten. Woningcorporatie Woonbron had in maart 2026 een ontruimingsvonnis gekregen omdat hij achterstond met de huur. De corporatie kondigde de ontruiming eerst aan voor 29 juli 2026 en daarna opnieuw voor 30 september 2026. De man zit in een problematische schuldensituatie en probeert met hulp van een schuldhulpverlener een buitengerechtelijke regeling met zijn schuldeisers te treffen.
Hij vroeg de rechtbank Rotterdam daarom om een voorlopige voorziening: een adempauze van zes maanden waarin Woonbron het ontruimingsvonnis niet mag uitvoeren. De wet geeft schuldenaren die in zo'n traject zitten die mogelijkheid, zodat zij tijd krijgen om met hun schuldeisers tot een regeling te komen. Dat de situatie bedreigend was, stond voor de rechtbank vast: de man had het ontruimingsvonnis en het exploot met de aanzegging van 30 september overgelegd. Woonbron was op de zitting niet aanwezig en liet ook schriftelijk niets weten.
De rechtbank woog het belang van de man (in zijn woning blijven en het schuldhulptraject afronden) af tegen dat van Woonbron (het vonnis kunnen uitvoeren). Daarbij telde mee dat de man na de eerste aanzegging op 28 juli 2026 € 6.000 had betaald op de huurachterstand, waarna Woonbron de ontruiming annuleerde. Sindsdien betaalt hij de lopende huur, en ook de huur voor oktober 2026 bleek betaald. Hij verklaarde dat hij nog voor dezelfde opdrachtgever werkt en tussen de € 5.000 en € 8.000 per maand uit zijn onderneming verdient. Uit zijn facturen blijkt dat hij van juni tot en met augustus 2026 bedragen tussen € 10.000 en € 13.000 factureerde. De rechtbank vond daarom aannemelijk dat hij de lopende huur kan en zal blijven betalen, en liet zijn belang zwaarder wegen.
Tegelijk bouwde de rechtbank een waarborg in voor Woonbron: de voorziening geldt alleen zolang de huurtermijnen tijdig worden betaald. Verder moet de schuldhulpverlener uiterlijk twee weken voor het einde van de voorziening een verslag uitbrengen over de voortgang van de schuldregeling.
Het verzoek om toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling wees de rechtbank niet inhoudelijk af, maar verklaarde zij niet-ontvankelijk. Omdat het buitengerechtelijke traject naar verwachting niet snel klaar is, kan dat verzoek nu niet worden behandeld. De man kan er later zo nodig een nieuw verzoek voor indienen.
De rechtbank schort de tenuitvoerlegging van het ontruimingsvonnis op voor zes maanden, ingaande 25 september 2026, en verlengt de huurovereenkomst voor diezelfde duur. De voorziening vervalt zodra de man de lopende huur niet tijdig betaalt.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter beveelt schuldeiser in te stemmen met schuldregeling na weigering ondanks akkoord van veertien anderen Een vrouw uit de regio Drechtsteden wilde haar schulden van bijna € 79.000 via een minnelijke schuldregeling oplossen. Veertien van haar vijftien schuldeisers gingen akkoord met het aangeboden bedrag: 22,48% van de vordering voor preferente schuldeisers en 11,24% voor concurrente schuldeisers. Eén schuldeiser weigerde en blokkeerde daarmee de gehele regeling.
De weigerachtige schuldeiser had een vordering van € 8.425,90 op de vrouw, goed voor 10,7% van de totale schuldenlast. De vordering stamde uit een aannemingsovereenkomst die de ex-partner van de vrouw had gesloten. Die ex-partner was tijdens het huwelijk in gemeenschap van goederen getrouwd met de vrouw, waardoor ook zij aansprakelijk werd. De kantonrechter had de ex-partner al veroordeeld het volledige bedrag te betalen. De schuldeiser vond het aangeboden percentage te laag en wees er op dat hij maandelijks al € 50 ontving via een betalingsregeling. Hij voelde zich bovendien meerdere malen coulant te zijn geweest.
De rechtbank moest beoordelen of de schuldeiser in redelijkheid zijn medewerking kon weigeren. Daarbij woog de rechtbank het belang van de schuldeiser bij volledige betaling af tegen de belangen van de vrouw en de overige schuldeisers die al hadden ingestemd. De rechtbank stelde vast dat een ruime meerderheid akkoord was, dat het voorstel was getoetst door de Sociale Dienst Drechtsteden als onafhankelijke partij, en dat het voorstel goed gedocumenteerd was. Ook was aannemelijk dat de vrouw door gezondheidsklachten beperkt is in haar arbeidsmogelijkheden: de bedrijfsarts oordeelde dat zij niet duurzaam belastbaar is voor haar eigen werk als coördinerend begeleider in de gehandicaptenzorg.
Bovendien berekende de rechtbank dat toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling de schuldeisers juist minder zou opleveren, omdat de kosten van een bewindvoerder en griffierecht ten laste zouden komen van het af te dragen bedrag. Het aangeboden akkoord was voor de schuldeisers dus gunstiger dan het alternatief.
De rechtbank wees het verzoek toe en beval de weigerachtige schuldeiser in te stemmen met de schuldregeling. Het vonnis treedt in de plaats van zijn vrijwillige instemming, zodat de regeling toch doorgang kan vinden. Het subsidiaire verzoek om de schuldsaneringsregeling van toepassing te verklaren, werd afgewezen omdat de gedwongen schuldregeling nu in werking treedt.
Rechtbank Rotterdam · 29 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rotterdamse vrouw met problematische schulden toegelaten tot schuldsanering voor 18 maanden Een vrouw uit de regio Rotterdam kwam niet meer uit haar schulden. Eerder probeerde zij via schuldhulpverlening een oplossing te vinden, maar dat lukte niet. Daarom vroeg zij de rechtbank om toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp), een wettelijk traject waarin iemand een aantal jaren moet rondkomen van een vastgesteld bedrag en de rest van het inkomen aan de schuldeisers afdraagt. Wie zich aan de regels houdt, krijgt daarna een 'schone lei'.
Op 4 november 2026 behandelde de rechtbank Rotterdam het verzoek op zitting. Naast de vrouw zelf waren een schuldhulpverlener van Geldplein en een maatschappelijk werkster van het Centrum Voor Dienstverlening (CVD) aanwezig.
De rechtbank oordeelt dat de vrouw aan alle eisen voldoet. Zij verkeert in een problematische schuldensituatie en was te goeder trouw bij het ontstaan en onbetaald laten van haar schulden. Daarbij kijkt de rechtbank vooral naar de afgelopen drie jaar. Ook verwacht de rechtbank dat zij de verplichtingen van de regeling zal nakomen. Omdat haar belangen vooral in Nederland liggen, is de Nederlandse rechter bevoegd de procedure te openen.
De vrouw had niet gevraagd om een eerdere ingangsdatum. Zo'n datum kan worden bepaald als iemand in het traject vóór de Wsnp al maximaal heeft afgelost en zich zoveel mogelijk heeft ingespannen om inkomsten te verwerven, bij arbeidsgeschiktheid meestal door fulltime te werken of aantoonbaar te solliciteren. Volgens de rechtbank blijkt uit de stukken en de zitting niet dat de vrouw dat heeft gedaan. De regeling gaat daarom in op de dag van het vonnis.
Tijdens de regeling moet de vrouw zich aan een aantal verplichtingen houden: informatie geven, zich inspannen om inkomen te verwerven, geen nieuwe schulden maken, schuldeisers niet benadelen en inkomen boven het vrij te laten bedrag en bepaalde bezittingen afdragen. Een bewindvoerder controleert dat en beheert de boedel, dat wil zeggen alles wat de vrouw nu bezit of tijdens de regeling verkrijgt. De eerste dertien maanden geldt een postblokkade: alle post gaat eerst naar de bewindvoerder, die haar na controle doorstuurt.
De rechtbank spreekt de schuldsaneringsregeling uit, met een duur van achttien maanden en een ingangsdatum van 12 november 2026. Mr. M.C. Franken wordt rechter-commissaris en P.H.L. Adam bewindvoerder. De bewindvoerder mag een voorschot op zijn vergoeding nemen, voor zover de boedel daarvoor toereikend is. Houdt de vrouw zich aan alle verplichtingen, dan eindigt het traject met een schone lei.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank laat man met verslaving toe tot schuldsanering en vervroegt ingangsdatum met anderhalf jaar Een man uit de regio Rotterdam kampt al ruim vijfentwintig jaar met een ernstige verslaving en zit diep in de schulden. Sinds 1 september 2023 staat hij onder beschermingsbewind en al jarenlang volgt hij behandeltrajecten voor zijn verslaving. Om van zijn schulden af te komen vroeg hij toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp), een wettelijk traject waarin schuldenaren drie jaar of korter hun inkomen boven een vast bedrag afstaan en daarna een schone lei krijgen.
De rechtbank Rotterdam wees dat verzoek toe. Om toegelaten te worden moet iemand te goeder trouw zijn geweest bij het ontstaan en onbetaald laten van zijn schulden, en moet de verwachting bestaan dat hij de verplichtingen van de regeling nakomt. De rechtbank keek vooral naar de afgelopen drie jaar en vond niet dat de man in die periode te kwader trouw schulden had laten ontstaan. Hij had volgens de rechtbank laten zien dat hij aan zichzelf werkte, zowel financieel als met betrekking tot zijn verslaving. Een verklaring van Antes liet zien dat de verslaving in remissie is en dat hij sinds 2022 een aaneensluitend en intensief behandeltraject volgt.
De rechtbank was bevoegd omdat het centrum van de voornaamste belangen van de man in Nederland ligt. De regeling duurt in beginsel achttien maanden. Die termijn gaat normaal in op de dag van het vonnis, maar de rechtbank kan een eerdere ingangsdatum bepalen als de schuldenaar zich in het voorafgaande schuldhulpverleningstraject aan zijn verplichtingen heeft gehouden. Het traject startte op 15 januari 2025 en op 26 maart 2025 kregen de schuldeisers een nulaanbod, omdat de man met zijn partner van een bijstandsuitkering leefde en dus niets kon aflossen. De rechtbank stelde dat nulaanbod gelijk aan een eerste aflossing.
Ook aan de inspanningsplicht was voldaan. De man heeft sinds 15 oktober 2025 ontheffing van de arbeidsverplichtingen. De rechtbank vond aannemelijk dat hij door zijn verslavingsproblematiek ook daarvoor al niet kon werken, zodat er feitelijk ook toen geen arbeidsverplichting gold. Er was wel vertraging: schuldhulpverlening liet na de mislukte onderhandelingen in september 2025 enige tijd verstrijken voordat het verzoek werd ingediend. Dat was niet aan de man toe te rekenen, en de schuldeisers werden er niet door benadeeld, omdat er toch geen afloscapaciteit was.
Daarom ging de rechtbank terug in de tijd. De eerdere ingangsdatum zou in beginsel meer dan achttien maanden terug komen te liggen. Omdat de boedel gefixeerd moet worden en de looptijd niet eerder kan eindigen dan de dag na het vonnis, ligt de ingangsdatum op 7 mei 2025, precies achttien maanden voor de fixatiedatum. De looptijd verstrijkt dus vrijwel meteen. De man blijft daarna wel verplicht mee te werken aan de afwikkeling en informatie aan de bewindvoerder te geven. De bewindvoerder moet ook nagaan of de verplichtingen uit het minnelijke traject zijn nagekomen en daarover uiterlijk bij het eindverslag rapporteren.
De rechtbank sprak de schuldsaneringsregeling uit voor de man, benoemde mr. C.G.E. Prenger tot rechter-commissaris en S.H.J. Nanuruw tot bewindvoerder, en stelde de ingangsdatum vast op 7 mei 2025 met een duur van achttien maanden. De bewindvoerder moet uiterlijk binnen vijf maanden na het vonnis eindverslag uitbrengen en de post van de man inzien. De verificatievergadering is vastgesteld op 22 december 2026.
Rechtbank Rotterdam · 6 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Faillissement Pineda International op Bonaire opgeheven wegens gebrek aan baten Pineda International B.V., een bedrijf gevestigd op Bonaire, is niet langer failliet. Het Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba heeft het faillissement opgeheven, omdat er te weinig geld in de boedel zit om de kosten van het faillissement en de overige schulden van de boedel te betalen.
Pineda werd op 5 juni 2025 op eigen verzoek failliet verklaard. Het Gerecht benoemde mr. D. Narvaez als curator. Hij bracht op 7 november 2025 een eerste openbaar verslag uit aan de rechter-commissaris, de rechter die toezicht houdt op het faillissement, en op 13 september 2026 een tweede. De rechter-commissaris droeg het faillissement vervolgens voor opheffing voor.
Op 19 oktober 2026 vond de mondelinge behandeling plaats. De curator had vooraf laten weten dat hijzelf en de bestuurder van Pineda niet zouden komen.
Volgens de Faillissementswet BES kan de rechter een faillissement opheffen als de toestand van de boedel daartoe aanleiding geeft. Een commissie van schuldeisers moet dan worden gehoord, als die er is, en de gefailleerde moet behoorlijk zijn opgeroepen. Het Gerecht stelde vast dat er geen commissie van schuldeisers was en dat Pineda op de juiste wijze was opgeroepen.
Daarna was de vraag of de boedel genoeg geld had. Het Gerecht stelde vast dat er niet voldoende baten zijn voor de faillissementskosten en de overige boedelschulden. Daarmee was aan de voorwaarden voor opheffing voldaan. Het Gerecht zag ook geen bezwaren tegen opheffing.
Een schuldeiser had wel vragen gesteld aan de curator en de rechter-commissaris. Hij wilde weten of nader onderzoek nodig was naar het handelen van de bestuurders. De rechter-commissaris oordeelde dat de curator dat onderzoek op goede gronden achterwege mocht laten. Dat stond opheffing volgens het Gerecht niet in de weg.
Het Gerecht beveelt daarom op 22 oktober 2026 de opheffing van het faillissement van Pineda International B.V. wegens gebrek aan baten. De griffier schrijft de dag waarop de beschikking in kracht van gewijsde is gegaan in het Faillissementsregister in.
Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · 22 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht