mr. Miranda Kolijn-Verlegh

Miranda Kolijn-Verlegh studeerde Nederlands recht aan de Radboud Universiteit Nijmegen, waar zij tussen 1988 en 1994 haar masterdiploma behaalde. Ter verdieping van haar specialisme volgde zij aansluitend een juridische specialisatieopleiding familierecht en een mediationopleiding bij de Vereniging van Familierecht Advocaten Scheidingsmediators (vFAS), waarmee zij ook de kwalificatie van vFAS-advocaat-mediator verwierf.

Na het afronden van haar studie trad Kolijn-Verlegh in 1994 in dienst bij het notariskantoor Van Thiel Oidtmann & Van Thiel in Helmond, waar zij twee jaar als notarieel medewerkster werkte. In 1996 maakte zij de overstap naar de advocatuur bij Dubach Advocaten, eveneens in Helmond, waar zij tot 1999 werkzaam was. Kort daarna vervulde zij een positie bij HMB Advocaten in Roermond, waarna zij in datzelfde jaar in dienst trad bij het kantoor Banning Advocaten. Zij werd beëdigd als advocaat op 30 januari 1998. In 2002 richtte zij samen met een compagnon het kantoor Schram & Verlegh Advocatuur en Mediation op in 's-Hertogenbosch, waar zij zeven jaar actief bleef. In 2009 zette zij haar praktijk voort onder de naam Verlegh Advocatuur & Mediation, een kantoor dat zij als eigenaar tot op heden in stand houdt. Sinds januari 2019 is zij daarnaast verbonden aan Lievekamp Advocaten in Oss.

De praktijk van Kolijn-Verlegh richt zich op complexe familierechtzaken, waarbij zij cliënten zowel in en buiten rechte bijstaat. Zo vertegenwoordigde zij de verwerende partij in een procedure voor het gerechtshof 's-Hertogenbosch waarin de moeder verzocht om een voorlopig andere zorgregeling voor de duur van een traject gericht op herstel van het ouderschap. Het hof wees dit verzoek af en hield de beslissing over zowel de zorgregeling als de kinderalimentatie aan in afwachting van de uitkomst van dat traject. In een andere hoger-beroepsprocedure stond zij een verweerder bij in een alimentatiegeschil waarbij de vraag centraal stond of een meerderjarige zoon op grond van een derdenbeding nakoming kon vorderen van een overeenkomst die zijn ouders hadden gesloten en die voorzag in een bijdrage in zijn levensonderhoud en studiekosten ook na zijn eenentwintigste levensjaar. Het hof behandelde daarbij vragen over stelplicht en bewijslast. In een derde procedure voor hetzelfde hof bestreed zij namens haar cliënt een verzoek tot beëindiging van het gezamenlijk gezag, welk verzoek door het hof werd afgewezen.