Gerecht Curaçao vernietigt ontbinding van Curaçao Secure Storage door KvK om onbetaalde registerbijdrage Curaçao Secure Storage B.V., een opslagbedrijf dat sinds 2008 bestaat, werd op 18 mei 2026 door de Kamer van Koophandel en Nijverheid (KvK) ontbonden. De reden: het bedrijf had langer dan een jaar de jaarlijkse bijdrage voor inschrijving in het handelsregister niet betaald, een achterstand van Cg 500 bij een jaarbijdrage van Cg 100. Door de ontbinding kon het bedrijf onder meer zijn erfpachtrechten niet meer beheren en zich niet meer verweren in gerechtelijke procedures.
De KvK had het voornemen tot ontbinding bekendgemaakt door het bedrijf op 13 januari 2026 op een ontbindingslijst te zetten, gepubliceerd op haar website op 30 januari 2026 en vermeld in de Landscourant en de Extra. De zes weken om de achterstand weg te werken liet het bedrijf verstrijken. Het stelde op 22 juni 2026 beroep in en betaalde de achterstand op 13 juli 2026. Het Gerecht behandelde het beroep op 16 september 2026.
Het bedrijf voerde aan dat de ontbinding in strijd is met het evenredigheidsbeginsel, omdat het een onderneming is met echte bezittingen en lopende rechtsverhoudingen die enkel om een administratieve achterstand is ontbonden. Ook zou het eigendomsrecht uit het Eerste Protocol bij het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens zijn geschonden. De KvK stelde dat zij verplicht was te ontbinden: de voorwaarden waren vervuld en de wet biedt geen ruimte voor een afweging van belangen. Latere betaling verandert dat volgens haar niet.
Het Gerecht stelde vast dat de voorwaarden voor ontbinding vervuld waren en dat de bekendmaking correct was verlopen. Toch had de KvK de regel hier niet mogen toepassen. De toelichting op de wet laat zien dat de regeling bedoeld is voor lege, verlaten of onbereikbare rechtspersonen, mede om witwassen en terrorismefinanciering tegen te gaan. Dat ook actieve ondernemingen met echte bezittingen om een betalingsachterstand zouden kunnen worden ontbonden, heeft de wetgever niet onderkend.
Na ontbinding mag een bedrijf alleen nog handelingen verrichten voor de vereffening en kan het geen nieuwe verplichtingen aangaan. Voor een doorstart is in beginsel een nieuwe rechtspersoon nodig, met alle kosten van dien. De KvK had het bedrijf niet aangemaand en niet geprobeerd de bijdrage op een andere manier te innen. Ter zitting zei zij dat het niet haar bedoeling is bedrijven als dit te ontbinden, maar dat zij zich gedwongen voelt. Toepassing van de regel is hier zo onevenredig dat die achterwege moet blijven. Aan de klacht over het eigendomsrecht kwam het Gerecht daarom niet toe.
Het Gerecht verklaarde het beroep gegrond en vernietigde de ontbindingsbeschikking. De KvK moet de beslissing inschrijven in het handelsregister en de vernietiging bekendmaken op haar website, in de Landscourant en in dagbladen. Zij betaalt de proceskosten van Cg 1.400 en vergoedt het griffierecht van Cg 150. Hoger beroep staat niet open.
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · 21 oktober 2026
Bestuursrecht Hof wijst verbod op concurrentie bij biogascentrales in India af: geen spoed en geschil te complex Drie bedrijven uit de SusBDe-groep, gevestigd in Zoetermeer, India en Singapore, ontwikkelen met een Cyprisch bedrijf biogascentrales in India. Het concept komt van SusBDe Royalties: uit gemeentelijk afval wordt biogas opgewekt, met technologie van het Nederlandse bedrijf Waste Treatment Technologies. Partijen legden hun samenwerking vast in een aandelenovereenkomst uit mei 2024, een addendum en een afspraak tegen het omzeilen van elkaar. Daarin staat ook een non-concurrentiebeding voor India.
SusBDe Royalties vindt dat de andere partijen die afspraken schenden. Zij wijst op de oprichting van Keva Green Energy India, een bedrijf dat volgens haar dezelfde activiteiten ontplooit als de gezamenlijke joint venture. Ook ligt het project in Kanpur volgens haar in het verkeerde bedrijf en heeft dat bedrijf een sublicentie gekregen voor de techniek, terwijl die techniek alleen door de joint venture gebruikt mag worden. In kort geding vroeg zij onder meer overdracht van aandelen, cijfers en een verbod op overtreding van het non-concurrentiebeding.
De voorzieningenrechter in Amsterdam wees in een vonnis van 3 juli 2026 een deel van de vorderingen toe: de levering van 5 procent van de aandelen in SusBDe Loc Nagpur en het verstrekken van kwartaalcijfers, op straffe van dwangsommen. Het verbod op concurrentie wees hij af. De drie bedrijven gingen in hoger beroep tegen de toegewezen onderdelen. SusBDe Royalties ging in incidenteel hoger beroep tegen de afwijzing van het verbod.
Tijdens de mondelinge behandeling op 21 augustus 2026 troffen partijen een schikking over de aandelen en de cijfers. Daardoor is het principaal hoger beroep vervallen. Over de proceskosten daarvan zeggen partijen niets, dus het hof laat iedere partij de eigen kosten dragen. Alleen het verbod op concurrentie bleef over, omdat partijen daarover niet tot overeenstemming kwamen.
Het hof stelt eerst vast dat het internationale karakter van de zaak geen probleem vormt. Het Nederlandse hof is bevoegd en Nederlands recht is van toepassing, onder meer omdat de overeenkomst dat zelf zo bepaalt.
Vervolgens oordeelt het hof dat het lastig te voorspellen is of een bodemrechter het verbod zou toewijzen. Partijen denken volstrekt verschillend over de betekenis van het project Kanpur in aanloop naar de overeenkomst, over de rol van de joint venture als ontwikkelaar en over de rol van Keva Green Energy als financieringsvehikel. Volgens de drie bedrijven was Kanpur uitdrukkelijk buiten de afspraken gehouden. Dat vergt een nadere uitleg van de overeenkomst, waarbij mogelijk getuigen moeten worden gehoord. Daarvoor is in een kort geding geen plaats.
Daar komt bij dat het spoedeisend belang ontbreekt. De drie bedrijven hebben onbetwist gesteld dat het project Kanpur stilligt in afwachting van financiering en dat Waste Treatment Technologies de afspraak tegen omzeiling inmiddels heeft opgezegd. Daarmee is niet aannemelijk dat een voorziening nu nodig is.
Het hof bekrachtigt het vonnis op dit punt en wijst het verbod dus af. SusBDe Royalties is in het incidenteel hoger beroep in het ongelijk gesteld en moet de proceskosten van die procedure betalen, vastgesteld op € 645, vermeerderd met € 198 voor nasalaris en wettelijke rente. In het principaal hoger beroep dragen partijen hun eigen kosten, en het hof verstaat dat de schikking de eerdere veroordelingen over de aandelen en de cijfers vervangt.
Gerechtshof Amsterdam · 13 oktober 2026
Civiel Recht Ondernemingskamer wijst deskundige aan voor waardebepaling aandelen in Bopaex-geschil In een geschil tussen aandeelhouders van Bopaex Investments B.V. heeft de Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam een deskundige aangewezen die moet berekenen wat de aandelen van een uittredende aandeelhouder waard zijn. Het gaat om ir. A.B. Sparrius CVA RV uit Amsterdam.
Achtergrond is een dubbel verzoek binnen het Bopaex-concern. Een in Duitsland woonachtige aandeelhouder wil uit Bopaex Investments B.V. treden en vraagt de rechter daarvoor te bepalen tegen welke prijs hij zijn aandelen overdraagt. Tegelijk heeft Bopaex Beheer- en Exploitatiemaatschappij B.V. verzocht om juist hem uit te stoten, zodat hij gedwongen zijn aandelen moet overdragen. In beide procedures draait het uiteindelijk om dezelfde vraag: wat zijn de aandelen waard?
Bij een eerdere beschikking van 6 oktober 2026 beval de Ondernemingskamer daarom een onderzoek naar de waarde van de aandelen die de verzoeker in Bopaex Investments B.V. houdt. Toen werd al besloten dat een nader aan te wijzen persoon dat onderzoek zou uitvoeren, maar de naam stond nog niet vast. Met de nu gegeven beschikking vult de Ondernemingskamer dat gat in.
Opvallend is dat de beschikking zelf geen inhoudelijke afweging bevat. Het gaat om een uitvoeringsbeslissing: de rechter had de opdracht al gegeven en benoemt nu de persoon die haar moet uitvoeren. Partijen, die zich laten bijstaan door advocaten uit Amsterdam, kunnen zich nu richten op het onderzoek van de deskundige. Een derde partij, een belanghebbende uit Haarlem, is niet verschenen.
De zaak is daarmee nog niet beslist. Pas als de deskundige zijn bevindingen heeft vastgelegd, kan de Ondernemingskamer oordelen over de prijs van de aandelen en over de vraag wie er uiteindelijk uit het bedrijf moet.
De Ondernemingskamer wijst ir. A.B. Sparrius CVA RV te Amsterdam aan als deskundige die de waarde van de aandelen in Bopaex Investments B.V. onderzoekt.
Gerechtshof Amsterdam · 20 oktober 2026
Civiel Recht; Ondernemingsrecht Hof houdt beslagen op aandelen EuroChem op, maar schrapt hoge proceskosten Twee bouwbedrijven uit de Tecnimont-groep voeren een groot geschil met het EuroChem-concern over een kunstmestfabriek in het Russische Kingisepp. De Italiaanse vennootschap Tecnimont en MT Russia vorderen in een arbitrageprocedure in Londen ruim € 818 miljoen van EuroChem. Om die vordering veilig te stellen legden zij in Nederland en België beslag op vermogen van EuroChem Group AG en de Nederlandse tussenholding EuroChem International. Aanleiding was dat EuroChem International op 6 november 2025 haar aandelen in het Belgische EuroChem Antwerpen overdroeg aan het Zwitserse moederbedrijf. Daardoor, zo stelden de bouwbedrijven, konden die aandelen niet langer indirect via de Nederlandse holding in beslag worden genomen. Volgens hen was de overdracht bedoeld om hun verhaal te frustreren.
De voorzieningenrechter in Haarlem verleende op 5 februari 2026 verlof voor de beslagen. Op 9 april 2026 hief dezelfde rechtbank ze weer op, omdat de bouwbedrijven het beslagverlof niet volledig hadden toegelicht. Zij hadden niet verteld dat kort daarvoor in Zwitserland een beslagprocedure was afgerond, waarin de Zwitserse rechter geen aanwijzingen zag dat EuroChem vermogen wegsluisde. Ook de verklaring dat EuroChem bereid was zich te verbinden tot informatie vooraf over overdrachten buiten de EU en Zwitserland, ontbrak. De bouwbedrijven moesten daarbij de werkelijke proceskosten van € 48.328,57 betalen. Tecnimont en MT Russia gingen in hoger beroep; EuroChem kwam in incidenteel beroep op om een hogere kostenvergoeding te krijgen. Het gerechtshof Amsterdam beslist in dit arrest.
Het hof oordeelt dat de bouwbedrijven inderdaad hun verplichting tot volledige en juiste informatie (artikel 21 Rv) hebben geschonden. Een beslagrekest moet alle procedures noemen die inzicht geven in de verhaalsmogelijkheden, ook buitenlandse. Dat de Zwitserse zaak over een andere rechtsvraag ging, maakt dat niet anders. Toch is die schending volgens het hof niet zwaar genoeg om de beslagen alleen daarom op te heffen. De Zwitserse uitspraak ging over vrees voor verduistering van vermogen, terwijl voor het grootste deel van de beslagen die vrees niet eens vereist is. Het hof acht niet aannemelijk dat de beslagrechter het verlof voor die beslagen zou hebben geweigerd.
De beslagen houden het hof echter om een andere reden niet overeind. De vordering waarvoor ze zijn gelegd, is volgens het hof summierlijk ondeugdelijk. Een conservatoir beslag is een bewarende maatregel en geen verhaal zelf. De aandelen in EuroChem Antwerpen zijn niet aan verhaal onttrokken: ze blijven in handen van EuroChem Group AG en beschikbaar voor verhaal als in de arbitrage een vordering wordt toegewezen. Het Zwitserse moederbedrijf staat bovendien onder Zwitsers staatstoezicht en onder sanctieregels, waardoor het die aandelen niet zomaar buiten de EU of Zwitserland kan brengen. Het enkele feit dat in Nederland eenvoudiger beslag kan worden gelegd dan in België of Zwitserland, maakt de overdracht niet nietig, vernietigbaar of onrechtmatig. Ook bij een afweging van belangen wint EuroChem: de bouwbedrijven houden voldoende verhaal, onder één schuldenaar, en daarnaast zijn in de Zwitserse zaak veel andere vermogensbestanddelen genoemd.
De volledige proceskostenveroordeling gaat wel van tafel. Daarvoor is alleen plaats bij buitengewone omstandigheden zoals misbruik van procesrecht of onrechtmatig handelen, en daar past volgens het hof terughoudendheid bij. Dat de bouwbedrijven de Zwitserse procedure verzwegen, is onvoldoende, mede omdat de vordering niet kansloos is. De gevraagde vergoeding van de kosten van de Belgische procedure wijst het hof af, omdat EuroChem geen spoedeisend belang had gesteld. Het hof bekrachtigt dus de opheffing van de beslagen en verlaagt de kostenveroordeling tot het gebruikelijke tarief.
Het hof bekrachtigt het vonnis, behalve de proceskostenveroordeling. Tecnimont en MT Russia moeten voor de eerste aanleg € 2.815,57 betalen in plaats van de werkelijke kosten. In het hoger beroep draagt iedere partij de eigen kosten. EuroChem moet de bouwbedrijven € 1.290 betalen voor het incidentele beroep dat het verloor.
Gerechtshof Amsterdam · 20 oktober 2026
Civiel Recht Ondernemingskamer legt Wingtech dwangsommen op tot € 300 miljoen om Nexperia-enquête te beschermen De Chinese techgroep Wingtech en zijn Hongkongse dochter Yuching hebben bij Nexperia, de Nijmeegse chipmaker, een Chinese rechter ingeschakeld om de Nederlandse enquêteprocedure over het bedrijf te laten eindigen. Wie dat tegenhoudt, moet volgens de Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam betalen: op straffe van dwangsommen van in totaal maximaal € 300 miljoen verbiedt de kamer Wingtech en Nexperia China onder meer de uitvoering van een Chinese rechterlijke beslissing die de bedrijfsvoering van Nexperia zou lamleggen.
De zaak draait om Nexperia Holding en Nexperia B.V., waar de Ondernemingskamer op 11 februari 2026 een onderzoek naar het beleid en de gang van zaken van heeft bevolen. Ook trof zij onmiddellijke voorzieningen: de toenmalige bestuurder werd geschorst, een door de kamer benoemde bestuurder (de OK-bestuurder) nam het roer over, en een beheerder kreeg de stemrechten op bijna alle aandelen. Sindsdien is het bedrijf feitelijk in tweeën gesplitst. Nexperia China en andere Chinese dochters hebben zich aan de invloed van de Nederlandse top onttrokken. Sinds 1 oktober 2025 levert Nexperia China geen eindproducten meer aan Nexperia en concurreert zij ermee, onder meer via eigen webwinkels.
Nexperia, gesteund door de OK-bestuurder, de OK-beheerder en de Staat (het ministerie van Economische Zaken), vroeg de kamer om aanvullende onmiddellijke voorzieningen. Aanleiding waren onder meer procedures die Wingtech in China voert. In de Dongguan-procedure vordert Wingtech dat Nexperia de Nederlandse enquêteprocedure intrekt, en bij weigering dat alle aandelen in Nexperia B.V. en haar dochters kosteloos aan Wingtech worden overgedragen, plus een schadevergoeding van CNY 8 miljard (ruim € 1 miljard). Op 2 november 2026 verbood de Chinese rechter bovendien, op straffe van een boete van CNY 100.000 per dag, om intellectuele-eigendomsrechten of andere vermogensbestanddelen van Nexperia over te dragen. Volgens Nexperia maakt dat het sluiten van licenties en het verkopen van producten onmogelijk.
Wingtech voerde verweer. Zij stelde onder meer dat het Nederlandse enquêterecht niet op haar van toepassing is omdat het om buitenlandse rechtspersonen gaat, dat het beginsel van 'comity of courts' (wederzijds respect tussen rechters van verschillende landen) terughoudendheid vergt, dat de gevraagde voorzieningen te onbepaald zijn en dat ze geen verband houden met de gronden voor twijfel aan een juist beleid. De voormalige bestuurder voerde aan dat hij zich om gezondheidsredenen niet meer met Wingtech bemoeit.
De Ondernemingskamer verwerpt die verweren. Wingtech en Yuching hebben vrijwillig aandelen verworven in een Nederlandse vennootschap en zijn daarom op grond van artikel 2:8 van het Burgerlijk Wetboek gebonden aan de eisen van redelijkheid en billijkheid. Dat enquêterecht niet rechtstreeks op hen van toepassing is, doet daaraan niets af. De kamer stelt vast dat Wingtech de Chinese dochters onder haar controle houdt, procedures voert om Nexperia te belemmeren en nieuwe samenwerkingspartners zoals het Indiase Tata Electronics bedreigt met aansprakelijkheid. Het vorderen van de intrekking van de enquête en van de aandelenoverdracht in de Dongguan-procedure noemt de kamer misbruik van recht en strijd met het recht op toegang tot de rechter. Ook het vragen en het ten uitvoer leggen van de Chinese voorlopige maatregelen van 2 november 2026 is volgens de kamer onrechtmatig. Het beginsel van 'comity of courts' maakt geen deel uit van het Nederlandse recht en de voorzieningen zijn niet gericht tegen Chinese rechterlijke uitspraken, maar tegen het gedrag van Wingtech. De voormalige bestuurder is nog bestuurder van Yuching en controleert Wingtech, dus ook tegen hem worden voorzieningen getroffen.
De algemene voorzieningen, zoals het gedogen van de taken van de OK-functionarissen, worden grotendeels toegewezen maar zonder dwangsom, omdat ze daarvoor te ruim zijn geformuleerd. Wél met dwangsom bekrachtigt de kamer enkele concrete geboden en verboden. Wingtech en Yuching moeten gedogen dat de OK-functionarissen een marktverkenning doen naar een langetermijnoplossing, ook bij mogelijke investeerders; de kamer wijst erop dat de huidige eigendomsstructuur de continuïteit van Nexperia kan bedreigen, onder meer omdat verlenging van de opschorting van de Amerikaanse '50%-rule' na 10 januari 2027 niet wordt verwacht. Zij moeten binnen zeven dagen de vorderingen in de Dongguan-procedure intrekken die strekken tot intrekking van de enquête en tot overdracht van de aandelen. De tenuitvoerlegging van de Chinese beslissing van 2 november 2026 is verboden, evenals het belemmeren van samenwerkingen, productie-uitbreiding, licenties en financiering van Nexperia. Tot slot moeten zij in elke nieuwe procedure tegen Nexperia en haar sleutelfiguren de beschikkingen van de Ondernemingskamer overleggen. Als de OK-functionarissen een oplossing voorstellen waar Wingtech niet achter staat, moeten zij ervoor zorgen dat deze aan de Nederlandse rechter kan worden voorgelegd.
De dwangsommen bedragen € 5 miljoen per overtreding of per dag voor de meeste voorzieningen en € 1 miljoen per keer voor het overleggen van de beschikkingen, met een totaalmaximum van € 300 miljoen. Dwangsommen tegen de Chinese bestuurders persoonlijk legt de kamer niet op, omdat hun handelen in beginsel aan de rechtspersonen wordt toegerekend. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad, er is geen proceskostenveroordeling en wat verder is verzocht wordt afgewezen.
Gerechtshof Amsterdam · 11 november 2026
Civiel Recht; Ondernemingsrecht