Jeugddetentie en taakstraf voor man (21) die explosie bij zonnestudio in Almelo liet plaatsen, niet terug in cel Op 7 augustus 2025 om ongeveer 03:55 uur ging bij een zonnestudio in het centrum van een woonwijk een zelfgemaakt explosief af. Omwonenden hoorden een harde knal en zagen een enorme flits. De onderkant van de deur was weggeblazen, de ruiten waren versplinterd en in de gang lagen glas en hout. Een deel van de voordeur was door het hele pand geblazen en lag bij de achterdeur. In een huis aan de overkant van de straat, op ongeveer 20 meter afstand, barstten zeven ruiten. De aanslag hoorde bij een groter politieonderzoek met de naam Koala25, naar meerdere incidenten in de zomer van 2025 rond dezelfde benadeelde. De zonnestudio was toen al verkocht, maar volgens de rechtbank was de explosie wel op haar gericht.
De verdachte, destijds net twintig jaar oud, bekende de feitelijkheden. Hij werd gevraagd iemand te regelen die tegen betaling een 'appel' zou zetten, dat is een explosief. Hij benaderde een andere man, gaf hem de instructie zwarte kleding te dragen en regelde de ontmoetingsplek bij een HEMA. Na de explosie kreeg hij het filmpje van de aanslag doorgestuurd. Toen dat was verwijderd, liet hij het terughalen. Van de 150 euro die hij kreeg, liet hij via zijn broer 130 euro aan de uitvoerder geven. De verdediging stelde dat hij slechts een doorgeefluik was.
Die lezing volgde de rechtbank niet. Zij oordeelde dat de verdachte voor, tijdens en na de explosie een actieve rol had en een onmisbare schakel was. Daarmee was er sprake van medeplegen. Ook het gevaar voor personen achtte de rechtbank bewezen. De zonnestudio zit in een oud houten pand dat vastzit aan een woning, en op dat tijdstip sliepen er mensen in de aangrenzende huizen. Een explosie bij een voordeur kan brand veroorzaken, en dat is levensbedreigend. Dat er in de zonnestudio zelf niemand was, deed daar niet aan af.
Op verzoek van de reclassering en De Jeugd- en Gezinsbeschermers paste de rechtbank het adolescentenstrafrecht toe. De verdachte heeft een laag verstandelijk niveau, is impulsief en beïnvloedbaar, en reageert goed op begeleiding. Hij is sinds februari 2026 geschorst en maakte sindsdien een positieve ontwikkeling door: hij werkt, woont begeleid en volgt behandeling. De rechtbank vond een lange onvoorwaardelijke straf in beginsel passend, maar wilde die ontwikkeling niet doorkruisen. De officier van justitie had vier jaar gevangenisstraf geëist, waarvan een jaar voorwaardelijk.
De rechtbank legde 300 dagen jeugddetentie op, waarvan 204 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. De 96 dagen die de verdachte al in voorarrest zat, gaan eraf, zodat hij niet terug de cel in hoeft. Aan het voorwaardelijke deel zijn bijzondere voorwaarden verbonden, zoals begeleiding door de jeugdreclassering, verblijf bij een begeleide woonvoorziening, dagbesteding en behandeling bij De Waag. Daarnaast kreeg hij de maximale taakstraf van 200 uur, met 100 dagen vervangende jeugddetentie als hij die niet uitvoert.
De vorderingen van de benadeelden kregen een beperkte uitkomst. De voormalige eigenares vorderde in totaal ruim € 213.000, maar kreeg alleen € 1.500 aan immateriële schade toegewezen. Ze lijdt aan een posttraumatische stressstoornis en een angststoornis. Groepsaansprakelijkheid voor alle incidenten uit het onderzoek nam de rechtbank niet aan, en voor het overige is zij niet-ontvankelijk. Twee anderen die schade vorderden, werden helemaal niet-ontvankelijk verklaard. Hun materiële schade was bij een ander ontstaan, en voor schokschade was de confrontatie met de explosie niet direct genoeg. De rechtbank legde de verdachte ook een schadevergoedingsmaatregel van € 1.500 op, zonder gijzeling bij niet-betaling.
Rechtbank Overijssel · 12 november 2026
Strafrecht 19-jarige krijgt 18 maanden jeugddetentie voor explosief bij zonnestudio, 3 maanden voorwaardelijk In de nacht van 7 augustus 2025, rond 03:55 uur, klonk in het centrum van een Overijssels dorp een harde knal bij een zonnestudio. Omwonenden zagen een enorme flits. De onderzijde van de deur was weggeblazen, de ruiten waren versplinterd en de gang van het houten pand lag vol glas en hout. Een deel van de voordeur was dwars door het pand geslingerd en lag bij de achterdeur. Bij het huis aan de overkant van de straat, op ongeveer 20 meter, barstten zeven ruiten.
De rechtbank Overijssel veroordeelt een inmiddels 20-jarige man voor het samen met anderen teweegbrengen van deze explosie. Hij was 19 toen hij tegen betaling een zelfgemaakte vuurwerkbom, een fles met grijs poeder en een Cobra 6, tegen de deur van de zonnestudio zette, aanstak en daarbij filmde voor zijn opdrachtgever. De zaak is een onderdeel van het grotere onderzoek Koala25, naar meerdere incidenten tussen 26 juni en 26 augustus 2025 die steeds tegen dezelfde vrouw waren gericht. Zij had de zonnestudio toen al verkocht, maar de explosie was volgens de rechtbank wel op haar gericht.
De man bekende de feitelijkheden. Zijn raadsman bepleitte alleen vrijspraak van het levensgevaar en het gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor personen. Dat verweer slaagt niet. De rechtbank wijst op de kracht van het explosief en op het tijdstip, midden in de nacht in een oude woonwijk. In de aangrenzende woningen en in de woning aan de overkant lagen mensen te slapen. Een explosie bij een voordeur kan bovendien brand veroorzaken, zeker in een houten pand met huizen dicht op elkaar. Dat in de zonnestudio zelf niemand was, doet daar niet aan af.
Bij de straf stelt de rechtbank vast dat het ernstig is dat de man voor geld een explosie plaatste zonder na te denken over de gevolgen voor anderen. Zo'n explosie veroorzaakt angst bij omwonenden en gebruikers en bij de samenleving in het algemeen. Ook weegt mee dat hij ten tijde van het feit in twee proeftijden liep en eerder is veroordeeld voor vermogens- en geweldsdelicten. Een gz-psycholoog stelde een stoornis in het gebruik van cannabis vast, met mogelijk ADHD. De rechtbank rekent het feit hem daarom in verminderde mate toe.
Opvallend is dat de rechtbank het jeugdstrafrecht toepast, ondanks het advies van de psycholoog en het laatste advies van de reclassering om het volwassenenstrafrecht te gebruiken. De man functioneert op de grens van zwakbegaafd, heeft een lage score op werkgeheugen, kan zijn financiën niet zelf beheren en oogde ter zitting jonger dan zijn leeftijd. De eerdere ondersteuning via Mazazorg bleek niet passend, zodat niet vaststaat dat een pedagogische aanpak niet werkt. Zijn spijt, zijn excuses en zijn openheid van zaken tellen positief mee.
De officier van justitie eiste vier jaar gevangenisstraf, waarvan een jaar voorwaardelijk. De rechtbank legt 18 maanden jeugddetentie op, waarvan 3 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, met aftrek van het voorarrest. De bijzondere voorwaarden uit het reclasseringsadvies gelden: meldplicht, een gedragsinterventie praktische vaardigheden, behandeling bij De Waag of een vergelijkbare zorgverlener, verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang, dagbesteding, meewerken aan schuldenaflossing en controle op middelengebruik. Daarnaast beveelt de rechtbank de tenuitvoerlegging van twee eerder voorwaardelijk opgelegde taakstraffen van elk 40 uur, die bij niet naar behoren verrichten worden vervangen door 20 dagen jeugddetentie per taakstraf.
Over de schade van drie benadeelde partijen beslist de rechtbank beperkt. De voormalige eigenaresse van de zonnestudio vorderde ruim € 213.000, maar krijgt alleen € 1.500 immateriële schade toegewezen. Groepsaansprakelijkheid voor de andere incidenten kan niet worden vastgesteld, het verlies van verdienvermogen is geen rechtstreekse schade van deze explosie, en bij de materiële posten is niet te herleiden welk deel uit deze explosie voortkomt. Twee andere benadeelden, die ook schokschade en materiële schade vorderden, zijn volledig niet-ontvankelijk: de materiële schade is bij een ander ontstaan en zij zijn niet direct met de explosie geconfronteerd. De man moet de € 1.500 betalen, met wettelijke rente vanaf 7 augustus 2025, en krijgt daarnaast de schadevergoedingsmaatregel opgelegd, zonder gijzeling.
Rechtbank Overijssel · 12 november 2026
Strafrecht Curaçaose partner moet Cg 98.635 terugstorten in nalatenschap, maar mag in woning blijven Een man uit Curaçao overleed in 2026, kort nadat hij kanker had gekregen. Hij liet een levenspartner met wie hij ongehuwd samenwoonde en twee dochters achter. Een testament was er niet: de notaris had wel een concept opgesteld, maar dat is nooit ondertekend. Over het geld op een gezamenlijke bankrekening en over de woning ontstond ruzie tussen de partner en de dochters.
Op de gezamenlijke bankrekening bij Maduro & Curiel's Bank (MCB) stond onder meer een eindafrekening van het salaris van de man, Cg 225.331,25, die zijn werkgever na zijn overlijden bijschreef. In de maanden daarna maakte de partner in totaal Cg 247.920 over naar haar eigen rekening. Een van de dochters liet conservatoir beslag leggen, een beslag dat dient om geld veilig te stellen zolang de rechter nog moet beslissen. Via een kort geding tegen de bank kwam zij te weten welke bedragen waren overgeschreven. De eigen rekeningen van de man bij MCB bevatten ongeveer Cg 1,8 miljoen. Beide dochters vorderden samen onder meer terugbetaling van de overgeschreven bedragen, rekening en verantwoording en ontruiming van de woning. De partner wilde juist dat de beslagen werden opgeheven.
Het gerecht gaf een voorlopig oordeel, zoals gebruikelijk in een kort geding. Eerst liet het de tweede dochter, die in België woont, zich aan de zijde van haar zus voegen, omdat zij als mede-erfgename belang heeft bij de uitkomst. De vordering tot rekening en verantwoording was volgens het gerecht achterhaald, omdat de dochter via de bank al alle rekeningafschriften had gekregen.
Bij het geld maakte het gerecht onderscheid. Wat vóór het overlijden op de gezamenlijke rekening was bijgeschreven, hoefde niet terug. Het gerecht achtte aannemelijk dat de man zijn salaris op die rekening liet storten om de partner over het geld te laten beschikken, nadat hij ziek bleek. Dat past bij het concepttestament, waarin hij haar onder meer een legaat van Cg 250.000 toedacht. Ook de overlijdensuitkering van Cg 126.696, die in de eindafrekening zat, was volgens een brief van de werkgever uitdrukkelijk bedoeld als steun voor de achterblijvende partner. Het restant van de eindafrekening, Cg 98.635, behoort volgens het gerecht voorlopig wel tot de nalatenschap.
Ontruiming van de woning wees het gerecht af. Op grond van artikel 4:28 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek mag de partner de woning en de inboedel negen maanden na het overlijden blijven gebruiken. Of artikel 4:30b BW haar nog verdergaande bescherming biedt, liet het gerecht in het midden. Partijen stemden ter zitting ermee in dat een deskundige een boedelbeschrijving opmaakt van onder meer de woning, de auto's en de inboedel.
Het gerecht veroordeelt de partner om Cg 98.635 terug te storten op de rekening van de overledene bij MCB. Dat kan door overboeking van het saldo van Cg 59.680 op de gezamenlijke rekening, aangevuld vanaf een eigen rekening van de partner. De conservatoire beslagen worden opgeheven onder de voorwaarde dat dit bedrag is bijgeschreven. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad en de overige vorderingen worden afgewezen. De proceskosten worden gecompenseerd, zodat iedere partij de eigen kosten draagt.
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · 6 november 2026
Civiel Recht Hof verlaagt bedrag bij verdeling huwelijksgemeenschap met € 201.875 na geschil over Gambiaanse woning Een man en een vrouw trouwden in 2013 in Gambia, zonder huwelijkse voorwaarden. Daardoor viel in beginsel alles wat ze voor of tijdens het huwelijk bezaten of schuldig waren in één gemeenschap van goederen. Na de scheiding ging het om de verdeling van die gemeenschap, met 3 juli 2023 als peildatum: de dag waarop het echtscheidingsverzoek bij de Nederlandse rechter werd ingediend. De rechtbank Amsterdam had bepaald dat de man de vrouw € 319.766,74 moest betalen. Hij ging daartegen in hoger beroep.
De zaak ligt bij het hof in hoger beroep tegen de beschikking van de rechtbank Amsterdam van 3 maart 2025. De vrouw vond dat de man niet ontvankelijk was, omdat hij het procesdossier uit eerste aanleg niet compleet had ingediend. Het hof erkende dat het dossier niet voldeed aan het procesreglement, onder meer omdat de beschikking van 28 augustus 2024 ontbrak. Dat was volgens het hof geen reden om het beroep af te wijzen: de stukken bevatten genoeg informatie, ontbrekende informatie komt voor risico van de man, en de vrouw had niet concreet gesteld dat zij door het ontbreken van stukken in haar verweer werd geschaad. Het verzoek van de man om aanhouding, zodat hij alsnog stukken kon indienen, wees het hof wel af wegens strijd met de goede procesorde.
Het grootste geschil ging over de verkoop van een woning in Gambia. De man had die vóór het huwelijk met eigen geld gekocht en in 2022 verkocht, in het zicht van de scheiding. Volgens hem viel de woning buiten de gemeenschap. Het hof oordeelde van niet: door het huwelijk in gemeenschap van goederen ging ook een woning die iemand eerder kocht deel uitmaken van de gemeenschap. De opbrengst belandde op twee Duitse bankrekeningen bij Sparkasse, waar op 30 mei 2022 in totaal € 84.245,64 op stond. De man stelde dat daar op de peildatum niets meer van over was, omdat hij het geld had besteed aan de zoon van de vrouw. Dat had hij volgens het hof moeten aantonen. Het hof ging er daarom van uit dat het volledige bedrag er nog stond. De man hoeft de vrouw daarvan de helft te betalen. De verwijzing naar een grote hoeveelheid bankafschriften was onvoldoende: het is niet aan de rechter om die door te zoeken.
Ook de twee Rabobankrekeningen (saldo € 14.859,71 en € 35.000,75) werden verdeeld, en de boot van de man, die het hof waardeerde op € 19.500 omdat het taxatierapport van de man ontbrak. Voor de auto rekende het hof met de inruilopbrengst van € 750. De vrouw kreeg de helft van de Allianz-levensverzekering van € 427,37. De lijfrenteverzekering bij Provinzial is zonder waarde aan de man toegedeeld. Een door de vrouw gestelde woning in [plaats B], een derde Rabobankrekening en een bankrekening in Gambia liet het hof buiten de verdeling, omdat de vrouw haar stellingen onvoldoende onderbouwde.
Bij de woonark, die in januari 2022 voor € 105.000 was verkocht, hield het hof rekening met € 24.000 aan kosten die de man voor de zoon van de vrouw had gemaakt: € 14.000 schoolgeld in Gambia en € 10.000 voor een studieaanvraag. Daardoor bleef € 81.000 over om te verdelen. De vrouw erkende ter zitting dat de man kosten voor haar zoon had betaald en betwistte de bedragen niet.
De vrouw trok haar verzoek over de inboedel in hoger beroep in. Voor de schulden (een huurschuld en een schuld aan DUO) bleef de rechtbankbeslissing overeind: elk draagt de helft, omdat niet vaststond wie wat had afgelost. De proceskosten zijn gecompenseerd. De man trok zijn verzoek om de werking van de bestreden beschikking te schorsen in, en werd daarin niet-ontvankelijk verklaard.
Het hof vernietigde de verdeling van de rechtbank en stelde de verdeling opnieuw vast. De man moet de vrouw € 117.891,75 betalen. Daarnaast draagt ieder de helft van de schulden die er op 3 juli 2023 waren.
Gerechtshof Amsterdam · 10 november 2026
Civiel Recht; Personen- En Familierecht Jeugdige uit Syrië krijgt 180 dagen jeugddetentie voor spoortrap en geweld, waarvan 115 dagen voorwaardelijk Een jongen van 16 trapte op 21 maart 2025 op het perron van station Oost-Souburg een man van achteren in de zij. Het slachtoffer viel van het perron op het spoor. De verdachte liep daarna weg en bekommerde zich niet meer om het slachtoffer. Dat er op dat moment geen trein naderde, was puur geluk.
De rechtbank Zeeland-West-Brabant beoordeelde in totaal zeven zaken, die ter zitting zijn gevoegd. Naast de trap op het spoor ging het om openlijke geweldpleging op 27 april 2025 in Middelburg. Een groep van zes jongens sloeg daar twee mannen met een lange wapenstok, een riem en vuisten en schopte hen. Verdachte is volgens de rechtbank een van die zes. De rechtbank baseerde dat op de verklaring van een medeverdachte, die hem als lid van de groep aanwees. Verdachte had dat zelf bij de politie ontkend. Bij die geweldpleging werd ook een telefoon, een bankpas, een OV-kaart, contant geld en een hotelpas van een van de slachtoffers gestolen. Dat bleef wel een gewone diefstal in vereniging: de rechtbank kon niet vaststellen dat het geweld met die diefstal verband hield.
De rechtbank achtte de poging tot zware mishandeling bewezen op grond van voorwaardelijk opzet. Een onverhoedse val van een perron op het spoor brengt volgens de rechtbank een reële kans op zwaar lichamelijk letsel met zich mee. Door iemand uit het niets van achteren te trappen, aanvaardde verdachte die kans bewust. Van vol opzet was geen sprake.
Verder bewees de rechtbank een winkeldiefstal in Goes (27 juni 2025), een winkeldiefstal bij Albert Heijn in Harderwijk (7 oktober 2025), het vernielen van een winkelruit in Middelburg (5 november 2025) en twee fatbike-diefstallen (25 januari en 29 augustus 2026). Bij de eerste fatbike-diefstal werden twee fatbikes, gereedschap en sleutels meegenomen. Een gestolen fiets met een AirTag werd teruggevonden bij een azc, waar camerabeelden verdachte en een medeverdachte op fatbikes toonden. De tweede diefstal ging gepaard met verbreking. Verdachte bekende een deel van de feiten.
De Raad voor de Kinderbescherming schat het recidiverisico hoog in. Er zijn grote zorgen op alle leefgebieden en verdachte onttrekt zich aan hulpverlening. Hij is op 5 september 2026 weggelopen bij de jeugdzorginstelling en verblijft op een onbekend adres; zijn ouders weten waar hij is maar delen dat niet. Verdachte was niet op de zitting en tegen hem is verstek verleend. De rechtbank vond de eis van de officier van justitie passend, ook omdat die de hulpverlening tot uiting brengt.
De rechtbank legde een jeugddetentie van 180 dagen op, waarvan 115 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. Het voorarrest wordt in mindering gebracht, zodat verdachte niet terug hoeft naar een justitiële jeugdinrichting. De bijzondere voorwaarden zijn medewerking aan diagnostiek en behandeladviezen en naleving van de aanwijzingen van de jeugdreclassering en de jeugdzorginstelling. Verdachte moet het slachtoffer van de geweldpleging en diefstal € 750 betalen (€ 100 materiële en € 650 immateriële schade), hoofdelijk met zijn mededaders, en het slachtoffer van de spoortrap € 1.500 immateriële schade, beide met wettelijke rente. De rechtbank legde daarnaast schadevergoedingsmaatregelen op; omdat verdachte minderjarig was, is de gijzeling vastgesteld op 0 dagen.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 13 november 2026
Strafrecht; Materieel Strafrecht