mr. August Van

August Van werd geboren in 1963 en studeerde rechten aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, waar hij in 1988 zijn doctoraal behaalde. Aansluitend zette hij zijn academische loopbaan voort aan dezelfde universiteit, wat uitmondde in een promotie op het proefschrift over onzekerheid over daderschap en causaliteit, in november 1995 bekroond met de doctorstitel. Zijn juridische vorming combineert daarmee een brede civielrechtelijke grondslag met een diepgaande specialisatie in aansprakelijkheid en causaliteitsvragen.

Na zijn promotie werd Van op 9 januari 1996 beëdigd als advocaat. Hij trad vrijwel direct in dienst bij Beer Advocaten in Amsterdam, het kantoor waar hij zich toelegde op de behartiging van letselschadeslachtoffers. Na een eerste periode bij Beer maakte hij de overstap naar SAP Letselschade Advocaten, waar hij gedurende zeven jaar werkzaam was. Daarna keerde hij terug naar Beer Advocaten, waar hij opnieuw aan de slag ging en tot 2025 bleef. In 2001 begon hij daarnaast zijn loopbaan aan de Vrije Universiteit Amsterdam, aanvankelijk als postdoctoraal onderzoeker aan de rechtenfaculteit en later als universitair docent aansprakelijkheidsrecht, een functie die hij tot op heden bekleedt. In oktober 2025 richtte hij samen met jurist Dalila Salhi het kantoor Van Letselschade Advocaten & Mediation op, dat zich vestigt in Amsterdam en zich richt op belangenbehartiging van letselschadeslachtoffers.

Van staat cliënten bij in uiteenlopende letselschadezaken, waarbij medisch-juridische vraagstukken en causaliteitskwesties vaak een centrale rol spelen. In een civiele procedure bij de rechtbank Midden-Nederland in mei 2025 verzocht hij namens zijn cliënt om benoeming van een verzekeringsgeneeskundige. De rechtbank wees dat verzoek toe en bepaalde daarbij dat de deskundige mocht voortbouwen op het rapport van een eerder ingeschakelde psychiater, in weerwil van het standpunt van de verwerende partij. In een zaak bij de rechtbank Amsterdam uit oktober 2024 vertegenwoordigde hij een eiser in een letselschadeprocedure waarbij niet-objectiveerbare klachten centraal stonden. Hoewel een medisch causaal verband tussen de klachten en het bedrijfsongeval niet kon worden vastgesteld, erkende de rechter wél een juridisch causaal verband op basis van de overgelegde deskundigenrapporten. Eerder trad Van op als advocaat van de eiseres in de Taxibuszaak, een spraakmakende procedure over de vergoeding van shockschade, en behartigde hij de belangen van gedupeerden in onder meer de tabaksclaims, de legionellaclaims en de Implanonclaims.

Van is lid van de Vereniging van Letselschade Advocaten (LSA). Zijn kantoor beschikt over het Nationaal Keurmerk Letselschade van De Letselschaderaad. Samen met de toenmalige VU-hoogleraar Arno Akkermans ontwikkelde hij de zogeheten IWMD-vraagstelling, een gestandaardiseerde vraagstelling voor medische deskundigen in het civiele aansprakelijkheidsrecht die inmiddels breed in de praktijk wordt gehanteerd. Daarnaast is hij al meer dan twintig jaar redacteur van het Tijdschrift voor Vergoeding Personenschade (TVP). Hij was lid van de Commissie Wetgeving van Advocaten Slachtoffers Personenschade (ASP) en was van 2018 tot 2019 lid van De Letselschaderaad.