mr. Amelie Borel Rinkes

Over haar formele scholing zijn weinig details bekend. Wel voltooide zij haar juridische opleiding en behaalde zij haar masterdiploma in de rechten.

Borel Rinkes werd op 27 februari 2019 beëdigd als advocaat. Zij bouwde vervolgens haar loopbaan op bij het kantoor Stibbe, waar zij zich in toenemende mate bezighield met strafrechtzaken en bijzonder met vraagstukken die de bescherming van communicatie en het verschoningsrecht betreffen. Dit werkveld plaatste haar in de positie om zich te verdiepen in de spanningen die ontstaan wanneer bedrijven zelfonderzoeken uitvoeren onder begeleiding van hun juridisch adviseurs.

In haar praktijk vertegenwoordigde Borel Rinkes verweerders in civiele procedures waar strafrechtelijke onderzoeken of geheimhoudingsplichten een rol speelden. In verscheidene zaken stelde zij zich op in voorlopige getuigenverhoren waarbij verschoningsrechten ter discussie stonden — onder meer op grond van de Wet Politiegegevens, de Wet Justitiële en Strafvorderlijke Gegevens en artikel 67 van de Algemene Wet inzake Rijksbelastingen. Deze zaken betroffen het verhoor van voormalige ambtenaren en belastingfunctionarissen over contacten met werknemers in het kader van strafrechtelijk onderzoek naar werkgevers. Borel Rinkes voerde beroepen gericht op erkenning van verschoningsrechten, betwistte beperkingen daarop en beriep zich op de marginale toets die rechtbanken moeten hanteren. Haar werkwijze concentreerde zich op de juridische grondslag van weigering getuigen te horen en het vragen daarvan op basis van wettelijk erkende vertrouwensrelaties.

Borel Rinkes draagt bij aan het maatschappelijke debat over integriteit en regelgeving. Zij publiceerde in de Stibbe Corporate Criminal Law blog over het belang van het verschoningsrecht in zelfonderzoeken naar fraude en corruptie. Daarin betoogde zij dat het verschoningsrecht van de advocaat intact moet blijven als bedrijven onderzoeken instellen, omdat het juist de naleving en het zelfonderzoek bevordert. Dit stuk plaatst haar onder juristen die de spanning tussen transparantie en juridische bescherming kritisch aanwijzen.