mr. Cees Graafland

Graafland voltooide zijn rechtenstudie aan de Universiteit Utrecht, waar hij in 2009 zijn bachelordiploma behaalde. Aansluitend studeerde hij fiscaal recht aan de Universiteit van Amsterdam, waar hij in 2011 zijn master (LLM) afrondde. Ter verdieping van zijn fiscale expertise behaalde hij tussen 2012 en 2015 zijn inschrijving bij de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs (NOB). In de periode 2015 tot 2018 doorliep hij de Beroepsopleiding Advocaten, waarna hij werd ingeschreven aan de Nederlandse orde van advocaten. In 2018 en 2019 voltooide hij bij European Fiscal Studies een postmaster indirecte belastingen. In 2020 volgde hij daarnaast het MBA Highlights Programme aan INSEAD.

Graafland begon zijn loopbaan in 2011 bij Begeer Accountants & Fiscalisten, waar hij werkzaam was als fiscaal adviseur. In 2012 maakte hij de overstap naar Brada Abeln LLP, waar hij tot 2014 als belastingadviseur werkte. Daarna trad hij in dienst bij het kantoor Stibbe in Amsterdam, aanvankelijk als fiscaal jurist en later als senior medewerker binnen de belastingpraktijk. Hij werd op 19 augustus 2015 beëdigd als advocaat. Bij Stibbe bouwde hij zijn kennis op het gebied van M&A en vastgoedtransacties verder uit. Eind 2020 maakte hij de overstap naar Osborne Clarke in Amsterdam, waar hij in mei 2023 werd bevorderd tot associate director binnen het tax team. In 2025 sloot hij zich aan bij Woodland Tax in Gouda, het kantoor dat in 2021 werd opgericht door fiscaal adviseur Jacco Bosland.

Bij Woodland Tax staat Graafland cliënten bij in uiteenlopende fiscale vraagstukken rond bedrijfsovernames, vastgoedtransacties en herstructureringen. In zijn eerdere praktijk bij Osborne Clarke adviseerde hij ondernemingen over de fiscale structurering van investeringen, waaronder vastgoedfondsvehikels en de optimalisatie van aandeelhoudersstructuren. Zijn ervaring strekt zich uit tot internationale belastingvraagstukken die samenhangen met grensoverschrijdende transacties. In een civielrechtelijke procedure bij de Rechtbank Rotterdam in 2018 trad hij op als gemachtigde namens een eisende partij in een geschil over de afkoop van een levensverzekering. In die zaak werd een beroep op vernietiging op grond van artikel 1:345 BW afgewezen, maar erkende de rechter wel dat de wederpartij haar zorgplicht had geschonden.