mr. Hetty Dijkstra

Voordat Dijkstra rechten ging studeren, was zij werkzaam in de hulpverlening aan mishandelde vrouwen. Tijdens haar rechtenstudie vervulde zij de rol van coördinator bij de Kinder- en Jongerenrechtswinkel. Na het behalen van haar rechtendiploma voltooide zij in beide kernrechtsgebieden van haar praktijk de specialistenopleiding: zowel voor strafrecht en jeugdstrafrecht als later voor slachtofferadvocatuur. Aansluitend volgde zij ook de specialistenopleiding op het gebied van slachtofferrecht, waarmee zij haar deskundigheid op dit terrein formeel verankerde.

Dijkstra werd op 13 januari 1993 beëdigd als advocaat en bouwde in de jaren daarna een brede strafrechtpraktijk op, waarbij zij zich aanvankelijk voornamelijk richtte op de bijstand aan verdachten in straf- en jeugdstrafzaken. Na ruim twintig jaar in die rol breidde zij haar praktijk uit met de vertegenwoordiging van slachtoffers en nabestaanden binnen het strafproces. Gedurende een aantal jaren combineerde zij haar advocatenpraktijk met een functie als rechter, waarna zij ervoor koos zich volledig op de bijstand aan cliënten te concentreren. Thans is zij als partner verbonden aan Dijkstra & Jager advocaten in strafzaken, het kantoor dat zij mede oprichtte.

De praktijk van Dijkstra kenmerkt zich door de combinatie van twee perspectieven binnen het strafproces: die van de verdachte en die van het slachtoffer of de nabestaande. In een zaak die in februari 2026 voor de rechtbank Midden-Nederland diende, stond zij namens het openbaar ministerie de nabestaanden bij van een elfjarig meisje dat om het leven was gebracht. De verdachte werd vanwege ontoerekeningsvatbaarheid wegens psychose ontslagen van rechtsvervolging, waarna de rechtbank een tbs-maatregel met dwangverpleging oplegde — een uitkomst die nabestaanden eerder ook in een andere ernstige zaak nastreefden, waarbij de familie van slachtoffer Dunja in hoger beroep alsnog een tbs-oplegging bewerkstelligde. In een zaak die in november 2025 voor het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden speelde, was Dijkstra als raadsvrouw betrokken bij een procedure over dood door schuld in het verkeer, waarbij het hof roekeloosheid als schuldvorm vaststelde en affectieschade toekende aan de zus van het slachtoffer op grond van een bijzonder hechte relatie die de gewone band tussen broers en zussen oversteeg. Dijkstra voerde in die zaak ook het verweer omtrent de wettelijke hardheidsclausule, die het hof gegrond achtte.

Dijkstra is lid van de Nederlandse Vereniging Specialisten Slachtoffer Advocaten (NVSSA), het Landelijk Advocaten Netwerk Gewelds- en Zeden Slachtoffers (LANGZS), de Utrechtse werkgroep strafrecht, Verplichte Zorg Advocaten Midden Nederland en de Vereniging Psychiatrie Advocaten Nederland. Daarnaast is zij aangesloten bij de werkgroep Juridische Opvang van Slachtoffers van Seksuele Geweldsmisdrijven (JOSS), die slachtoffers van zedendelicten direct en kosteloos rechtsbijstand verleent.