mr. Erik Wolter

Over de opleiding van Wolter zijn geen nadere gegevens beschikbaar. Hij werd op 13 februari 1996 beëdigd als advocaat, wat een rechtenstudie en kantoorstage vooronderstelt.

Wolter werd op 13 februari 1996 beëdigd als advocaat. In de bijna drie decennia die volgden bouwde hij zijn praktijk op in Amsterdam, waar hij kantoor houdt in de wijk Bos en Lommer. Zijn werkterrein ligt hoofdzakelijk in het bestuursrecht en het sociaal-zekerheidsrecht, aangevuld met strafrechtelijke zaken. In zijn loopbaan heeft hij meer dan 190 procedures gevoerd, waarbij hij zijn cliënten bijstond bij zowel rechtbanken als de Centrale Raad van Beroep.

Wolters cliënten zijn veelal mensen die na ziekte of een arbeidsongeval een WIA-uitkering aanvragen of van wie een eerder toegekende uitkering wordt herzien. In dergelijke zaken draait veel om de medische grondslag van het besluit van het UWV en de vraag of het verzekeringsartsenonderzoek zorgvuldig is uitgevoerd. Zo vertegenwoordigde hij een appellant bij wie het UWV had geweigerd een WIA-uitkering toe te kennen op grond van minder dan 35 procent arbeidsongeschiktheid. Pas in hoger beroep, bij de Centrale Raad van Beroep, bleek dat een zorgvuldig medisch onderzoek had ontbroken; de Raad oordeelde in mei 2025 dat alsnog een afdoende medische onderbouwing was gegeven en kende vergoeding van proceskosten en griffierecht toe. In een andere procedure, eveneens bij de Centrale Raad in 2025, betrof het een verzoek om schadevergoeding wegens een onrechtmatig besluit; de Raad oordeelde dat de cliënt onvoldoende had aangetoond dat hij vanwege psychische klachten niet in staat was geweest tijdig voor zijn belangen op te komen, en wees het verzoek af. Wolter is ook bekend vanuit journalistiek onderzoek naar de werkwijze van het externe keuringsbureau Psyon, dat door het UWV wordt ingeschakeld bij complexe arbeidsongeschiktheidszaken. Tegenover dagblad Trouw en De Groene Amsterdammer verklaarde hij dat hij in uiteenlopende zaken, met verschillende cliënten en verschillende behandeldiagnoses, steeds dezelfde diagnose van Psyon terugziet: een ongespecificeerde aanpassingsstoornis.