Taakstraf voor man die pornofoto's van overleden dochter van vrouw naar haar stuurde Een man uit Rotterdam stuurde op 9 juli 2025 pornografische foto's van zichzelf en van de kort daarvoor overleden dochter van een vrouw naar die vrouw. Zij had daar niet om gevraagd. De vrouw voelde zich diep gekwetst en was bang dat de man de foto's ook aan anderen zou sturen. Ze ervoer het bovendien als een gebrek aan respect voor haar overleden dochter, die nooit zou hebben gewild dat haar moeder zulke foto's te zien kreeg.
Het gerechtshof Den Haag behandelde de zaak in hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Rotterdam van 10 maart 2026. De politierechter had de man in eerste aanleg al veroordeeld tot een taakstraf van 70 uren. De man ging in hoger beroep. De advocaat-generaal vroeg het hof het vonnis te bevestigen. Het hof vernietigde het vonnis toch, omdat het een iets andere bewezenverklaring formuleerde dan de politierechter. Wat meer of anders was tenlastegelegd, achtte het hof niet bewezen, en daarvan sprak het de man vrij.
Bij de straf woog het hof de ernst van het feit zwaar mee. De man heeft de eerbaarheidsgevoelens van het slachtoffer diep gekwetst, en dat rekent het hof hem zwaar aan. Hij is eerder vele malen veroordeeld, maar niet voor feiten als dit. Uit het advies van Reclassering Nederland bleek dat er geen recent delictpatroon is: de laatste veroordeling in Nederland dateert uit 2017. Wel kwam de man het afgelopen jaar weer vaker in beeld bij politie en justitie. Na jaren dakloosheid woont hij sinds maart 2025 in een huurwoning in het project Housing First, met wekelijkse begeleiding. De reclassering schatte het risico op herhaling in als gemiddeld en adviseerde een straf zonder bijzondere voorwaarden. Een cocaïneverslaving speelt mee, maar volgens de reclassering is dat gebruik niet delictgerelateerd en is nu geen interventie nodig.
Ook de schadevergoeding kwam aan bod. De vrouw eiste € 500 voor immateriële schade. De verdediging wilde haar niet-ontvankelijk laten verklaren en vroeg anders om een forse matiging. Het hof wees het bedrag toe op grond van artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek. Die bepaling geeft een bloedverwant tot in de tweede graad recht op een billijke vergoeding als de nagedachtenis van een overledene wordt aangetast. Door pornografische foto's van haar overleden dochter te sturen tastte de man de nagedachtenis van de dochter aan, en wel op een manier waarvoor zij zelf, als ze nog had geleefd, schadevergoeding had kunnen eisen.
Het hof veroordeelde de man tot een taakstraf van 70 uren, te vervangen door 35 dagen hechtenis als hij die niet naar behoren verricht. Daarnaast moet hij € 500 schadevergoeding betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 9 juli 2025. Het hof legde hem ook de schadevergoedingsmaatregel op: hij moet dat bedrag aan de Staat betalen ten behoeve van het slachtoffer, met gijzeling van ten hoogste 5 dagen als dwangmiddel. Betaalt hij op een van beide manieren, dan vervalt de andere verplichting.
Gerechtshof Den Haag · 13 november 2026
Strafrecht Jeugdige uit Syrië krijgt 180 dagen jeugddetentie voor spoortrap en geweld, waarvan 115 dagen voorwaardelijk Een jongen van 16 trapte op 21 maart 2025 op het perron van station Oost-Souburg een man van achteren in de zij. Het slachtoffer viel van het perron op het spoor. De verdachte liep daarna weg en bekommerde zich niet meer om het slachtoffer. Dat er op dat moment geen trein naderde, was puur geluk.
De rechtbank Zeeland-West-Brabant beoordeelde in totaal zeven zaken, die ter zitting zijn gevoegd. Naast de trap op het spoor ging het om openlijke geweldpleging op 27 april 2025 in Middelburg. Een groep van zes jongens sloeg daar twee mannen met een lange wapenstok, een riem en vuisten en schopte hen. Verdachte is volgens de rechtbank een van die zes. De rechtbank baseerde dat op de verklaring van een medeverdachte, die hem als lid van de groep aanwees. Verdachte had dat zelf bij de politie ontkend. Bij die geweldpleging werd ook een telefoon, een bankpas, een OV-kaart, contant geld en een hotelpas van een van de slachtoffers gestolen. Dat bleef wel een gewone diefstal in vereniging: de rechtbank kon niet vaststellen dat het geweld met die diefstal verband hield.
De rechtbank achtte de poging tot zware mishandeling bewezen op grond van voorwaardelijk opzet. Een onverhoedse val van een perron op het spoor brengt volgens de rechtbank een reële kans op zwaar lichamelijk letsel met zich mee. Door iemand uit het niets van achteren te trappen, aanvaardde verdachte die kans bewust. Van vol opzet was geen sprake.
Verder bewees de rechtbank een winkeldiefstal in Goes (27 juni 2025), een winkeldiefstal bij Albert Heijn in Harderwijk (7 oktober 2025), het vernielen van een winkelruit in Middelburg (5 november 2025) en twee fatbike-diefstallen (25 januari en 29 augustus 2026). Bij de eerste fatbike-diefstal werden twee fatbikes, gereedschap en sleutels meegenomen. Een gestolen fiets met een AirTag werd teruggevonden bij een azc, waar camerabeelden verdachte en een medeverdachte op fatbikes toonden. De tweede diefstal ging gepaard met verbreking. Verdachte bekende een deel van de feiten.
De Raad voor de Kinderbescherming schat het recidiverisico hoog in. Er zijn grote zorgen op alle leefgebieden en verdachte onttrekt zich aan hulpverlening. Hij is op 5 september 2026 weggelopen bij de jeugdzorginstelling en verblijft op een onbekend adres; zijn ouders weten waar hij is maar delen dat niet. Verdachte was niet op de zitting en tegen hem is verstek verleend. De rechtbank vond de eis van de officier van justitie passend, ook omdat die de hulpverlening tot uiting brengt.
De rechtbank legde een jeugddetentie van 180 dagen op, waarvan 115 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. Het voorarrest wordt in mindering gebracht, zodat verdachte niet terug hoeft naar een justitiële jeugdinrichting. De bijzondere voorwaarden zijn medewerking aan diagnostiek en behandeladviezen en naleving van de aanwijzingen van de jeugdreclassering en de jeugdzorginstelling. Verdachte moet het slachtoffer van de geweldpleging en diefstal € 750 betalen (€ 100 materiële en € 650 immateriële schade), hoofdelijk met zijn mededaders, en het slachtoffer van de spoortrap € 1.500 immateriële schade, beide met wettelijke rente. De rechtbank legde daarnaast schadevergoedingsmaatregelen op; omdat verdachte minderjarig was, is de gijzeling vastgesteld op 0 dagen.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 13 november 2026
Strafrecht; Materieel Strafrecht Verslaafde dief na reeks inbraken vrijwel volledig voorwaardelijk gestraft: 60 dagen cel in plaats van 18 maanden Een man uit Helmond pleegde in ongeveer een maand tijd een reeks diefstallen. Hij sloeg autoruiten in, klom een erf op, pinde met gestolen bankpassen en nam een portemonnee mee die hij had gevonden. Ook had hij een revolver voorhanden. Zijn motief was volgens de rechtbank zijn basecoke-verslaving, die hij kennelijk wilde bekostigen met zijn buit.
De rechtbank Oost-Brabant verklaart elf feiten bewezen. Op 24 juli 2026 werd de man in Oss aangetroffen als bestuurder van een auto die veertien uur eerder was gestolen. Hij gaf daar geen aannemelijke verklaring voor. Een fietser die bij de diefstal was gezien had hetzelfde postuur als hij, en hij droeg bij zijn aanhouding een pet die overeenkwam met die van de fietser. Daarom nam de rechtbank aan dat hij de auto zelf had weggenomen. Verder gaat het om een diefstal door braak uit een woning, een poging tot diefstal uit een auto, diefstal van een jas en portemonnee in Schinveld, onbevoegd pinnen met de passen van twee slachtoffers en het voorhanden hebben van een .22 revolver.
Bij het pinnen verschilde de rechtbank van mening met de officier van justitie, die daarvoor geen bewijs zag. De rechtbank vond het bewijs in onderlinge samenhang wel voldoende. Ook bij de poging tot diefstal volgde de rechtbank de verdediging niet. Die stelde dat de man mogelijk alleen de auto wilde vernielen. De rechtbank leidde uit zijn werkwijze bij de eerdere diefstallen af dat hij goederen wilde stelen. Hij had immers ook steeds de zijruit ingeslagen.
De officier van justitie eiste 24 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk. De rechtbank vindt dat de ernst en het aantal feiten in beginsel een veel langere onvoorwaardelijke straf rechtvaardigen dan de tijd die de man al in voorarrest zat. Toch kiest zij voor speciale preventie. Nadat zijn voorlopige hechtenis op 21 september 2026 was geschorst, woont en werkt de man op een veeboerderij in Grave. Alle urinecontroles zijn schoon gebleven, en de reclassering ziet daarin een beschermende factor. Volgens de rechtbank zou een langere gevangenisstraf die prille positieve lijn doorkruisen en de kans op herhaling juist vergroten. Dat de man de feiten pleegde tijdens de proeftijd van twee eerdere veroordelingen, weegt zij mee in zijn nadeel.
De rechtbank legt 720 dagen gevangenisstraf op, waarvan 660 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Het onvoorwaardelijke deel van 60 dagen is gelijk aan zijn voorarrest. Aan het voorwaardelijke deel verbindt zij de bijzondere voorwaarden van de reclassering, waaronder ambulante verslavingsbehandeling, verblijf bij NovaFarm-Grip, een drugs- en alcoholverbod met controles en meewerken aan schuldhulpverlening. Daarbovenop volgt een taakstraf van 320 uur, die bij verzuim wordt vervangen door 160 dagen hechtenis. Omdat het om meerdere feiten tegelijk gaat, mag de taakstraf boven de 240 uur uitkomen.
Ook de benadeelde partijen komen aan bod. De man moet € 250 betalen aan een slachtoffer van een diefstal in Oss, € 77,30 aan een slachtoffer van onbevoegd pinnen en € 177,50 aan een ander slachtoffer, steeds met wettelijke rente. Twee eigenaren van de gestolen auto zijn niet-ontvankelijk in hun claim, omdat zij hun schade niet onderbouwden. Zij kunnen die bij de burgerlijke rechter aanbrengen. De voorlopige hechtenis van de man eindigt per direct.
Rechtbank Oost-Brabant · 16 november 2026
Strafrecht Hof matigt celstraf voor mishandeling in coffeeshop met 6 dagen vanwege trage berechting Op 6 mei 2023 raakte een medewerker van een coffeeshop in Amsterdam met een man in discussie bij de deur van de zaak. De man was agressief toen hem iets niet aanstond. Camerabeelden laten zien dat de medewerker plotseling naar achteren stapt, terwijl een grijs blok ter grootte van een hand, een stuk tegel, van buiten naar binnen vliegt en zijn linker onderarm raakt. Het slachtoffer hield er een klein rood wondje aan over. De man pleegde ook vernieling en verzette zich bij zijn aanhouding, wat de rechter wederspannigheid noemt.
Het gerechtshof Amsterdam behandelde de zaak in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 19 oktober 2023. De rechtbank had de verdachte toen veroordeeld voor mishandeling, vernieling en wederspannigheid en hem twee maanden gevangenisstraf opgelegd. Van een vierde tenlastegelegd feit sprak de rechtbank hem vrij. Tegen die vrijspraak kan een verdachte volgens de wet geen hoger beroep instellen, dus het hof verklaarde hem op dat onderdeel niet-ontvankelijk.
Het hof sloot zich aan bij het oordeel van de rechtbank over wat bewezen was, en bevestigde het vonnis behalve voor de straf. Wel verbeterde het de kwalificatie van het feit waarbij de verdachte zich verzette bij zijn aanhouding tot wederspannigheid, meermalen gepleegd. Ook vulde het de bewijsmiddelen aan met zijn eigen waarneming van de camerabeelden en foto's uit het dossier. Daaruit blijkt dat het blok de onderarm van de medewerker raakte op de plek waar de wond zichtbaar is.
Bij de straf woog het hof mee dat de verdachte geweld gebruikte tegen een coffeeshopmedewerker, tegen eigendommen van de zaak en tegen het openbaar gezag. Hij toonde geen respect voor anderen en hun spullen. Strafverzwarend was dat hij eerder onherroepelijk was veroordeeld voor een mishandeling en een bedreiging. De advocaat-generaal eiste 54 dagen gevangenisstraf. De raadsman vroeg om een straf die korter is dan de tijd die de verdachte al in voorarrest zat. Het hof vond in beginsel 60 dagen onvoorwaardelijk passend.
De redelijke termijn voor berechting is in hoger beroep overschreden. De verdachte stelde op 24 oktober 2023 hoger beroep in en het hof wees pas op 13 november 2026 arrest, zodat de termijn met 1 jaar en 3 weken is overschreden. Daarom matigde het hof de straf van 60 naar 54 dagen.
Het hof veroordeelde de verdachte tot een gevangenisstraf van 54 dagen, met aftrek van het voorarrest. De gijzeling die hoort bij de schadevergoedingsmaatregel stelde het op ten hoogste 12 dagen. Het schorste bevel voorlopige hechtenis is opgeheven.
Gerechtshof Amsterdam · 13 november 2026
Strafrecht Rechtbank houdt Somalische man in ISD-maatregel: recidiverisico blijft hoog Een 33-jarige Somalische man zit sinds oktober 2025 in een ISD-maatregel, de maatregel voor stelselmatige daders. Die is bedoeld om de maatschappij te beveiligen en herhaling van strafbare feiten te stoppen. Zijn verblijf in het justitieel complex verloopt moeizaam. Hij zit nog op een crisisafdeling van het Penitentiair Psychiatrisch Centrum, een afdeling voor gedetineerden met psychische problemen, en is pas op 6 oktober 2026 op de wachtlijst gezet voor een afdeling waar minder zorg wordt geboden.
De verdediging vroeg op 22 juli 2026 om een tussentijdse beoordeling van de maatregel. Op de zitting van 30 oktober 2026 pleitte de raadsman dat voortzetting niet langer zinvol is. Volgens hem stagneert het traject: na de overplaatsing duurde het bijna vijf maanden voor het onderzoek naar nadere diagnostiek begon, en het uitgestippelde traject is nooit van de grond gekomen. Als de resultaten bekend zijn, is de maatregel van twee jaar al bijna voorbij. Ook het perspectief op een traject buiten de gevangenis is volgens hem onzeker, en dat is niet aan zijn cliënt te wijten. Verder vindt de verdediging het recidivegevaar verwaarloosbaar klein.
Het justitieel complex adviseerde de maatregel voort te zetten. Zou de maatregel nu eindigen, dan gaat de man uit zorg en is het recidiverisico hoog. Een neuropsychologisch onderzoek is in de week van 12 oktober 2026 afgerond en wordt nog verwerkt. Op basis daarvan kan een indicatie voor de Wet langdurige zorg worden aangevraagd. Dat is nodig omdat de man geen band heeft met een gemeente. Met die indicatie kan hij landelijk worden aangemeld en kan de aanmelding bij het Leger des Heils Midden-Nederland opnieuw worden geopend. De senior casemanager vertelde op de zitting dat de uitkomsten van het onderzoek binnen vier weken klaar zijn en dat de aanvraag daarna nog zes weken duurt. Behandeling voor zijn verslaving en gedrag en sportlessen zijn stopgezet omdat hij niet goed meewerkte. De officier van justitie concludeerde ook tot voortzetting.
De rechtbank volgt dat. Ze toetst of beëindiging zou leiden tot onveiligheid, overlast of verloedering van het publieke domein, en of voortzetting niet zinvol is door een omstandigheid die buiten de macht van de veroordeelde ligt. Het recidiverisico is hoog, de behandeling is nog niet goed op gang gekomen en er is onvoldoende stabiliteit op de verschillende leefgebieden. Volgens de rechtbank is dat vooral aan zijn eigen gedrag en gebrek aan medewerking te wijten. De stelling dat de voortgang stagneert noemt de rechtbank aantoonbaar onjuist: er is onderzoek afgenomen, nadat hij dat eerst weigerde, en er volgen concrete stappen. De vertraging die wel is opgelopen komt door zijn eigen gedrag, waarvoor de verdediging onvoldoende oog lijkt te hebben.
De rechtbank oordeelt dat er geen omstandigheid buiten de macht van de man is die voortzetting nutteloos maakt. Ze beslist dat de ISD-maatregel moet worden voortgezet.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 13 november 2026
Strafrecht