mr. Quinten van Riet

Over zijn opleiding zijn slechts beperkte gegevens beschikbaar. Van Riet studeerde rechten en behaalde zijn masterdiploma voordat hij zich toelegde op verdere juridische specialisatie.

Van Riet werd op 6 maart 1986 beëdigd als advocaat. Sindsdien heeft hij een aanzienlijke procesportefeuille opgebouwd, voornamelijk op het terrein van bestuursrecht en socialezekerheidsrecht. Over een periode van meerdere decennia vertegenwoordigde hij talrijke cliënten in verschillende rechtelijke procedures. De meerderheid van zijn zaken betrof bestuursrechtelijke geschillen, onder meer aangelegendheden op het gebied van sociale zekerheid, waarop hij bijvoorbeeld een uitspraak verwierf inzake de vaststelling van arbeidsongeschiktheid. Daarnaast behandelde hij strafzaken als raadsman en civiele aangelegenheden, waarbij hij ook op het terrein van verbintenissenrecht en familierecht werkzaam was.

In zijn praktijk vertegenwoordigde Van Riet verschillende categorieën cliënten. In bestuursrechtelijke zaken stond hij werknemers en werkzoekenden bij in geschillen met uitvoeringsorganen, bijvoorbeeld in procedures over uitkeringsbeslissingen en de mate van arbeidsongeschiktheid. In een zaak betreffende socialezekerheidsrecht werd op zijn verzoek een deskundige benoemd om de arbeidsongeschiktheidsgraad vast te stellen; de rechtbank stelde vast dat de appellant een arbeidsongeschiktheidspercentage van 57,27 procent had en vergrootte daarnaast de mogelijkheden voor werkhervatting. In strafzaken trad hij als raadsman op namens verdachten. In een recent strafproces wist hij vrijspraak te bewerkstelligen voor zware mishandeling, aangezien niet kon worden bewezen dat het letsel van het slachtoffer het gevolg was van het handelen van zijn cliënt. Op het terrein van civiel recht behandelde Van Riet geschillen die gebruikelijk zijn op dat rechtsgebied.

Naast zijn advocatenpraktijk schreef Van Riet aan een historisch werk over de tragische moord op de Maastrichtse advocaat Eugène van Oppen en zijn gezinsleden in 1885. Dit boek, geschreven tezamen met de psycholoog en historicus dr. Frans Gerards, beschrijft de lange procedurele voorgeschiedenis van dit drama en werpt licht op de motieven van de dader. Het werk getuigt van Van Riets interesse in de rechtgeschiedenis en juridische zaken van betekenis.