mr. Joost Buur

Buur studeerde Nederlands recht aan de Universiteit Maastricht, waar hij zijn masterdiploma behaalde. Aansluitend voltooide hij de beroepsopleiding voor advocaten.

Na zijn studie begon Buur zijn loopbaan als advocaat bij Rijpkema Van der Veen Advocaten. Vervolgens stapte hij over naar Wybenga Wildeboer vd Puttelaar Advocaten, waarna hij in dienst trad bij KZO|O13 Advocaten. Daar bouwde hij zijn praktijk op met een focus op arbeidsrecht en ondernemingsrecht. Op 4 februari 2005 werd hij beëdigd als advocaat. In de jaren daarna maakte hij de overstap naar DAS, waar hij als bedrijfsjurist werkte op meerdere rechtsgebieden. Uiteindelijk trad hij in zijn huidige functie in dienst bij CZ, de zorgverzekeraar, waar hij sindsdien actief is als advocaat en jurist procesvoering.

De proceservaring van Buur strekt zich uit over 37 zaken in civiel recht, bestuursrecht en aanverwante deelgebieden. In een civiele zaak op het terrein van het verbintenissenrecht vertegenwoordigde hij een eiser die in België werkzaam was geweest en medische kosten had gemaakt door een beroepsziekte. De kern van het geschil draaide om de (terug)betaling van het eigen risico door de Nederlandse zorgverzekeraar en de verplichting van die verzekeraar om bedragen te verhalen op het Belgische Federaal agentschap voor beroepsrisico's. In een andere zaak, op het gebied van het socialezekerheidsrecht, stond hij een eiseres bij die stelde schade te hebben geleden omdat een zorgkantoor een onjuist besluit had genomen waardoor zij geen zorg had ontvangen; de rechter wees het verzoek tot schadevergoeding uiteindelijk af wegens onvoldoende onderbouwing. Daarnaast trad hij op in arbeidsrechtelijke geschillen, waarbij hij zowel in eerste aanleg als in hoger beroep — onder meer voor het gerechtshof 's-Hertogenbosch — procedeerde.

Naast zijn advocatenpraktijk vervulde Buur bestuursfuncties bij Stichting Portus en Stichting SKDF, twee maatschappelijk georiënteerde organisaties. Ook schreef hij in 2014 voor de website Overhetnieuwewerken.nl een analyse van de Wet werk en zekerheid, waarbij hij de beperkte raakvlakken van die wet met Het Nieuwe Werken in kaart bracht.