mr. Jacobine van Beijeren

Van Beijeren studeerde rechten aan de Universiteit Maastricht, waar zij in 2015 cum laude afstudeerde. Zij koos bewust voor Maastricht vanwege de kleinschalige opzet en het probleemgestuurde onderwijs. Na haar beëdiging als advocaat rondde zij in 2018 de Law Firm School eveneens cum laude af.

Van Beijeren werd op 22 januari 2016 beëdigd als advocaat en trad in dienst bij het kantoor Loyens & Loeff in Rotterdam. Daar bouwde zij haar praktijk op binnen de praktijkgroep Mededinging en Overheid. In de jaren die volgden, breidde zij haar werkterrein uit naar aangrenzende rechtsgebieden en werd zij lid van het Life Sciences Team, het Zorgteam en het Food & Beverages Team van het kantoor. De beschikbare gegevens vermelden Leiden als haar huidige standplaats.

Uit de proceservaring van Van Beijeren blijkt dat een aanzienlijk deel van haar zaken betrekking heeft op bestuursrechtelijke en bestuursstrafrechterlijke procedures, veelal voor toezichthouders en gereguleerde sectoren. Zo trad zij op als gemachtigde in een procedure bij de rechtbank Rotterdam over een boete die was opgelegd wegens overtreding van het reclameverbod uit de Tabaks- en rookwarenwet. De toezichthouder had vastgesteld dat marketingteksten voor verhittingsapparaten en tabakssticks wervend van aard waren door tabaksproducten af te zetten tegen het roken van sigaretten; de rechtbank bevestigde dit oordeel en handhaafde de opgelegde boete van 45.000 euro. In een civiele procedure voor de rechtbank Gelderland vertegenwoordigde zij een medisch-specialistisch bedrijf in een geschil met een zorgverzekeraar over de toepassing van een bekostigingssystematiek met benchmarks; de rechtbank oordeelde dat de zorgverzekeraar op grond van de zorgovereenkomst bevoegd was tot verrekening bij overschrijding van de benchmark en wees de vorderingen af. Daarnaast procedeerde zij voor het College van Beroep voor het bedrijfsleven in een zaak waarin een zorgaanbieder de Nederlandse Zorgautoriteit verzocht handhavend op te treden tegen een zorgverzekeraar die weigerde een contract te sluiten; het College oordeelde dat de NZa daartoe niet bevoegd was op grond van de Wet marktordening gezondheidszorg.