mr. Liselotte Hoeneveld-Mol

Hoeneveld-Mol doorliep haar middelbare school aan het Newmancollege en voltooide haar vwo aan het Luzac College in Breda. Aansluitend studeerde zij Nederlands recht aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, waar zij in 2005 haar doctoraal diploma behaalde.

Na haar afstuderen begon zij haar loopbaan in december 2005 als juridisch relatiebeheerder bij EnerQ, een functie die zij tot mei 2007 vervulde. Via het detacheringsbureau Eiffel trad zij daarna achtereenvolgens in dienst bij het Centrum voor Werk en Inkomen in Zoetermeer, waar zij tewerkstellingsvergunningen verleende, en bij het College voor Zorgverzekeringen, waar zij bezwaren afhandelde. Van januari tot juli 2008 behandelde zij bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst bezwaren tegen ongewenstverklaringen, waarna zij van augustus 2008 tot september 2009 als jurist werkzaam was bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Daar vertegenwoordigde zij de Minister bij de rechtbank in beroepszaken over subsidiebesluiten en vergunningen. Vervolgens vervulde zij meerdere opdrachten bij het UWV, onder meer op de afdeling Bezwaar en Beroep in Venlo en Eindhoven, waar zij als senior eindverantwoordelijk was voor de kwaliteitsborging van bezwaarzaken binnen een team van elf medewerkers. In juni 2011 trad zij in dienst bij Stichting Achmea Rechtsbijstand in de regio Tilburg, aanvankelijk als jurist arbeidsrecht en contractenrecht, later als senior jurist arbeidsrecht en civiel. In juni 2017 maakte zij de overstap naar Achmea zelf, waar zij op 21 augustus 2020 werd beëdigd als advocaat en sindsdien werkzaam blijft.

De praktijk van Hoeneveld-Mol kenmerkt zich door een sterke aanwezigheid in het socialezekerheidsrecht, met name in procedures waarbij de arbeidsongeschiktheidsbeoordeling van het UWV centraal staat. Zo trad zij in oktober 2025 op als gemachtigde van een eiser in een procedure bij de rechtbank Overijssel, waar zij met succes aanvoerde dat het UWV ten onrechte geen informatie had opgevraagd bij de behandelaars van de betrokken werkneemster en het stappenplan van de Centrale Raad van Beroep niet kenbaar had toegepast bij de beoordeling van de duurzaamheid van de arbeidsongeschiktheid. In een civiele procedure bij de rechtbank Gelderland in juli 2025 trad zij op als advocaat van de eisende partij in een zaak over een verzuimverzekering, waarbij fraude en registratie in externe verwijzingsregisters aan de orde waren. Eerder, in november 2025, procedeerde zij voor de Centrale Raad van Beroep in een hoger beroepszaak die wegens het ontbreken van procesbelang niet-ontvankelijk werd verklaard, waarbij zij voor haar cliënt wel een schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn en een proceskostenvergoeding wist te verkrijgen.