mr. Marlies Broekert

Broekert studeerde rechten aan de Rijksuniversiteit Groningen, waar zij in 2020 afstudeerde.

Na haar afstuderen trad zij in dienst bij een advocatenkantoor in de provincie Overijssel, waar zij haar eerste ervaring als strafrechtadvocaat opdeed. Op 24 februari 2021 werd zij beëdigd als advocaat. Per 1 september 2022 maakte zij de overstap naar TDNL Strafrechtadvocaten in Breda, waar zij sindsdien haar praktijk voert. In de jaren die volgden bouwde zij een omvangrijke proceservaring op: de beschikbare uitspraken laten zien dat zij in meer dan vijftig zaken optrad, overwegend voor de rechtbank Zeeland-West-Brabant maar ook elders in het land.

De zaken die Broekert behandelt, laten de breedte van haar strafpraktijk zien. Zo verweerde zij zich namens een verdachte in een zedenzaak waarbij hij werd beschuldigd van seks tegen betaling met een minderjarig meisje. Broekert voerde met succes een beroep op afwezigheid van alle schuld: de rechtbank honoreerde dit verweer en ontsloeg haar cliënt van alle rechtsvervolging. In een andere zaak, het zogeheten Onderzoek Alttia rondom een schietpartij, slaagde zij erin aan te tonen dat er onvoldoende bewijs was om haar cliënt als schutter aan te merken. Broekert trad ook op in grensoverschrijdende strafzaken: begin 2026 verdedigde zij een positie in een overleveringsprocedure op grond van een Europees aanhoudingsbevel vanuit België, waarbij verweren over detentieomstandigheden en de toepasselijke weigeringsgrond door de rechtbank werden beoordeeld. Eerder pleitte zij in een Zeeuwse drugszaak waarbij zes verdachten al ruim elf jaar op behandeling van hun zaak wachtten. Op een voorbereidende zitting voerde zij aan dat verdere vervolging na zo'n lange periode niet meer redelijk was, een standpunt dat de rechtbank deelde: het openbaar ministerie werd niet-ontvankelijk verklaard.

In 2022 ondertekende Broekert de open brief van meer dan honderd strafrechtadvocaten, gepubliceerd in het Advocatenblad, waarin de ondertekenaars waarschuwden tegen het gebruik van gehackte versleutelde communicatiediensten als bewijs zonder adequate rechterlijke toetsing. De brief riep op tot meer transparantie over de wijze van datavergaring en tot effectieve rechtsbescherming voor verdachten in zulke zaken.