Rechtbank wijst verzoek van vader af om zoon naar het buitenland te laten verhuizen Een vader wilde dat zijn 14-jarige zoon bij hem in het buitenland zou gaan wonen, maar de rechtbank Noord-Nederland wees dat verzoek af. De zaak draait om een vechtscheiding waarbij de jongen al maanden geen contact meer heeft met zijn moeder en inmiddels bij een oudtante verblijft.
De ouders staan al jaren op gespannen voet met elkaar. De zoon vertelde de rechtbank dat hij zich bij zijn moeder ongelukkig voelde, dat er negatief over zijn vader werd gesproken en dat hij zelfs suïcidale gedachten had gekregen. Nu hij bij zijn oudtante en zijn vader verblijft, voelt hij zich beter. Hij wil graag bij zijn vader in het buitenland wonen en vindt dat geen enkel probleem, omdat hij er als jong kind al heeft gewoond.
De Raad voor de Kinderbescherming bracht een rapport uit en adviseerde de verzoeken van de vader af te wijzen. Volgens de Raad zit de jongen klem tussen zijn ouders en is hij in een loyaliteitsconflict geraakt. De problemen die hij bij zijn moeder ervaart, zijn volgens de Raad niet ongebruikelijk voor zijn leeftijdsfase en worden gevoed door de spanningen tussen de ouders. Een verhuizing naar het buitenland zou het contactherstel met de moeder en zijn zus ernstig bemoeilijken en kan leiden tot een definitieve verwijdering. De Raad achtte de jongen, gelet op zijn leeftijd, onvoldoende in staat om de volledige gevolgen van zo'n stap te overzien.
De vader was teleurgesteld in het advies. Hij vond dat de Raad te weinig oog had voor de emotionele schade die zijn zoon bij de moeder had opgelopen, en dat hulpverlening ook in het buitenland beschikbaar is. Hij verzocht ook om een schoolwijziging, toestemming voor een vakantie tijdens de kerst en de benoeming van een bijzondere curator voor zijn zoon.
De rechtbank volgde het advies van de Raad. Zij stelde vast dat de wensen van de jongen onvoldoende vrij tot stand lijken te zijn gekomen, omdat hij zich momenteel in de beïnvloedingssfeer van zijn vader bevindt. De rechtbank wees ook de verzoeken om een schoolwijziging af: school is een van de weinige stabiele factoren in het leven van de jongen en dat moet zo blijven. De beslissing over een vakantie naar het buitenland rond de kerst wees de rechtbank eveneens af, omdat de situatie in december 2026 nog niet te voorspellen is. Een bijzondere curator is volgens de rechtbank niet nodig nu de hulpverlening via de gecertificeerde instelling is opgestart.
Ook het verzoek van de moeder, die wilde dat de vader een eerder door het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vastgelegde zorg- en contactregeling nakomt, werd afgewezen. De rechtbank erkende dat de jongen voorlopig niet bij zijn moeder kan terugkeren, maar bepaalde dat hij bij zijn oudtante blijft wonen. In een aparte procedure over de ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing is een machtiging verleend voor zijn verblijf in dat netwerkpleeggezin tot september 2027. Vanuit die situatie moet worden gewerkt aan herstel van het contact met zijn moeder en zijn zus. De rechtbank wees alle verzoeken af en compenseerde de proceskosten, zodat beide ouders elk hun eigen kosten dragen.
Rechtbank Noord-Nederland · 28 oktober 2026
Civiel Recht; Personen- En Familierecht Hof legt zorgregeling vast: zoontje drie nachten per week bij vader, hoofdverblijf blijft bij moeder Een jongen van wie de ouders uit elkaar zijn, verblijft sinds mei 2025 volgens een vaste weekindeling: van zondagochtend tot woensdag bij zijn vader, en van woensdagmiddag tot zondagochtend bij zijn moeder. Die regeling werd als proef afgesproken en loopt inmiddels zeventien maanden. De ouders bleven het oneens over de vraag of de jongen niet te veel bij zijn vader is en wie van hen zijn hoofdverblijfplaats moet zijn. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft daar nu over beslist.
Het hof deed dat in hoger beroep tegen de beschikking van de rechtbank Noord-Nederland van 20 september 2023, voor zover die de zorgregeling betrof. In een eerdere tussenbeschikking van 4 juli 2024 had het hof al bekrachtigd dat de ouders samen het gezag over hun zoon uitoefenen. Er lagen nog twee punten open: de zorgregeling en het hoofdverblijf.
De moeder vroeg tijdens de mondelinge behandeling om de regeling aan te passen, zodat de jongen maximaal twee nachten achter elkaar bij zijn vader is. Volgens haar komt hij vermoeid terug na een periode bij de vader. De vader wilde de huidige regeling voorlopig vaststellen en verder aanhouden, in afwachting van een traject bij een hulpverleningsorganisatie. Daarnaast wilde hij dat het hoofdverblijf van de jongen bij hem komt te liggen.
Het hof zag geen reden om de beslissing aan te houden. Het vond dat het genoeg informatie had. De gecertificeerde instelling die de jongen sinds eind oktober 2025 begeleidt, de William Schrikker Stichting, liet weten dat het goed gaat met hem, op school en bij beide ouders. De instelling zag de onrust bij de jongen vooral voortkomen uit het schakelen tussen twee huishoudens en de spanning tussen zijn ouders, en niet uit het aantal nachten bij zijn vader. Anderen nemen de vermoeidheid die de moeder beschrijft bovendien niet direct waar.
De zorgen van de moeder waren voor het hof geen reden om een nacht te schrappen. De jongen moet volgens het hof hoe dan ook wennen aan de verschillende opvoedstijlen van zijn ouders, ongeacht of hij twee of drie nachten bij zijn vader is. Dat hij zijn moeder mist als hij bij zijn vader is, betekent niet dat hij minder tijd bij de vader moet doorbrengen. Het hof stipte wel aan dat op langere termijn de vraag kan rijzen of wisselen op elke zondagochtend wenselijk blijft, of dat hele weekenden bij een ouder beter zijn. Dat kunnen de ouders bespreken in het traject 'complexe scheiding' waaraan zij deelnemen om tot een ouderschapsplan te komen. Omdat onduidelijk is hoelang dat traject duurt en de regeling al bijna anderhalf jaar goed werkt, wachtte het hof de uitkomst niet af. Lukt het de ouders niet samen tot nieuwe afspraken te komen, dan is de William Schrikker Stichting bereid de nodige juridische stappen te zetten.
Het verzoek van de vader om het hoofdverblijf bij hem te leggen wees het hof af. Het gaat goed met de jongen bij beide ouders en er is nu een goed lopende zorgregeling, anders dan bij het begin van de procedure. Ook overigens bleek niet van omstandigheden die een wijziging rechtvaardigen. Het verzoek van de vader om een dwangsom aan de zorgregeling te verbinden, had hij zelf tijdens de zitting ingetrokken. De vakantieverdeling door de William Schrikker Stichting bleef ongewijzigd.
Het hof vernietigde de beschikking van de rechtbank over de zorgregeling en legde de bestaande regeling vast: de jongen is van zondag 9.00 uur tot woensdagochtend, wanneer hij naar school gaat, bij zijn vader, en van woensdagmiddag na school tot zondag 9.00 uur bij zijn moeder. Die regeling is uitvoerbaar bij voorraad verklaard. Alles wat verder is verzocht, wees het hof af, waaronder het verzoek van de vader om het hoofdverblijf.
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 27 oktober 2026
Civiel Recht Rechter beveelt verkoop van echtelijke woning op Sint Eustatius, geen gebruiksvergoeding Na hun echtscheiding in 2021 bleven twee ex-partners ieder voor de helft eigenaar van de voormalige echtelijke woning op Sint Eustatius, in het district Princess. De vrouw, die op Bonaire woont, bleef na het uiteengaan in het huis wonen, samen met de zoon van partijen. De man gebruikte een tijd lang de annex. Zij vorderde verdeling van de gemeenschap en verkoop van de woning, omdat zij het huis zelf niet kan kopen. De man wilde dat de woning aan haar zou worden toebedeeld en stemde subsidiair in met verkoop.
Op 13 oktober 2026 hielden partijen een comparitie, een zitting waarbij zij hun standpunten toelichten en kijken of een minnelijke regeling mogelijk is. Daar bleek dat geen van beiden de woning kan of wil overnemen tegen de helft van de waarde. Ook waren zowel de woning als de annex inmiddels ontruimd. Partijen waren het eens over de makelaar en over een vraagprijs van USD 278.000, en over een verkooptermijn van een jaar. Het Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, zittingsplaats Sint Eustatius, nam deze afspraken over in het vonnis.
Twee punten bleven over. De man vroeg om een gebruiksvergoeding voor de periode waarin de vrouw in de woning woonde. Het Gerecht wees dat af. De vrouw heeft alle kosten van de woning betaald en de man heeft daaraan niet bijgedragen, maar daar stond tegenover dat de man in de afgelopen vijf jaar over een eigen woning beschikte zonder hypotheek. Hij vroeg bovendien pas in zijn conclusie van antwoord om een vergoeding. Het gebruik van de annex door de man woog volgens het Gerecht niet zwaar genoeg om de vrouw tot betaling te verplichten.
Het tweede punt was de vraag of de man moest meebetalen aan de lasten die de vrouw tijdens haar bewoning droeg. In beginsel moet een deelgenoot daar evenredig aan bijdragen. Gelet op het oordeel over de gebruiksvergoeding vond het Gerecht het vanuit redelijkheid en billijkheid niet passend om de man hiertoe te verplichten.
De proceskosten worden gecompenseerd, zodat ieder zijn eigen kosten draagt. Het Gerecht noemde twee redenen: het is een familiekwestie en beide partijen krijgen deels ongelijk.
Het Gerecht beveelt dat de woning wordt verkocht en dat de netto-opbrengst voor 50% aan ieder toekomt. Partijen mogen de woning twaalf maanden lang onderhands verkopen via makelaardij Statia Realty, tegen een vraagprijs van USD 278.410. Wordt die prijs of meer geboden, dan moet de woning worden verkocht. Is de woning na twaalf maanden niet verkocht, dan mag elke partij zonder toestemming van de ander een openbare verkoop (veiling) laten houden voor notaris mr. M.D. Bouterse. Beide partijen moeten meewerken aan de verkoop en levering; doet een van hen dat niet, dan vervangt het vonnis zijn handtekening. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad, dus het mag direct worden uitgevoerd, ook als een partij in hoger beroep gaat.
Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · 10 november 2026
Civiel Recht; Personen- En Familierecht Hof laat zoon (5) bij moeder in Egypte en eist inzage in zaak van vader in verdeling huwelijksgemeenschap Een vijfjarige jongen woont al zijn hele leven bij zijn moeder, maar die verblijft sinds augustus 2025 met hem in Egypte, terwijl zijn vader in Nederland woont. Het gerechtshof Amsterdam moest beslissen waar het kind zijn hoofdverblijfplaats moet hebben, en ook hoe de huwelijksgemeenschap van zijn ouders wordt verdeeld, waaronder een woning in Egypte en de eenmanszaak van de vader.
De zaak ligt bij het hof in hoger beroep tegen de beschikking van de rechtbank Amsterdam van 17 november 2025. De rechtbank had de hoofdverblijfplaats bij de moeder bepaald, de vader een kinderalimentatie van € 462 per maand opgelegd en een verdeling van de huwelijksgemeenschap gelast. De moeder ging in hoger beroep over de verdeling, de vader over de hoofdverblijfplaats en de alimentatie. De ouders trouwden in 2016 in Egypte in gemeenschap van goederen en het huwelijk is in april 2025 ontbonden.
Eerst keek het hof of de Nederlandse rechter wel bevoegd is, omdat de moeder met het kind in Egypte verblijft. Het hof oordeelde van wel: de gewone verblijfplaats van het kind is nog altijd Nederland. De moeder verblijft volgens het hof noodgedwongen en tijdelijk bij haar ouders in Egypte en heeft zelf ter zitting gezegd zo snel mogelijk terug te willen naar Nederland.
De vader wilde dat het kind bij hem komt wonen. Hij zei dat hij van 7.00 tot 15.00 uur werkt, daarna voor zijn zoon kan zorgen en dat de voorschoolse opvang het overbrugt. De moeder stelde dat hij in het verleden drugs gebruikte in het bijzijn van het kind en dat het kind zelfs in het ziekenhuis is opgenomen na het binnenkrijgen van drugs. De vader ontkende dat laatste met klem en erkende alleen dat hij soms een joint rookt. De Raad voor de Kinderbescherming adviseerde het verzoek af te wijzen, omdat de vader nog niet voldoende vaardigheden heeft om het kind op te voeden. Het hof volgde dat advies: er zijn geen aanwijzingen dat het niet goed gaat met de jongen bij zijn moeder en wijziging is niet in zijn belang. Omdat de hoofdverblijfplaats niet verandert, kwam het hof niet toe aan het verzoek van de vader om de kinderalimentatie te verlagen naar € 55 per maand.
Bij de verdeling draaide het eerst om een woning met garage in Egypte. De moeder vond dat die van de vader was en dus in de gemeenschap viel. Het hof stelde vast dat de vader in januari 2022 slechts een voorlopige koopovereenkomst sloot. De eigendom zou pas overgaan als de volledige koopsom na drie jaar was betaald, en dat dit vóór de peildatum van 11 juli 2024 was gebeurd, is niet gesteld of gebleken. Daarmee is niet aangetoond dat de woning tot de gemeenschap behoort. Een uitstel voor extra bewijsstukken kreeg de moeder niet, omdat haar stellingen al tekortschoten.
Daarnaast ging het om de eenmanszaak van de vader, een kok. Een eenmanszaak heeft geen afgescheiden vermogen, dus bezittingen en schulden vallen in de gemeenschap. Dat er geen goodwill is, staat niet ter discussie. De vader gaf echter onvoldoende openheid: hij leverde alleen de belastingaanslagen over 2020 tot en met 2022 en over 2024. Daardoor is niet duidelijk hoeveel geld op zakelijke rekeningen stond. Het hof vernietigde op dit punt de beschikking.
De belastingschulden van de eenmanszaak, volgens de vader ongeveer € 30.000, dragen beide ex-partners zoals de rechtbank bepaalde elk voor de helft. De moeder wilde dat de vader ze alleen draagt, omdat zij de taal onvoldoende sprak en niets van de financiën wist. Dat is volgens het hof niet uitzonderlijk genoeg om van de hoofdregel af te wijken. Bovendien is onvoldoende weersproken dat het geld uit de onderneming steeds voor het gezin is gebruikt.
Het hof bepaalde dat de vader de aangifte en aanslag inkomstenbelasting over 2023, de aangifte over 2024 en het saldo van de zakelijke bankrekening op 11 juli 2024 aan de moeder moet verstrekken. Het saldo wordt aan de vader toebedeeld, onder de verplichting om de helft aan de moeder te betalen. De rest van de bestreden beschikking blijft in stand, de hoofdverblijfplaats blijft bij de moeder en het overige verzochte wordt afgewezen.
Gerechtshof Amsterdam · 27 oktober 2026
Civiel Recht; Personen- En Familierecht Kantonrechter verleent 17-jarige handlichting om bedrijf in stolpboerderijen te starten Micky Bersee uit Schagerbrug is zeventien en wil een eigen bedrijf beginnen. Hij richt zich op timmer- en renovatiewerk aan ambachtelijke stolpboerderijen en andere bestaande panden: herstellen, renoveren, onderhouden en verbeteren van karakteristieke gebouwen en ander vastgoed. Zijn bedrijf heet BerseeBouw. Er is alleen een probleem: als minderjarige kan hij zonder meer geen zakelijke bankrekening openen en niet zelfstandig zaken doen. Daarom vroeg hij de kantonrechter om handlichting.
Handlichting betekent dat een minderjarige bepaalde bevoegdheden van een meerderjarige krijgt. Dat kan volgens artikel 1:235 van het Burgerlijk Wetboek alleen als de minderjarige zestien jaar of ouder is en zijn ouders ermee instemmen. Tegen de wil van de ouders in kan het niet. De kantonrechter bepaalt ook welke bevoegdheden worden toegekend en laat zich daarbij leiden door het belang van de minderjarige: is de gevraagde handlichting verantwoord?
Op de zitting van 29 oktober 2026 in Alkmaar verscheen Bersee, die zonder advocaat procedeerde, samen met zijn ouders. Zij zijn zelf ondernemer en gaven aan hun zoon te kunnen helpen, bijvoorbeeld met de boekhouding. Ook vonden zij dat zijn bevoegdheid om het bedrijf zelfstandig te vertegenwoordigen niet beperkt hoefde te worden.
De kantonrechter vond dat Bersee goed had uitgelegd waarom hij de handlichting nodig heeft. Hij is zeventien jaar oud en zijn ouders stemden in met het verzoek. Net als de ouders vond de kantonrechter het verantwoord het verzoek toe te wijzen.
De handlichting gaat niet meteen in. Volgens artikel 1:237 van het Burgerlijk Wetboek werkt zij pas vanaf de publicatie van de beschikking in de Staatscourant, zodat derden ervan kunnen kennisnemen. De griffier zorgt voor die publicatie. Daarnaast wordt de beschikking, met toestemming van Bersee niet geanonimiseerd, op rechtspraak.nl gepubliceerd. Bersee moet de handlichting zelf nog laten inschrijven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel; dat is wettelijk verplicht.
De kantonrechter verleent Bersee handlichting voor het zelfstandig verrichten van de rechtshandelingen die nodig zijn om zijn bedrijf BerseeBouw uit te oefenen. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad.
Rechtbank Noord-Holland · 11 november 2026
Civiel Recht