mr. Piet Brauer

De opleiding van Brauer is niet in detail bekend uit de beschikbare bronnen. Hij studeerde rechten en werd op 2 april 1981 beëdigd als advocaat, waarna hij zijn praktijk in Heerlen vestigde.

Brauer begon zijn loopbaan als advocaat direct na zijn beëdiging op 2 april 1981 in Heerlen, waar hij een eigen kantoor opbouwde dat hij sindsdien runt. In de loop der decennia heeft hij zijn praktijk uitgebouwd met zijn stiefdochter als kantoorgenoot. Ruim veertig jaar na zijn beëdiging is hij nog altijd actief als advocaat in dezelfde stad, met een vrijwel ongewijzigde koers: opkomen voor cliënten die afhankelijk zijn van sociale zekerheid en die in conflict komen met uitvoeringsinstanties als het UWV of de overheid. In 2019 sprak hij zich publiekelijk uit tegen de plannen van minister Sander Dekker om te bezuinigen op de gesubsidieerde rechtsbijstand, en in 2021 was hij een van de advocaten die in het Advocatenblad aan het woord kwam over de druk op de regionale sociale advocatuur in Limburg.

Brauers praktijk bestaat grotendeels uit cliënten die procederen tegen besluiten van het UWV of andere overheidsorganen op het gebied van sociale zekerheid. Dat blijkt ook uit zijn proceservaring: van de ruim vijfhonderd zaken die hij voerde, valt het overgrote deel onder bestuursrecht en socialezekerheidsrecht. Zo procedeerde hij voor een cliënt over de ingangsdatum van een Wajong-uitkering bij een herhaalde aanvraag, waarbij de rechtbank oordeelde dat de ingangsdatum terecht was vastgesteld op één jaar vóór de datum van de laatste aanvraag en tevens een vergoeding toekende wegens overschrijding van de redelijke termijn. In een andere zaak voerde hij namens een appellant bij de Centrale Raad van Beroep over de vaststelling van het IVA-dagloon, waarbij de rechter naast de inhoudelijke beslissing een aanvullende schadevergoeding van 1.500 euro toekende wegens termijnoverschrijding. Daarnaast stond hij een cliënt bij in een procedure over de zogenoemde tienjarenregeling in de Wajong, waarbij de rechtbank het standpunt van zijn cliënt volgde dat hem niet kon worden tegengeworpen dat hij in een eerdere procedure de aanvangsdatum van het ontbreken van arbeidsvermogen niet had aangevochten.