mr. Rob Verploegh

Over zijn opleiding zijn geen nadere gegevens beschikbaar. Verploegh behaalde een juridische graad in de rechten, wat hem de basis gaf voor zijn loopbaan aan de strafbalie.

Verploegh werd op 28 april 1995 beëdigd als advocaat en bouwde in de jaren daarna een brede strafrechtpraktijk op. Zijn naam duikt in de loop der jaren op in meerdere geruchtmakende strafzaken, waaronder de zogeheten Quote 500-zaak in Den Haag. Inmiddels is hij verbonden aan Van Boom Advocaten in Utrecht, een kantoor dat zich volledig op het strafrecht heeft toegelegd en zich onder meer bezighoudt met cassatiezaken, drugszaken, levensdelicten en internationaal strafrecht. Vanuit die positie procedeert Verploegh voor rechtbanken door het gehele land.

De proceservaring van Verploegh beslaat ruim honderd geregistreerde zaken, waarvan het overgrote deel strafrechtelijk van aard is. In oktober 2025 trad hij op als raadsman in een zaak waarbij het jeugdstrafrecht werd toegepast op een verdachte die betrokken was bij vuurwerkincidenten — het gooien van cobra's voor een woning — en bij het schieten op een woning. De rechtbank kwalificeerde dit laatste niet als poging tot doodslag maar als bedreiging, waarbij eendaadse samenloop werd vastgesteld. In een andere zaak uit diezelfde maand, voor de rechtbank Amsterdam, vertegenwoordigde hij een verdachte die werd veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf voor het medeplegen van invoer van grote partijen cocaïne, gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Eerder, in oktober 2025 voor de rechtbank Noord-Holland, stond hij een cliënt bij die samen met een ander gedurende ruim vijf maanden bedrijfsmatig handelde in valse merkkleding en -schoenen, en daarbij ook geldbedragen van ruim 66.000 euro witwasten. De rechtbank hield rekening met een overschrijding van de redelijke termijn met meer dan drie jaar en legde een gevangenisstraf van negentien dagen met aftrek op naast een taakstraf van honderd uren.

Verploegh ondertekende in juni 2025 een brandbrief die door tientallen strafrechtadvocaten werd gepubliceerd over de eerlijkheid van het strafproces in zogenoemde PGP-zaken, waarbij bewijs is verkregen uit de interceptie van versleutelde communicatiediensten als EncroChat en SkyECC. De brief, gericht aan de rechtspraak, betoogt dat verdachten in deze zaken structureel de mogelijkheid wordt ontnomen om de rechtmatigheid en betrouwbaarheid van het gebruikte bewijs te laten toetsen.