mr. Marielle Duijn

Duijn doorliep het Pius X-college, waar zij in 1983 haar middelbare schoolopleiding voltooide. Aansluitend begon zij haar rechtenstudie aan de Vrije Universiteit Amsterdam, met als afstudeerrichting privaatrecht. Tijdens haar studie vertrok zij voor een uitwisselingssemester van zes maanden naar de Universiteit van Californië in Berkeley, waar zij vakken volgde op het gebied van ondernemingsrecht, modern Chinees recht en intellectuele-eigendomsrecht. In 1993 behaalde zij haar masterdiploma in het Nederlands recht.

Na het afronden van haar studie trad Duijn in maart 1993 in dienst bij het kantoor De Brauw Blackstone Westbroek, waar zij tot december 1995 werkzaam was als advocaat. Zij werd beëdigd op 27 juni 1990. Vervolgens maakte zij de overstap naar KLM, waar zij van maart 1996 tot mei 1998 als juridisch medewerker op de afdeling consumentenbetrekkingen werkte. Daarna was zij van mei 1998 tot januari 2002 juridisch, organisatorisch en financieel medewerker bij BamBam Kinderwinkel. In januari 2002 richtte zij haar eigen praktijk op onder de naam Mariëlle Kreulen Juridisch Advies, waar zij ruim twintig jaar als zelfstandig juridisch adviseur werkte, tot november 2023. Parallel hieraan was zij van 2002 tot 2009 betrokken bij de oprichting en overdracht van Mrs. Me, een onderneming in woontextiel. Sinds september 2023 is zij werkzaam als Legal Counsel IP and Contracting bij IXA Universiteit van Amsterdam.

De proceservaring van Duijn concentreert zich op het bestuursrecht en vreemdelingenrecht, met meer dan zestig zaken, waarvan het grootste deel bij de rechtbank Den Haag. Zij treedt daarin op als gemachtigde namens eisers. Zo stond zij een Marokkaanse vreemdeling bij in een procedure tegen zowel het terugkeerbesluit als de voortduring van zijn bewaring. De vreemdeling stelde dat het terugkeerbesluit niet kon worden uitgevoerd vanwege zijn relatie met een Poolse onderdaan, maar de rechtbank oordeelde dat hij zijn verblijf eenvoudig had kunnen regulariseren en de beroepen ongegrond verklaarde. In een andere zaak ging het om de toepassing van het arrest Adrar op een vreemdeling met medische problematiek: Duijn betoogde dat verweerder ook in de bewaringsprocedure rekening moest houden met de gezondheid van haar cliënt, maar de rechtbank oordeelde dat de medische situatie de uitvoering van het terugkeerbesluit vooralsnog niet in de weg stond. Verder procedeerde zij namens een minderjarige uit Eritrea over de vaststelling van zijn leeftijd in een asielprocedure, waarbij een doopakte als bewijsmiddel werd aangevoerd; ook dat beroep werd ongegrond verklaard.