mr. Sonja Braspenning

Over haar opleiding zijn geen nadere gegevens beschikbaar. Bekend is dat zij in 2003 werd beëdigd als advocaat, wat het startpunt markeert van een loopbaan die sindsdien volledig in het teken staat van het familierecht en aanverwante civiele rechtsgebieden.

Braspenning werd op 11 november 2003 beëdigd als advocaat en trad aansluitend in dienst bij Teurlings & Ellens Advocaten, een kantoor in Amsterdam Zuid. Begin 2008 maakte zij de overstap naar een eigen praktijk: samen met Leonie van Berkel richtte zij LAW Advocaten op, gevestigd aan de Bilderdijkkade in Amsterdam. Sindsdien bouwde zij haar praktijk op als een van de vaste advocaten van het kantoor, dat staat voor een no-nonsense aanpak, betrokkenheid en voortvarendheid. Bij LAW Advocaten is zij ingeschreven bij de Nederlandse Orde van Advocaten, met de rechtsgebieden personen- en familierecht en verbintenissenrecht geregistreerd in het rechtsgebiedenregister.

De praktijk van Braspenning richt zich in het bijzonder op ouders en kinderen in situaties waarbij de overheid of de rechter ingrijpt in het gezinsleven. Zo trad zij op namens een moeder in een procedure bij het gerechtshof Amsterdam over een perspectiefbesluit en een machtiging tot uithuisplaatsing. In die zaak was het de door het hof benoemde deskundige niet gelukt om een werkzame samenwerking met de moeder tot stand te brengen, en het hof zag geen aanleiding om een nieuw deskundigenonderzoek te gelasten. In een andere procedure vertegenwoordigde zij een belanghebbende bij de rechtbank Noord-Holland in een zaak over verlenging van de ondertoezichtstelling en machtiging tot uithuisplaatsing in een netwerkpleeggezin, waarbij vaststond dat het woonperspectief van de kinderen vooralsnog niet bij de moeder lag en de minderjarigen bij de pleegmoeder een positieve ontwikkeling doormaakten. Naast jeugdbeschermingszaken staat zij ook cliënten bij in erfrechtelijke geschillen: in een procedure bij de rechtbank Rotterdam draaide het om een overboeking van 150.000 euro die door de gedaagde als schenking werd gepresenteerd, maar die de rechtbank als een onverschuldigde betaling kwalificeerde en verrekende met hetgeen eiser verschuldigd was.