mr. Simon van der Woude

Simon van der Woude begon zijn academische loopbaan in 1974 met de studie culturele antropologie, maar schakelde over naar Nederlands recht. Tussen 1980 en 1982 onderbrak hij zijn studie om anderhalf jaar als taxichauffeur in Amsterdam te werken. Aansluitend pakte hij de rechtenstudie weer op en rondde hij die met succes af. Parallel aan zijn studie was hij al actief bij de rechtswinkel aan de Rozenstraat in Amsterdam, waar hij vroeg praktijkervaring opdeed.

Na het behalen van zijn bul trad Van der Woude in 1985 in dienst bij het Advokatenkollektief Oud-West, gevestigd in het Dirk van Nimwegencentrum aan de Borgerstraat in Amsterdam. Op 12 februari 1985 werd hij beëdigd als advocaat — als 997e advocaat in Amsterdam op dat moment. Vanuit het collectief bouwde hij een strafrechtpraktijk op die gaandeweg zijn voornaamste specialisme werd. Van 1999 tot 2010 vervulde hij nevenschikkend de functie van raadsheer-plaatsvervanger in de strafkamer van het toenmalige Gerechtshof Leeuwarden. Na zijn vertrek daar bleef hij de advocatuur uitoefenen; een periode was hij verbonden aan Van der Woude de Graaf Advocaten. Uiteindelijk maakte hij de overstap naar Aves Advocaten aan de Amstel in Amsterdam, waar hij tot op heden werkzaam is.

De praktijk van Van der Woude strekt zich uit over uiteenlopende cliënten en rechtsgebieden, waarbij straf- en vreemdelingenrecht de kern vormen. In zijn proceservaring zijn ruim 340 zaken gedocumenteerd, waaronder meer dan 125 strafzaken en bijna honderd vreemdelingenrechtelijke procedures. Zo voerde hij in januari 2026 bij de rechtbank Amsterdam een uitleveringsprocedure over de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel uit Slowakije, waarbij de rechter de zaak schorste om nadere vragen over de verdedigingsrechten van de opgeëiste persoon te beantwoorden. In vreemdelingenrechtelijke zaken trad hij herhaaldelijk op als gemachtigde van de staat: in december 2025 werd bij de rechtbank Den Haag een verzoek om een voorlopige voorziening toegewezen in een zaak over de afgifte van een verblijfsdocument op grond van de Chavez-doctrine, waarbij de rechter oordeelde dat het beroep kans van slagen had. In november 2025 verkreeg hij in een vergelijkbare procedure een ordemaatregel waarmee uitzetting van zijn cliënte werd opgeschort. Een bijzonder resultaat behaalde hij in november 2021, toen de rechtbank Amsterdam hem in het gelijk stelde in een principiële kwestie over gefinancierde rechtsbijstand: ook niet-aangehouden minderjarige verdachten hebben recht op door de overheid bekostigde bijstand, aldus de rechter, die oordeelde dat de Europese richtlijn over procedurele waarborgen voor kinderen rechtstreekse werking heeft en dat de Nederlandse wetgever deze onjuist had geïmplementeerd.

Van der Woude ontving in 2025 de Robijnen Bef van de Amsterdamse Orde van Advocaten, een onderscheiding voor veertig jaar actief lidmaatschap van de balie.