Rechter dwingt kinderopvang tot instemming met schuldregeling van vrouw met chronische ziekte Een vrouw uit Rotterdam zit diep in de schulden. Ze heeft tien schuldeisers, die samen € 42.623,42 van haar te vorderen hebben. Ze leeft van een Participatiewet-uitkering en heeft een chronische ziekte waarvoor ze in het ziekenhuis wordt behandeld. Ook slikt ze medicatie, en sinds 22 maart 2023 staat ze onder beschermingsbewind vanwege haar lichamelijke of geestelijke toestand. Een beschermingsbewindvoerder betaalt haar vaste lasten. Sinds haar aanmelding bij de schuldhulpverlening zijn er geen nieuwe schulden of achterstanden bijgekomen.
In december 2025 bood ze haar schuldeisers via schuldhulpverlening een regeling aan. Die houdt in dat er niets wordt uitgekeerd en dat de schulden worden kwijtgescholden. De regeling is gebaseerd op de NVVK-norm en op ongewijzigde voortzetting van haar uitkering. Negen van de tien schuldeisers stemden in. Menzis, de zorgverzekeraar, weigerde eerst maar ging voorafgaand aan de zitting alsnog akkoord. Kindercentrum de tanteS bleef weigeren. Dat kinderopvangcentrum heeft een vordering van € 5.557,80, ongeveer 13 procent van de totale schuldenlast. De vrouw vroeg de rechtbank om het centrum te bevelen in te stemmen. Het kinderopvangcentrum werd behoorlijk opgeroepen, maar kwam niet naar de zitting.
De rechtbank begint bij het uitgangspunt dat een schuldeiser in beginsel mag eisen dat zijn volledige vordering wordt betaald. Omdat de regeling minder biedt, heeft het centrum dus een belang bij zijn weigering. Maar de rechtbank moet beoordelen of het centrum in redelijkheid kon weigeren, nu het belang van de vrouw en de andere schuldeisers daardoor wordt geschaad. De rechtbank weegt mee dat een ruime meerderheid van de schuldeisers akkoord ging. Ook is het voorstel getoetst door een deskundige, onafhankelijke partij (Geldplein) en goed gedocumenteerd.
De rechtbank oordeelt dat het voorstel het uiterste is waartoe de vrouw in staat is. Tot 13 juli 2027 is ze ontheven van haar arbeidsverplichting, haar situatie is niet stabiel en een gedragstherapie die ze succesvol afrondde, liep daarna wisselvallig. Ze staat weer op de wachtlijst. Daarom verwacht de rechtbank geen afloscapaciteit in de komende periode. Ook in een wettelijke schuldsaneringsregeling zouden de schuldeisers dus niets krijgen, terwijl die regeling aanzienlijke kosten met zich meebrengt, zoals het salaris van de bewindvoerder en griffierecht. Een groot deel daarvan zou voor rekening van de Staat komen. Het belang van de vrouw bij een schuldenvrije toekomst weegt daarom zwaarder dan het belang van het kinderopvangcentrum.
De rechtbank beveelt het kinderopvangcentrum in te stemmen met de schuldregeling. Het vonnis treedt in de plaats van de vrijwillige instemming. Het centrum wordt veroordeeld in de proceskosten, die op nihil zijn begroot omdat er geen griffierecht is verschuldigd en de vrouw geen advocaat had. Het subsidiaire verzoek om toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling wijst de rechtbank af, omdat de vrouw door de gedwongen regeling haar schulden kan blijven betalen en dus niet is opgehouden te betalen.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Hof veroordeelt advocaat tot taakstraf voor bankbreuk bij faillissement cliënt en neemt woning af Een advocaat die jarenlang een weigerachtige cliënt bijstond, kreeg zijn honorarium niet betaald. De openstaande rekening liep op tot ruim € 154.000. Toen de cliënt (in de uitspraak [medeverdachte 2] genoemd) op 24 april 2018 failliet ging, bleek de advocaat via zijn eigen vennootschap een vordering op een derde te hebben overgenomen die de cliënt nog had. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden oordeelt dat de advocaat daarmee bankbreuk heeft gepleegd: hij bevoordeelde zijn eigen kantoor boven de andere schuldeisers.
De zaak kwam in hoger beroep voor het hof, na een vrijspraak door de rechtbank Overijssel. Het gaat om hoger beroep dat de officier van justitie instelde tegen het vonnis van de rechtbank Overijssel van 16 december 2024. De rechtbank had de advocaat vrijgesproken. Het hof vernietigt dat vonnis en komt tot een ander oordeel over het bewijs. De advocaat-generaal eiste 12 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar.
De cliënt maakte er volgens het dossier jarenlang een gewoonte van om vermogen bij derden onder te brengen, zodat schuldeisers er geen beslag op konden leggen. Zo verkocht hij zijn woonboerderij 'met gesloten beurzen' aan een bekende, waarbij de koopsom werd omgezet in een geldlening en hij een terugkooprecht kreeg. De advocaat stond hem in dergelijke procedures bij. Hij kende ook de slechte betalingsmoraal van de man. Al in 2014 waarschuwde hij hem dat een faillissement dreigde als hij een schuld aan een pensioenfonds niet betaalde. Het hof van Arnhem-Leeuwarden veroordeelde de cliënt op 4 april 2017 tot betaling van € 251.223,86 aan dat fonds.
Een week na dat arrest, op 11 april 2017, droeg de cliënt een vordering op een derde over aan de vennootschap van de advocaat. Het ging om een vordering van ongeveer € 170.984,83. De advocaat tekende de overeenkomst namens zijn vennootschap. Volgens het hof had hij op dat moment rekening moeten houden met een faillissement. De cliënt liet zich 'nergens iets aan aangelegen liggen' en weigerde te betalen. Het hof merkt de overeenkomst aan als een overdracht tot zekerheid, waardoor het leek alsof de vordering niet meer tot het vermogen van de cliënt behoorde. Het feit dat de advocaat wist van vermogen van de cliënt in het buitenland, maakte voor het hof geen verschil: daarop kon hij geen gerechtvaardigd vertrouwen baseren.
Van het primair, subsidiair en meer subsidiair tenlastegelegde spreekt het hof de advocaat vrij. Het hof acht wel bewezen wat meest subsidiair was ten laste gelegd. De advocaat heeft als enig bestuurder van de vennootschap feitelijk leiding gegeven aan het medeplegen van bankbreuk door de rechtspersoon. Het hof beschouwt zijn handelen als ernstig, maar legt geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op, mede gelet op de verbeurdverklaring en het blanco strafblad.
Het hof veroordeelt de advocaat tot een taakstraf van 100 uur, te vervangen door 50 dagen hechtenis als hij die niet naar behoren verricht. Daarnaast verklaart het hof de woning aan het betreffende adres verbeurd. Die woning ligt via de vordering en het hypotheekrecht in het vermogen van de vennootschap waarvan de advocaat enig aandeelhouder en bestuurder is. Het hof stelt de waarde vast op € 218.000, met 360 dagen vervangende hechtenis als volledig verhaal uitblijft. Brengt de woning meer op dan € 160.984,83, dan gaat het overschot terug naar de cliënt.
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 4 november 2026
Strafrecht Rechter dwingt schuldeiser met 3,55% van schulden in te stemmen met schuldregeling van vrouw Een vrouw uit de regio Rotterdam met achtentwintig schuldeisers en een totale schuldenlast van € 113.171,29 kreeg een schuldeiser niet mee in haar aanbod om haar schulden te regelen. Zevenentwintig schuldeisers stemden in met de regeling, maar een bedrijf met een vordering van € 4.020,04 weigerde. De rechtbank Rotterdam beval dat bedrijf alsnog in te stemmen.
De vrouw staat sinds 28 augustus 2023 onder beschermingsbewind en woont met haar partner en vijf minderjarige kinderen. Twee van die kinderen hebben intensieve zorg nodig. Haar zoontje heeft het syndroom van Duane, staat onder controle bij de kinderarts en krijgt fysiotherapie om te kunnen lopen en bewegen. Hij kan nog niet naar een reguliere opvang en staat op een wachtlijst. Zij heeft geen betaald werk. De rechtbank vond aannemelijk dat zij op dit moment niet inzetbaar is voor arbeid.
De schuldeisers kregen in december 2025 en februari 2026 een regeling aangeboden op basis van de NVVK-norm, met een afloscapaciteit van € 67,00 per maand. Zij zouden ongeveer 1,9% (preferente schuldeisers) en ongeveer 0,96% (concurrente schuldeisers) krijgen, tegen finale kwijting. Het bedrijf dat weigerde, is een schuldeiser die zijn vordering heeft laten behandelen door Bazuin & Partners. Het kwam niet naar de zitting en gaf ook geen schriftelijke toelichting.
De rechtbank woog de belangen af. Een schuldeiser mag in beginsel 100% van zijn vordering eisen, maar hier ging het om een klein deel van de totale schuld (3,55%) en ging een ruime meerderheid van de schuldeisers akkoord. Het voorstel was getoetst door schuldhulpverlener Geldplein, goed gedocumenteerd en volgens de rechtbank het uiterste waartoe de vrouw in staat is. Als haar situatie verandert en zij kan werken, komt die extra verdiencapaciteit via hercontroles ten goede aan de schuldeisers. Door het beschermingsbewind ligt het ontstaan van nieuwe schulden niet in de rede.
Ook vergeleek de rechtbank de regeling met de wettelijke schuldsaneringsregeling. Die zou de schuldeisers minder opleveren, omdat de kosten voor een bewindvoerder en het griffierecht van de afloscapaciteit afgaan. De werkelijke afloscapaciteit is volgens de berekening € 0,00, zodat daar vooralsnog geen uitkeringen te verwachten zijn.
De rechtbank beval het bedrijf daarom in te stemmen met de schuldregeling. Het vonnis komt in de plaats van die instemming. Het bedrijf is veroordeeld in de proceskosten, die zijn begroot op nihil, omdat er geen griffierecht is en de vrouw geen advocaat had. Het subsidiaire verzoek om toepassing van de schuldsaneringsregeling is afgewezen, omdat de vrouw door de gedwongen regeling haar schulden kan blijven betalen. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.
Rechtbank Rotterdam · 9 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank wijst schuldsanering af voor man met cannabisverslaving na mislukt eerder traject Een man uit Rotterdam met een schuldenlast van € 19.709,48 krijgt geen toegang tot de wettelijke schuldsaneringsregeling. Hij had zijn verzoek in september 2026 ingediend, nadat hij een eerdere schuldsanering niet had volgehouden. De rechtbank Rotterdam wijst het verzoek af omdat zij niet aannemelijk acht dat hij zijn schulden te goeder trouw onbetaald liet en dat hij de verplichtingen van de regeling zal nakomen.
De man werd op 23 juli 2025 voor het eerst toegelaten tot de schuldsaneringsregeling. Op 20 augustus 2026 beëindigde de rechtbank dat traject zonder schone lei, dus zonder kwijtschelding van de resterende schulden. Hij was tekortgeschoten in zijn informatieplicht, zijn sollicitatieplicht en zijn plicht om inkomsten af te dragen. Bovendien had hij een huurachterstand laten ontstaan over juli en augustus 2026. Bij de zitting over de beëindiging verscheen hij zonder bericht van verhindering niet. Volgens de rechtbank blijkt hieruit dat hij zijn schulden niet te goeder trouw onbetaald heeft gelaten.
De schuldhulpverlening kon geen minnelijk aanbod aan de schuldeisers doen, omdat de verhuurder de ontruiming van de woning had aangezegd. Daarom leidde zij de man door naar de wettelijke schuldsanering en diende zij tegelijk een verzoek in om de regeling voorlopig toe te passen. Ter zitting erkende de man dat het eerdere traject niet was gelopen zoals het hoorde. Hij wilde beschermingsbewind aanvragen om hulp te krijgen bij het nakomen van zijn verplichtingen. Dat verzoek was op het moment van de zitting nog niet ingediend en er was ook geen bewind uitgesproken.
Daarnaast speelt zijn verslavingsproblematiek een rol. Een hulpverlener van Antes verklaarde schriftelijk dat de man onder behandeling is voor een bipolaire stoornis en dagelijks cannabis gebruikt. Het stoppen met cannabis was geen doel van de behandeling. De man zei zelf dat hij regelmatig cannabis gebruikt. De rechtbank wijst op de landelijke beoordelingscriteria voor toelating tot de schuldsanering. Daarin staat dat iemand met een verslaving in beginsel alleen wordt toegelaten als de verslaving al enige tijd onder controle is, in beginsel een jaar, en dat een hulpverlener dit bevestigt. Dat is hier niet aangetoond. Daardoor is er volgens de rechtbank gegronde vrees dat hij de zware verplichtingen van de regeling niet naar behoren kan nakomen.
De rechtbank vindt het een goede ontwikkeling dat de man sinds 28 september 2026 in loondienst is en beschermingsbewind wil aanvragen. Toch is dat nog onvoldoende om te spreken van een bestendige persoonlijke ontwikkeling waaruit blijkt dat hij grip heeft gekregen op de oorzaken van zijn geldproblemen. Mede gezien de ernst en de hoogte van de schulden weegt dat niet op tegen de bezwaren. De rechtbank wijst het verzoek af. De man kan opnieuw een verzoek indienen zodra hij met een verklaring van zijn behandelaar kan aantonen dat en sinds wanneer zijn verslaving onder controle is en zijn leven zich verder heeft gestabiliseerd.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank legt afkoelingsperiode op voor Audax en Bruna om faillissement te voorkomen De uitgeverij- en drukkerijgroep Audax, met onder meer uitgever Bruna en drukker Betapress, kan haar rekeningen niet meer betalen. Zeven vennootschappen uit de groep hebben op 5 november 2026 een openbare akkoordprocedure buiten faillissement gestart. Daarbij bieden zij hun schuldeisers een akkoord aan, in de hoop een faillissement te voorkomen. Om daarvoor ruimte te krijgen vroegen ze de rechtbank Zeeland-West-Brabant om een afkoelingsperiode van drie maanden. Dat is een periode waarin schuldeisers hun vorderingen niet mogen verhalen en een faillissementsaanvraag wordt stilgelegd.
Volgens Audax is er grote haast bij. De groep kan achterstallige facturen van onder meer leveranciers nu niet betalen, en verschillende leveranciers hebben aangekondigd per direct niet meer te leveren. Ook ligt er bij dezelfde rechtbank een faillissementsaanvraag tegen Bruna. De groep zegt binnen twee maanden een akkoord te zullen aanbieden en wil de komende maanden met leveranciers en andere schuldeisers onderhandelen. Omdat de rechtbank niet op korte termijn over het volledige verzoek kon beslissen, vroeg Audax om een voorlopige afkoelingsperiode in afwachting van de eindbeslissing.
De rechtbank stelde eerst vast dat zij bevoegd is. Het centrum van de voornaamste belangen van de groep ligt in Nederland, en verschillende vennootschappen, waaronder Audax Groep, zijn statutair gevestigd in Gilze. Omdat de zeven bedrijven samen een groep vormen, kan de rechtbank de verzoeken gezamenlijk behandelen.
Omdat de zaak spoedeisend is, verleent de rechtbank bij wijze van tussenbeslissing een voorlopige afkoelingsperiode. Die geldt tot de rechtbank over het verzoek heeft beslist. In die periode kunnen derden alleen met machtiging van de rechtbank verhaal nemen op de goederen van de groep of goederen opeisen die de groep in handen heeft, zolang zij op de hoogte zijn van de afkoelingsperiode of weten dat een akkoord wordt aangeboden. Een lopende faillissementsaanvraag, een verzoek om surseance van betaling of een eigen aangifte wordt geschorst of blijft geschorst.
De rechtbank bepaalt de inhoudelijke behandeling van het verzoek op dinsdag 17 november 2026 om 11:00 uur via een online videoverbinding. Audax moet de datum en het tijdstip bekendmaken aan derden die door de afkoelingsperiode worden geraakt, zoals schuldeisers die faillissement hebben aangevraagd en schuldeisers die een beroep doen op eigendomsvoorbehoud. Zij kunnen zich bij de griffier melden om als belanghebbende te worden aangemerkt en een link voor de zitting te krijgen. Een schriftelijke zienswijze moet uiterlijk op vrijdag 13 november 2026 om 15.00 uur binnen zijn. De rechtbank houdt iedere verdere beslissing aan.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 6 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht