Ondernemingskamer stelt maximum van € 30.129 vast voor waardering aandelen in B.V.-geschil Twee aandeelhouders van een Utrechtse besloten vennootschap liggen overhoop met een derde aandeelhouder. Wat de waarde is van de aandelen die die derde aandeelhouder in de vennootschap houdt, moet nu door een onafhankelijke deskundige worden bepaald. In deze beschikking regelt de Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam de praktische kant van dat onderzoek.
De zaak is een vervolg op eerdere beschikkingen. Op 4 september 2026 had de Ondernemingskamer een onderzoek bevolen naar de waarde van de aandelen, per die datum of een zo dicht mogelijk daarbij liggende datum die de deskundige praktisch acht. Op 22 september 2026 wees zij drs. M.A. Nagelhout RV aan om dat onderzoek uit te voeren.
De deskundige stuurde de Ondernemingskamer op 22 oktober 2026 een plan van aanpak, met daarin een begroting van de uren die het onderzoek kost. Op basis daarvan raamde hij de kosten op € 30.129, inclusief btw. Partijen kregen de kans om op de begroting en het plan te reageren. De verzoekende aandeelhouders hadden geen opmerkingen. De derde aandeelhouder had geen bezwaar tegen de begroting, maar wees op een schrijffout in het plan van aanpak. Op pagina 4 stond tweemaal 'verweersters' waar 'verzoeksters' bedoeld was.
De Ondernemingskamer volgt de begroting. Omdat niemand bezwaar maakte en het bedrag haar niet onredelijk voorkomt, stelt zij vast dat het onderzoek ten hoogste € 30.129 mag kosten, inclusief omzetbelasting. Het voorschot op die kosten komt volgens de eerdere beschikking van 4 september 2026 voor rekening van de vennootschap zelf. De deskundige had voorgesteld dat voorschot rechtstreeks aan de vennootschap te factureren en daartegen was geen bezwaar. De Ondernemingskamer past daarom de gebruikelijke regeling van artikel 187 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering niet toe.
Ook de schrijffout is gecorrigeerd. De derde aandeelhouder heeft volgens de Ondernemingskamer terecht gewezen op de fout in twee zinnen. In de zin over het Excel-sjabloon waarmee partijen hun prognose kunnen opstellen en aanleveren, en in de zin dat de derde aandeelhouder op die prognose mag reageren, moet 'verzoeksters' worden gelezen in plaats van 'verweersters'.
Tot slot bepaalt de Ondernemingskamer wanneer het deskundigenbericht er moet zijn. De deskundige wordt gevraagd het rapport uiterlijk 1 maart 2027 in te dienen, of zoveel eerder als het klaar is.
De Ondernemingskamer stelt dus het maximumbedrag voor het onderzoek vast op € 30.129 inclusief btw, verzoekt de deskundige het bericht uiterlijk 1 maart 2027 in te sturen, verklaart de beschikking uitvoerbaar bij voorraad en houdt iedere verdere beslissing aan.
Gerechtshof Amsterdam · 5 november 2026
Civiel Recht; Ondernemingsrecht Rechter geeft 16-jarig meisje volwassen bevoegdheden voor haar eenmanszaak Cathy uit Ridderkerk is geboren op 1 maart 2010 en heeft al een eigen bedrijf: de eenmanszaak Zevenbergen Allround Services. Omdat ze minderjarig is, mag ze voor die onderneming niet zomaar zelf zaken regelen. Een bankrekening openen, een overeenkomst met een opdrachtgever sluiten of materiaal inkopen kan dan alleen met toestemming van haar wettelijk vertegenwoordiger. Daarom vroeg ze de kantonrechter in Rotterdam om een zogeheten handlichting (artikel 1:235 BW), een beslissing waarmee een minderjarige de bevoegdheden van een volwassene krijgt voor bepaalde handelingen.
Cathy procedeerde zelf, zonder advocaat. Ze verzocht om de bevoegdheid om zelfstandig een zakelijke bankrekening te openen, aan te houden en op te heffen, inclusief bankpassen, creditcards en elektronisch bankieren. Ook wilde ze zelfstandig betalingen en overboekingen voor de onderneming kunnen doen, overeenkomsten met opdrachtgevers en zakelijke relaties sluiten, bedrijfsmiddelen, goederen en materialen inkopen en overeenkomsten aangaan voor de huur of het gebruik van zakelijke hulpmiddelen en faciliteiten.
Op 13 oktober 2026 werd de zaak ter zitting besproken. Cathy was daarbij aanwezig, samen met haar moeder. Die heeft het eenhoofdig gezag over haar en gaf aan het eens te zijn met het verzoek. De kantonrechter vond het verzoek voldoende gemotiveerd en wees het daarom toe.
De beschikking wordt bekendgemaakt in de digitale Staatscourant, zoals de wet voorschrijft. Daarnaast wordt ze niet-geanonimiseerd gepubliceerd op Rechtspraak.nl, dus met de namen van Cathy en haar bedrijf. Cathy moet de handlichting zelf laten inschrijven in het Handelsregister van de Kamer van Koophandel.
De kantonrechter verleent Cathy de gevraagde bevoegdheden voor alle vijf de genoemde rechtshandelingen binnen haar eenmanszaak. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad, dus ze geldt direct.
Rechtbank Rotterdam · 19 oktober 2026
Civiel Recht Rechtbank machtigt zorgbedrijf at.zorg tot omzetting van BV in stichting Een zorgbedrijf uit Oldenzaal dat jeugd-ggz en jeugdhulp verleent, wil af van zijn vorm van besloten vennootschap en verder gaan als stichting. At.groep Zorg B.V., kortweg at.zorg, werd in 2012 opgericht en wordt met publiek geld betaald. Het bedrijf streeft geen winst na. De rechtbank Overijssel heeft nu de machtiging verleend die de wet voor zo'n omzetting eist.
At.zorg gaf twee redenen voor de omzetting. De eerste is dat een stichting volgens het bedrijf beter past bij het maatschappelijke karakter van het werk. De tweede is een kwestie van opvolging. Via een tussenliggende bv heeft een natuurlijk persoon het aandeelhouderschap in handen. Hij is onlangs met pensioen gegaan en wil zijn aandeelhouderschap beëindigen. Door de rechtsvorm om te zetten denkt at.zorg de continuïteit van de organisatie beter te waarborgen.
Het besluit tot omzetting nam de algemene vergadering van aandeelhouders op 5 augustus 2026. Dat besluit werd de dag erna ter inzage gelegd bij het Handelsregister van de Kamer van Koophandel en het voornemen werd op 10 augustus 2026 aangekondigd in het dagblad Trouw. Daarna kon iedereen die er bezwaar tegen had, verzet aantekenen. De griffier van de rechtbank verklaarde op 13 oktober 2026 dat niemand dat had gedaan. De zaak werd zonder mondelinge behandeling afgedaan.
Voor de omzetting van een bv in een stichting is een rechterlijke machtiging nodig. De rechtbank toetste of at.zorg de wettelijke en statutaire regels had gevolgd. Dat bleek het geval. Er was geen reden om aan te nemen dat de besluiten nietig zijn, er liep geen procedure om ze te vernietigen en er was een concept van de notariële akte overgelegd. Ook had niemand zich bij de rechtbank gemeld om bezwaar te maken. Daarmee deed zich geen enkele grond voor om de machtiging te weigeren.
De rechtbank verleent at.zorg de machtiging om zichzelf om te zetten in Stichting at.zorg, gevestigd in de gemeente Hengelo, volgens de concept-akte van 28 juli 2026. Uit oogpunt van rechtszekerheid moet de omzetting binnen zes maanden na de beschikking van 19 oktober 2026 plaatsvinden. De beschikking is, voor zover nodig, uitvoerbaar bij voorraad verklaard.
Rechtbank Overijssel · 19 oktober 2026
Civiel Recht Kantonrechter laat Aako en TDTD € 13.700 aan Rassers betalen, maar wijst garantie af Advieskantoor Rassers N.V. uit Breda deed jarenlang (juridisch) werk voor drie bedrijven rond dezelfde bestuurder: Aako Holding, TDTD Holding en Sollena. Toen de facturen onbetaald bleven, daagde Rassers alle drie in één procedure voor de kantonrechter in Breda. Rassers vorderde in totaal € 20.136,46, plus rente en kosten. Daarnaast wilde Rassers een verklaring voor recht dat Aako ook aansprakelijk is voor wat Sollena nog verschuldigd was.
De drie bedrijven voerden verweer. Volgens hen konden de vorderingen tegen drie verschillende bedrijven niet in één zaak worden samengevoegd. De kantonrechter ziet dat anders: er bestaat geen wettelijk verbod, de vorderingen hangen samen en het is doelmatig om ze samen te behandelen. Alle drie bedrijven waren cliënt van Rassers en dezelfde bestuurder was voor alle opdrachten het aanspreekpunt.
Tegen Sollena kan Rassers niet procederen. Die vennootschap bestaat niet meer, omdat zij is opgeheven via een zogenoemde turboliquidatie, een snelle ontbinding zonder uitgebreide vereffening. Een vennootschap die niet bestaat kan geen partij zijn in een rechtszaak. Rassers wordt daarom niet-ontvankelijk verklaard in de vordering tegen Sollena.
Bij Aako en TDTD is de zaak eenvoudiger. Zij betwistten niet dat de facturen openstonden. Ter zitting zeiden zij dat ze hoopten dat Rassers de rekeningen nog zou matigen, vanwege de lange relatie en om in goede verhouding uit elkaar te gaan. Dat is niet gebeurd en ontslaat hen niet van betaling. Ook het feit dat partijen nog over een regeling of korting spraken, staat de wettelijke handelsrente niet in de weg. Aako moet € 9.805,05 betalen en TDTD € 3.900,01, beide vanaf de vervaldatum van de facturen vermeerderd met wettelijke handelsrente.
Het lastigste punt was de garantie. In november 2024 dreigde een faillissement van Sollena. Rassers vroeg de bestuurder toen om schriftelijk te bevestigen dat de declaraties zouden worden betaald als Sollena failliet zou gaan. De bestuurder antwoordde dat Aako Holding de facturen zou voldoen als Sollena onverhoopt toch failliet zou worden verklaard. Rassers las daarin een bredere belofte: Aako zou betalen wanneer Sollena om welke reden dan ook niet kon betalen. De kantonrechter volgt dat niet. Uit de bewoordingen blijkt dat het alleen om een faillissement ging. Dat Aako ook zou instaan bij ontbinding van de vennootschap, heeft Rassers onvoldoende onderbouwd. Bovendien geldt bij liquidatie een ander juridisch kader dan bij faillissement. Het faillissement is bovendien nooit uitgesproken. De verklaring voor recht wordt daarom afgewezen.
Rassers had in de algemene voorwaarden bedongen dat buitengerechtelijke incassokosten 15 procent van het te incasseren bedrag bedragen. Op die grond wijst de kantonrechter € 1.470,76 toe tegen Aako en € 585,00 tegen TDTD, met wettelijke rente vanaf de dagvaarding van 24 maart 2026. Aako en TDTD hebben de zaak verloren en moeten ook de proceskosten van € 2.646,81 betalen, hoofdelijk. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad, zodat Rassers niet hoeft te wachten op een eventueel hoger beroep.
Concreet moet Aako dus € 9.805,05 plus € 1.470,76 aan incassokosten betalen, TDTD € 3.900,01 plus € 585,00, en samen dragen zij de proceskosten van € 2.646,81. De vordering tegen Sollena strandt omdat het bedrijf niet meer bestaat, en de garantstelling door Aako voor de schulden van Sollena komt niet vast te staan.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 14 oktober 2026
Civiel Recht; Verbintenissenrecht Rechter dwingt accountantskantoorpartner tot verkoop van aandelen voor € 3,2 miljoen Binnen een Amsterdams accountants- en adviesconcern is een jarenlange samenwerking tussen aandeelhouders stukgelopen. Het concern is een holding met meerdere werkmaatschappijen die accountants-, belastingadvies- en auditdiensten verlenen. Eén van de aandeelhouders, InkCas Investments, bezit 21,3 procent van de aandelen. De overige aandeelhouders vinden dat zij te weinig bijdraagt aan de omzet. Zij willen haar uit de holding hebben. Dat InkCas moet vertrekken staat inmiddels vast, maar partijen blijven het oneens over de prijs en over de vraag onder welke regeling zij uittreedt.
De voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam beoordeelde de zaak in kort geding. De eisers zijn de overige aandeelhouders, voor een deel via hun eigen holdingvennootschappen. Zij vorderden dat InkCas haar aandelen aan hen moet aanbieden en overdragen voor € 3.242.697. Daarnaast eisten zij een contractuele boete van € 100.000 en € 5.000 aan buitengerechtelijke kosten.
De aandeelhouders hebben in een aandeelhoudersovereenkomst afgesproken dat een partij haar aandelen moet aanbieden als zij als bestuurder wordt ontslagen of als haar managementovereenkomst wordt beëindigd. De prijs volgt dan uit een vaste prijswaarderingsregeling. Die rekent met het eigen vermogen van de holding plus een goodwillwaarde van één keer de groepsomzet. Het MT stelde sinds 2024 kritische vragen over het functioneren van InkCas, onder meer over achterblijvende omzet en het beheer van haar debiteuren. Op 1 oktober 2025 bood InkCas zelf haar aandelen aan op grond van de statuten. Daar gold een andere prijsbepaling, namelijk door drie onafhankelijke deskundigen. De overige aandeelhouders wezen dat aanbod af. Op 18 oktober 2025 ontsloegen zij InkCas als bestuurder en zegden zij haar managementovereenkomst op. InkCas vindt dat haar eigen aanbod voorgaat en dat het ontslag misbruik van recht is. Ook stelde zij dat de prijsregeling te veel open einden kent. Verder wees zij erop dat zij bij de Ondernemingskamer al een verzoek tot uittreding heeft ingediend. Die behandelt de zaak op 10 december 2026.
De voorzieningenrechter wijst erop dat een veroordeling tot aandelenoverdracht tegen betaling van een geldsom in kort geding terughoudendheid vraagt. Toch acht hij de gevraagde voorziening hier passend, als ordemaatregel. Partijen zijn het erover eens dat InkCas uittreedt en dat zij minimaal € 3.242.697 moet krijgen. Of er nog een hoger bedrag bijkomt, kan later worden beslist door de Ondernemingskamer, een bodemrechter of een deskundige. InkCas stelde niet dat de kopers zouden omvallen, zodat het risico op niet-terugbetaling klein is. Het spoedeisend belang zit in de impasse bij de holding. Volgens de rechter blijkt uit het dossier dat InkCas sinds 2024 ondermaats presteert. Potentiële nieuwe aandeelhouders willen niet toetreden zolang de zaak niet is opgelost.
De vraag of het aanbod van 1 oktober 2025 voorgaat op de aanbiedingsplicht van 18 oktober 2025 laat de rechter in het midden. De bodemrechter moet dat beoordelen. De rechter vindt de geboden prijs vooralsnog niet onredelijk. InkCas is zelf deskundige op dit gebied, heeft de prijsregeling twee keer ondertekend en paste die eerder ook zelf toe bij verkopen van aandelen. De voorzieningenrechter verwijst naar een eerdere beschikking van de Ondernemingskamer van 30 april 2026. Daarin staat dat een eigen regeling van de aandeelhouders voorrang heeft op de wettelijke geschillenregeling. Dat ontbreken van een peildatum in de prijsregeling staat toewijzing niet in de weg.
De voorzieningenrechter beveelt InkCas haar aandelen binnen 14 dagen na betekening van het vonnis aan te bieden en over te dragen aan vier van de eisers, naar rato van hun belang, voor € 3.242.697. Daarbij gelden twee voorwaarden. Worden binnen vijf jaar aandelen uitgegeven of overgedragen tegen een hogere waarde, dan krijgt InkCas een gestaffelde nabetaling van het verschil, van 80 procent in jaar één tot 10 procent in jaar vijf. En de kopers passen de koopprijscorrectie niet toe. Blijft InkCas in gebreke, dan geldt het vonnis zelf als akte van levering. De boete van € 100.000 en de € 5.000 aan kosten wijst de rechter af wegens gebrek aan spoedeisend belang. Drie eisers die hun aandelen via een andere holding houden en zelf geen aandeelhouder zijn, krijgen geen gelijk. InkCas moet de proceskosten van € 8.366 aan de andere eisers betalen.
Rechtbank Amsterdam · 13 november 2026
Civiel Recht